สตรีมเมอร์สาว กินพิชิตอวกาศ [จบ]

ตอนที่ 35 เริ่มเลย มาถ่ายทอดสดกินปลาหมึกกันเถอะ (35) 

ผู้ชมต่างจับตามองอย่างไม่เชื่อสายตาตนเองว่าการวิ่งมาราธอนของดวงดาวจะถูกจัดขึ้นบนดาวเคราะห์รกร้างแห่งนี้!

ไม่หลงเหลือปลาหมึกยักษ์แม้แต่ตัวเดียว! ตัวไหนก็ตามที่ยังหลงเหลือรั้งท้ายจะถูกสวี่หลิงอวิ๋นกำจัดไปในทันที!

เหล่าทหารที่บินตามหลังองค์หญิงสามตกตะลึง “เอ๋? ฝ่าบาท! ขับช้า ๆ หน่อยครับ!”

สวี่หลิงอวิ๋นตอบกลับ “กลับไปปกป้องค่าย!”

เหล่าทหารต้องบินกลับไปอีกครั้ง

“นี่มันไม่ปกติแล้ว!” การควบคุมพลังแข็งแกร่งเกินไป!

“พละกำลังขององค์หญิงสามอยู่ในระดับ 7 ดาวจริงหรือเปล่า? ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกแบบนั้นเลย? ขนาดระดับ 8 ดวง ก็ยังไม่แข็งแกร่งเท่านี้ใช่ไหม? แต่เธอกลับบีบคั้นพละกำลังออกมาอย่างบ้าคลั่ง เดี๋ยวก็ระเบิด!”

“ใครจะไปรู้ล่ะ! องค์หญิงสามนั้นเสียสติไปแล้ว ฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรซ่อนอยู่ลึก ๆ!”

“ฉันตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว! แม้ว่านิสัยของเธอจะเลวร้าย แต่ฉันก็ยังอยากเป็นทหารของเธอ!”

“ความคิดเห็นบนเป็นบ้าหรือไง? คุณอยากเป็นทหารของเธอเหรอ? คุณไม่กลัวว่า วันหนึ่งเธอจะบ้าคลั่งและโกรธจนทำร้ายคุณหรือไง?”

“กลัวอะไร? ใครบ้างที่ไม่อยากเจอผู้บัญชาการที่น่าเคารพในสนามรบแบบนี้? ถึงแม้ว่าเธอจะอารมณ์ร้อน แต่ตราบใดที่เธอสั่งการได้ดี นอกจากเธอจะฆ่าปลาหมึกเอเลี่ยนได้ เธอยังกอบกู้กองทัพทหารได้ด้วย แล้วใครล่ะจะไม่ชอบบ้าง?!”

..........

จำนวนปลาหมึกยักษ์น้อยลงเรื่อย ๆ ทว่าพวกมันยังคงไล่ตามเธออย่างดุเดือด ทันใดนั้นสวี่หลิงอวิ๋นก็หยุดการเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน!

“เอาล่ะ เด็กดีทั้งหลาย! พวกเรามาดวลกันอย่างยุติธรรมเถอะ!” สวี่หลิงอวิ๋นเปลี่ยนคันธนูให้กลายเป็นดาบ และแล้วรอยยิ้มก็ปรากฏบนมุมปากของเธอ

มีเพียงการต่อสู้อย่างนองเลือดเท่านั้นที่สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้เธอรักในการต่อสู้ได้!

ปลาหมึกยักษ์ถูกโจมตีอย่างดุเดือด โดยสวี่หลิงอวิ๋นใช้ดาบฟันมันทีละตัว! เธอเคลื่อนไหวอย่างอิสระ เรียบง่าย ไม่เทอะทะ และว่องไว ไม่ว่าเธอจะเคลื่อนตัวไปทางไหนก็มีแต่ซากศพ

“เท่มาก!” ชาวเน็ตทั้งหลายอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

การต่อสู้ที่ราบรื่นและจังหวะที่ว่องไว ชาวเน็ตต่างรู้สึกราวกับว่าพวกเขากำลังมองดูเทพลงมาเล่นเกมอยู่ด้วยเลือดในกายที่พลุ่งพล่าน!

เธอโรยผงพริกป่นบ้างเป็นครั้งคราว และยังมีพริกไทยอีก...หึหึ ทำร้ายแม้แต่คนไม่มีทางสู้!

การต่อสู้ของสวี่หลิงอวิ๋นจบลงในไม่ช้า!

