“เอาล่ะ เ้าก้มหน้าเข้ามาใกล้ๆ อ้าปาก อมส่วนหัวเข้าไป แรกๆเ้าอาจยังไม่คุ้นเคย น้ำที่ไหลออกมาเ้าต้องดูดกลืนเข้าไปให้หมดสิ่งนี้ล้วนมีประโยชน์ต่อการบำเพ็ญเพียรในภายภาคหน้าของเ้า”ซูหว่านทำตามอย่างเชื่อฟัง
ปากน้อยๆ สีแดงสดอ้าออกกว้าง พลางค่อยๆ อมส่วนหัวที่แผ่บานเพราะหนังหุ้มร่นลงไปหมดแล้วเข้าไปในปากช้าๆ
“อื่อ...อึก...” ซูหว่านครางอึกอัก รู้สึกเหมือนจะอาเจียนทั้งเหม็นหืน ทั้งเค็มและคาว แต่อาจารย์บอกว่าสิ่งนี้มีประโยชน์ นางจึงกล้ำกลืนอดทนไว้ พลางรูดปากขึ้นลงตามที่หลี่เฟยบอก
แล้วก็ทำให้ซูหว่านประหลาดใจ ผ่านไปชั่วครู่นางก็ไม่รู้สึกยากลำบากอีกแล้วสิ่งที่อยู่ในปากที่ทั้งแข็งทั้งร้อน เริ่มหอมประหลาด รสชาติก็ดีขึ้น
“ระวังฟันของเ้าด้วย อย่าให้ถูกแท่งหยก” ภายใต้การแนะนำของหลี่เฟยซูหว่านก็เริ่มชำนาญขึ้น
สองมือของหลี่เฟยประคองศีรษะสวยที่เต็มไปด้วยผมดกหนาไว้พลางเกร็งก้นสวนขึ้นไปเป็ระยะตามจังหวะความเร็วที่เพิ่มขึ้น...
“ซีสส...อูยย...โอ้ว...ดี...ดูด ดูด กลืนเข้าไปให้หมด ออกมาแล้วโอ้วว...” พร้อมเสียงเร่งและเสียงคราง หลี่เฟยกดศีรษะเล็กๆ ของซูหว่านไว้แน่นแอ่นกายดันดุ้นเนื้อเข้าลึกถึงคอ
ไม่กี่วินาทีต่อมา ซูหว่านก็รู้สึกว่า ดุ้นั์ในปากพองตัวขึ้นก่อนจะมีความร้อนพุ่งออกมาจากปลายหัวมนอย่างแรงน้ำพิสุทธิ์เข้มข้นทั้งหมดถูกปล่อยเข้าไปในปากของสาวสวย บางส่วนพุ่งเลยลงในลำคอสาวงามจึงรีบกลืนลงไปก่อนที่จะสำลักออกมา
ซูหว่าน ถูกดุ้นเนื้อกระทุ้งไปในคอจนหน้าแดงก่ำ แก้มป่องโตตาเบิกกว้าง สั่นหัวไม่หยุด พยายามดิ้นให้หลุดออกมาแต่ไม่อาจดิ้นหลุด
รู้สึกเพียงว่า น้ำพิสุทธิ์ มีรสขมขื่น คาวมากฉีดเข้ามาในปากหลายส่วนถูกกลืนลงท้องไปแล้ว...จนกระทั่ง หลี่เฟยรู้สึกเสียวสุดๆ จนทนไม่ไหวจึงปล่อยศีรษะน้อยๆนั้น ให้ดุ้นเนื้อของตนเป็อิสระ
“เอ่อ หว่านเอ๋อ เ้ารีบกลืนเข้าไปให้หมดอย่าให้หกแม้สักหยด...แล้วรีบขึ้นมานั่งโคจรพลังยังไม่ต้องห่วงเครื่องแต่งกาย”หลี่เฟย เร่งเร้าทำให้เกิดความสมจริงมากขึ้น
ยังไม่ทันนั่งเรียบร้อยดี ซูหว่านก็รู้สึกว่าร่างกายอุ่นขึ้นมามีพลังมหัศจรรย์ซึมจากกระเพาะไหลเข้าสู่ร่างกายชำระขับไล่สิ่งสกปรกออกจากร่างกายทางิัในชั่วพริบ นางรู้สึกถึงความเหนอะหนะและกลิ่นคาวที่รุนแรง เหม็นกว่าน้ำพิสุทธิ์ของอาจารย์เสียอีก
