You Are My Light 26
เราถึงคอนโดใน่เย็น บอสรอเอาของจากคุณเลขาส่วนฉันกับลูกขอเดินขึ้นห้องก่อน เมื่อกำลังจะเดินเข้าห้องจันทร์เ้าก็บอกว่าเ้าเอยมองเห็นเธอแถมยังร้องไห้อีกด้วย คงจะใที่จู่ๆก็เจอผีล่ะนะ เหมือนเดย์น่ะเจอบ่อยนะเหมือนเขารับรู้มาตลอดว่ามีจันทร์เ้าอยู่ด้วยเวลาเ้าเอยมาเล่นที่ห้องกับซันไชน์แล้วจันทร์ซนกอดเ้าเอยเดย์ก็จะเรียกให้เ้าเอยไปนั่งข้างและโอบไว้แทน แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมวันนี้เ้าเอยถึงได้มองเห็นจันทร์เ้า
“พี่คะ”
“ครับ” บอสเดินถือถุงข้าวของเดินเข้ามาในห้องจังหวะที่เขาวางของลงบนโต๊ะทานข้าวฉันก็ไม่รอช้าที่จะเอ่ยเรียกเขา
“ฝากดูลูกหน่อยได้ไหมคะ หนูมีธุระกับเ้าเอยค่ะ”
“ได้ครับ รีบกลับมานะ”
“ค่ะ ไชน์เดี๋ยวม๊ามานะ”
“ครับม๊า” ซันไชน์ขานรับ ได้ยินแบบนั้นฉันก็รีบไปเคาะห้องห้องตรงข้ามทันที ใช้เวลาไม่นานก็ขอโทษและอธิบายให้ทั้งเดย์และเ้าเอยเข้าใจ แต่เ้าเอยก็ยังคงหวาดกลัวจันทร์อยู่ไม่น้อยฉันเองก็เข้าใจแหละว่ามันเป็เื่ที่เข้าใจยากเลยไม่ได้อะไรมาก ฉันกลับมาห้องก็เริ่มทำอาหารง่ายๆไว้ให้บอสและซันไชน์แต่พอรู้ว่าฉันเริ่มทำอาหารทั้งบอสและซันไชน์ก็ย้ายมานั่งที่โต๊ะทานข้าวท้าวคางจ้องฉันทันที
“มองอะไรขนาดนั้นคะ” ฉันเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจทั้งยังรู้สึกเอ็นดูกับท่าทางของทั้งสองไม่น้อย
“มองหนูแล้วพี่สบายใจ” บอสตอบ
“ม๊าสวย” เ้าลูกหมูตอบ
“จริงหรือเปล่า ใช่ว่าเจอสาวๆแล้วลืมม๊านะ”
“ไม่ลืมๆ ไม่มีใครสวยเท่าม๊า”
“ปากหวานจริงลูกคนนี้ อยากทานอะไรครับเดี๋ยวม๊าทำให้”
“ไก่ทอด” เมนูเดิมกับเมื่อวานสินะ ฉันพยักหน้ารับก่อนจะเริ่มทำกับข้าวระหว่างรออาหารสุกฉันก็หันไปหุงข้าว คุยเล่นกับลูกได้ไม่นานอาหารน่าทานก็ถูกจัดขึ้นบนโต๊ะ เราทั้งสามทานมื้อเย็นกันเสร็จบอสก็พาซันไชน์ไปอาบน้ำส่วนฉันก็ทำความสะอาดห้องครัวจนเสร็จเรียบร้อย ฉันเข้าไปอาบน้ำบอสก็พาซันไชน์ไปนั่งเล่นที่โซฟาหน้าทีวีพร้อมกับช่วยกันขนกล่องของขวัญที่ได้รับไปวางกองๆกันไว้ บอสบอกให้รีบอาบน้ำและออกมาหาเขา
บอสและซันไชน์นั่งอยู่พื้นพรมหน้าทีวี มีเค้กก้อนโตวางอยู่บนโต๊ะ ซันไชน์วิ่งมาจับมือฉันดึงให้เข้าไปนั่งที่พื้นข้างๆบอสก่อนที่ซันไชน์จะแทรกตัวเข้ามานั่งบนตักฉัน
“ป๊าจุดเทียนเลยนะ” บอสหันมาบอกซันไชน์
“ครับ” พอจุดเทียนบอสก็ร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ฉันที่ยังมึนๆทำได้แค่ปรบมือเปาะแปะเท่านั้น
“อธิฐานเลยครับ” ลูกชายพนมมือหลับตาอธิฐานพร้อมกับรอยยิ้มน้อยๆ ไม่นานก็ลืมตาขึ้นมองฉันไม่พอเ้าลูกหมูพุ่งเข้ามากอดจนฉันหงายหลังเอนพิงที่โซฟา
“คิดว่าตัวเล็กหรือไงฮึ” ฉันฟัดพุงป่องๆของลูกชายด้วยความมันเขี้ยว
“ไชน์ครับ”
“ครับ?”
