เสียงฝีเท้าหนักหน่วงของฝูงอสูรออร์คผิวเขียวลั่นะเืป่าจี้หลังมาอย่างบ้าคลั่ง ห้าผู้กล้าในชุดคลุมหนังหมาป่าสับฝีเท้าโกยอ้าววิ่งหนีตายหน้าตั้งชนิดไม่คิดชีวิต ทว่าในนาทีวิกฤตที่หัวใจเต้นระทึกจนแทบจะทะลุอก เบื้องหน้าของพวกเขาพลันปรากฏร่างมหึมาสีลาวาสองสายเลื้อยพรวดออกมาดักหน้า
มันคือ [อสรพิษเกราะเพลิงคริสตัล] สองตัว! ผลึกสีม่วงบนหัวของพวกมันส่งเสียงประทุแปลบปลาบพร้อมขู่ฟัดเสียงแหลมลึก
"ชิพหายซ้อนชิพหาย! ข้างหลังออร์ค ข้างหน้าดงงูเพลิง!" นัทสบถลั่น แววตาเบิกกว้างในเสี้ยววินาทีเป็ตายที่ไม่มีเวลาแม้แต่จะหยุดสู้รบ สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดบีบคั้นให้ทั้ง 5 คนตัดสินใจแยกหักเลี้ยวฉีกร่างหลบหนีออกเป็สองทางทันที!
ทว่า... เดชะบุญหรือกรรมซัดวิบัติจมก็มิอาจทราบได้ อสรพิษเกราะเพลิงทั้งสองตัวกลับบิดลำตัวสีลาวาพุ่งทะยานฉกไล่กวดตามเส้นทางของ นัทและโอม ไปพร้อมกันดื้อๆ! ในขณะที่ฝูงอสูรออร์คยี่สิบตัวเมื่อเห็นเหยื่อแยกสาย พวกมันแผดเสียงคำรามแบ่งกำลังพลทันที โดยออร์คส่วนใหญ่ประมาณสิบกว่าตัวพุ่งกวดตามกลุ่มของพี่กล้าไป ทว่าออร์คอีก 5-6 ตนที่เหลือกลับดิ่งตามไล่ล่าเส้นทางของนัทและโอมต่อ โดยมีงูเพลิงสองตัวเลื้อยคั่นกลางอยู่!
สถานการณ์บีบคั้นให้พวกออร์คผิวเขียวต้องชะลอความเร็วและเคลื่อนพลติดตามมาอย่างระมัดระวังเป็พิเศษ เพื่อไม่ให้สรีระขนาดั์ของพวกมันไปก้าวเหยียบหรือปะทะกับงูเพลิงคริสตัลโดยไม่จำเป็ ส่งผลให้พวกมันยังไม่สามารถพุ่งเข้ามาประชิดตัวนัทและโอมได้ในทันที
"ไอ้นัท! ทางนี้มันไม่ได้มุ่งหน้ากลับไปถ้ำน้ำตกแล้วนะเว้ย!" โอมแหกปากะโลั่นขณะวิ่งหน้าตั้งข้ามขอนไม้หนา
เมื่อนัทกวดสายตามองหน้าต่างแผนที่ระบบลิงก์ิญญาใน Excel เขาก็ต้องกัดฟันกรอด ทิศทางที่พี่กล้าเบี่ยงออกไปนั้นยังคงเป็เส้นทางโค้งที่สามารถอ้อมกลับไปสู่ถ้ำน้ำตกทิศใต้อันปลอดภัยได้ ทว่าเส้นทางฝั่งซ้ายที่เขากับโอมวิ่งฉีกออกมาขยายพื้นที่ Fog of War ออกไปนั้น มันกลายเป็ทางแยกสายใหม่ที่ตัดขาดออกจากตัวแคมป์อย่างสิ้นเชิง! ยิ่งวิ่งลึกเข้าไป ทัศนียภาพรอบตัวยิ่งมืดครึ้มและไม่คุ้นเคย
"ฟ่อออออออออ!"
