ตอนที่ 22 โลกในหัวของาาปีศาจ
เื่ าาปีศาจกลับมาจากต่างโลก
(เช็คตอนที่อ่านด้วยเนอะ ระวังอ่านข้าม)
ตอนที่ซ้อมบทละครอยู่จิน่าโมโหที่แม็กม่าพูดอะไรแบบนั้นออกมา เธอจริงเดินหนีออกมา
ส่วนร่างมืดกับสว่างหยุดคุยกันระหว่างทาง
“อะไรกันโดนจูบแล้วยังทำตัวโมโหอีก” ร่างมืดบ่นที่ตัวจริงทำตัวเป็เด็กๆ
“นี่เธอ จิน่าเป็ผู้หญิงนะ โดนจูบแบบนั้นแถมเ้าแม็กม่ายังพูดแบบนั้นอีก เลวสุดเลยๆ”
จิน่าร่างสว่างไม่เห็นด้วยกับร่างมืด
“จะให้ทำไงละ แบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไง” จิน่าร่างมืดกำลังคุยอยู่กับร่างสว่าง
“ไม่ดีเลย ตัวจริงโมโหไปนู่นแล้ว ฉันจะกลับไปแก้แค้นก่อน ไม่งั้นอารมณ์เสียแน่”
จิน่าร่างสว่างทำตัวไม่สมกับเป็ด้านสว่างเลยสักนิด
“นั้นมันบทฉันต่างหาก บทเธอเป็คนดีไม่ใช่หรือไง” จิน่าร่างมืดพูดที่ร่างสว่างทำตัวผิดปกติ
“รีบไปเอาคืนด้วยกันเลย” จิน่าร่างสว่างลากร่างมืดไปด้วย ทั้งสองกลับไปยังบ้านของแม็กม่า
พวกเธอยังไม่มีโอกาสลงมือ จนมาพบกับเรนที่กำลังเตรียมอะไรบางอย่างอยู่
“ยัยนี้ทำอะไรอยู่เนี่ย” จิน่าร่างสว่างเห็นเรนกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่ เธอเห็นเรนอยู่กับแมวสาว
เรนกับแมวสาวกำลังเขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาษใบใหญ่
“มีอะไรเหรอ เ้าร่างทั้งสอง ไม่ต้องแอบหรอกเราเห็นเ้าทั้งสองตั้งนานแล้ว”
แมวสาวพูดกับจิน่าทั้งสองที่แอบดูอยู่
“มีอะไรเหรอเ้าเหมียว” เรนสงสัยที่แมวสาวพูดอะไรบางอย่าง
“เห็นด้วยงั้นเหรอ คิดว่าไม่มีใครเห็นพวกเราซะอีก” ร่างทั้งสองดูใที่แมวสาวเห็นพวกเธอ
ซึ่งปกติต้องไม่มีใครเห็น พวกเธอออกจากที่ซ้อนและเข้าไปหาแมวสาว
“เราไม่ใช่แมวธรรมดาซะหน่อย แค่นี้ไม่ใช่เื่ใหญ่อยู่แล้ว” แมวสาวตอบกลับ
พร้อมใช้พลังทำให้เรนได้เห็นจิน่าทั้งสองร่างด้วย
“นี่คือจิน่างั้นเหรอ ตัวเล็กอย่างกับพวกภูติในการ์ตูนเลยนะ” เรนพึ่งเคยเห็นร่างทั้งสองครั้งแรก
“พวกเราคือจิตใจของจิน่าต่างหาก มาอุ้มพวกเราแบบนี้เดียวตบซะหรอก”
ร่างมืดดูไม่พอใจที่เรนมาอุ้มพวกเธอ
“กำลังทำอะไรอยู่งั้นเหรอ” จิน่าร่างสว่างพูดกับเรนที่กำลังวาดอะไรบางอย่างลงบนกระดาษ
“พวกเธอสงสัยเื่แม็กม่าที่ทำตัวแปลกๆ ไหม” เรนถามร่างทั้งสองเื่ของแม็กม่า
