“เยี่ยงนั้นข้าออกไปพบกับน้องข้าได้หรือไม่”
“เอ่ออ คุณหนูใหญ่ระวังด้วยเ้าคะ”
ชายคนนั้นยกมือขึ้นมากั้นฉันไม่ให้เดินเข้าไปใกล้ผู้หญิงคนนั้น นางพยักหน้าเบาๆรับคำ ก่อนเดินมาแตะไหล่ฉันอย่างเบามือ
“เหม่ย เหม่ย เ้าหายป่วยแล้วหรือ หายเร็วกว่าพี่เสียอีก เ้ามาหาพี่ก็ดีแล้ว พี่มีเหตุจะถามเ้าอยู่พอดี เ้าผลักพี่ตกน้ำทำไม พี่อุตส่าห์หวังดี ทำดีต่อเ้ามาตลอด เ้าทำแบบนี้ได้กับพี่ได้เยี่ยงไร หือ หืออออ”
อยู่ๆนางก็ร้องไห้หนัก น้ำตาไหลสั่งได้เหมือนเปิดก๊อกและพูดขึ้นเสียงดังว่าฉันทำร้ายนาง แต่เอ๊ะ !! เหมือนเห็นนางแสยะยิ้ม อย่าบอกนะว่านางเล่นละคร
“หยุดนะ อ้ายฉิง เ้าทำอันใดพี่เ้า”
ผู้ชายอายุราวๆ 50 ปี มีผมสีรขาวแซมเล็กน้อย เดินมาจากทางด้านหลังของฉันจับไหล่ฉันอีกข้างแยกออกจากผู้หญิงคนเมื่อกี้ ให้ตายเถอะใครมาอีกวะเนี่ย
“ฉันเปล่านะ”
“พี่เ้ายังไม่หายดีเลย เ้ายังจะมาทำร้ายนางถึงห้องอีก เ้านี่มันร้ายยิ่งนัก”
“ฉันบอกว่าไม่ได้ทำไง” ฉันปฏิเสธเสียงแข็งไปอีกรอบ ทำไมไม่เชื่อกันบ้างนะ
“เห็นทีพวกเ้าคงอยู่เรือนเดียวกันมิได้เสียแล้ว อ้ายเหม่ย เตี่ยจะให้เ้าออกเรือนกับจวนของแม่ทัพ”
“เ้าคะ เมื่อเป็ความประสงค์ของเตี่ย อ้ายเหม่ยคนนี้ย่อมทำตามได้”
นางย่อตัวโค้งศีรษะให้พ่อของนาง เอ่อ พ่อของเรา แล้วหันมายิ้มเหมือนเยาะเย้ยใส่ฉัน What!!! อะไรกันคะเนี่ย
“ส่วนเ้า อ้ายฉิง ข้าจะให้เข้าวังไปเป็สนมขององค์รัชทายาท ตามพระประสงค์ของฝ่าา”
อ้าวพึ่งมาอยู่โลกนี้ไม่ถึงวันจะให้มีผัวเลยหรอ
เวลาผ่านไปหลายวันฉันเริ่มปรับตัวกับสภาพความเป็อยู่ได้บ้างแล้วแต่ก็ยังคงเศร้าอยู่ ก็แหมฉันพึ่งจบพยาบาล ทำงานได้ 2 ปี ยังใช้ชีวิตได้ไม่คุ้มเลยแต่ต้องมาอยู่ในโลกที่ฉันไม่รู้จักมันก็ต้องเศร้าอยู่แล้วหละ
“คุณหนูเป็อะไหรือเ้าคะ เห็นนั่งทำหน้าเศร้า หรือยังเศร้าเื่ท่านแม่ทัพกับคุณหนูอ้ายเหม่ยที่กำลังจะแต่งงานกัน เ้าคะ”
“ทำไมฉันต้องเศร้าด้วยหละ ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับฉันเลย”
“อ้าว คุณหนูลืมไปแล้วหรือเ้าคะ คุณหนูรักท่านแม่ทัพมาั้แ่ยังเยาว์ เื่นี้นายท่านกับคุณหนูใหญ่ก็รู้เื่เ้าค่ะ”
“หรอ สงสัยฉันคงไม่ได้ชอบแล้วมั๊ง ฉันลืมนะ เล่าให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม”
ลี่ถังทำหน้าแบบว่าฮะ !!! ใส่ฉัน ก่อนจะพูดว่า
“เ้าค่ะ คุณหนูใหญ่กับท่านแม่ทัพเป็สหายกัน เติบโตมาด้วยกัน ท่านแม่ทัพจะชอบมาที่จวนของท่านหมอหลวงอยู่บ่อยๆ ทีนี้ทำให้คุณหนูได้มีโอกาสไปเล่นกับท่านแม่ทัพและคุณหนูอ้ายเหม่ยด้วย ท่านแม่ทัพท่านเป็คนช่างเจรจามีนิทานมาเล่าให้คุณหนูฟังประจำทำให้คุณหนูตามติดท่านแม่ทัพ และหลงรักจนในที่สุด อีกทั้งคุณหนูยังชอบแกล้งคุณหนูใหญ่ด้วย เพราะว่าคุณหนูใหญ่เป็คู่หมายของท่านแม่ทัพ”
