ข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ

     พวกแม่นางน้อยที่ยังคงดูวุ่นวายกับการกิน…กิน…กิน…กิน…และก็กินอย่างต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะหยุดแต่อย่างใดเลย แม้นว่าจะมีการกล่าวมาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษแล้วก็ตามทีว่าการกินพืชผัก ผลไม้ สมุนไพรต่างๆที่มีพลังธาตุนั้น ไม่จำเป็นต้องกินเป็นจำนวนมากก็สามารถทำให้ผู้ที่ได้กินอิ่มไปได้นานเลยทีเดียว

     แต่นี่มันใช้ไม่ได้สำหรับแม่นางน้อยกลุ่มนี้อย่างแน่นอน เพราะของอร่อยยิ่งกินได้มากยิ่งดี!! เติมเต็มพุงน้อยๆไม่ให้มีวันยุบลง

     “ว้า…ตะกร้านี้ผลไม้หมดไปแล้วน่ะ โอ๊ะ..ตะกร้าโน้นด้วยเหลือเพียงแค่ 2 ลูกเอง”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “จริงด้วยเจ้าค่ะ ท่านย่าเล็กหมดไปสองอย่างเลยสิแบบนี้ กำลังกินอร่อยๆอยู่เลยนะเจ้าคะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวรองมี่เฟิง

     “นั่นน่ะสิ กำลังเพลินๆเลยเนี่ย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “เดี๋ยวพวกข้าไปเก็บผลไม้สองอย่างนี้มาเพิ่มให้เองขอรับ ท่านย่าเล็ก น้องสาว”เหลนชายใหญ่หยางหยาง

     “ดีมากเลยพี่ชาย..”น้องสาว รีบตอบขอบคุณอย่างรวดเร็วและหันไปมองตะกร้าผลไม้กันต่อ

     “.............!!!”พวกพี่ชาย

     “ดีมากเลยเหลนชาย ที่เสียสละให้ข้าและน้องสาวพวกเจ้าสมกับเกิดมาเป็นลูกผู้ชายของแท้ อ้อ…ข้าขอแบบตะกร้านี้ ตะกร้านั้น ตะกร้าตรงโน้นที่ใกล้กับเหลนสาวสี่ด้วยนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “............!!!”เหล่าบรรดาเหลนชายที่กำลังพากันลุกขึ้นเพื่อจะไปเก็บเกี่ยวผลไม้จากต้นตามใจนึกกันต่อเลย ก็แทบจะล้มหัวทิ่มกันเมื่อไม่ใช่เพียงแค่เก็บผลไม้เพิ่มแค่ 2 อย่างที่พึ่งหมดไปเพียงเท่านั้น แต่ว่าท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวสั่งมาเกือบสิบอย่างนี่น่ะสิ!!!

     “อ้าว…เหลนชายนิ่งค้างกันอีกแล้วรีบไปเร็วเข้า ข้ารออยู่นะ”เหนี่ยวเหนี่ยว เริ่มกลั่นแกล้งเหลนชายแบบไม่รู้ตัวหรือว่ารู้ตัวอยู่แล้วกันแน่นะ??

    “เอ่อ….ขอรับ”พวกเหลนชาย

    “พวกข้าไปแล้วเดี๋ยวนี้ขอรับท่านย่าเล็ก”เหลนชายรองจูจู

    “อือ…..”เหล่าแม่นางน้อยส่งเสียงแค่สั้น และโบกมือให้ที่เป็นสัญญาณให้ไปได้ โดยไม่ได้หันมามองพวกเหลนชายแต่อย่างใด

     “.............!!”พวกเหลนชาย

     “ข้ากับพวกเจ้า เหมือนโดนพวกนางไล่ออกมาอย่างไรก็ไม่รู้สิ”เหลนชายสามจีจี

     “ไม่เหมือนหรอก ข้าว่าใช่เลย!!”เหลนชายสี่ทู่จึ

     “ช่างเหอะ ไปเก็บผลไม้ให้ท่านย่าเล็ก กับพวกน้องสาวกันก่อนเถอะ เดี๋ยวจะโดนพวกนางเล่นงานกันอีกถ้าขืนช้ากว่านี้น่ะ”เหลนชายใหญ่หยางหยาง

