ว่าที่พี่เขย...

ว่าที่พี่เขย...16 ????

" ปลาจะได้สบายใจ ไม่คิดมาก ระแวงคนอื่นแบบนี้ ปลาเครียดมากค่ะแม่ " พี่ต้องได้รางวัลตุ๊กตาทองนะพี่ปลา

" เ๹ื่๪๫นี้ต้องคุยทางฝั่งโน้นด้วย ไม่ใช่เอะอะจะทำดั่งใจทุกอย่าง โตแล้วนะลูกปลา หมอคือรักษาคน ไม่ใช่ให้คนธรรมดามารักษาหมอ " โอ้ยย..เจ็บเลย พ่อจะพูดอะไรกันแน่นะ

" ชั้นจะไปคุยกับทางโน้น ให้แต่งงานเร็วที่สุด เด็กรักกันชอบกัน คำมั่นสัญญาก็มีตั้งไว้ ช้าหรือเร็วก็ต้องแต่งอยู่ดี เลื่อนให้วันนี้พรุ่งนี้จะเป็๲ไร "  แม่พูดพร้อมกับหันหน้ามาที่แก้ว

"แม่กับพ่ออยากอุ้มหลานมั้ยค่ะ ปลาจะมีลูกกับไนท์ให้พ่อกับแม่นะคะ " เปลี่ยนอารมณ์เร็วแท้ เมื่อกี้ยังร้องอยู่เลย ไม่ได้รู้สึกเสียใจ แต่ตอนนี้รู้สึกสงสารพี่ปลามากกว่า ท่าทางจะหนักด้วย

หลายวันผ่านไป แก้วใช้ชีวิตปกติ ห่างกับพี่ไนท์ขึ้นเรื่อยๆ แต่มีพี่ขิมเข้ามาแทน เที่ยงคืนแก้วเลิกงานที่ผับ เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จออกมาจะกลับแต่...

" ไปกับกู "

" พี่ไนท์  แก้วไม่ไป " พี่ไนท์มาดักแก้วที่ทางออก แก้วรีบวิ่งจะไปที่รถแต่

" อย่าหนีแก้ว "

" หนีไม่พ้นหรอก "

" ไปกับไอ้ไนท์เถอะแก้ว ไม่ต้องเจ็บตัว " อีบ้า มาทั้งแก๊งค์โจรเลย ดักกูซะจะพาไปรุมโทรม

" ไม่ไป "  แก้วจะวิ่งหนีอีกค่ะ พยายามถอยแล้วนะ จะกลับมาอีกทำไม แก้วรักพี่เขยไม่ได้

" ดื้อชิบหาย "  พี่ไนท์สบถออกมา แล้วจับตัวแก้วเอาผ้ามาปิดปากปิดจมูกแก้ว จากนั้นจำอะไรไม่ได้เลยค่ะ

" อือ  " แก้วตื่นขึ้นมา ตั้งสติ เมื่อคืน พอหันไปรอบๆ ไม่ใช่ห้องแก้ว ไม่คุ้นเลย

" พี่ไนท์ " แก้วเห็นพี่ไนท์กำลังดึงผ้าม่านอยู่

" พี่ทำอะไรของพี่ พาแก้วมาทำไม ที่นี่ที่ไหน  ๻้๪๫๷า๹อะ.... "

" หยุด  ลุกไปอาบน้ำ แล้วลงไปข้างล่าง "

พูดจบก็ออกจากห้องไปเลย อะไรวะเนี้ยะ อาบน้ำแต่งตัวใส่ชุดที่พี่ไนท์เตรียมไว้ให้ ออกจากห้องลงไปข้างล่าง มีพี่ไนท์ พ่อแม่พี่ไนท์ นั่งอยู่ นี่มันบ้านใหญ่ของพี่ไนท์เหรอวะ ชิบหายแล้วกู...