ณ ูเาแอลฟ์วันนี้มีบรรยากาศอันแสนแจ่มใสแดดจ้าทิวทัศน์เขียวขจีสวยงามแซมลมพัดเย็นอ่อนๆ พลิ้วไสว ภายใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ดูมีอายุนานนับร้อยปีกำลังมีมวลพลังธรรมชาติบริสุทธิ์ที่ถูกดึงจากโดยรอบมากองคล้ายเป็ศูนย์รวมอยู่อย่างหนาแน่นเข้ามาหมุนวนควบแน่นกับไอเวทสีขาวปนฟ้าอ่อนจากเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์ พลังไอเวททั้งคู่หมุนวนควบแน่นกันอย่างสมดุลและไอพลังนั้นก็ถูกดูดซับต่อโดยมีคาเอล และเนิ่นนานจน..
ซูม ซูม ซูม ปัง! ….เสียงปะทุดังขึ้นภายในบ่งบอกถึงการเลื่อนระดับของจิติญญา
“ระดับเขตแดนจิติญญาขั้นปลาย...” มีคาเอลสำรวจแก่นจิติญญาของตนพบว่าได้เลื่อนระดับขึ้นหนึ่งขั้น ที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้ที่ระดับพลังของเขาเลื่อนระดับขึ้นมาได้อย่างมหัศจรรย์ก็คงจะต้องยกความดีความชอบให้กับวิธีการของัวารีเหมันต์แห่งผืนนภานี้นั่นแหละ นั่นคือ ‘การกางเขตแดนเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์’ หลังจากนั้นก็ใช้เนตรนภาในการปกปิดอำพรางเพื่อมิให้ผู้ได้สามารถรับรู้ได้ซึ่งมันได้ผลดีมากจนเขาอดที่จะทึ่งไม่ได้ แม้จะรู้อยู่แล้วสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของตนเป็ถึงัผู้ปกครองแห่งผืนนภาในตำนานก็ต้องไม่ธรรมดาอยู่แล้วแต่เมื่อได้ััถึงพลังนั้นแม้จะแค่เล็กน้อยก็อดทึ่งไม่ได้เลย สิ่งที่เป็สัตว์อสูรในตำนานของตำนานแต่ตอนนี้มันได้มาอยู่กับเขาแล้ว
‘เห๊อะ ระดับของเ้ามันก็เพิ่มขึ้นพรวดพราดนะสิส่วนข้า...’ (แอลฟ์) ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเอ่ยขึ้นน้ำเสียงฮึดฮัด รัศมีไอเวทสีขาวปนฟ้าอ่อนค่อยๆ คลายตัวไปจนหายไปหมดสิ้นเหลือทิ้งไว้เพียงความเย็นเฉียบอันบางเบาก่อนที่จะค่อยๆ จางหายไปตาม จากที่มันเองเป็ผู้เสนอวิธีการกางเขตแดนเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์เพื่อเป็ธาตุในการควบแปรรวมกับพลังธรรมชาติบริสุทธิ์ให้มีคาเอลดูดซับซึ่งผลลัพธ์ของมันก็ถือว่าดีเกินคาดเพราะมีคาเอลในวัยเจ็ดขวบเศษก็กลายเป็ผู้ที่ก้าวข้ามทุกขีดจำกัดอยู่ในระดับถึงเขตแดนจิติญญาขั้นปลายทีเดียว
ั้แ่ที่มันได้พบกับมีคาเอลก็มักจะเื่อะไรให้มันคอยประหลาดใจได้ตลอดจริงๆ ต้องบอกว่าช่างเป็เด็กที่มีความมหัศจรรย์ยิ่งและแก่นจิติญญาเหมันต์นิรันดรก็เช่นกันเป็การพัฒนาที่ก้าวะโยิ่งนัก หากได้อยู่ในสถานที่สภาพแวดล้อมที่อัดแน่นไปด้วยพลังธรรมชาติบริสุทธิ์กว่านี้หรือไอธาตุเหมันต์ล่ะก็จะพัฒนาได้อย่างรวดเร็วขึ้นกว่านี้แน่... แต่ในเื่ของพลังธรรมชาติบริสุทธิ์ที่นี้ก็ถือว่าไม่เลวจนน่าสงสัยเหมือนกัน
แต่แน่นอนว่าเมื่อมีผลดีก็ต้องมีผลเสียเมื่อได้มาก็ต้องมีสิ่งที่เสียไป นั่นคือ... มันในฐานะสัตว์อสูรในพันธะสัญญานั้นจะไม่สามารถพัฒนาตัวเองตามนายของตนอย่างไรเล่า!