“ก็นิดหน่อย แต่พวกเรามาเอาคืนที่เ้าแม็กม่าทำร้ายจิตใจจิน่าต่างหาก” จิน่าร่างสว่างตอบกลับ
ทั้งสองเองก็พอจะรับรู้ว่าแม็กม่าเปลี่ยนไปได้อยู่
“มันเกี่ยวกับสิ่งที่เ้ากำลังทำอยู่งั้นเหรอ” ร่างมืดถามเรนที่กำลังวาดอยู่
เรนได้บอกสิ่งที่พวกเธอกำลังทำอยู่ ร่างทั้งสองก็ไม่เห็นด้วยและบอกว่าไม่ได้ผล
“พวกเธอมีวิธีดีกว่านี้ไหมล่ะ” เรนถามร่างทั้งสอง
“ฉันมีอยู่แล้ว ฉันสามารถเปิดประตูเข้าไปในจิตใจของคนอื่นได้
เพราะพวกเราเกิดจากจิตใจของคนยังไงละ” จิน่าร่างสว่างพูด
จิน่าทั้งสองร่างเสนอให้เรนกับแมวสาวไปด้วย พวกเธอทั้งสี่จะเข้าไปด้านในจิตใจของแม็กม่า
“พูดเหมือนจะง่ายเลยนะ นายท่านเปิดสกิลป้องกันทั้งหมดแล้ว ไม่ทางจะเข้าไปได้หรอก”
แมวสาวเตือนจิน่าทั้งสองว่าไม่เคยมีใครทำร้ายนายท่านได้ตอนที่กำลังเปิดสกิลป้องกันอยู่
“พวกเราไม่ธรรมดาอยู่แล้ว พวกเราเกิดจากพลังของเทพธิดาเหมือนกับพลังในตัวแม็กม่า
เพราะงั้นพลังของพวกเราจึงเทียบเท่าพลังของแม็กม่ายังไงละ” ร่างทั้งสองดูมั่นใจสุดๆ
“เอางั้นก็ได้” แมวสาวยอมตกลง แม้จะไม่อยากไปแต่ก็คงโดนเรนลากไปด้วยอยู่ดี
ตอนนี้แม็กม่ากำลังนอนอยู่ในห้อง วันนี้เป็วันหยุดเขาคงไม่ได้ไปไหน
จิน่าทั้งสองร่างใช้พลังทำให้ เรนกับแมวสาวเป็แบบเดียวกับพวกเธอทำให้ง่ายในการเข้าไป
ทั้งสี่ลอบเข้ามาในห้องของแม็กม่าได้สำเร็จ เขากำลังนอนหลับอยู่
จิน่าร่างสว่างใช้พลังเปิดประตูเข้าไปในจิตใจของแม็กม่าโดยที่เขาไม่รู้ตัวได้สำเร็จ
ภาพที่ทั้งสี่ได้เห็นเมืองเข้ามาก็คือ ฝั่งซ้ายเป็เมืองที่พวกเขาอยู่
และฝั่งขวาเป็พื้นโล่งมีหญ้าสีดำแดง กลุ่มเมฆสีเทาและบรรยากาศที่ดูแปลกตา
“กลิ่นนี้มัน ไม่ผิดแน่โลกของฉันนี่น่า” แมวสาวได้กลิ่นโลกเดิมของตัวเองจากฝั่งขวา
“ต่างโลกที่เ้าพูดถึงงั้นเหรอเ้าเหมียว” เรนถามแมวสาวว่าใช่โลกที่แมวสาวพูดถึงใช่ไหม
“ใช่แล้ว ไม่ผิดแน่เราจำกลิ่นนี้ได้” แมวสาวยืนยันคำเดิม
“แม็กม่าเคยต่างโลกมาสินะ ในจิตใจแม็กม่าถึงมีโลกสองฝั่ง” เรนถามจิน่าทั้งสองร่าง
“ฝั่งซ้ายนะคือจิตใจของแม็กม่า แต่ฝั่งขวาไม่ใช่หรอก เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคืออะไร”
แม้แต่จิน่าทั้งร่างที่เป็ตัวตนของจิตใจก็ไม่รู้ว่าฝั่งขวาหมายถึงอะไร
ในขณะที่พูดคุยกันอยู่โลกทางฝั่งขวาขยับเข้าไปยังโลกฝั่งซ้ายและกลืนกินฝั่งซ้ายไป
