โหลวฉางซีจำต้องรับต่างหูที่ได้รับการยัดเยียดมาจากเถ้าแก่ไฉซ้ำเขายังบังคับให้นางใส่ให้เขาดู แม้จะฮึดฮัดขัดใจแต่ก็จำต้องใส่เอาไว้
“หากคุณหนูสี่ไม่รับข้อตกลงระหว่างเราถือว่ายกเลิกไปก็แล้วกัน”
กว่าไฉซีฮันจะยอมปล่อยนางเข้าห้องนอนก็เกือบจะค่อนคืนโหลวฉางซีหงุดหงิดใจยิ่งนัก นางต้องพลิกตัวไปมาบนเตียงคิดวิธีหาข้ออ้างดีๆ
‘จะบอกท่านแม่ใหญ่กับพี่ใหญ่อย่างไรดีนะ?’
ก่อนฟ้าสางสาวใช้ผู้หนึ่งเดินมาเคาะประตูแล้วหิ้วน้ำร้อนเข้ามาผสมในอ่างล้างหน้าโหลวฉางซีรีบทำความสะอาดร่างกายเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่ยังไม่อาจจะถอดต่างหูคู่นั้นได้เพราะถูกเถ้าแก่ไฉบังคับไว้เมื่อนางเดินลงบันไดไปด้านล่างก็พบว่าไฉซีฮันนั่งรออยู่ก่อนแล้ว
“คุณหนูสี่เชิญกินข้าวเช้ากับข้าเสียก่อนเถิด แล้วค่อยไปทำงาน”
แม้จะไม่พอใจแต่นางก็จำต้องนั่งร่วมโต๊ะกับเขาสองต่อสองไฉซีฮันมองหญิงสาวในชุดมือปราบด้วยใบหน้าคล้ายยิ้มไม่ยิ้ม เมื่อมือปราบหญิงเดินพ้นหัวมุมไปจู่จิ๋นอิ่งก็เข้ามากระซิบกระซาบรายงาน
“พวกเขามาแล้วอย่างนั้นหรือ?บอกให้คนของเราเตรียมตัวเอาไว้ด้วย”
“ขอรับ!”
ไฉซีฮันกลับขึ้นไปบนห้องพักใช้มือคลำผนังแล้วผลักแผ่นไม้อันหนึ่งเข้าไปเขาล้วงเอาแผ่นหนังสองแผ่นออกมาคลี่บนโต๊ะ ก่อนจะเลื่อนออกจากกัน
“ไปสืบหาที่ตั้งที่แน่นอนของสำนักโบตั๋นแดงให้ได้!”
“เถ้าแก่!พวกเราไม่ต้องวางแผนเข้าถล่มพวกเขาใช่หรือไม่?”
“ไม่ใช่หน้าที่ของเราเราทำการสืบอย่างเดียวก็พอ ส่วนที่เหลือจะมีคนมารับผิดชอบเอง”
จู่จิ๋นอิ่งรับคำแล้วแยกย้ายกันไปคนละทางทุกคนที่อยู่ในโรงเตี๊ยมแห่งนี้ล้วนเป็คนของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟทั้งสิ้นพวกเขาทุกคนมีวรยุทธ์ที่สามารถช่วยกันปกป้องเถ้าแก่ไฉได้ ยงฟูหลิวต้องคอยสังเกตความเปลี่ยนแปลงในอำเภอเชียนเยาเพื่อช่วยเถ้าแก่ไฉตามหาป้ายเหวยเฉียนหลงที่หายไป
“ตามที่เราได้รับคำสั่งมายังเหลือผู้ที่เข้าร่วมเป็พันธมิตรคิดแบ่งแยกดินแดนอีกสามกลุ่มพวกเขาล้วนมีป้ายเหวยเฉียนหลง ขอเพียงป้ายนั้นถูกนำขึ้นทูลเกล้าฯถวายฮ่องเต้ครบเมื่อใดก็ถือว่าภารกิจของเสร็จสิ้น”
โหลวฉางซีไปถึงที่ว่าการอำเภอแต่เช้าเหยาอิงิเห็นนางนั่งรออยู่ก็เดินเข้ามาตบบ่าถามไถ่เื่ราวในโรงเตี๊ยมเหย้าไคซิน
“จะเป็อย่างไรได้?เถ้าแก่ไฉก็แค่กุข่าวเท่านั้นล่ะ จะมีโจรขโมยที่ใดกล้าขึ้นห้องเขากันเล่า?”