บ้าที่สุด! ตรงที่มันยังอยู่ในระดับเดิมไม่เลื่อนไม่เปลี่ยนใดๆ ทั้งสิ้นตลอดสองที่ปีที่ผ่านมา เป็สิ่งที่มันหนักใจยิ่งนักัที่สูงส่งอย่างมันถือกำเนิดในระดับที่ต่ำกว่าปกติแล้วยังไม่พอยังไม่สามารถพัฒนาขึ้นจากระดับเดิมอีกหลังจากกำเนิดได้แล้วถึงสองปีแท้ๆ มันเป็เื่น่าบัดซบชัดๆ
“เ้าไม่ต้องห่วงน่า ข้าจะชดใช้ให้เ้าคืนแน่” มีคาเอลกล่าวเมื่อรับรู้ถึงความคิดของสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของตน มันเป็เื่ที่ช่วยไม่ได้ที่เขายังอยู่ใน่วัยเยาว์นักจนเกินไปที่จะทำอะไรด้วยตนเอง การที่จะพัฒนาเลื่อนระดับได้อย่างก้าวะโนี้ก็เช่นกันหากไม่ได้แอลฟ์ช่วยเขาก็คงจะต้องรอเวลาที่เหมาะควรอีกนานโขและไหนจะธาตุหลักของเขาที่เป็เหมันต์ซึ่งเป็ธาตุพิเศษอีกคงจะมีเื่วุ่นวายน่ารำคาญใจมากตามมาแน่หากมีผู้อื่นรับรู้ใน่เวลาที่เขายังไม่พร้อม มันจำเป็ที่ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาต้องเสียสละการพัฒนาของตนมาช่วยแนะและพัฒนาเขาก่อนจนกว่าเขาจะสามารถทำอะไรด้วยตัวเองได้มากกว่านี้
‘ถึงตอนนั้นข้าจะตอบแทนเ้าแน่นอนเ้าัน่ารำคาญ’ (มีคาเอล) มันคงจะเป็เื่ของโชคชะตากระมังที่ทำให้เขาได้พบัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาซึ่งมีธาตุเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์ด้วย มิใช่เพียงประโยชน์ส่งเสริมในทางธาตุเหมันต์ของเขาแต่มันก็ยังเป็ประโยชน์ในการช่วยข่มธาตุรองอัคคีที่อาจสามารถเกิดการแทรกซ้อนภายในแก่จิติญญาของเขาได้เพราะเนื่องจากธาตุตรงข้ามต่างขั้วกัน
‘เ้าต้องชดใช้และตอบแทนให้ข้าอยู่แล้วมีคาเอล!’ (แอลฟ์) ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเอ่ยขึ้นอย่างหมายมั่นปั้นมือ ตอนนี้มันเพียงรอเวลาที่เหมาะสมเท่านั้นหากว่ามีคาเอลโตขึ้นและแข็งแกร่งมากกว่านี้ขึ้นอีกหน่อยทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น... มันมั่นใจ มีคาเอลเป็ผู้มีพร์พร้อมทั้งพลังอันแข็งแกร่งมีสติปัญญาหลักแหลมมีความสามารถที่มากยิ่งคาดเดาได้ยาก หากได้เพียงชี้แนะแนวทางที่ใช่และถูกต้องแล้วล่ะก็หนทางแห่งความยิ่งใหญ่คงจะไม่ไกลนัก และแน่นอนว่าสักวันปริศนาในตัวของนายมันก็จะต้องมีสักวันที่ต้องไขได้กระจ่างและรับรู้
‘มีคาเอลเ้าต้องหัดหลอมโอสถ’ (แอลฟ์) โอสถจะช่วยในการพัฒนาได้เร็วและมากยิ่งขึ้นเพราะฉะนั้นเป็สิ่งสำคัญที่จะต้องหัดควบคู่กันไปด้วย
ผู้คนส่วนใหญ่มักจะเลือกศึกษาและเดินเส้นทางไปทางการต่อสู้มากกว่าการหลอมสร้างซึ่งเพราะด้วยเหตุง่ายๆ ที่ว่าด้านการต่อสู้มันง่ายกว่า การหลอมสร้างนั้นมิใช่ว่าต้องมีพร์หรือมีความสามารถอย่างเดียวเท่านั้นแต่ต้องมีความมุมานะบากบั่นพยายามอย่างยิ่งมากด้วยและไหนจะความละเอียดอ่อนพิถีพิถันที่มากกว่า หากกล่าวถึงการหลอมสร้างก็อย่างเช่นการหลอมโอสถก็คงจะเป็การจดจำสมุนไพรต่างๆ ประโยชน์หรือความจำเป็ที่แตกต่างกัน กรรมวิธีขั้นตอนที่แตกต่างๆ เป็ต้นแล้วกว่าจะกลายเป็เม็ดโอสถทิพย์ออกมา เพราะความยุ่งยากนี้ที่มากกว่าจึงทำให้ผู้คนมุ่งหน้าไปศึกษาทางด้านการต่อสู้เสียมากกว่า
แต่สำหรับัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาแล้วมันคิดว่าเพราะเช่นนั้นอย่างไรเล่าจึงจำเป็ที่จะต้องศึกษาเรียนรู้ั้แ่วัยเยาว์ อันว่าการสิ่งใดเมื่อเ้าได้หัดศึกษาและเรียนรู้ไว้ั้แ่อายุวัยยังน้อยวัยเนิ่นๆ ด้วยความมุมานะบากบั่นและพยายามยิ่งเมื่อนานวันเติบใหญ่เข้าแล้วไซร้อย่างไรเสียสักวันเ้าก็ต้องเป็ปรมาจารย์เกี่ยวกับสิ่งนั้นได้แน่!
