เรื่องสั้นแนวผู้หญิงกับคนต่ำชั้นกว่า 18+

"สืบคดี... พี่หลิงเนี่ยนะ 

ปลอมตัวมาสืบคดีคนหาย?"

"ใช่จ้ะ พี่มาตามหาตัวพวกเธอทุกคนนั่นแหละ"

สาวสวยนมใหญ่เปิดอกอธิบายขยายความ

ในขณะที่รถไฟฟ้าจีนคันหรูยังคงจอดสงบนิ่งอยู่ริมทางเปลี่ยว

ดาราสาวไทยตัดสินใจเล่าเนื้อหาเบื้องลึกให้แพรฟัง

เธอเล่าถึงเรื่องคดีสะเทือนขวัญในอดีต

ของผู้กองลิซ่า... นายตำรวจหญิงคนสวยที่ตัวเองชื่นชม

ซึ่งเป็นคนพลิกคดีถล่มวงการมอมยาปลุกเซ็กซ์

และขบวนการลักพาตัวหญิงสาวไปปรนเปรอกามเมื่อหลายปีก่อน

"คดีตอนนั้นมันจบลงไปแล้วก็จริง..."

เลสเปี้ยนสาวสวยเอ่ยปากเสียงนุ่ม 

ทว่าแววตาคมกริบ

"แต่ตอนนี้คดีแบบเดียวกันได้กลับมาอีกแล้ว

สูตรยาปลุกเซ็กซ์สีชมพูนั่นถูกเอากลับมาใช้

โดยที่ในตอนนี้ผู้กองลิซ่าได้ลาออกจากตำรวจไปแล้ว..."

นางเอกเกิร์ลเลิฟแอบถอนหายใจออกมาเบาๆ

ยามนึกถึงความโสโครกของวงการสีกากี ที่ลิซ่าทำแบบนั้น

ก็คงเพราะสิ้นหวังกับวงการตำรวจอย่างถึงที่สุด

ซึ่งในอดีตเธอได้จับตำรวจด้วยกันที่มีเอี่ยวจำนวนมาก

และที่ผู้กองลิซ่าสามารถทำคดีใหญ่โตขนาดนั้นได้ในตอนนั้น

ก็เพราะว่าเธอมีพ่อเป็นนักการเมือง

และปู่เป็นผบ.ตำรวจคอยคุ้มหัว

แต่ในนาทีนี้... เมื่อไม่มีผู้กองหญิงคนนั้นอีกต่อไป

หลิงจึงต้องก้าวเท้าออกมารับไม้ต่อด้วยตัวเอง

"เอ่อ… แต่ว่าถ้าพวกหนูไม่อยากให้พี่ช่วยล่ะคะ?"

อึก…?

และถึงแม้ว่าจะเล่าอะไรไปตั้งยาว

ทว่าคำตอบนี้ดาราสาวเองก็คาดเอาไว้อยู่แล้ว

ประโยคซื่อๆ จากปากของแพรทำเอาหลิงสะอึกนิ่งไปทันควัน

พวกเหยื่อสาวนั้น

ถูกฝึกจนติดควยติดเซ็กซ์อย่างถอนตัวไม่ขึ้น

แถมยาปลุกเซ็กซ์สีชมพูที่พวกมันมอมให้เสพสมทุกวัน

ก็ยังทำให้ยามโดนเย็ดสดๆ แทงกระแทกเข้ามารูหี

แล้วเกิดความเสียวซ่านรุนแรงกว่าปกติเป็นสิบเท่า

แคมหีขาวอูมของดาราดังใต้ร่มผ้าแอบขมิบมิบๆ

มันตอดรับยวบยาบเบาๆ ทันทีอย่างน่าอับอาย

เมื่อเนื้อหนังของหลิงเอง แม้ไม่ได้โดนฤทธิ์ยาเต็มๆ

ก็เพิ่งเผชิญหน้ากับรสชาติความเสียวสยอง

ตอนโดนไอ้ครูมวยหน้าเหี้ยซอยกระแทกสี่ยกเต็มๆ

ฤทธิ์ยามันน่ากลัวขนาดที่เปลี่ยนคนปกติให้กลายเป็นคนร่าน

มันยากเหลือเกินที่จะดึงให้ผู้หญิง

ที่ถูกมัวเมาด้วยความสุขทางเพศขนาดนั้น

คิดอะไรได้เหมือนคนปกติธรรมดาทั่วไป

"ทำไมพูดแบบนั้นล่ะจ้ะแพร..."

นางเอกสาวไทยพยายามข่มความรู้สึกเสียวซ่านในกาย

เธอขยับตัวเข้าใกล้เด็กสาวพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตา

"แล้วแพรไม่คิดถึงพ่อแม่เหรอคะ?"

"อืม ก็คิดถึงนะคะ แต่ทำไงได้"

แพรเบนสายตาหลบก้มหน้าลงต่ำ

นิ้วมือเรียวบางลูบคลึงพวงมาลัยรถไปมาด้วยท่าทางสั่นเทา

"พ่อแม่หนูคงรับไม่ได้แน่ๆ ถ้ารู้ว่าหนูมาขายหี

มารองรับอารมณ์ใครต่อใครจนรูกลวงแบบนี้

แบบนี้ไม่เจอกันอีกซะยังดีกว่าค่ะ..."