งูเพลิงตัวแรกบิดตัวเลื้อยปราดเปรียวปานสายฟ้าแลบ มันพุ่งอ้าปากกว้างขนคริสตัลแดงฉาน เตรียมจะฉกกัดเข้าที่กลางหลังของโอมที่รั้งท้ายอยู่
"เข้ามาเลยไอ้สัตว์สี่มิติ!"
โอมขุดเอาสัญชาตญาณเดือดะเิก้อง ร่างกายที่ล้าแทบก้าวขาไม่ออกพลันบิดเอี้ยวตัวหันหลังกลับมากลางอากาศ มือซ้ายยกโล่หินหนาตั้งการ์ดบังรัศมี มือขวากระชับดาบใหญ่ใบกว้างของออร์คที่เพิ่งแย่งมา เขาเค้นมวลมานาสีฟ้าในร่างส่งเสียงสวดคาถาสำเร็จรูปเสียงดังลั่นป่า:
"โอ้ มวลอัคคีอันบ้าคลั่ง... จงสถิตและแผดเผาศัตรูเบื้องหน้า... ศรเพลิง!!"
ตูมมมมมมมม!!!!
ประจุวงเวทสีส้มหมุนวาบ ศรเพลิงสีฟ้าพุ่งทะยานออกจากหน้าโล่หินผ่าอากาศะเิตูมเข้าใส่กลางใบหน้าของงูเพลิงคริสตัลตัวแรกเต็มรัก! พลังทำลายล้างของเวทมนตร์ส่งผลให้หัวงูั์สะบัดเหวี่ยงหงายหลังกระแทกพื้นป่าะเิควันไฟโขมง ช่วยชะลอความเร็วของมันไปได้หลาย่ตัวคน ทว่าความสะใจคงอยู่ได้ไม่นาน ค่ามานา (MP) ของโอมก็แหือดแห้งเหลือ 0 ทันที ร่างของเขาซวนเซเกือบจะล้มพับเพราะความเหนื่อยล้าสะสมขั้นสุด
"โอม! อย่าหยุดวิ่ง! เกาะหลังผมไว้!" นัทที่วิ่งนำหน้าหันกลับมาฉุดแขนโอมลากให้สปีดขาความเร็ว 57 แต้มโกยอ้าวหนีต่อทันที
ฉากการหนีตายกลายเป็สมรภูมิระทึกขวัญที่บีบคั้นประสาทััทุกเสี้ยววินาที นัทต้องใช้พละกำลังกายภาพและลมปราณอุ่นๆ ในร่างช่วยพยุงร่างของโอมวิ่งทะยานฝ่าดงหนามและเศษหินพุ่งไปข้างหน้าอย่างทุลักทุเล ข้างหลังของพวกเขาคืออสรพิษเกราะเพลิงสองตัวที่สะบัดหัวไล่กวดตามมาด้วยความโกรธแค้น และถัดออกไปคือฝูงออร์คผิวเขียวที่คอยเงื้อขวานใหญ่ก้าวสามขุมตามมาอย่างกดดัน
ในทุกๆ รอบที่เวลาเดินผ่านไป... เมื่อระบบประมวลผลรันค่ามานา (MP) ของโอมกลับคืนมาจนเต็มหลอดหลังจากผ่านไป 3 นาทีเต็มๆ โอมจะะโส่งสัญญาณ "มาแล้ว!" ทันที
จากนั้นโอมจะรีบเอี้ยวตัวหันหลังกลับมายิงศรไฟใส่พวกมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า! นัดที่สองซัดเปรี้ยงเข้าที่ลำตัวงูเพลิงตัวที่สองจนเกล็ดลาวาร้าวะเิ นัดที่สามสาดศรไฟเฉียดหัวงูไปะเิตู้มใส่หน้าออร์คผิวเขียวที่เดินตามมาจนมันร้องโฮกฮกสะดุ้งถอยหลัง ทุกๆ 3 นาทีคือเสียงะเิตูมตามลั่นป่าดิบทิศใต้ ปลุกกระแสควันไฟและเปลวเพลิงกระจายว่อนส่งสัญญาณความดุเดือดลงในแชตกลุ่มมนุษย์โลก 200 คนที่กำลังสั่นระรัวด้วยความตื่นตระหนก!