“หลอมโอสถ?” เขาเองก็ได้ศึกษาเกี่ยวกับการหลอมโอสถมาบ้างและมันก็ดูน่าสนใจอยู่ไม่น้อยเช่นกัน สำหรับนักปรุงโอสถนั้นก็ถือว่ายังมีจำนวนน้อยอยู่ด้วยเช่นกันคงจะดีไม่น้อยหากสามารถหลอมโอสถใช้เองได้ โดยส่วนใหญ่ตระกูลแม็กซีวีลอนจะมีแต่ผู้ที่ถือครองธาตุหลักเป็อัคคีจำนวนมากแต่อัคคีนั้นก็ใช้ในทางการต่อสู้เสียมากกว่า แต่สำหรับเขานั้น...
“แต่ข้ามีธาตุหลักเป็เหมันต์นะ...” ใช่ เขามีธาตุหลักเป็เหมันต์ซึ่งจากที่ได้ศึกษามาโดยส่วนใหญ่ผู้ที่จะสามารถเป็นักปรุงโอสถที่ดีและเก่งกาจถึงขั้นสูงได้โดยล้วนแต่ถือครองธาตุอัคคีเป็ธาตุหลักทั้งนั้น ส่วนผู้ที่มีธาตุอื่นเป็ธาตุหลักก็จะสามารถหลอมโอสถได้เช่นกันแต่ก็ไม่เท่าธาตุหลักอัคคีอยู่ดี
‘มีคาเอลเ้าลืมความคิดทฤษฎีจากหนังสือตำรานั้นของเ้าไปได้เลย เหมันต์ของเ้านั่นแหละคือสุดยอดแล้ว!’ (แอลฟ์) หุๆ เหอะๆ มีคาเอลเอ๋ยถึงเ้าจะมีปัญญามากแต่เพราะด้วยที่เ้ายังเยาว์ ขาดซึ่งประสบการณ์และอ่อนต่อโลกภายนอกยิ่งนัก ที่ของเ้าก็มีเพียงแค่ปราสาทตระกูลแม็กซีวีลอน หอหนังสือของตระกูล และูเาแอลฟ์ เ้าจะไปรู้อะไรแท้จริงถึงความร้ายกาจ ความสุดยอด และความมหัศจรรย์ของพลังธาตุเหมันต์นิรันดรพลังธาตุพิเศษของธาตุก่อกำเนิดใหม่ที่หายสาบสูญไปอย่างเนิ่นนานที่ข้าเองก็ยังประมาณการได้ยาก
ข้าละอยากที่จะรู้นักว่าแท้จริงแล้วเ้าเป็ใครกันแน่... ถึงได้มีมันเป็ถึงธาตุหลักเป็การสืบทอดมาได้อย่างสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง
‘แต่ว่าก่อนที่จะถึงตอนนั้นข้าว่าตอนนี้เรามีสิ่งที่จะต้องทำเดี๋ยวนี้’ (แอลฟ์)
“สิ่งที่จะต้องทำเดี๋ยวนี้อย่างงั้นรึ ทีู่เาแอลฟ์?” มีคาเอลทวนคำกล่าวของัวารีเหมันต์แห่งผืนนภา กิจวัตรประจำวันของเขานั้นไม่มีอะไรมากอย่างสำคัญที่สุดที่เพิ่มมาก็คงจะเป็การมาทีู่เาแอลฟ์เพื่อดูดซับพลังธรรมชาติบริสุทธิ์และไอเวทเหมันต์ศักดิ์สิทธ์จากเขตแดนของแอลฟ์ในทุกวันหลังจากนั้นเมื่อพลบค่ำยาวเย็นก็ต้องกลับไปที่หอหนังสือของตระกูลสถานที่หลักประจำของเขาในตระกูลเพื่อที่จะได้ไม่เป็ต้องสงสัยมาก
‘ใช่ ทีู่เาแอลฟ์แห่งนี้... มันต้องมีอะไรสักอย่าง!’ (แอลฟ์) ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเอ่ยอย่างมั่นใจ เนิ่นนานมาจนถึงสองปีแล้วแต่มันก็มิได้คิดเอะใจอะไรแต่วันนี้มันกลับเพิ่งจะมารู้สึกเอะใจว่าที่แห่งนี้เหตุใดกันเล่าถึงได้มีพลังธรรมชาติบริสุทธิ์อย่างมากมายหลั่งไหลเข้ามานักในยามที่มีคาเอลนั้นทำการดูดซับทั้งๆ ที่ในยามปกติกลิ่นอายพลังธรรมชาติเหล่านี้กลับมิได้บริสุทธิ์ถึงขนาดนั้นเลย หรือว่าถ้าหากในยามปกตินั้นมีพลังธรรมชาติบริสุทธิ์มากอยู่แล้วเหตุถึงไม่มีผู้ใดที่สามารถค้นหาหรือใช้สถานที่แห่งนี้เป็ที่ฝึกตนเลย.... แน่นอนนั่นเพราะว่ามันต้องปริศนาอะไรบางอย่าง ณ ที่แห่งนี้อย่างไรเล่า!