เหมือนกับการขยายดินแดนของโลกทางฝั่งขวา
“แบบนี้ไม่ดีใช่ไหม” เรนถามจิน่าทั้งสองร่าง
“ใช่ ไม่ดีสุดๆ เลยละ มีบางอย่างกำลังกลืนกินจิตใจเขาอยู่”
จิน่าทั้งสองออกสำรวจรอบๆ โดยมีเรนกับแมวสาวตามไปด้วย
ทางด้านจิน่าตัวจริง เธอไม่เห็นตัวเองทั้งสองร่างในตอนเช้า ลองพูดคุยในจิตใจก็พบอะไร
แต่อีฟก็ชวนมาซ้อมบทละครด้วยกัน จิน่าโทรหาเรนเพื่อพูดคุยเื่ชุดที่ต้องใส่
เรนที่อยู่ในจิตใจแม็กม่าทำให้เธอไม่สามารถตอบกลับได้ แม้จะไม่อยากคุยกับแม็กม่าในตอนนี้
เธอก็ต้องโทรไปชวนเพื่อมาซ้อมบทละคร แต่เขาก็ไม่ได้ตอบกลับเช่นกัน
ทำให้อีฟและจิน่ามาถึงที่ห้องของแม็กม่าก็พบว่าเขานอนหลับอยู่ปลุกเท่าไรก็ไม่ตื่น
แถมยังได้กลิ่นปีศาจลอยออกมาจากตัวอีก แต่กลิ่นคราวนี้ดูแปลกไป
ทำให้ทั้งสองไปจับโดนประตูที่จิน่าทั้งสองเปิดทิ้งเอาไว้เพื่อเป็ทางออกอีกด้วย
จิน่ากับอีฟจึงโดนดูดเข้าไปด้านใน
“พวกเธอเห็นอะไรบ้างไหม” เรนถามจิน่าทั้งสองที่บินอยู่เหนือหัวเธอ
“ไม่เป็อะไร ไม่มีอะไรผิดปกติสักอย่าง” ทั้งสองตอบกลับ
ทันใดนั้นเองจิตใจฝั่งขวาเริ่มขยายตัวขึ้นอีก ฝั่งซ้ายจึงโดนกลืนกินเข้าไป
และจิน่าทั้งสองร่างก็พบอะไรบางอย่างกำลังพุ่งตรงมาทางพวกเธอ
สิ่งนั้นกำลังพุ่งมาจากทางฝั่งขวาที่เป็ต่างโลก เมื่อเข้าใกล้ในระยะสายตา
ก็พบว่าเป็ฝูงปีศาจขนาดใหญ่ แมวสาวที่เห็นแต่ไกลก็พบเป็พวกพ้องของเธอในต่างโลก
แต่พวกนั้นก็เข้ามาโจมตีใส่ทั้งสี่ทันที ทำให้แมวสาวต้องปกป้องเรนตามพันธสัญญา
ส่วนจิน่าทั้งสองร่างก็สู้กับพวกปีศาจได้สบายอยู่แล้ว ระดับของเธอเทียบเท่าาาปีศาจเลย
ในที่สุดตัวสุดท้ายก็ถูกกำจัด เศษซากของพวกมันกลายเป็อะไรบางอย่าง
และลอยไปทางฝั่งขวาที่เป็ของต่างโลก ทั้งสี่จึงวิ่งตามพวกมันไป
พวกเธอวิ่งมาจนพบกับบัลลังก์อันหนึ่งที่ตั้งอยู่ในที่โล่ง มีหญิงสาวในชุดสีดำกำลังนั่งอยู่บนนั้น
เธอกำลังลูบหัวของแม็กม่าที่หมดสติอยู่บนตักของเธอ
“นึกว่าใคร ส่วนหนึ่งของฉันนั้นเอง” หญิงสาวบนบัลลังก์พูดกับจิน่าทั้งสองร่าง
“ยัยเทพธิดางั้นเหรอ หุบปากไปเลยยัยตัวเสียสติ ดีแล้วที่พวกหลุดมาจากตัวเธอได้”
ทั้งสองพูดเป็เสียงเดียวกัน
“พูดกับตัวเองอีกคนให้มันดีกว่านี่หน่อยสิ” หญิงสาวคนนั้นตอบกลับ
แท้จริงแล้วเธอคือเทพธิดาที่ให้พลังกับแม็กม่าและส่งเขาไปเป็าาปีศาจ