หลังจากจัดการปลาหมึกยักษ์หลายพันตัวจนเสร็จสิ้น ตอนนี้สวี่หลิงอวิ๋นเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้า แม้ว่าหญิงสาวจะเก่งกล้าสามารถก็ตาม

ดาบเลเซอร์ในมือยังคงสั่นไหว และในที่สุดมันก็เสียความแวววาวไป

ชาวเน็ตต่างจ้องจับผิดอีกครั้ง ทว่าคราวนี้กลับไม่มีใครพูดอะไรออกไป

องค์หญิงกำลังเดินกลับไปอย่างเชื่องช้า เธอเห็นปลาหมึกยักษ์มากมายกองอยู่บนพื้น พวกมันเหล่านั้นถูกเธอใช้ลูกธนูเลเซอร์ยิงใส่

ทว่าแสงสว่างของลูกธนูนั้นริบหรี่ลงเรื่อย ๆ และในตอนสุดท้ายมันจะไม่สามารถฆ่าปลาหมึกยักษ์เหล่านี้ได้

“บัดซบ! รีบกลับไป! ถ้าท่านยังเชื่องช้าอยู่แบบนี้ เดี๋ยวก็ได้ตายกันพอดี!” ผู้ชมรู้สึกวิตกกังวล

หลังจากคำนวณระยะทางแล้ว หากสวี่หลิงอวิ๋นรีบเคลื่อนตัวเร็วกว่านี้หน่อยคงจะดีไม่น้อย เพราะระยะทางจากที่นี่ถึงค่ายน้อยกว่าสิบกิโลเมตรเท่านั้น!

ผู้ชมต่างรู้สึกร้อนรน ทว่าสวี่หลิงอวิ๋นกลับไม่เร่งรีบเท่าที่ควร

เธอเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้าและสบายใจเฉิบ

ชาวเน็ตต่างนึกถึงการใช้พละกำลังจากพลังดวงดาวเท่านั้น พวกเขาลืมไปว่าเครื่องจักรกลเองก็มีโหมดต่อสู้เช่นกัน

เมื่อเธอพบเข้ากับปลาหมึกยักษ์อีกครั้ง สวี่หลิงอวิ๋นก็ใช้พลังจิตของเธอมุ่งเป้าไปยังปลาหมึกยักษ์

“บางทีพวกคุณอาจจะไม่รู้ว่าฉันมีพลังเหนือธรรมชาติแบบนี้แม้กระทั่งในวันสิ้นโลก พลังนั้นเรียกว่าพลังที่ไร้ขีดจำกัด!” สวี่หลิงอวิ๋นยกยิ้ม ขณะจ้องมองปลาหมึกยักษ์เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้

ปลาหมึกยักษ์มาแล้ว!

ผู้ชมครุ่นคิดในใจอย่างเงียบ ๆ

สวี่หลิงอวิ๋นยังคงยืนหยัดและเปิดใช้โหมดการต่อสู้

ปลาหมึกยักษ์กำลังใช้หนวดของมันปาดเข้ามาที่เธอ ทว่าสวี่หลิงอวิ๋นกลับคว้าหนวดของมันเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว จากนั้น...

ก็ดึงมันอย่างแรงและโยนมันขึ้นไปบนฟ้า!

บนฟ้า!

ฟ้า!

ชาวเน็ตทั้งหลายกำลังตกตะลึง!

เธอคือใคร! ทั้งขับเคลื่อนเครื่องจักรกลและโยนปลาหมึกยักษ์ขึ้นไปได้! และไม่ได้ใช้พลังดวงดาวมาช่วยด้วยซ้ำ!

เธอทำทั้งหมดนี้ด้วยพละกำลังของเธอเอง!

ความแข็งแกร่งของเครื่องจักรกลขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของผู้ขับเคลื่อน โดยทั่วไปแล้ว การขับเคลื่อนแบบนี้ต้องใช้พละกำลังกว่า 50 เท่าจากปกติ และนี่อธิบายได้ว่าอย่างไร?!

นั่นหมายความว่าสวี่หลิงอวิ๋นมีพละกำลังที่แข็งแกร่งมาก!

“นี่คือการต่อสู้แบบประชิดตัว!” ปลาหมึกยักษ์ที่ตกลงมาจากฟากฟ้ายังคงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง และยังโดนสวี่หลิงอวิ๋นเตะสวนกลับไปลงหลุม!

ชาวเน็ตทั้งหลายยังคงมึนงง

ทุกคนยกมือปิดปากพร้อมกัน ขณะจ้องมองการเคลื่อนไหวของสวี่หลิงอวิ๋น

“เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้ว่ากบในกะลามันเป็นยังไง!” ชาวเน็ตโพล่งขึ้นมากะทันหัน ก่อนจะหันมองพ่อของเขาที่อยู่ข้าง ๆ “ในโรงเรียนของท่านมีคนแบบเธออีกไหม?”

“แน่นอนว่าไม่! ไม่อย่างนั้นพ่อจะมองเห็นด้านดีขององค์หญิงสามได้เหรอ?” แกลลาเกอร์ เบลซ คณบดีสถาบันการทหารของจักรวรรดิ และเป็นหัวหน้าหน่วยรบพิเศษรู้สึกพึงพอใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า

แม้แต่คณบดีกองบัญชาการยังต้องการตัวเธอเหรอ? ฮึ่ม! อย่าดูแค่ความสามารถของเธอเลย!

