EP 19
ครืด ครืด
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้หญิงสาวที่หลับไหลอยู่บนที่นอนนุ่มต้องเอื้อมมือมารับสาย
"ฮัลโหล"
(ยัยเค้ก หายสาบสูญไปแล้วหรืิอยะ หรือตาย)
"ใครเนี่ย"
(ตอนรับสายไม่ได้ดูชื่อหน้าจอหรือยะ)
เค้กเอาโทรสับออกห่างจากใบหูเพื่อดูชื่อหน้าจอที่กำลังปรากฏ
"กรี๊ด! ยัยนิว"
(เออนะสิฉันเอง นอกจากฉันแกยังมีคนอื่นอีกหรือไง)
"แหม่ๆ ั้แ่มีผัวเป็ตัวเป็ตนนี่ปากคอเราะร้ายขึ้นเยอะนะยะ ว่าแต่นี่โทรมามีอะไร"
(คิดถึงสิยะ ถามแปลกๆ แกไม่น่าไปช่วยธุรกิจที่บ้านเลย ฉันอยากให้แกมาทำงานกับฉัน)
"ฉันอยู่นี่แหละ ดีแล้ว ยังไงก็นัดเจอกันได้ป่ะ"
(เออ คือ ฉันมีเื่อยากถาม)
"เื่อะไรยะ"
(กะ แกกับพี่บาสเตียนคบกันอย่างที่ข่าวว่าไหม)
เมื่อถูกเพื่อนสนิทเอ่ยถามใบหน้าพลันเปลี่ยนเป็สีแดงระเรื่อ เมื่อนึกถึงเื่ต่างๆ ที่เธอกับบาสเตียนได้ทำร่วมกัน เรียกว่าคบแล้วหรือยัง
(ยัยเค้ก แกโดนโทรศัพท์ดูดตายแล้วใช่ไหม)
"เออ ดะ ดูๆ กันอยู่อะ"
(แกหายเกลียดพี่เขาแล้วเหรอ เอางี้วันนี้เจอกันไหม ที่ผับ xxx )
"อื้อ"
ทันทีที่วางสายเสียงแจ้งเตืิอนข้อความจากใครบางคนก็ดังขึ้นผ่านแอปพลิเคชันดัง
[เฮียบาสเตียน]
: เฮียถึงแล้วนะเบบี๋ กำลังเอาของไปเก็บที่โรงแรม
[เค้ก] : โอเคค่ะเฮีย เค้กกำลังเตรียมตัวเข้าบริษัทค่ะ
@บริษัทท่องเที่ยวของเค้ก
หญิงสาวเดินลงจากรถยนต์คันหรูด้วยชุดสูทสีขาวรองเท้าส้นสูงขนาดห้านิ้วทำให้เธอดูมีสง่า
"สวัสดีคะคุณเค้ก"
สุดาเลขากล่าวทักทายเขาสุดาคอยดูแลเค้กและรายงานเื่ต่างๆ ให้เธอได้รับรู้มาตลอด
"สวัสดีค่ะคุณเลขา"
เค้กกล่าวทักทายกลับแล้วเดินตรงไปยังห้องทำงานของตัวเอง
"นี่ไงคุณเค้ก แฟนคุณบาสเตียนอ่ะ"
"น่าอิจฉาวะ ได้ผัวหล่อ รวย แถมอำนาจล้นมือขนาดนั้น"
"อยากได้แบบนี้แกก็คงต้องไปนอนแผ่บนเตียงคุณบาสเตียนแล้วละ"
"จะพูดจะจาอะไร ระวังปากท้องตัวเองด้วย อย่าหาว่าฉันไม่เตือน" สุดาเอ่ยปรามเมื่อเห็นลูกน้องหลายคนนินทาผู้เป็นาย
ครืด ครืด ครืด
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเพียงไม่กี่ครั้งเค้กรีบหยิบโทรศัพท์ออกมา เมื่อเห็นชื่อคนที่โทรมาเธอรีบรับสายด้วยรอยยิ้มทันที
"ฮัลโหล เฮีย"
(ถึงออฟฟิศหรือยัง เบบี๋)
"ถึงแล้วค่ะ เฮียกินข้าวยัง"
(ยังเลยเฮียเพิ่งว่างก็รีบโทรหาเบบี๋ก่อน เดี๋ยวค่อยกิน)
เค้กและบาสเตียนคุยกันราวครึ่งชั่วโมงได้ ก่อนวางสายไปทำหน้าที่ของตัวเอง
[ตอนค่ำ]
"พสุ อย่าบอกเฮียบาสเตียนนะ ว่าฉันมาที่นี่ ฉันไม่อยากให้เฮียเป็ห่วง"
พูดจบหญิงสาวเดินนวยนาดเข้าไปข้างในตามที่นัดกับเพื่อนไว้ทันที โดยมีพสุคอยเดินตามไม่ห่าง
" ... "
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตืิอนข้อความของแอปพลิเคชันหนึ่งดังขึ้นจากมือถือของผู้ที่อยู่ห่างไกล บาสเตียนหยิบขึ้นมาดูเมื่อเห็นเป็ชื่ิอลูกน้องคนสนิทที่เขาไว้วางใจให้ดูแลคนรัก
[พสุ]
: นายครับ คุณเค้กมาที่ผับ xxxx กับเพื่อนชื่อนิวครับ
[บาสเตียน] : คอยดูแลอย่าให้ห่างตัว ถ้าเมียกูเป็อะไรไป มึงจะไม่มีขาได้เดินอีก
: ครับนาย