คำพูดตัดพ้ออย่างไร้ความหวังของเหยื่อสาว

ทำเอาเลสเปี้ยนสาวสวยรู้สึกสะท้อนใจ

พวกมันไม่ได้ทำลายแค่ร่างกายของเด็กผู้หญิงพวกนี้

แต่มันทำลายศักดิ์ศรีและจิตวิญญาณจนหมดสิ้น

"โอ๊ะ… ถึงแล้วค่ะพี่ ปะ ไปหาอะไรกินกัน"

จู่ๆ แพรก็เปลี่ยนสีหน้ากลับมาฉีกยิ้มร่าเริงอย่างรวดเร็ว

ปฏิกิริยาทางสมองที่โดนยาหลอมจนเพี้ยนแสดงออกมาเด่นชัด

เธอขยับเปิดประตูรถไฟฟ้าก้าวเท้าเดินนำออกไปทันที

เฮ้อ…?

ฉันได้แต่ถอนใจกับท่าทางที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวของเธอ

ดาราสาวนมใหญ่ก้าวเท้าลงจากรถเดินตามหลังแพรไป

ชุดนักศึกษารัดรูปตึงเปรียะจนพวงเต้านมสองข้างขยับไหว

ดึงสายตาของผู้ชายชั้นต่ำรอบข้างให้หันมองกันตาเยิ้ม

ร้านอาหารที่แพรพาหลิงมา... 

มันคือร้านหมูกระทะบุฟเฟต์ถูกๆ

ราคาไม่กี่ร้อยบาทต่อหัว ตั้งอยู่ริมถนนทางเท้าแคบๆ

สภาพร้านมีคราบน้ำมันเกาะเกรอะกรังตามเตาและโต๊ะพลาสติก

กลิ่นเนื้อย่างราคาถูกปนเปกับกลิ่นควันถ่านโชยฟุ้ง

แถมยังมีเสียงพวกขี้เหล้าโต๊ะข้างๆ คุยกันเสียงดังต่ำตม

"อู้วว... ซี๊ด มึงดูอีนมโตชุดนักศึกษาคนนั้นดิ"

ชายหน้าปลวกตัวผอมโซส่งเสียงกระซิบกระซาบกับเพื่อน

"นมแม่ใหญ่กว่าหัวคนซะอีกว่ะ สั่นกระเพื่อมดึ๋งดั๋งเลย

น่าลากไปขยำหลังร้าน แล้วจับแหกขากระเด้าให้หีพังฉิบหาย"

"เออแม่ง... หุ่นไฮโซเอ็กซ์ระเบิดแบบนี้

ถ้าได้แทงควยสดๆ ให้น้ำเงี่ยนเยิ้มท่วมหัวควยนะมึง

กูจะซอยไม่ยั้งให้รูก้นขมิบสู้ควยเลยว่ะ ซี๊ดซ์!"

งึ?!

คำพูดลามกชั้นต่ำที่ลอยมากระทบหู

ทำให้นางเอกเกิร์ลเลิฟรู้สึกรังเกียจ

จนอยากจะก้าวเท้าเข้าไปถีบหน้า

ทั้งกลิ่นตัวเหม็นอับของพวกมันผสมกับกลิ่นร้านโทรมๆ

ทำเอาดาราสาวไฮโซ

ที่เคยกินแต่ของหรูหราแทบอยากจะอาเจียน

งั่มๆ… ฮิฮิ…

"พี่หลิงไม่กินเหรอคะ? หมูสามชั้นอันนี้อร่อยนะ"

แพรส่งเสียงเจื้อยแจ้ว 

มือคีบหมูราคาถูกยัดเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ

ใบหน้าจิ้มลิ้มเปื้อนไปด้วยคราบมันจากการกิน

ริมฝีปากบางขยับเคี้ยวกลืนอย่างตะกรุมตะกราม

อืมม?