“พ่อครับ ท่านเป็นคนเก่งกาจ! แต่ดูเหมือนว่านิสัยขององค์หญิงสามจะไม่ดีนักนะครับ ถ้าท่านยอมรับเธอ ไม่กลัวว่าจะถูกพาดพิงเหรอครับ?”

“โอ้! อย่าบอกใครนะว่าแกเป็นลูกของพ่อตอนออกไปข้างนอกล่ะ!” แกลลาเกอร์ตบไหล่ลูกชายเบา ๆ หลอมเหล็กให้มันเป็นเหล็กกล้า “มีแค่คนชั่วร้ายเท่านั้นที่บอกว่าตัวเองเป็นคนดี องค์หญิงสามคนนี้เป็นผู้บริสุทธิ์ที่สุดในราชวงศ์แล้ว ไม่อย่างนั้นข่าวจะปลิวว่อนขนาดนี้ได้ยังไง?”

“ว่ากันว่าพระราชาโปรดปรานองค์หญิงสามมากที่สุด แล้วข่าวแบบนั้นจะแพร่กระจายออกมาได้ยังไงครับ?” เบลซน้อยถามด้วยความสงสัย

“เอาล่ะ เพื่อเป็นการปกป้ององค์หญิงสาม!” คณบดีพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ตอนที่องค์หญิงสามถือกำเนิด ผู้พยากรณ์ได้ทำนายไว้ว่าเธอจะเป็นคนมากอบกู้จักรวรรดิ และในเวลานั้นผู้คนทั้งหลายก็เริ่มคาดหวังในตัวเธอ”

“แต่เมื่อองค์ชายหนึ่งและองค์ชายสองโตขึ้น พวกเขากลับฝักใฝ่ในการแย่งชิงอำนาจ หากชื่อเสียงขององค์หญิงสามยังดีงามอยู่แบบนี้ ลูกคิดว่าองค์ชายทั้งสองจะรับมือไหวไหมล่ะ?”

เบลซน้อยยังคงนั่งเงียบ ขณะมองดูผู้หญิงในวิดีโอ ก่อนจะถอนหายใจ “เป็นอย่างนั้นเอง แต่ยังไงผมก็คิดว่าองค์หญิงสามเป็นคนไม่ดี!”

“ลูกยังเด็ก ยังมองคนและสิ่งของแค่ภายนอกอยู่ พ่อจะบอกลูกให้ ลูกจะได้คอยระมัดระวังตัวเองในอนาคต” แกลลาเกอร์โยกศีรษะเขาไปมาและพูดเตือนเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“อืม!”

สวี่หลิงอวิ๋นเคลื่อนตัวไปตามเส้นทาง หญิงสาวต่อสู้ตลอดทางและเคลื่อนตัวไปจนสุดทาง ระหว่างทาง เธอจัดการพวกมันไปอีกสามสิบหรือห้าสิบตัวโดยประมาณ และเก็บเศษซากของพวกมันไว้ในปุ่มมิติกักเก็บ เพราะเธอสัญญาว่าจะทำบาร์บีคิวให้ต้าไป๋ในคืนนี้ ทว่ายังไม่ได้นัดหมายกับมัน

เวลานี้ต้าไป๋กำลังกินอาหารและพักผ่อนหย่อนใจอยู่ในค่าย!

ที่นี่เป็นสถานที่ที่ดีเสียจริง อยากกินเท่าไหร่ก็ได้ อยากกินอะไรก็ได้กิน และทันทีที่มันรู้สึกอิ่ม มันก็ทำเพียงถ่ายของเสียออกมา กองอึนี้ออกมาอย่างง่ายดายและอยู่ห่างจากค่ายทหารเพียงสองร้อยเมตรเท่านั้น แม้ว่าอากาศโดยรอบค่ายทหารจะมีกลิ่นเหม็นอยู่บ้าง แต่มันก็ช่วยทำให้เหล่าปลาหมึกยักษ์ลังเลที่จะเข้ามาใกล้ และทำได้เพียงมองดูพวกเขาจากระยะไกล

“หืม...นี่มันอะไรกัน?” สวี่หลิงอวิ๋นมองดูของเหลวสีดำที่ไหลออกมาจากรอยแตกบนพื้นอย่างกะทันหัน

“โอ้! ท่านนั่นเอง! เป็นสิ่งที่ดีจริง ๆ!”

หลังจากสวี่หลิงอวิ๋นเติมของใส่ถังขนาดใหญ่จนเต็ม จากนั้นจึงจากไปอย่างน่าเสียดาย

เหล่าทหารถอนหายใจอย่างโล่งอก แม้ว่าทหารบางคนจะออกไปสู้รบกับปลาหมึกยักษ์ แต่ทหารที่มีพลังระดับ 6 ดาวกำลังต่อสู้อยู่บริเวณกองอึเหล่านั้น นี่คือพลังดวงดาวที่ใช้ต่อสู้ได้จริง!