“อันนี้ของขวัญจากป๊านะครับ เป็เด็กดีของป๊ากับม๊านะ” บอสยื่นกล่องใบหนึ่งมาให้ซันไชน์
“เรามาถ่ายรูปกันดีกว่า ส่งไปอวดอารอนกัน” บอสเอ่ยชวนพร้อมกับยกโทรศัพท์ขึ้นมาถือไว้ในมือ เมื่อพอใจกับรูปที่ถ่ายฉันก็ขยับไปหยิบจานและช้อนมาให้ทั้งบอสและซันไชน์เพื่อทานเค้กด้วยกัน แต่ก็อย่างว่าไม่มีทางที่เราสามคนจะทานหมด ทานได้คนละเล็กคนละน้อยก็ต้องเก็บแช่ในตู้เย็นเพราะรู้สึกอิ่มกัน ซันไชน์นั่งแกะของขวัญอยู่ที่พื้นกับบอสโดยที่บอสเองก็ถ่ายวีดีโอเอาไว้เห็นบอกว่าคุณรอนอยากเห็นหน้าตอนไชน์เปิดกล่องของขวัญ
“กล่องนั้นใครให้ครับจำได้ไหม?” ฉันนั่งทานองุ่นอยู่บนโซฟาอดไม่ได้ที่จะแกล้งถามลูก
“น้าเจนครับ อันนี้ของน้าอัญ” ไชน์ชี้กล่องอย่างแม่นยำ
“เก่งมากครับ” องุ่นเม็ดโตถูกส่งไปยังริมฝีปากเล็กที่อ้าปากรอรับอาหารอย่างกับลูกนกตัวน้อยรอแม่ป้อนเหยื่อ
“ลองแกะดูสิน้าเจนกับน้าอัญให้อะไร” บอสเอ่ยบอกซันไชน์ เ้าลูกหมูพยักหน้าขึงขังค่อยๆแกะกล่องของขวัญ ใช้เวลาอยู่นานก็แกะครบหมดทุกอย่าง เจนซื้อเสื้อยืดตัวสวยให้ซันไชน์โดยที่อัญซื้อกางเกงให้พอเอาทั้งเสื้อและกางเกงมาเทียบกันก็รู้ได้ทันทีว่าซื้อแยกเช็ตกันมาเพราะถ้าสองตัวนี้รวมกันฉันก็รู้ได้ทันทีว่าราคามันคงจะสูงมาก ส่วนคุณกรให้หุ่นยนต์บังคับตัวใหญ่ คุณรอนเองก็ให้รถบังคับที่จำได้ว่าเขาบอกว่าคันนี้สั่งมาจากญี่ปุ่นราคาค่อนข้างสูงทีเดียว ป้าแม่บ้านเป็ผ้าเช็ดหน้าสีน้ำเงินมุมผ้าปักชื่อซันไชน์ไว้อย่างน่ารัก ส่วนคุณหยาง ตอนแกะลูกชายฉันทำหน้างงบอสยื่นหน้าเข้าไปดูก่อนจะรวบของมาส่งให้ฉันและเบี่ยงประเด็นชวนซันไชน์เปิดกล่องของขวัญของเขา
สมุดบัญชีเงินฝากที่เป็ชื่อของจันทร์เ้า โฉนดที่ดินที่ถูกโอนเป็ชื่อของจันทร์และบางฉบับเป็ชื่อของซันไชน์ที่ฉันก็ไม่รู้ว่าเขารู้จักชื่อลูกฉันได้ยังไง รวมๆแล้วทั้งโฉนดที่ดินและเงินในบัญชีมันเยอะมากจนฉันเองยังใ ฉันเก็บรวบรวมของพวกนั้นไว้ในกล่องตามเดิมและหันมาสนใจลูกชายที่กำลังสนุกกับของขวัญจากบอส กล่องใหญ่สุดแล้วของบอสน่ะแต่ไม่รู้ด้านในเป็อะไรกันแน่
“โอ้โฮ ไชน์ชอบ” ลูกไชน์ฉันพุ่งเข้าไปกอดคอบอสไว้แน่น ไม่รู้ว่าในกล่องมีอะไรทำไมซันไชน์ถึงได้ดูตื่นเต้นขนาดนั้นนะ
“ดีใจที่ชอบครับ มีอย่างอื่นด้วยดูให้ครบ” บอสยิ้มขำท่าท่าทางดีใจของซันไชน์ของขวัญที่ได้มาซันไชน์จัดเรียงไว้บนโต๊ะหน้าทีวีและเริ่มทยอยเอาของขวัญจากบอสขึ้นมาวางชิ้นแรกเป็ชุดดินสอสีวาดรูปเซ็ตใหญ่ มีของเล่นพัฒนาสมอง เสื้อผ้ารองเท้าเข้าชุด มีของเล่นอื่นๆด้วยเอาง่ายๆก็เอาของทุกคนรวมกันเท่ากับของบอสหนึ่งกล่องนั่นแหละ
“เป็เด็กดีของม๊ากับป๊านะครับ” บอสบอกซันไชน์เสียงนุ่มพรางลูบผมเบาๆ
“ครับ ไชน์จะเป็เด็กดี”
“งั้นเด็กดี เราไปแปรงฟันแล้วเขานอนกันดีไหมครับดึกแล้วม๊าง่วงๆมากเลยล่ะ” ฉันเอ่ยบอกลูก ตอนนี้สี่ทุ่มจะครึ่งแล้ว เลยเวลาลูกฉันนอนมามากแล้วล่ะเอาเป็ว่าพรุ่งนี้ค่อยให้ลูกมาดูต่อก็แล้วกัน
“ครับ เราไปแปรงฟันกันครับ”
“พรุ่งนี้ไชน์จะตื่นมาเล่นของเล่นั้แ่เช้าๆเลย”
“ตื่นได้ครับ แต่ห้ามไปคนเดียวเข้าใจไหม ตื่นแล้วก็ปลุกม๊าเข้าใจไหมครับ”
“ครับ!”
=======================
แค่นี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาแก้ตัวให้จุกๆเลย ยินยาแล้วเบลอมาก งงไปหมด พรุ่งนี้เจอกันค่ะ
ปล.อีกประมาณ 2-3 ตอน หมดโควต้าอัพนะคะ
125K