แล้วพวกเราก็กินข้าว ซึ่งเป็นบุฟเฟต์ถูกๆ

ซึ่งหลิงได้ข้อมูลเพิ่มเติม

จากปากของแพรระหว่างเคี้ยวอาหารว่า

พวกมันแบ่งเงินให้พวกเธอใช้เดือนละหมื่นนิดๆ เท่านั้น

ส่วนเงินก้อนโตหลักแสนหลักล้าน

จากการขายหีให้ลูกค้าและพวกจีนเทา นั้นถูกริบไปหมด

เงินเดือนหมื่นนิดๆ ในกรุงเทพฯ 

สำหรับเด็กมหาวิทยาลัยสวยใสไฮโซ มันน้อยนิด

พวกเธอจึงต้องประหยัด

และใช้ชีวิตอยู่แต่ในวงจรโสโครกนี้

แพรพูดไปก็กินไปอย่างอมยิ้มประดับใบหน้า

เธอไม่ได้รู้สึกทุกข์ร้อน

หรือโกรธแค้นที่โดนเอาเปรียบเลยสักนิด

ตราบใดที่พวกมันยังคงส่งตัวยาปลุกเซ็กซ์สีชมพูให้เสพสม

และมีท่อนควยสากๆ ของผู้ชาย

มาคอยกระแทกกระทุ้งบรรเทาความคันรูหี

เธอก็ดูจะพึงพอใจกับชีวิตทาสกามราคาถูกนี้ไปเสียแล้ว

ภาพตรงหน้าทำเอาหลิงไม่เข้าใจเลยจริงๆ

ว่าทำไมความเชื่องควย

และความต้องการรสเซ็กซ์ที่โดนยากระตุ้น

ถึงได้เปลี่ยนนักศึกษาสาวสวยๆ ระดับดาวคณะ

ที่น่าจะเรื่องมากติดหรูและรักศักดิ์ศรีไปได้มากขนาดนี้

เงินแค่หมื่นเดียวกับยาสีชมพูไม่กี่ซอง...

กลับซื้่อเรือนร่างขาวผ่องให้ลงไปนอนแหกขาแบะแคม

รองรับท่อนเอ็นเลอะน้ำเงี่ยนเยิ้มๆ ของผู้ชายหน้าเหี้ยได้ทุกวัน

"อืม… แล้วเพื่อนหนูอีกคนล่ะ?"

หลิงเอ่ยปากถามพลางใช้ตะเกียบ

คอยเขี่ยเศษกะหล่ำปลีในถ้วยน้ำจิ้มเบาๆ 

สายตาคมสวยทอดมอง

เด็กสาวฝั่งตรงข้ามที่ยังคงเคี้ยวเนื้อหมูตุ้ยๆ 

พยายามเบนประเด็นกลับมาหา

เบาะแสที่จะช่วยทลายซ่องนรกแห่งนี้

"หืม… โฮปเหรอคะ? ใช่ค่ะ"

แพรละมือจากที่คีบหมู 

หันมาสบตาปรือๆ กับดาราสาวไทย

"โฮปเป็นแฟนคลับพี่หลิง คลั่งกว่าหนูอีกค่ะพี่

ชอบดูละครบู๊ที่พี่หลิงเล่นคู่กับพี่อิงมากกก... 

ไม่แน่ถ้าพี่ลองเข้าไปคุยกับโฮปดู 

เขาอาจจะยอมช่วยพี่ก็ได้นะคะ"

งั่มๆ…

พูดจบยัยเด็กนศ.หน้าจิ้มลิ้มก็หันไปก้มหน้าก้มตา

คีบหมูสามชั้นติดมันชิ้นโตยัดเข้าปากเคี้ยวกลืนอย่างรวดเร็ว

ราวกับว่าความหิวโหยคราวกามคาวโลกีย์ที่เพิ่งผ่านพ้นมา

มันสูบเอาเรี่ยวแรงพลังงานของเธอออกไปจนเกลี้ยง

เฮ้ออ?

ถึงแม้ว่าคำพูดของแพรจะช่วยให้ดูมีหนทางได้บ้าง

แต่ท่าทางที่เธอพูดออกมาอย่างไม่สนใจใยดีเท่าไหร่

พูดถึงเรื่องคดีร้ายแรงที่ตัวเองกำลังเผชิญหน้าอยู่แท้ๆ 

ทว่าน้ำเสียงกลับดูเรียบเฉยเหมือนกำลังคุยเรื่องลมฟ้าอากาศ

มันกลับทำให้หลิงยิ่งถอนใจออกมา

ด้วยความหนักอกหนักใจแทน

"พี่หลิงคะ หนูขอถ่ายรูปคู่ได้มั้ยคะ?"

อึ๊? กะ… ก็ได้มั้ง?

"ฮี่ฮี่… ยิ้มหน่อยค่าาา"

ทันใดนั้น แพรก็ควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

ขยับตัวลุกจากเก้าอี้พลาสติกฝั่งตรงข้าม

ก้าวเท้าถ่างขานิดๆ เดินเข้ามาทรุดตัวนั่งลงเบียดชิดข้างกายหลิง

เนินเนื้อหน้าอกบางของเด็กสาวบดเบียดเข้ากับพวงนมนิ่ม

ที่ใหญ่โตล้นเสื้อเชิ้ตนักศึกษาขาวผ่องของนางเอกเกิร์ลเลิฟ

ดาราสาวนมใหญ่ได้แต่ฝืนส่งยิ้มบางๆ ให้กับกล้องหน้า

ตอนแรกฉันหวั่นใจนิดหน่อย เพราะไม่อยากให้เหลือร่องรอย

หรือหลักฐานใดๆ ที่จะระบุตัวตนของเธอในสถานที่โสโครกแห่งนี้

แต่นั่งคิดพิจารณาดูอีกที... ความจริงแล้วคงจะคิดมากไป

เพราะการถ่ายรูปคู่ธรรมดาๆ ในร้านหมูกระทะริมทาง

มันไม่ได้บ่งบอกถึงแผนการปลอมตัวสืบคดีสักหน่อย

จึงยอมให้เหยื่อสาวถ่ายรูปคู่กันเก็บเอาไว้ในเครื่องตามใจเธอ