"แฮก... นัท... มานากูหมดอีกแล้ว... อีกสามนาที!" โอมสำลักน้ำลายใบหน้าซีดเผือดจากการฝืนร่ายเวทสลับวิ่งหนีตายจนกล้ามเนื้อล้าเกินขีดจำกัด
"เออ! วิ่งต่อไปโอม! ถือขวานออร์คไว้ให้แน่น!" นัทกัดฟันกรอด แขนขวากระชับขวานั์ที่เพิ่งแย่งมาพาดบ่า พลังจิต 25 แต้มในสมองสั่งการขยายเกราะล่องหนคลุมฝ่ามือขวาจนแน่นเพื่อเตรียมพร้อมปะทะ ท้องฟ้าป่าใต้เริ่มเปลี่ยนเป็สีส้มครึ้มยามพลบค่ำ... เส้นทางแยกปริศนาเบื้องหน้ากำลังจะพานัทและโอมดิ่งลึกเข้าสู่อันตรายครั้งใหม่ที่ไม่อาจหวนกลับ!
ะุเพลิงสีฟ้าดอกจากหน้าโล่หินะเิตูมเข้ากลางลำตัวของอสรพิษเกราะเพลิงอย่างจัง!
อานุภาพความร้อนและแรงอัดส่งผลให้เกล็ดหินหนาของงูั์แตกกระจาย เืสีเพลิงหนืดพุ่งฉีด ความเ็ปสะสมจากการโดนรัวศรไฟถ่วงเวลามาตลอดทาง ทำให้งูเพลิงทั้งสองตัวาเ็สาหัสจนส่งเสียงขู่ฟัดยาวเหี้ยมเกรียม มันชะลอความเร็วลงก่อนจะหยุดไล่กวดตามนัทและโอมทันที ทว่า... เื่ราวมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
ฝูงอสูรออร์คผิวเขียวที่วิ่งตามหลังมานั้นมีสัญชาตญาณและสติปัญญาอยู่บ้าง แววตาสีโลหิตของพวกมันจ้องเขม็งไปยัง [ขวานั์เหล็กกล้า] บนบ่าของนัท และ [ดาบใหญ่ใบกว้าง] ในมือของโอม พวกมันจำรหัสศาตราวุธชิ้นสำคัญนี้ได้ทันที! โทสะบ้าคลั่งปะทุขึ้นในอกเมื่อรู้ว่าไอ้มนุษย์เสื้อหนังหมาป่าสองคนนี้คือคนที่ฆ่าและริบอาวุธเพื่อนของพวกมันมา
เมื่อพวกงูเพลิงหยุดชะงักขวางทางเดินป่า แต่ออร์คเห็นพวกนัทกำลังสับขาหนีห่างออกไปเรื่อยๆ พวกมันจึงตัดสินใจบุกทะลวงฝ่าดงงูเพลิงคริสตัลอย่างไม่กลัวตาย! ศึกข้ามสายพันธุ์ะเิขึ้นเสียงสนั่นป่า พลอยทำให้ฝูงออร์คต้องเสียเวลาปะทะพัวพันไปพักใหญ่ พวกมันยอมสละกำลังพล 4 ตนปักหลักสู้ยื้อยุดหน่วงเหนี่ยวกับงูั์สองตัวนั้นไว้ เพื่อเปิดทางให้ ออร์คอีก 2 ตน ะเิพลังขาพุ่งฉีกตัววิ่งกวดตามล่าไล่หลังนัทและโอมต่อไปในความมืด!