     “ตกลง”พวกเหลนชาย

     พวกหนุ่มน้อยก็พากันคัดเลือกผลไม้ที่เหล่าแม่นางน้อยพากันสั่งเมื่อสักครู่นี้ให้เต็มตะกร้าอีกครั้ง และไม่ลืมจะเพิ่มผลของมันอีกด้วย เพราะไม่แน่ใจเหมือนกันว่าพวกนางจะเลิกกินตอนไหน เก็บใส่แหวนมิติของพวกเขาใส่แล้วใส่อีก โดยไม่ต้องคิดเลยว่ามันเยอะแล้ว เพราะคำว่าเยอะสำหรับพวกเรานั้นย่อมไม่มีคำพูดนี้เลย แค่เก็บสำรองอาหารเอาไว้ให้มากเท่าที่จะมากได้ย่อมดี

     “เฮ้อ…..ข้าเริ่มจะเบื่อแล้วนั่งกินผลไม้อย่างเดียวไม่มีอะไรสนุกๆทำเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว

    “ก็นั่นน่ะสิเจ้าคะท่านย่าเล็ก ข้าเองก็เริ่มรู้สึกเบื่อแล้วเช่นกัน”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋

    “แล้วพวกเราจะทำอะไรกันดีล่ะ หลังจากกินผลไม้เสร็จแล้วน่ะ”เหลนสาวรองมี่เฟิง

     “อือ……”

     แม่นางน้อยในกลุ่มต่างก็พากันครุ่นคิดช่วยหาเรื่องสนุกๆกันทำ โดยมองไปที่บริเวณรอบๆผืนป่าแทบนี้ว่าจะมีอะไรที่น่าสนใจบ้างสำหรับพวกนาง แต่ว่าตอนนี้คนที่คิดหาเรื่องสนุกๆทำนั้นได้เสนอความคิดขึ้นมาแล้วและย่อมเป็นผู้ใดไม่ได้นอกจากเป็นท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวตัวน้อย ที่มีบรรดาศักดิ์ที่อาวุโสสูงสุดในตอนนี้สำหรับพวกเขา

     “ข้าเห็นแล้วล่ะว่าพวกเราจะทำอะไรสนุกๆระหว่างนั่งพักผ่อนกินผลไม้พวกนี้ไปเพลินๆกันดี”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “อะไรหรือเจ้าคะ?? ท่านย่าเล็ก”เหลนสาวน้อย ต่างพากันเอ่ยปากถามกันอย่างคึกคักกันเลยทีเดียว และรอลุ้นฟังว่าท่านย่าเล็กจะให้พวกเขาทำอะไรสนุกๆ กันต่อ

     “ก็ว่าจะทำธนู เสียหน่อยน่ะเหลนสาว”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ธนู..??”เหลนสาว

     “มันคืออาวุธนี่เจ้าคะท่านย่าเล็ก??”เหลนสาวรองมี่เฟิง

     “จะว่าอย่างงั้นก็ได้นะเหลนสาว”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “หง่ำ..หง่ำ…”

     “เอ๋…??”เหลนสาวน้อย

     คนเจ้าความคิดหาเรื่องทำสนุกๆก็มัวแต่พูดครึ่งๆกลางๆ และมัวแต่กินไปด้วยอีกต่างหาก 

     “ก็ตอนนี้พวกเรากำลังนั่งพักผ่อน กินผลไม้กันอยู่ใช่ม๊าเลยไม่มีอะไรทำและข้าก็มองไปรอบๆนี้ ยังไม่อยากจะลุกไปไหนเสียด้วยสิ เลยคิดว่าจะหาอะไรทำสนุกๆโดยที่ไม่ต้องลุกไปไกลหรือแค่นั่งแถวๆนี้ด้วยน่ะ 

     ทำธนูนี่แหละดีที่สุดเลยเพราะสามารถเป็นอาวุธได้ด้วย และก็เอาไว้ทำ…ปี้วว…ปี้ว….แล้วก็สอยลงมาเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ว้าว…..”เหลนสาวน้อยที่เห็นท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยว ทำท่าทีกำลังง้างธนูและยิงลูกศรตรงไปที่เหล่าต้นตามใจนึก และทำท่าถึงกลับมาหาตัว

     “ทำเลยเจ้าค่ะ ทำเลยเจ้าค่ะ..!!”เหลนสาวน้อย ที่เห็นท่าทางของท่านย่าเล็กแล้วก็พากันนึกสนุกขึ้นมาทันทีเลย

     “ได้ๆ เดี๋ยหาอุปกรณ์ในการทำธนูขึ้นมาก่อนละกัน”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ข้าช่วย ข้าช่วย เจ้าค่ะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวน้อย

     “ตึก…ตัก…..”

