ณ ตำหนักของเฒ่าพยัค
"หืมม ที่เ้าว่ามาจริงงั้นรึ แค่ชั่วครู่เนี่ยนะ ครั้งนี้ดูเหมือนฟ้าจะเป็ใจส่งเพรชเม็ดงามมาให้เราแล้ว 5555"
"วันรับสมัครศิษย์ใหม่คงสนุกหน้าดู555 เ้ารีบไปสอนส่วนที่เหลือให้กับมันซะ ข้าอยากจะรู้นักว่ามันจะไปได้ไกลแค่ไหนในอีก 4 วันที่เหลือ"
เมื่อได้ฟังที่ดาราเล่า มันก็รู้สึกยินดีเป็อย่างมาก มันรู้สึกว่าตัดสินใจได้ถูกจริิงๆที่เสนอให้มันมาเข้าสำนัก ตอนแรกคิดแค่จะให้มันคอยมารับใช้เพราะชอบในท่าทางขบขันของมัน
ตอนนี้กลับเผยแววออกมาเสียได้ มันอดใจรอที่จะได้ดูในวันทดสอบแทบไม่ไหวทีเดียว
ในกระท่อมของเขตนอก คนสองคนกำลังนั่งกินข้าวกันอยู่
"หวา ไหงวันนี้เ้าทำงานได้รวดเร็วนัก เร็วกว่าข้าอีก ไปได้ยาดีอะไรมา งานในวันนี้ก็ไม่มีให้ทำแล้วด้วย"
เสือถามอย่าง งงๆ เมื่อเห็นท่าทีของเมฆที่ผิดกับคนเมื่อวานลิบลับ ดูปึ๋งปั๋งอย่างมาก
"หนังสือที่ข้าให้เ้าไปพอเข้าใจหรือไม่? เ้าต้องตั้งใจให้มากๆนะ ในที่แห่งนี่ผู้ที่แข็งแกร่งจึงจะสุขสบาย ถ้ายังไม่เข้าใจก็ไม่ต่องรีบร้อนค่อยๆเป็ค่อยๆไป ตัวข้าั้แ่เข้าสำนักมาได้ปีกว่าๆพึ่งฝึกได้แค่ระดับ2เอง อีกหน่อยเ้าก็ต้องทำได้เช่นกัน"
เสือพูดให้กำลังใจเมฆ ในตอนแรกเมฆคิดว่าเสือเป็พวกเอาแต่สั่ง ใช้ทำนู่นทำนี่ วันๆไม่ทำอะไร พอได้อยู่หลายๆวันเลยเห็นได้ว่าเสือนั้นมีน้ำใจอย่างมากไม่เคยอู้สักนิิดเดียว แถมคอยช่วยเหลือมันตลอด ถึงปากจะบ่นตลอดเวลาแต่ก็เพราะอยากให้งานที่ได้รับมอบหมายสำเร็จ
"ขอบคุณที่หวังดีครับ ถึงศิษย์พี่จะอายุน้อยกว่าผม แต่ความรับผิดชอบนี่มากกว่าผมไปเยอะทีเดียว"
เมฆตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม เสือที่นั่งอยู่ก็มองตาปริบๆ
"เ้าคงมาจากครอบครัวที่สุขสบายหละสิ ข้านั้นมาจากครอบครัวที่ยากจน ลำบากมาตลอด อาหารสักมื้อยังหายากเลย การได้อยู่ที่นี่ข้าคิดว่ามันสบายกว่าตอนนั้นเยอะ ข้าเลยตั้งใจทำงานตอบแทนไงหละ"
เสือคิดว่าเมฆต้องมาจากครอบครัวที่มีฐานะ เพราะดูไม่เคยทำอะไรเลยสักอย่าง
"อ้อ ศิษย์พี่ผมมีอะไรจะบอก ตอนนี้ผมอยู่ระดับ 3 แล้วนะ มีงานอะไรไม่ไหวบอกผมได้นะ"
หลังจากเงียบอยู่ครู่นึงเมฆก็พูดขึ้นมา
"เ้านี่ตลกเสียจริง ถ้าเก่งขนาดวันเดียวถึงระดับ3ได้ เ้าคงไปอยู่ชั้นในแล้ว555"
เสือหัวเราะกับคำพูดของเมฆ นี่คือเื่ตลกอะไรกัน วันเดียวจะสำเร็จระดับ 3 ได้ยังไง
ระหว่างที่นั่งกินข้าวกันต่อนั้น ตึงงงง เสียงเปิดประตูดังขึ้น พร้อมมีคนดิ่งเข้ามาหาทันที
"เมฆ! ข้าได้เล่าเื่ที่เ้าสำเร็จระดับ3 ให้อาจารย์ข้าฟังแล้ว อาจารย์สั่งให้ข้ามาพาเ้าไปฝึกเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนถึงวันรับสมัคร ตามข้ามา!!"