“อ่อ แล้วทำไมเตี่ยถึงบอกว่าฉันทำร้ายพี่ เอ่อ อ้ายเหมย หล่ะ”
“พอดีว่า วันนั้นเป็แรกของเทศกาลลีชุน (ตรุษจีน) นายท่านให้คุณหนูใหญ่กับคุณหนูรองไปซื้อผ้าที่ตลาดผ้า ่ที่ท่านทั้ง 2 กำลังเดินข้ามสะพาน จู่ๆ คุณหนูใหญ่ก็ตกลงไปในแม่น้ำ แล้วะโขอความช่วยเหลือ และนางยังะโอีกว่าคุณหนูเป็คนผลักนางตก ชาวบ้านระแวกนั้นเลยโมโหแทนแล้วผลักคุณหนูตกน้ำอีกคน โชคยังดีที่ องค์รัชทายาทผ่านมาแถวนั้นจึงช่วยเหลือท่านทั้ง 2 ได้ทันท่วงที”
“แต่ว่าฉันร้ายขนาดนั้นเลยหรอ ทำไมเตี่ยถึงไม่ฟังความจากฉันก่อน”
“จะให้หม่อมฉันเล่าจริงๆ ใช่ไหมเ้าคะ”
ฉันมองค้อนลี่ถัง
“เล่าก็ได้เ้าคะ 5 ปีก่อนนายหญิงท่านกับคุณหนูใหญ่กลับไปเยี่ยมท่านตาที่บ้านเกิด ่นั้นมีโรคระบาดพอดี พอ กลับมาถึงจวน นายหญิงท่านก็ป่วยหนัก นายท่านพยายามหาหนทางที่จะรักษาฮูหยิน แต่ก็ไม่มียาตัวไหนที่สามารถรักษาได้สุดท้ายนายหญิงก็เสียชีวิตลง หลังจากนั้นคุณหนูใหญ่ก็ก็เจ็บป่วยบ่อยๆ นายท่านจึงดูแลคุณหนูใหญ่เป็พิเศษ จนทำให้คุณหนูน้อยใจจนเริ่มมีพฤติกรรมเปลี่ยนไป จากคุณหนูที่น่ารัก ซุกซน สดใส ก็เปลี่ยนเป็ชอบทำอะไรเสียงดังขึ้น ดุด่าข้ารับใช้ในจวน ไม่เชื่อฟังท่านหมอหลวง อีกทั้งยังกลั่นแกล้งคุณหนูใหญ่อยู่ตลอด ไม่ว่าจะเป็ปล่อยงูในห้องของคุณหนูใหญ่ วางยาถ่าย ใส่เกลือลงไปในน้ำแกงจนคุณหนูใหญ่กินไม่ได้ แล้วยังมีอีกเยอะเลยนะเ้าคะ ทั้งยัง...”
ฉันทำหน้าเครียดคิ้วผูกปม อ้ายฉิงนะอ้ายฉิง เ้าเด็กเรียกร้องความสนใจจนได้กลายเป็นางร้ายในสายตาคนอื่น
“พอแล้ว พอ พอ แล้วทำไมเธอถึงไม่กลัวฉัน กล้าเข้ามาคุยกับฉัน ไม่เหมือนคนอื่นที่พยายามพากันหลบหน้าฉัน”
“ตอนที่หม่อมฉันลำบากมีคนมารังแก มีคุณหนูยื่นมือเข้ามาช่วยหม่อมฉัน แถมดูแลหม่อมฉันเหมือนสหาย ไม่เคยดูแคลนหม่อมฉันเป็เพียงบ่าวในเรือน ชั่วชีวิตนี้หม่อมฉันสัญญากับตัวเองเอาไว้แล้วว่าจะภัคดีกับคุณหนูตลอดไป”
งือ ซึ้งเลย เฮ้อ อย่างน้อยในโลกนี้ก็ยังมีคนที่หวังดีกับเธอนะ อ้ายฉิง
“ฉันต้องแต่งงานจริงๆ หรอนี่ งือ แล้วองค์รัชทายาทเป็ใครฉันยังไม่รู้เลย”
“องค์รัชทายาทเป็บุคคลที่ค่อนข้างลึกลับเ้าคะ ไม่เคยมีใครเห็นตัวตนที่แท้จริงของพระองค์ เพราะว่าฮ่องเต้ ทรงกลัวว่าองค์ชายจะไม่ปลอดภัย เลยให้สวมใส่หน้ากากอยู่ตลอดและให้อยู่ตำหนักแยก แต่หม่อมฉันได้ยินมาว่าพระองค์ทรงมีนิสัยเ็า โหด ฆ่าคนได้โดยไม่ทันได้กระพริบตา แถมยังเลี้ยงสิงโตหิมะตัวใหญ่เอาไว้ในตำหนักอีกนะเ้าคะ”
“หือ หือ ลี่ถัง ฉันไม่อยากแต่งงาน”
“คงจะไม่ได้แล้วเ้าคะคุณหนู ฮ่องเต้เคยทรงถามทาบทามคุณหนูเอาไว้นานแล้ว แต่ท่านหมอหลวงก็พยายามไม่ตอบรับมาตลอดเพราะเป็ห่วงคุณหนู แต่เห็นทีครั้งนี้จะเลี่ยงไม่ได้เสียแล้วเ้าคะ”
“เฮ้อ จะร้องไห้”
ในที่สุดก็ถึงวันแต่งงานของฉัน
12K