     เหล่าแม่นางน้อยต่างรีบพากันลุกจากที่นั่ง บ้างหาของในกำไลมิติของพวกนางเอง บ้างก็วิ่งไปหาอะไรบางอย่างรอบๆป่าแถวนี้ แต่ว่าก็ไม่ได้ไปไกลยังอยู่ในสายตาของพวกผู้ใหญ่กันอยู่

     แต่กิริยารวดเร็วปานสายฟ้าแล่บแบบนี้ก็เรียกความสนใจกับทุกๆคนได้ด้วย พวกพี่ชายรีบส่งเสียงถามกันอย่างตื่นเต้นทันที

     “น้องสาว…น้องสาว….”พวกพี่ชาย

     “น้องสาวจะไปไหนกันหรือ??”เหลนชายสามจีจี

     “น้องสาว น้องสาว ทำอะไรกันอยู่น่ะ??”เหลนชายสี่เหล่าสู่

     “น้องสาว น้องสาว มีอะไรกัน??”เหลนชายรองจูจู

     “ทำธนูเจ้าค่ะ..”เหลนสาว พากันตอบกลับกันอย่างเสียงดังด้วยน้ำเสียงที่กำลังตื่นเต้นกันอยู่

     “ธนู..!!??”ทุกๆ คน

     “??????”เครื่องหมายคำถามตัวใหญ่ๆอยู่ในหัวของทุกๆคนหมดในตอนนี้ ว่าจู่ๆทำไมเหล่าแม่นางน้อยทั้งหลายนึกอยากจะทำธนูอะไรขึ้นมาในตอนนี้กันง

    “ท่านย่าเล็ก จะให้พวกเราทำธนูเล่นเจ้าค่ะ”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋

     “เหนี่ยวเหนี่ยว??”ทุกๆคน เอ่ยเสียงชื่อที่ขึ้นชื่อจริงๆว่าตัวแสบที่สุดในบรรดาเจ้าตัวเล็กทั้งหลาย

     “เหนี่ยวเหนี่ยว มาหาแม่หน่อยสิลูก”ท่านแม่

     “เจ้าค่ะ ท่านแม่”เหนี่ยวเหนี่ยว

     พอได้ยินว่าพวกกลุ่มแม่นางน้อยพากันหาเรื่องปั่นป่วนใหม่กันอีกแล้ว ท่านแม่ของเหนี่ยวเหนี่ยวเองก็เดินตรงมาหาเจ้าตัวต้นเรื่องเลยเพื่อสอบถาม

    “ว่าอย่างไรเจ้าตัวดี นำพวกเหลนๆทำอะไรกันบอกแม่อีกรอบได้ไหม และทำไปทำไม??”ท่านแม่

    “อ้อ…..เหนี่ยวเหนี่ยวจะเอาไปสอยผลไม้จากที่ต้นตามใจนึกเจ้าค่ะท่านแม่”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “..............!!”ทุกๆคน ที่ได้ยินได้ฟังคำตอบจากเหนี่ยวเหนี่ยวก็พากันนิ่งไปหมดแล้ว ไม่อยากเชื่อว่จะได้ยินคำตอบพิลึกแปลกประหลาดออกมาอีกครั้งสำหรับวันนี้ 

     “ไหนหนูลองพูดใหม่สิเหนี่ยวเหนี่ยวว่าลูกจะเอาธนูไปทำอะไรนะ??”ท่านแม่ ลองถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

     “เหนี่ยวเหนี่ยว จะทำธนูไปสอยผลไม้จริงๆเจ้าค่ะท่านแม่”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่กำลังเกาะขาท่านแม่เงยหน้าตอบคำถามกับท่านอย่างจริงจังไม่ได้ล้อเล่นแต่อย่างใดเลย

     “เอาธนูไปสอยผลไม้จากต้นตามใจนึก??”ท่านแม่

     เหนี่ยวเหนี่ยวผงกศรีษะของนางอยู่หลายที พร้อมกับคำพูดของนางว่า ใช่แล้วเจ้าค่ะ ใช่เจ้าค่ะ

     “รอให้ข้ากับคนอื่นๆทำธนูกันเสร็จเรียบร้อยดีแล้วข้าจะสอนท่านแม่สอยผลไม้เองเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “..............!!!”ทุกๆ คน

     เมื่อตอบคำถามให้ท่านแม่หายข้องใจเรียบร้อยแล้วนางก็ผละตัวออกไปหาของที่ต้องการต่อเลย 