“นั้นมันผู้ชายของฉัน ปล่อยเขาได้แล้ว” จิน่าทั้งสองร่างพูดพร้อมกัน
“ของเธองั้นเหรอ เขายังไม่มีคู่ครองซะหน่อย เพราะฉะนั้นใครจะเล่นกับเขาก็ได้”
เทพธิดาคนนั้นตอบกลับและลูบหัวแม็กม่าเล่น
“เลิกพูดแล้วมาตบกันเลยดีกว่า” จิน่าทั้งสองร่างพุ่งใส่เทพธิดา
จิน่าทั้งสองรวมกันเป็หนึ่งเดียวเข้าไปสู้กับเทพธิดา ปล่อยให้เรนกับแมวสาวยืนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“เราได้กลิ่นโลกของเรา ออกมาจากบัลลังก์ตรงนั้นด้วย เราคิดว่ามันน่าจะเป็ประตู”
แมวสาวพูดกับเรนและให้เธออ้อมไปดูว่ามันจริงไหมและสิ่งที่ทั้งสองพบก็คือรอยแยกขนาดใหญ่
มันกำลังส่งกลิ่นอายของต่างโลกเข้ามา
“เธอมีแผนอะไรกับเขากันแน่” จิน่าทั้งสองร่างที่รวมตัวกันพูดกับเทพธิดาในขณะที่กำลังสู้กัน
(ขอเรียกจิน่าทั้งสองที่รวมกันว่า “จิน่าร่างรวม”)
“ก็แค่จะให้เขาเป็ประตูเชื่อมทั้งสองโลกยังไงละ” เทพธิดาตอบกลับ เธอไม่ได้ปิดบังอะไร
เพราะคิดว่ายังไงจิน่าร่างรวมที่เป็ส่วนหนึ่งของเธอน่าจะรู้แผนของเธอในที่สุด
“ที่เขาเปลี่ยนไปก็เพราะเธอสินะ ยัยเทพธิดาเสียสติ” จิน่าร่างรวมซัดพลังใส่เทพธิดา
ซึ่งเทพธิดาก็ไม่ได้พลาดพลั้งได้ง่ายๆ เทพธิดาปัดพลังของจิน่าร่างรวมทิ้งไปได้ง่ายๆ
พลังที่เทพธิดาปัดทิ้งไปก็ไปโดนแม็กม่าที่นอนหมดสติอยู่บนบัลลังก์เข้าเต็มๆ
จิน่าและอีฟที่พึ่งเดินมาถึงก็เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ทั้งสองวิ่งไปหาแม็กม่าที่กระเด็นออกมา
ย้อนกลับตอนที่ทั้งสองถูกดูดเข้ามาในจิตใจของแม็กม่า
พวกเธอเห็นลำแสงที่เกิดจากจิน่าร่างรวมกับเทพธิดากำลังสู้กับจึงวิ่งมาดู
พลังที่โดนแม็กม่าเต็มๆ ก็ทำให้เขาตื่นขึ้น เทพธิดาดูดีใจที่แม็กม่าตื่นขึ้น
เธอใช้มนตร์สะกดใส่แม็กม่าตอนที่หลับอยู่ แม็กม่าลุกขึ้นยืนตามที่เทพธิดาบอก
“ดีมาก าาปีศาจของข้า จัดการพวกเธอซะ” เทพธิดาสั่งให้แม็กม่าลงมือ
“ใครเป็าาปีศาจของเธอวะ ยัยเทพธิดาเสียสติ อย่ามาสั่งกันนะโว้ย
ออกไปจากหัวฉันได้แล้ว” แม็กม่าที่ยืนขึ้นก็ด่าใส่เทพธิดาทันที
“ฉันใช้มนตร์สะกดไปแล้วนะ ทำไมไม่ได้ผลละ” เทพธิดาสงสัยที่พลังของเธอใช้ไม่ได้ผล
“เพราะฉันเปิดสกิลป้องกันแล้วยังไงละ แม้เธอพลังจะเยอะกว่า สกิลของฉันก็ยังป้องกันได้
ข้อเสียก็แค่ทำงานช้าไปหน่อยเพราะเธอมีพลังมากกว่า แต่ตอนนี้เธอยืนอยู่ในหัวฉัน