ตลอดการเดินทางที่ทรหดั้แ่เช้าจรดค่ำ ทั้งห้าคนวิ่งฝ่าดงหนาม หลบคมเวทมนตร์ และเค้นพละกำลังร่างกายหนีตายข้ามห้วยข้ามหุบเขามาอย่างบ้าคลั่งเป็ระยะทางร่วมหลายสิบกิโลเมตร ความกดดันและกล้ามเนื้อขาที่ถูกใช้งานหนักหน่วงข้ามวันส่งผลให้ระบบหลังบ้านรันคำนวณรหัสสรีระขีดสุดอีกครั้ง!
[ระบบแจ้งเตือน: ร่างกายผ่านการเค้นพละกำลังขีดสุดจากการเคลื่อนที่มาราธอน...]
[ผู้ใช้งาน ‘นัท’ และ ‘โอม’ ได้รับโบนัสค่าความเร็วพิเศษ: ค่าความเร็ว (AGI) +2 แต้ม!]
สิ้นเสียงะเิเสียงในหัว นัทและโอมรู้สึกได้ทันทีว่าขาทั้งสองข้างที่เคยหนักอึ้งราวกับเหล็กไหลพลันเบาสบายและตอบสนองได้ว่องไวขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด! ยิ่งนัทที่มีค่าความเร็วเดิมสูงอยู่แล้ว แต้มบวกเพิ่มอีก 2 หน่วย ส่งผลให้ค่าความเร็วสุทธิของเขาพุ่งก้าวะโขึ้นเป็ 63 แต้มทันที! (คำนวณสูตรสากล: (12 + 5 + 1 + 1 + 2) x 3 = 63) ส่วนโอมที่เพิ่งเวล 3 ก็ได้บัฟความเร็วนี้มาช่วยชุบชีวิตคอยต่อลมหายใจให้พยุงร่างวิ่งหนีต่อไปในความมืดมิด
จนกระทั่งแสงแดดรำไรเลือนหายไปและท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็ความมืดมิดสนิทลงอย่างสมบูรณ์ รอบกายเงียบสงัดไร้แววเสียงคำรามและแสงไฟ ไล่หลังมาก็ไม่เห็นเงาสิ่งใดตามมาอีก ทั้งสองคนคิดว่ารอดพ้นจากเส้นตายแล้ว จึงพากันทรุดตัวลงนั่งหอบแฮกเพื่อพักเหนื่อยริมหน้าผาหิน
"แฮก... รอด... รอดแล้วใช่ไหมวะนัท..." โอมนอนแผ่หลา สภาพสะบักสะบอมเจียนตาย
แม้โอมจะเหนื่อยล้าแทบกระอักเืตลอดการวิ่งหนีข้ามวันมา แต่อานิสงส์จากการที่มีนัทคอยใช้แรงควายช่วยประคองหิ้วปีกวิ่งมาตลอดทาง ประกอบกับนัทมีพลังปราณคอยหมุนเวียนฟื้นฟูสรีระเยียวยากล้ามเนื้อให้ตัวเองอยู่ตลอดเวลา ทำให้นัทในตอนนี้รู้สึกเหนื่อยล้าเพียงแค่อารมณ์เหมือนคนเพิ่งไปวิ่งจ็อกกิ้งเบาๆ หน้าบ้านมาเท่านั้น!
ทว่า สิ่งที่น่าทึ่งที่สุดคือหน้าต่างระบบของโอม ตัวเลขค่าพลังมานาสูงสุด (MP) และระดับพลังเวทมนตร์ของเขา อัปเวลพุ่งทะยานขึ้นไปหลายเลเวลรวดข้ามหน้าข้ามตาคนอื่นในแคมป์!