     “น้องหญิง น้องหญิง พี่ฟังไม่ผิดใช่หรือไม่ที่เหนี่ยวเหนี่ยวบอกว่าจะทำธนูเอาไว้สอยผลไม้น่ะ??มันจริงใช่ไหม??”ท่านพ่อ ที่เดินมาหาท่านแม่ทันที

     “ใช่สิเจ้าค่ะ เสียงตอบใสแจ๋วขนาดนั้นทั้งน้ำเสียง และแววตานี่ คงจะต้องหาเรื่องให้ปวดหัวอีกเป็นแน่เจ้าค่ะ”ท่านแม่

     “มีแต่คนอื่นเขาทำธนูเพื่อที่จะเอาไว้ป้องกันตัว หรือออกล่าสัตว์ตอนเข้าป่า แต่นี่เหนี่ยวเหนี่ยวจะเอาไปสอยผลไม้เนี่ยนะ??”ท่านพ่อ

     “เหอะ…ยังมีหน้าจะมาพูดแบบงงๆสงสัยไปเพื่ออะไรเจ้าคะท่านพี่?? ก็ลูกผู้ใดเล่าที่เป็นแบบนี้ ไม่ใช่ลูกสาวท่านหรืออย่างไรเล่าเจ้าคะ??

     วันๆหาแต่เรื่องพากันซน พากันปั่นป่วนไม่หยุดหย่อนจริงๆ พวกท่านพากันไปช่วยดูเด็กๆด้วยละกันเจ้าค่ะ พวกข้าจะได้ไปเก็บผลไม้ที่ต้นตามใจนึกต่อเลย

     หวังว่าคงจะดูแล และจัดการพวกเด็กๆได้เป็นอย่างดีนะเจ้าคะรอบนี้??? ทำได้นะเจ้าคะท่านพี่??”ท่านแม่

    “เอ่อ…ได้จ้ะน้องหญิง แหะ…แหะ…..”ท่านพ่อ สะดุ้งสุดตัวเลยกับคำพูดของฮูหยินของท่าน พูดและหัวเราะไม่ออกเลยที่โดนฮูหยินของตัวเองเหน็บแนมอย่างหมั่นไส้ เรียกได้ว่าเล่นงานลูกสาวตัวเล็กไม่ได้ ท่านพ่อก็เลยโดนแทนเสียเลย

     ท่านแม่พูดสั่งความจบก็เดินปลีกตัวกลับไปรวมกลุ่มกับพวกสาวๆเหมือนเดิม 

     “เอาแล้วไงล่ะ หาเรื่องให้พ่อเสียแล้วเจ้าตัวเล็กเอ๊ย”ท่านพ่อ มองไปที่ลูกสาวคนเล็กที่รักยิ่งกว่าดวงใจแบบทำสีหน้าไม่ถูกเลยทีเดียว

     “เจ้ายังไม่ชินอีกหรืออย่างไรเจ้าเฒ่าหวังฮะ??”ท่านลุงฉือ

     “จริง ทำมาเป็นสะดุ้งเวลาเจอฮูหยินของตัวเองพูดเหอะ นึกว่าจะเก่งกล้ากว่านี้เสียอีก”ท่านลุงอี้

    “อ้อ…งั้นเหรอ??แล้วไอ้สองเฒ่าอย่างพวกแกนี่เก่งกล้า สามารถพูดเถียงพวกฮูหยินของพวกเจ้าได้ดีไปกว่าข้างั้นเหรอไง??”ท่านพ่อ

     ท่านลุงฉือ ท่านลุงอี้ ทำท่ามองอย่างเหยียดหยามท่านพ่อของเหนี่ยวเหนี่ยวแบบว่าถึงทีข้าบ้างแล้ว อารมณ์อะไรประมาณนี้เลยล่ะ

     “ถ้างั้นก็…..ฮูหยิน…..”ท่านพ่อ กำลังจะตะโกนเรียกท่านป้าฉือ ท่านป้าอี้ที่เป็นฮูหยินของท่านทั้งสอง 

     “ปัํบ…..”ท่านลุงทั้งสองรีบพากันล็อคคอและปิดปากท่านพ่ออย่างรวดเร็ว พร้อมกับพาลากออกมาไกลๆอย่างทันทีทันใด