เมื่อดาราพูดจบ. เสียงตะเกียบคู่หนึ่งตกลงพื้นทันที เสือกำลังทำหน้าตาเลิกลัก ค่อยๆหันมาที่เมฆช้าๆ
"นะ นี่เ้าพูดจริงงั้นหรอ เื่บ้าอะไรกัน"
เสือใเป็อย่างมากกับเื่ที่เมฆเคยพูด ในตอนนี้ศิษย์พี่ดารายังมาพูดด้วยตัวเองอีก ถ้าเมฆได้เข้าเป็ศิษย์ชั้นนอก หรือชั้นใน เท่ากับว่าสถานะจะสูงกว่ามันทันที มันจะต้องเคารพเมฆเป็ศิษย์พี่แทน ยิ่งมันใช้เมฆทำงานหนักทุกวี่วันอย่างไม่หยุดหย่อนด้วยแล้ว มันกลัวว่าเมฆจะแก้แค้นหรือแกล้งมันคืนเป็เท่าตัวแน่ๆ
"จะ เ้า อะ เอ่อ ไปกับศิษย์พี่ดาราเถอะ"
เสือพูดอย่างตะกุกตะกัก
"เป็ไรไปศิษย์พี่ ถ้าผมผ่านด่านทดสอบแล้วได้อยู่ที่ดีๆผมจะไม่ลืมศิษย์พี่เลย"
หลังพูดจบเมฆก็รีบตามดาราไปทันที ที่กระท่อมนั้นเสือกำลังนั่งจิตหลุดไม่ไปไหน
"ซวยแล้วไง มันบอกจะมาเอาคืนด้วย ไม่น่าไปใช้มันหนักเลย"
เสือได้แต่คิดหาวิธีขอโทษต่างๆนาๆในวันที่เมฆกลับมาหามันอีกครั้งหนึ่ง
ที่ลานหินของเขตชั้นนอก เมฆกำลังนั่งรอดาราไม่ไปไหน ผ่านไปสักครู่ ดาราก็กลับมาพร้อมชุดที่เข้ารูปดูน่ารักอย่างมาก
"ั้แ่วันนี้ข้าจะเป็คู่ซ้อมให้เ้าเอง จะไม่มีการออมมือใดๆทั้งสิ้น"
เมื่อเมฆได้ยินก็รู้สึกขำขึ้นมา ผู้หญิงตัวเล็กๆจะทำอะไรมันได้กัน
"ผมเนีี่ยนะต้องให้ออมมือ ผู้หญิงตัวเล็กๆจะทำอะไรได้กัน55"
เมฆพูดหยอกกลับไปอย่างขบขัน เมื่อได้ยินดังนั้นดาราขมวดคิ้วทันที พร้อมกระทืบเท้าไปหนึ่งครั้ง พื้นหินเกิดเป็รอยแตกร้าวขึ้นทันที เมื่อเมฆได้เห็นมันรีบเก็บฟันของมันเข้าไปในปากอย่างรวดเร็ว
"แหมะแหม๋ ผมพูดเล่นแค่นี้ ไม่ต้องจริงจังมากก็ได้ ชุดจะเปื้อนเอานะ"
ระหว่างที่พูดเมฆก้าวถอยหลังอย่างไม่รู้ตัว
"จะไม่มีการออมมือใดๆ ทั้ง สิ้น!!"
ในขั้นกายานี้คือการเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรงขึ้น และเพิ่มพละกำลังของตนเท่านั้น การฝึกฝนร่างกายจึงจำเป็อย่างที่สุด
ในตลอด 3 วันที่ผ่านมาเมฆไม่คิดว่านี่คือการฝึกเลย มันเหมือนโดนซ้อมโดยยัยปีศาจนี่ฝ่ายเดียวมากกว่า ่หลังๆมันเริ่มจับการเคลื่อนไหวของดาราได้มากขึ้นๆ มันเริ่มป้องกันได้บางส่วนแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถตอบโต้ได้อยู่ดี หน้าตาของตอนมันนี้ปูดบวม ตัวเขียวม่วง ไปหมด
"ดูนั่นสิ ไอ้คนแปลกหน้าที่่เค้าว่ากันหนิ น่าตลกยิ่งนัก ได้ข่าวว่ามันไม่มีที่ไปเลยขออยู่ที่นี่ ดูตอนนี้สิโดนอัดหน้าปูดเป็หมูเลย5555"
ใครที่ผ่านมาเห็นต่างก็หัวเราะเยาะใส่หน้าตาบวมตุ่ยของมันทั้งนั้น
จนวันสุดท้าย มันก็ยังโดนซ้อมอยู่เช่นนั้น มันได้แต่คิดว่าถ้ามันเก่งกว่าเมื่อไหร่จะเอาคืนให้หนักเลย
จบตอน