รู้สึกถึงสิ่งสกปรกเหนียวๆ บนิั แม้แต่ในร่องกลีบเนื้อตรงหว่างขาก็มีของเหลวไหลออกมาอย่างมากมายจนรู้สึกเหมือนว่า นางฉี่ออกมาโดยควบคุมไม่ได้ ใบหน้าของซูหว่านแดงขึ้นรู้สึกอายที่มีคนเห็นสิ่งหล่านี้บนร่างกายของนาง
หลี่เฟยก็สังเกตเห็น จึงหัวเราะเบาๆ อย่างอารมณ์ดีก็ร่างนี้ได้รับการปลดปล่อยครั้งแรก ในรอบ 25 ปี จะไม่ให้เขาสุขใจได้อย่างไร
“ฮ่าๆ ไปเถอะ ตรงมุมผนังด้านนั้นมีแอ่งน้ำพุร้อนที่ไหลมาจากภายนอกเ้ารีบไปชำระล้างร่างกาย แล้วกลับมาโดยไว อ้อ อย่าลืมที่รับปากข้าไว้”
หลังจากซูหว่านกลับมา หลี่เฟยก็พบว่า ความงามของนางเพิ่มขึ้นมากเหมือนจะสูงขึ้น ขาวขึ้น อกขาวตั้งตรงคู่นั้นเหมือนจะอวบขึ้นด้วยผมของนางเปียกชื้น ทั่วร่างเปล่งประกาย หลี่เฟยเกือบมองเหม่อ
ซูหว่านสบตาที่หื่นกระหายของหลี่เฟยอย่างตื่นตระหนกอาจารย์ทำไม่มองนางแบบนั้น หญิงสาวรีบหลบสายตา กลับขึ้นมานั่งโคจรพลังต่อตามคำสอนของอาจารย์
หลี่เฟย เก็บความสนใจจากร่างเปลือยที่งามล้ำราวเทพเซียนนั้นกลับมาร้องเรียกระบบเสียงลั่นในหัว
(ติ๊ง...)
(ภารกิจสำเร็จ ศิษย์ได้รับการชำระไขกระดูกแล้วกำลังอยู่ในขั้นตอนสร้างกระดูกเซียน ผู้ใช้ต้องให้นางดื่มน้ำหยางบริสุทธิ์อีก 6ครั้ง จึงจะสำเร็จสมบูรณ์)
(ภารกิจเริ่มต้นสำเร็จรับรางวัล ยกระดับพลังบำเพ็ญเพียร)
ฉับพลันความร้อนรุนแรงก็พุ่งเข้าสู่หน้าผากของหลี่เฟยทำให้เขาแทบทรงตัวไม่อยู่ ต้องรีบขึ้นไปนั่งสมาธิข้างๆ ซูหว่านทันทีความร้อนนั้นแผ่กระจายไปทั่วร่าง ขยายเส้นลมปราณทุกสายให้กว้างขึ้น กว้างขึ้นความเ็ปแทบจะทนไม่ได้ก็บีบรัดเข้ามาในกายแทบทุกทิศทาง
ซูหว่านรู้สึกถึงร่างที่สั่นเทาของอาจารย์ที่นั่งอยู่ใกล้ๆ จึงลืมตาขึ้นมองแล้วก็เห็นใบหน้าที่เหยเกด้วยความเ็ปของเขา นางรู้สึกสงสารจับใจและก็ซาบซึ้งใจยิ่งขึ้น เขายอมเจ็บตัวเพื่อนางอย่างไม่ลังเล...ณเวลานั้นซูหว่านก็ตั้งปฏิญาณในใจ
ไม่ว่าอาจารย์้าอะไร ถ้านางทำให้ได้จะไม่ลังเลแม้จะต้องเอาชีวิตน้อยๆ ของนางไปแลกก็ยอม
เวลาผ่านไป อาการเ็ปทั่วร่างของหลี่เฟยก็หายไปจนหมดสิ้นเขารับรู้ได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้น...เลื่อนระดับแล้ว เขาเลื่อนขึ้นมาสองระดับถึงระดับสร้างรากฐานขั้นสูงแล้วแต่พลังนั้นยังไม่มั่นคงเขาจึงนั่งนิ่งปรับพลังต่อไป โดยไม่ลืมตา
ซูหว่านเห็นดังนั้น จึงปล่อยให้ร่างเปลือยเปล่านั่งเฝ้าเขาอยู่แบบนั้นโดยไม่ลุกขึ้นไปสวมเครื่องแต่งกาย...