“เ้าคงจะไม่คิดที่จะให้ข้าขุดรากถอนโคนต้นไม้ใหญ่แห่งนี้หรอกนะแอลฟ์” มีคาเอลเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นถึงความมั่นใจอันมากล้นของสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของตน
‘ฮ่าๆ ฮ่าๆ มีคาเอลบางทีบาง่เวลาคนนิ่งเฉยเ็าเช่นเ้าก็มีอารมณ์ขันและมีความคิดเป็เด็กๆ อยู่บ้างนะ เ้าจะบ้ารึ อืม... แต่มันก็เป็ความคิดที่ไม่เลวเลยนะ’ (แอลฟ์) ูเาแอลฟ์แห่งนี้มิได้มีขนาดใหญ่มากอยู่ในขั้นลำดับกลางๆ เป็หนึ่งในส่วนหนึ่งของหุบเขาชี่ซึ่งก็มิได้มีความโดดเด่นอะไรมากก็กลมกลืนไปกับูเาอื่นๆ ที่เรียงสลับซับซ้อนสวยงามหุบเขาแห่งนี้ แต่เพราะว่าเป็ูเาที่สวยงามเขียวขจีและมีบรรยากาศที่ดีน่ารื่นรมย์ใจและอีกอย่างสำคัญยังติดใกล้กับเขตพื้นที่ตระกูลแม็กซีวีลอนมากที่สุดอีกด้วยจึงทำให้สถานที่แห่งนี้เป็ที่โปรดปรานมากของมีคาเอล โดยเฉพาะอย่างกับต้นไม้ใหญู่เาแอลฟ์แห่งนี้... หากคิดที่จะให้เขาขุนรากถอนโคนมันล่ะก็...
“.....”
‘ข้าล้อเล่นน่า’ (แอลฟ์) ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาว่าอย่างรู้สึกขบขันเมื่อได้รับรู้ถึงความคิดของนายตน แน่นอนว่าถึงจะทำแบบนั้นจริงๆ มีหรือที่มีคาเอลจะยอม ต่อให้มีหรือค้นพบอะไรอย่างไรเสียมีคาเอลก็ไม่มีทางยอมแน่ๆ ที่จะขุดรากถอนโคนสถานที่นี้อันซึ่งเป็สถานที่พักผ่อนหย่อนใจของตน ไม่ใช่ว่ากับมันเท่านั้นรวมถึงใครก็ตามที่คิดจะทำลายที่แห่งนี้มันต้องเป็อันพบเจอกับนายน้อยมีคาเอล สเวน แม็กซีวีลอนนี้แน่นอน
‘ข้าไม่คิดที่จะทำลายสถานที่พักหย่อนใจหนึ่งเดียวของเ้าหรอกน่า และอีกอย่าง นี่! มีคาเอลเ้าอยู่กับใครกันข้าผู้นี้เป็ถึงัผู้ยิ่งใหญ่ผู้ปกครองผืนนภาเชียวนะ’ (แอลฟ์) ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาก็ยังไม่วายที่จะโอ้อวดตัวมันให้นายตนฟังแต่ทว่ามีคาเอลก็ยังเด็กไปอยู่ดีนั่นแหละที่จะเข้าใจว่าโลกภายนอกรั้วตระกูลตนนั้นความยิ่งใหญ่ของสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของตนนั้นแท้จริงแล้วมากถึงขนาดไหน
ปกครองผืนนภานี่มันขนาดไหนกันนะ...