เมื่อเห็นข้อความของผู้เป็นายทำให้พสุกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ตัวความเสียวสันหลังวาบ
"ยัยเค้ก" นิวชูมือขึ้นในขณะที่นั่งรอเพื่อนรักอยู่ที่โซนวีไอพีของผับ
"แหม่ ผัวไปไหนละ ทำไมส่งบอดี้การ์ดมาแทน"
"อีนี่!!! เฮียบาสเตียนไปทำงานต่างประเทศ"
"เมื่อก่อนเกลียดเขาเข้าไส้เข้าพุง ตอนนี้เรียกเฮีย นะยะ"
"แกมีไร ทำไมถึงว่างมาได้ละ ปกติเทฉันตลอด" เค้กรีบเปลี่ยนเื่ เพราะหากยังคุยเื่เดิมอยู่ พวงแก้มของเธอคงจะแดงระเรื่อไปมากกว่านี้
"ฉันแค่คิดถึงแก แล้วก็เห็นข่าวของแกกับพี่บาสเตียนบ่อยๆ ก็แปลกใจเลยอยากรู้ความเป็ไป"
"เื่สอดนี่ต้องยกให้เลยนะยัยนิว" เค้กเย้าแหย่เพื่อนรัก
"แหม่ๆ ก็เมื่อก่อนใครกันนะ ที่คอยกัดกับพี่เขาบ่อยๆ ใครกันที่ประกาศกร้าวว่าต่อให้เหลือผู้ชายคนเดียวในโลกก็ไม่เอา ไหงตอนนี้ มีภาพเขาขึ้นคอนโดแกบ่อยๆ น้าาาา"
ข่าวของเค้กกับบาสเตียนไม่เคยซบเซาลงสักวัน จนคนที่รู้ที่มาที่ไปของทั้งคู่ต้องถามให้รู้ความ
"กะ ก็ไม่มีอะไร เป็หุ้นส่วนบริษัทกันเฉยๆ"
"ยังไม่ยอมรับอีก น่าตีจริงๆแกเนี่ย"
"ก็มันไม่มีอะไรจริงๆ"
"สงสารพี่บาสเตียนนะ ตามจีบั้แ่แกอยู่ปีหนึ่ง จนปัจจุบันเนี่ย มันกี่ปีแล้ว"
"จีบเจิบอะไร ตานั่นไม่เคยจีบฉันเลยนะวันๆ กวนประสาทฉันอย่างเดียว ไม่กวนประสาทก็ลวนลาม"
"ยัยเค้ก!!! ทุกคนเขารู้กันหมดว่าเฮียจีบแก มีแต่แกเนี่ยที่ไม่รู้ ยัยโง่!!" นิ้วชี้เรียวยาวของเพื่อนรักจิ้มลงกลางหน้าผากมนอย่างหยอกล้อ
"เจ็บนะยะ ยัยเพื่อนไม่รักดี"
ติ๊ง! ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้น ทันทีที่เห็นชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ก็ทำให้หญิงสาวอมยิ้มขึ้นมาทันที
[เฮียบาสเตียน]
: อยู่ไหน
[เค้ก] : เค้กมากินข้าวกับเพื่อนแถวคอนโดค่ะ
: ยืนยันคำตอบใช่ไหมเบบี๋
[เค้ก] : ค่ะ
: กลับไปโดนหนักแน่!!
เค้กกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่พลางหันหน้าไปทางพสุตวัดสายตาคาดโทษเอาไว้ เค้กกับนิวนั่งคุยเล่นกันพักใหญ่จนเวลาเที่ยงคืนต่างแยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมัน
ครืด ครืด ครืด
หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็สำเมื่อเห็นชื่อของคนที่อยู่ไกล
"ฮะ เฮีย"
(ถึงคอนโดหรือยัง)
"ถึงแล้วค่ะ"
(จะไปไหนทำไมไม่บอกเฮียตรงๆ เฮียเป็ห่วงจนทำงานแทบไม่ได้)
"เฮียโทรหาเค้กแทบจะทั้งวันทั้งคืน แถมยังมีพสุจอมจุ้นที่คอยรายงานอีก เฮียจะห่วงอะไรนักหนา"
(เฮียคิดถึง เป็ห่วง อยู่ห่างเบบี๋ แล้วเฮียไม่เป็สุขเลย)
"..."
(เบบี๋ คิดถึงเฮียบ้างไหม)
"เออ คะ คิดถึงค่ะ เฮียทำอะไรอยู่ค่ะ"
(รอไปงานเลี้ยงลูกค้า งั้นเฮียไปเตรียมตัวก่อนนะ เดี๋ยวเฮียติดต่อไปใหม่)
ทันทีที่บาสเตียนวางสาย แต่เค้กกลับรู้สึกเหมือนถูกคุมขัง เขาโทรหาเธอแทบจะทั้งวัน แต่ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกใจเต้นแรงทุกครั้งที่เห็นชื่อของเขาปรากฏที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือ
________________
53K