เมื่อหลี่เฟยลืมตาขึ้นมาก็เห็นร่างขาวผ่องสวยงามของหญิงสาวนั่งเอียงตะแคงหลับอยู่ข้างกายเขาโดยไม่มีเครื่องนุ่งห่มใดๆ คลุมกาย ก็รู้สึกสงสารจับใจ
“หว่านเอ๋อ หว่านเอ๋อ เ้าลุกไปแต่งตัวเถอะอาจารย์ปรับฟื้นพลังกลับมาแล้ว”
หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวลุกนั่งอย่างลนลานใบหน้าแดงก่ำเอ่ยละล่ำละลัก“อาจารย์ ศิษย์ ศิษย์ไม่ได้หลับ”
เมื่อหันไปเห็นหลี่เฟยแต่งกายเกือบเสร็จเรียบร้อยแล้วในขณะที่ตัวเองยังเปลือยเปล่าหน้าที่แดงอยู่แล้ว ก็แดงหนักขึ้น แดงไปทั้งตัวรีบถลาไปที่กองเครื่องแต่งกายของตนทันที
“เ้าค่อยแต่งกายไปเถอะ ข้าจะไปรอด้านนอก” หลี่เฟยพูดยิ้มๆก่อนเดินออกไปนอกถ้ำ
เมื่อซูหว่านตื่นขึ้นมาความเปลี่ยนแปลงในร่างกายทำให้นางรู้สึกตกตะลึงนางรับรู้ได้ถึงพลังบางอย่างที่ไหลวนในร่างกาย ประสิทธิภาพการรับรู้ การได้ยินการรับกลิ่น และกำลังกายก็เพิ่มขึ้น
หลี่เฟย ให้นางนั่งลงก่อนจะจับชีพจรตรวจสอบระดับพลังบำเพ็ญเพียรของนาง“อื่อ เ้าเลื่อนระดับจากคนธรรมดา เป็ผู้บำเพ็ญเพียรแล้ว อืม ไม่เลวเลยฝีกปราณขั้นสี่”
อาจารย์เอ่ยบอกนางเสียงเรียบๆ แต่ในใจอดลิงโลดไม่ได้ โอ้แม้เ้าน้ำเชื้อเรามีฤทธิ์สุดยอดแบบนี้ด้วยเหรอ ดูดไปครั้งเดียวเลื่อนระดับสี่ขั้นเลย...นี่เท่ากับฝึกบำเพ็ญเพียร เป็ปีๆ เลยนะ
ซูหว่านไม่เคยนึกฝันมาก่อนว่า ตัวเองเพิ่งเข้าสำนักมาวันเดียวแค่ดื่มน้ำพิสุทธิ์ของอาจารย์หนึ่งครั้ง จากคนธรรมดาที่ต่ำต้อยจะเลื่อนเป็ผู้ฝึกเซียนขั้นสี่แล้ว บุญคุณนี้จะตอบแทนได้อย่างไร
“ขอบพระคุณอาจารย์ ที่มอบโอกาสให้”คำขอบคุณมากมายยังไม่อาจแสดงความเคารพในใจของนางได้
ยามนี้ในใจของนาง หลี่เฟยไม่ต่างจากเทพบน์ชั้นเก้ายืนอยู่อย่างสง่างามตรงหน้าร่างที่กำลังคุกเข่าคำนับอย่างเคารพสูงสุด
การได้ติดตามอาจารย์เช่นนี้ จะกังวลอะไรว่าจะไม่ได้แก้แค้นจะกังวลอะไรว่าเส้นทางเซียนจะยากลำบาก
“อืม ลุกขึ้นเถอะ”หลี่เฟยมองซูหว่านที่คุกเข่าอยู่บนพื้นแล้วพูดเรียบๆ พลางยืนมือไปประคองไหล่นาง
ซูหว่านลุกขึ้นยืน พลางนึกไปไกลถ้าได้ดื่มน้ำพิสุทธิ์ของอาจารย์อีกครั้งตัวนางต้องเลื่อนระดับขึ้นอีกและถ้าดื่มจนครบ เจ็ดครั้งสร้างกระดูกเซียนระดับเทพสำเร็จนางก็อาจเลื่อนไปถึงขั้นสูงสุดของระดับฝึกปราณก็ได้