“แอลฟ์เ้าไม่ต้องสาธยายมากจะได้หรือไม่” มีคาเอลเอ่ยน้ำเสียงนิ่งเรียบ ขึ้นชื่อว่าันั้นเป็สัตว์อสูรสายเืสูงส่งที่ยิ่งใหญ่อยู่แล้วทั้งความสามารถและพลังอันมากล้นแต่ว่า... ัผู้ปกครองพื้นนภานี่มันขนาดไหนกันเชียวนะ ข้าเพียงกำเนิดมาได้แค่เจ็ดขวบเศษเองก็มิอาจรู้ได้แต่ข้านั้นรับรู้สึกได้ว่ามันต้องพิเศษแน่พิเศษมากกว่าัตัวอื่นๆ มากแน่ ข้าอยากรู้และอยากโบยบินไปกับเ้านะแอลฟ์
สักวันเราคงได้ร่วมสู้ด้วยกันอย่างเอาเป็เอาตายนะ... แอลฟ์ไม่เอ่ยความยาวต่อสักวันหนึ่งที่มีคาเอลและมันนั้นได้ออกไปผจญภัยที่มากกว่านี้คงจะสนุกไม่น้อยเลย มันยินดีที่มีมาเอลไว้ใจและอยากร่วมทางไปด้วยกันและยินดียิ่งที่มีคาเอลเองอยากที่จะเรียนรู้มัน
‘วิถีเนตรนภา’ (แอลฟ์) เนตรแห่งความจริงวิถีเนตรนภาขั้นผู้ปกครองพื้นนภาที่จะมองเห็นซึ่งความจริงของทุกสิ่งอย่างได้อย่างไร้ขอบเขตอย่างมิสามารถที่จะมีสิ่งใดจะสามารถบิดเบือนความจริงไปได้จากเนตรแห่งความวิถีเนตรนภานี้ได้ กำหนดจิติญญาดวงเนตรของัวารีเหมันต์ผืนนภามองทะลุรอบแทรกแซงทุกสิ่งอย่างทั้งพื้นที่โดยรอบและภายในของูเาแอลฟ์แทบทุกตารางนิ้วอย่างละเอียดแต่ก็มิพบเห็นอะไร... จนกระทั่งถึงพื้นที่สุดท้ายคือ... ที่มีคาเอลยืนอยู่!
“ที่นี้นั้นมัน...” คืออะไร... มีคาเอลเอ่ยเสียงเบาคล้ายพึมพำกับสิ่งที่เห็นโดยมองผ่านดวงเนตรวิถีเนตรนภาของัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาสัตว์อสูรในพันธะสัญญาร่วมกัน ในระหว่างการค้นหาโดยรอบแทบทุกตารางนิ้วแล้วกลับไม่พบเจออะไรที่เป็สิ่งผิดปกติัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเองก็แทบจะถอดใจไปแล้วจนลืมไปว่ายังไม่ได้ค้นหาในพื้นที่บริเวณของต้นไม้ใหญ่แห่งนี้เลยก่อนที่จะวกกลับมา ณ จุดเดิมและพบเข้าดวงไฟสีฟ้าครามน้อยๆ จุดประกายขึ้นสว่างไสวอยู่ ณ ใต้จุดบริเวณต้นไม้ใหญ่นี้เลย ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาจึงใช้วิถีเนตรนภามองให้ลึกลงไปถึงความจริงของดวงไฟน้อยๆ นั่นจนพบว่า.... สำหรับมีคาเอลแล้วนั้นเขาไม่รู้ว่ามันคืออะไรแต่ทว่าสำหรับัวารีเหมันต์แห่งผืนนภานั้น...
'มีคาเอลลลลลลลลลลลลลลลล! '