ไม่ได้ยืนอยู่ในห้องของเธอ พลังของฉันต้องมากกว่าอยู่แล้ว เดี๋ยวจะลากเธอออกไปเอง”
แม็กม่าเดินไปจับแขนของเทพธิดาและเหวี่ยงเข้าไปในรอยแยกมี่เทพธิดาสร้างขึ้นในจิตใจของเขา
ในหัวของแม็กม่าดินแดนของต่างโลกได้สลายหายไป โลกปัจจุบันได้กลับมาเป็ปกติ
“นี่มันเื่อะไรเนี่ย มันเกิดอะไรขึ้น” อีฟกับจิน่าถามแม็กม่าว่าเกิดอะไรขึ้น
“โทษทีครับ ยัยเทพธิดาเสียสติ มันแอบเข้ามาในหัวและปั่นหัวผมเล่น
แถมยังสร้างทางเชื่อมระหว่างสองโลกในหัวผมอีก แต่ปัญหาทั้งหมดถูกจัดการแล้ว”
แม็กม่าอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น
“ถ้างั้นเมื่อวานก็ไม่ใช้นายงั้นเหรอ” จิน่าแอบดีใจที่เมื่อวานไม่ใช้ตัวตนของแม็กม่าจริงๆ
“เมื่อวาน? เมื่อวานเป็วันหยุดไม่ใช่เหรอครับ” แม็กม่าตอบกลับ เขาจำสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้
“นายจำไม่ได้งั้นเหรอว่าทำอะไรลงไป” อีฟถามแม็กม่า
“ไม่เห็นได้เลย ยัยเทพธิดาทำอะไรลงไปงั้นเหรอ”
แม็กม่าถามอย่างใเพราะคิดว่าเทพธิดาเสียสติคงทำอะไรแย่ๆ ลงไป
“ไม่มีอะไรหรอก แค่นายต้องไปซ้อมบทละคร เหลือเวลาให้ซ้อมไม่มากแล้วด้วย”
จิน่าอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้แม็กม่าได้ฟัง แต่ไม่ได้พูดเื่ที่แม็กม่าจูบเธอเมื่อวาน
แม็กม่าแทบไม่อยากเชื่อที่ตัวเองตอบตกลงเื่ที่จะเป็ตัวหลักของละครเวที
ตอนสมัยเด็กอนุบาลเคยแสดงเป็ต้นไม้ นั้นทำให้รู้สึกอายมากเมื่อนึกถึงการแสดง
“จะคุยกันอีกนานไหม รีบออกไปได้แล้ว” จิน่าร่างรวมแยกกันออกมาเป็สองร่างเหมือนเดิม
และพาพวกเขาออกไปด้านนอกจิตใจของแม็กม่า
“เอาละ มาซ้อมบทละครต่อดีกว่า แม็กม่าเตรียมตัวซะ”
อีฟอยากจะซ้อมบทพูดของเธอให้เข้ากับการแสดงของจิน่าให้ได้มากที่สุด
พวกเขาซ้อมกันได้เป็อย่างดี ตอนจูบก็ใข้ตัวของแม็กม่าบังไม่ให้คนดูเห็น
เรนก็ทำชุดให้จิน่าใส่ได้ในที่สุด พวกเขาซ้อมกันอยู่หลายวันในที่สุด
วันงานโรงเรียนก็ได้มาถึงพร้อมกับละครที่คนให้ห้องต้องแสดง
********************จบตอนที่22******************
ด้วยความที่ว่าผมเป็คนที่แต่งนิยายแบบด้นสดไง
เนื้อเื่ตอนนี้แม่งเปลี่ยนจากเดิมที่คิดไว้ในตอนแรกเยอะมากเลย
ตอนแรกคือจะให้ เรนซั้มกับแม็กม่าจริงๆ แต่พอแต่งไปแต่งมาดันเขียนออกมาแบบนี้ซะงั้น