“เอ่อ อาจารย์ แล้ว แล้วจะให้ศิษย์ดื่มน้ำพิสุทธิ์ของท่านอีกเมื่อไรเ้าคะ” นางเป็คนตรงๆ เมื่อคิดได้ก็เอ่ยถามออกมาแม้จะรู้สึกอับอายบ้างแต่นางก็พอทน
“อืม ค่ำคืนนี้เ้ามาที่กระท่อมของข้าแล้วกัน” หลี่เฟยทำหน้านิ่งวางมาดนิ่งคิดและเคร่งขรึม เอ่ยเสียงเรียบ ขณะที่ในใจตื่นเต้นยินดี
“อ้อ อาจารย์ อยากจะบอกเ้าไว้ก่อนให้เข้าใจว่าน้ำพิสุทธิ์ของบุรุษอื่นใดในใต้หล้า เป็เพียงของธรรมดาทั่วไปไม่มีฤทธิ์เช่นของข้า...และแม้แต่ของข้าในครั้งต่อไปพลังก็ไม่รุนแรงเท่าครั้งแรกและในครั้งต่อๆ ไปพลังก็จะลดน้อยลงจนแทบไม่รู้สึกถึงความแตกต่างมากมายนัก”
“ศิษย์เข้าใจแล้วเ้าค่ะ” ประสานมือคำนับอีกครั้งก่อนเดินจากไปยังที่พักของนาง
หลี่เฟย รื้อค้นจัดเตรียมตำราวิชาต่างๆ อย่างตั้งใจสำหรับให้ซูหว่านได้ฝึกฝน จนลืมเวลาแล้วเขาก็ได้ยินเสียงเคาะประตูเบาๆ
“ก๊อก ก๊อก...อาจารย์เ้าคะ”
ฟ้ายังไม่ทันมืดซูหว่านก็มาแล้ว ครั้งนี้นางเตรียมใจมาอย่างดีนางเข้าใจวิธีการแล้วคงจะไม่ต้องให้อาจารย์ต้องแนะนำมากมายอีก
ฝ่ายหลี่เฟย ก็ตั้งใจไว้แล้วว่าคืนนี้อย่างน้อยต้องน้ำแตกสองรอบค่ำคืนและยามเช้า แต่นางมาเร็วขนาดนี้ หรือจะจัดสามรอบดีแต่ว่าถ้ามากไปนางอาจเกรงกลัวและตื่นตระหนก...เอาเถอะสองรอบก็พอ...ตอนนี้ถึงจะทำได้แค่เพียงให้นางดูดให้แต่เื่ลูบคลำ จับล้วง คงไม่มีปัญหาอะไร
“อาจารย์ ข้าพร้อมแล้ว ท่านมานั่งที่เตียงเถอะ”ซูหว่านเอ่ยเสียงอ่อนโยนไม่มีการยั่วยวนใดๆ
ไม่รอให้หลี่เฟย เดินไปนั่งริมขอบเตียงนางก็เริ่มปลดเปลื้องอาภรณ์จากร่างกาย วางพับอย่างเป็ระเบียบไว้บนโต๊ะข้างๆ เตียงนอนพลางขยับตัวจะนั่งลงหน้าเตียงอย่างครั้งแรก
“เอ่อ เ้าขึ้นมาบนเตียงนี่เถอะ” หลี่เฟยอดกลั้นอารมณ์อย่างหนักเอ่ยเสียงทุ้มเบาขณะขยับกายเปลือยเปล่าขึ้นไปนอนหงายกลางที่นอนนุ่ม
ดุ้นเนื้อของเขาพองตัวตั้งตรง ส่วนหัวถอกบานแผ่ออกตึงเปรี๊ยะซูหว่านที่เห็นดังนั้นก็หลี่ตาสวยเล็กน้อย มุมปากยกขึ้นอย่างเขินอาย อดที่จะหน้าขึ้นริ้วสีแดงไม่ได้และตอบเบาๆ“เ้าค่ะ อาจารย์”
ลูกศิษย์สาวขยับตัวตามไปนั่งคุกเข่าข้างกายเปลือยเปล่าของอาจารย์หนุ่มพลางยืนมือเรียวไปลูบคลำดุ้นเนื้อร้อนเบาๆ พร้อมขยับรูดขึ้นลงช้าๆนางจำได้ครั้งที่แล้วอาจารย์บอก ให้นางรูดแบบนี้ก่อน ถ้ารู้สึกฝืดๆก็เอาน้ำเหนียวที่ไหลออกมาจากรูตรงกลางทาให้ทั่วส่วนหัว แล้วรูดต่อถ้าไม่พอก็ใช้น้ำลายของนางละเลงให้ทั่ว