“เป็อะไรไปมือปราบโหลว?เ้าพูดราวกับว่าตัวเองรู้จักโจร”
โหลวฉางซีสะดุ้ง“จะไปรู้ได้อย่างไรกัน?”
“เอ๋?เ้าสวมต่างหูด้วยหรือนี่?ที่ผ่านมาเ้าเป็คนพูดเองว่าต่างหูไม่เข้ากับชุดมือปราบนี่?”
“อ๊ะ! ข้าลืมถอดน่ะ”หญิงสาวรีบถอดต่างหูออกใส่ถุงผ้าเล็กๆ ที่ใส่ในสาบเสื้อมาด้วยนางแค่จะใส่พอให้เถ้าแก่ไฉเห็นแล้วค่อยถอดภายหลัง
สวีเสี่ยวถงหัวหน้ามือปราบอำเภอเชียนเยาเรียกหาเหยาอิงิและโหลวฉางซี“พวกเ้าคงต้องมีภาระหนักเสียแล้วล่ะ”
“ผู้ใดบ้างหรือเ้าคะ?”
“สายข่าวของข้าบอกว่าคนของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟเริ่มเคลื่อนไหวแล้วและบ่ายนี้มือปราบจากเมืองเทียนถังจะถูกเข้ามาช่วยงานพวกเรา”
“คดีเป็คดีใหญ่หากพวกเขาไม่ส่งคนมาช่วยพวกเราก็คงจะลำบาก” เหยาอิงิพยักหน้าหงึกหงักเขารู้สึกสบายใจมากขึ้นเพราะจำนวนมือปราบในอำเภอเชียนเยามีน้อยเหลือเกิน
โหลวฉางซีมองดูขบวนมือปราบจากเมืองเทียนถังขบวนใหญ่ด้วยความตื่นตะลึงเมื่อเทียนถังเป็เมืองขนาดใหญ่ที่อยู่ห่างจากเมืองเชียนเยาไปโดยเดินทางเพียงหนึ่งวันก็ถึงแล้วนางเคยเดินทางไปหลายครั้งแต่ไม่คิดว่าพวกเขาจะส่งมือปราบนับร้อยนายเข้ามายังเมืองเชียนเยา
“นี่เราจะมีที่พักให้พวกเขาหรือเ้าคะ?”