นั่นเป็ผลมาจากพร์ลับและความจำเป็ไฟลนก้นที่บีบคั้นให้เขาต้องเค้นพลังมานาส่งเสียงร่ายคาถาศรเพลิงอย่างบ้าคลั่งทุกๆ 3 นาทีตลอดการหนีตาย กล้ามเนื้อสายเวทที่เคยฝ่อจึงได้รับการกระตุ้นอย่างหนักหน่วงจนขยายขนาดอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้ระบบประมวลผลช่องมานาของโอมหนาแน่นขึ้นมาก ต่อจากนี้ให้เขาโอมะเิร่ายศรเพลิงติดกัน 2 นัดซ้อน ค่ามานาสีฟ้าก็ยังคงเหลือเฟือสู้ต่อได้สบายๆ ไม่หมดหลอดแห้งเหือดคาที่อีกต่อไปแล้ว!
"ข้อมูลมานาผมอัปขึ้นเยอะเลยนัท... ตอนนี้ผมสู้..."
ฟิ้วววววววว... ตึ้ง!!!
ยังไม่ทันที่โอมจะได้พูดคุยอวดความเทพจบประโยค เงาร่างมหึมาขนาดั์สองร่างก็พุ่งแหวกใบไม้หนาโร่งลงมาจากมุมมืดพิกัด้าอย่างไม่มีปี่มีข่าย! ออร์คตัวแรกอาบไปด้วยจิตสังหารลุกโชน มือขวาเหวี่ยง [ดาบใหญ่สนิมเขรอะ] จามดิ่งตรงลงมาหมายจะสับกะโหลกของนัทให้ขาดครึ่งในฉับเดียว!
"หลบเร็วโอม!" นัทเบิกตาโพล่ง สัญชาตญาณความเร็ว 63 แต้มที่เพิ่งได้มาทำงานเฉียบพลันดุจสายฟ้าแลบ เขากระชากคอเสื้อโอมกลิ้งสไลด์ตัวหลบออกจากรัศมีทำลายล้างได้อย่างหวุดหวิด คมดาบั์จามกระแทกลงแผ่นหินที่พวกเขานั่งเมื่อครู่จนะเิแตกเป็เสี่ยงๆ เศษหินปลิวว่อน
ออร์คทั้ง 2 ตนก้าวสามขุมฝ่าควันฝุ่นออกมา พวกมันยืนจ้องมองดูมนุษย์สองคนด้วยแววตาเคียดแค้น ตนหนึ่งถือดาบใหญ่สะพาย [โล่เหล็กกล้าแผ่นหนา] ส่วนอีกตนง้างขวานศึกเตรียมกระทืบซ้ำ
"พวกมันตามมาทันจนได้ว่ะ! แถมนี่เหลือแค่สองตัว!" นัทดีดตัวลุกขึ้นยืนหยัดอย่างมั่นคง แขนขวากระชับด้าม [ขวานั์ออร์ค] ที่แย่งมาพาดบ่า แววตาของเขาไร้ซึ่งความกลัว แต่อาบไปด้วยความคลั่งเดือดสะใจ พลังจิต 25 แต้มสั่งการควบแน่นสร้างเกราะล่องหนสีฟ้าเคลือบหุ้มทั่วฝ่ามือขวาจนหนาหน่วง พร้อมๆ กับการเดินลมปราณ 13 แต้มพุ่งพล่านจากขั้วตับมารองรับคมขวาน
"โอม! มึงได้มานามาเยอะใช่ไหม?! ช่วยยิงให้กูที! คืนนี้กูจะใช้ขวานของเพื่อนมัน... สับหัวมันส่งกลับนรกเอง!!" นัทคำรามกึกก้อง
โอมแสยะยิ้มเดือดพล่าน กระชับโล่หินและดาบออร์คเล่มใหม่ในมือลุกขึ้นยืนเคียงข้าง มหาศึกแอ็กชันเดือดพล่านแบบสองต่อสองท่ามกลางราวป่าทิศใต้ยามค่ำคืน ะเิขึ้นอย่างดุเดือดพินาศล้างผลาญในวินาทีนั้นทันที!