ชั่วครู่ซูหว่านก็ก้มหน้าลงเปิดริมฝีปากแดงสวยงามอมดุ้นเนื้อร้อนที่ใหญ่โตเข้าไปคับแน่นอยู่ในปาก และเริ่มขยับช้าๆ
“อืม เ้าต้องใช้ลิ้นเลียส่วนหัวไปด้วย ขณะขยับปากขึ้นลงจะได้มีน้ำออกมาเร็วขึ้น” หลี่เฟยก็แค่อยากเสียวมากขึ้น แต่ไหนเลยจะบอกนางตรงๆ ได้
พอมองเห็นร่างเนียนขาวผ่องที่คุกเข่าหมอบอยู่ด้านข้างชายหนุ่มก็เลื่อนมือไปลูบไล้ก้นอวบกลมเบาๆ แต่เพียงมือััร่างสวยก็สะดุ้งสั่นเบาๆ
“อื่อ ไม่เป็ไร ขอข้าััตัวเ้าบ้างนะ”เมื่อเห็นว่าร่างบางไม่ขยับหนี มือหนาก็ลูบคลำหนักขึ้น ถึงขั้นบีบเบาๆเขาลูบร่างนุ่มนิ่มไปพลางและเพลิดเพลินกับปากเล็กของนางไปพลาง
มือร้อนของหลี่เฟยที่ลูบคลำไปทั่วร่างขาวเนียนเหมือนจะเป็ไปกระตุ้นความรู้สึกของหญิงสาวนางถึงกับเร่งจังหวะรูด ทั้งปากและมือเร็วขึ้น จนได้ยินเสียงประหลาดชัดเจน “จั๊วจั๊ว..อืม อืม”
และแล้วร่างหนาก็เกร็งตัว มือที่ลูบไปทั่วตัว ตวัดไปจับศีรษะหญิงสาวไว้แน่นพลางกดลงไปและดันดุ้นเนื้อแกร่งสวนขึ้นไปจนสุดคอก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักร้อนระอุออกมาจนหมด
จังหวะนี้ ซูหว่านไม่ได้ดิ้นรนหลบหลีกอีกแล้ว นางยอมรับมันอย่างเต็มใจแม้จะรู้สึกทรมานอยู่บ้าง นางกลั้นไว้จนตาแดงก่ำน้ำตาไหลออกมาเป็สาย...แล้วมันก็ผ่านไป
หญิงสาวลุกขึ้นนั่งสมาธิอย่างว่องไวเมื่อกลืนกินน้ำขุ่นข้นในปากลงไปจนหมดสิ้นภายในเวลาสั้นๆโดยไม่ต้องรอให้หลี่เฟยเตือนอีก
ในขณะที่หลี่เฟยเพียงนอนนิ่งๆมองดูร่างเปลือยของสตรีสาวสวยตรงหน้าที่นั่งนิ่งหลับตาอยู่ในท่าทำสมาธิเขารู้ดีว่าครั้งนี้นางอาจจะไม่รู้สึกถึงพลังใดๆ อีก แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางอะไรส่วนระบบก็เงียบไม่มีการตอบรับใดๆ
เขานอนหงายประสานมือทั้งสองไว้บนอก พลางหลับตานิ่งไม่ต่างจากการเข้าสมาธิฝึกพลัง ผ่านไปราวครึ่งชั่วยามหลี่เฟยจึงลืมตาขึ้น ดึงร่างเปลือยนั้นเข้ามาแนบอก พลางกระซิบเบาๆ
“เ้าพักผ่อนก่อนนะ คืนนี้ก็ค้างกับอาจารย์ที่นี่เถอะ”กล่าวจบก็กอดร่างนุ่มนิ่มไว้แน่น
...
อ่านแล้วรบกวนทุกท่าน ติชม วิจารณ์ด้วยจ้าเพื่อจะได้นำไปปรับปรุงให้ดีขึ้น คำแนะนำติชมเป็สิ่งที่ไรต์้าสุดๆอ่านแล้วชอบอย่าลืมเก็บเข้าชั้นไว้อ่านตอนต่อไปด้วยนะ ขอบคุณนักอ่านทุกๆ ท่านจ้า
414