สวีเสี่ยวถงยิ้มน้อยๆ“ใต้เท้าโหลวให้คนทำความสะอาดโรงนอนเก่าฟากโน้นเรียบร้อยแล้ว ให้พวกเขาพักที่นั่น”
สวีเสี่ยวถงเป็ทั้งหัวหน้ามือปราบและเป็ฮูหยินของท่านนายอำเภอโหลวซีห่าวพี่สะใภ้ของโหลวฉางซีผู้นี้เก่งกาจยิ่งนัก
“ท่านคงจะเป็หัวหน้าอู๋สินะข้ามือปราบสวียินดีต้อนรับ”
บุรุษรูปร่างสูงโปร่งใบหน้าคมสันค้อมศีรษะทำความเคารพมือปราบหญิงในชุดสีเดียวกับตนด้วยความนอบน้อม
“คารวะมือปราบสวีข้าได้ยินชื่อเสียงของท่านมาพอสมควร ยินดียิ่งที่ได้พบตัวจริง”
“อย่าได้เกรงใจท่านนายอำเภอรอพวกท่านอยู่ที่เรือนพักแล้ว เชิญตามข้ามา”นางผายมือไปอีกฟากของที่ว่าการอำเภอ
โหลวฉางซีลอบสังเกตท่วงท่าของบุรุษตรงหน้าเขาช่างรูปร่างหน้าตาดีเกินกว่าที่เป็มือปราบหากแต่งกายโอ่อ่าแล้วบอกนางว่าเขาเป็ใต้เท้าผู้ตรวจการจากเมืองหลวงนางก็คงจะเชื่อได้ไม่ยาก
หลังจากคารวะและรายงานต่อนายอำเภอเมืองเชียนเยาแล้วหัวหน้ามือปราบอู๋ก็ได้นำเอาหนังสือสั่งการจากเมืองหลวงออกมาให้กับสวีเสี่ยวถงได้ดู
“นี่คือคำสั่งที่ข้าน้อยได้รับมาขอรับให้มาช่วยท่านทำการปราบปรามสำนักโบตั๋นแดง พวกเขาก่อคดีไว้ในเมืองเทียนถังมิใช่น้อยที่นี่ก็เหมือนกันมิใช่หรือ?”
“ใช่! ตอนนี้มีร่วมยี่สิบคดีข้าเองก็อยากจะขึ้นไปถล่มสำนักโบตั๋นแดงจะแย่อยู่แล้ว”
สวีเสี่ยวถงที่มีเื้ัเป็หัวหน้าพรรคัเทพซึ่งเป็พรรคมารแม้นางจะรู้ที่ตั้งสำนักโบตั๋นแดงแต่ก็ไม่อาจจะให้คนของพรรคัเทพเข้าไปถล่มพวกเขาได้เพราะจะทำให้พรรคัเทพทำผิดกฎหมายสำนักโบตั๋นแดงมิใช่สำนักในยุทธภพแต่เป็การรวมตัวกันของเหล่านักฆ่า
มือปราบอู๋มองหน้าหัวหน้ามือปราบหญิงผู้มีชื่อเสียงลือลั่นด้วยความรู้สึกนับถือเขารู้มาว่านางเป็สตรีที่มีวรยุทธ์สูงส่ง
อู๋เจี้ยนกวาดตามองมือปราบของอำเภอเชียนเยาที่ยืนอยู่ด้านหลังสวีเสี่ยวถงหญิงสาวใบหน้าแฉล้มที่ยืนอยู่ด้านหลังนางสะดุดตาเขายิ่งนัก
“นอกจากหัวหน้าสวีแล้วที่นี่ยังมีมือปราบหญิงด้วยหรือ?”
“ใช่! มือปราบโหลวเป็รองหัวหน้าหน่วยที่หนึ่งที่หัวหน้าเหยาดูแลอยู่”
“หากว่าข้าต้องทำงานอยู่ที่นี่คงต้องมีผู้คอยแนะนำให้รู้จักทั้งคนและสถานที่ในเชียนเยาข้าขอตัวมือปราบโหลวให้เป็ผู้ดูแลได้หรือไม่?”
“เอ๋?”เหยาอิงิกับโหลวฉางซีอุทานออกมาพร้อมกัน
โหลวฉางซีถึงกับชะงัก ‘่นี้ดวงชะตาข้ามันเป็อย่างไรกัน?ถึงได้มีคน้าตัวพร้อมๆ กันจนน่าปวดหัว’
“ได้สิ! ระหว่างที่หัวหน้าอู๋อยู่ที่นี่ให้มือปราบโหลวคอยดูแลท่านก็แล้วกัน”
********************
12K
![[จบ] สวรรค์ประทานหนูน้อยนำโชคมาสู่ครอบครัวชาวนา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1722910840_22167980.webp)
![เกิดใหม่เป็นสตรีไร้ค่า ยังต้องมาหนีการตามล่าของท่านราชครู??? [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1747723510_10738431.webp)