     “ปล่อยข้าได้แล้วไอ้สองเฒ่า แหมทีนี้น่ะหายเก่งเลยนะเหอะ..”ท่านพ่อ

     “เออน่า แหมแค่นี้ก็ต้องน้อยใจไปได้เนอะเจ้าเฒ่าอี้”ท่านลุงฉือ

     “ใช่ๆ เรื่องนิดๆหน่อยๆเอง”ท่านลุงอี้

     “เหอะ…พอแค่นี้ก่อนก็ได้รีบไปจัดการดูแลพวกเด็กๆกันก่อน เดี๋ยวเกิดผิดพลาดอะไรขึ้นมาทีนี้ล่ะไอ้สามเฒ่าที่ยืนตรงนี้จะพากันโดนกันยาวๆล่ะ”ท่านพ่อ

     “จริง..!!”ท่านลุงทั้งสอง

     พวกท่านแบ่งกลุ่มท่านพ่อของพวกเด็กๆส่วนหนึ่งมาดูแลเด็กๆโดยเฉพาะ และอีกกลุ่มยังคงอยู่กับต้นตามใจนึกอยู่ เรียกได้ว่างานงอก นั่นเอง!!

      ไม่ว่าจะมีเรื่องดีเจอของดี ของวิเศษมากน้อยแค่ไหน แต่ถึงอย่างไรหน้าที่หลักของพวกท่านทุกๆคนก็คือต้องคอยดูแลเจ้าเหล่าพวกลูกลิงทะโมนตัวเล็กๆทั้งหลายนี่แหละสำคัญที่สุดก่อนสิ่งอื่นใดเสมอเลย

     โดยเฉพาะเจ้าคนนำนี่ ที่เรียกว่าท่านย่าเล็กนี่แหละแสบสุดๆ ต้องคอยเฝ้ามองดูอยู่ในระยะใกล้ชิดเสมอๆ เพราะพาลุกจากที่เดิมทีไรอันเป็นต้องมีเรื่องปั่นป่วนทุกที!!

     “แล้วพวกเด็กๆ ล่ะไหนว่าจะเดินกลับมาหาต่อ??”ท่านพ่อ

     “ก็นั่นน่ะสิ พวกนางบอกว่าจะไปด้านโน้นเอาของรวมกันก็พากันหายไปสักพักแล้ว”ท่านลุงฉือ

     “ไปดูกันเถอะ สงสัยจะเจออะไรแถวนู้นแทนหรือเปล่า”ท่านลุงอี้

     “ไปๆกัน”ท่านพ่อ

     “.............”ท่านพ่อ ท่านลุงอี้ ท่านลุงฉือ

     “หง่ำ….หง่ำ…..”

     “หวานฉ่ำ อร่อยที่สุดดดดดดดเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ใช่เจ้าค่ะ”เหลนสาวน้อย

     “เดี๋ยวกินอีกสักลูกสองลูก เพิ่มแรงและกำลังก่อนก็ละกันนะพวกเราค่อยกลับไปหาของทำธนูกันต่อนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ดีเจ้าค่ะ..”เหลนสาวน้อย

     “............”ท่านพ่อ ท่านลุงอี้ ท่านลุงฉือ

    พวกท่านทั้งสามคนที่พากันเดินมาดูว่าทำไมเหนี่ยวเหนี่ยว และเหลนสาวถึงได้หายมาสักพักแล้ว แต่ว่าสิ่งที่เห็นก็คือของที่พึ่งเก็บมายังคงกองอยู่กับพื้นอยู่เหมือนเดิม 

     แต่ที่ไม่เหมือนเดิมก็คือพากันนั่งพักผ่อนกินผลไม้กันต่อ เพราะเหมือนพวกนางหมดพลังกันแล้ว !!!

     “เฮ้อ………..”ท่านพ่อ ท่านลุงอี้ ท่านลุงฉือ พากันทอดถอนหายใจออกมายาวๆ และมองไปที่กลุ่มแม่นางน้อยอย่างเลื่อนลอย 

************

     เหนี่ยวเหนี่ยว หาเรื่องพาเหลนสาวน้อยซนอีกแล้วคิดจะทำธนู ที่ผู้อื่นคงจะคิดว่าเป็นอาวุธที่น่าเกรงขามชนิดหนึ่งสำหรับคนทั่วไปที่นำมาใช้เป็นอาวุธป้องกันตัว หรือล่าสัตว์ในเวลาอยู่ภายในป่านั่นเอง แต่ว่าเหนี่ยวเหนี่ยวนางคิดเอาธนูมาเล่นสอยผลไม้แทน !! จะมีผู้ใดมีความคิดล้ำเกินกว่านางกัน!!