ชีวิตมหัศจรรย์สองชาติภพ [แปลจบแล้ว]

        จุนห่าวเรียกบริกรมาสอบถามข้อมูลเล็กน้อย“ช่วงนี้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นในเมืองซวงหวาบ้างไหม”

        บริกรคนนี้เป็นคนฉลาด อีกทั้งร้านอาหารของพวกเขาก็ทำธุรกิจกระจายข่าวด้วยเช่นกันถ้ามีเงิน จะให้เขาเล่าเรื่องอะไรก็ย่อมได้

        “ท่านอยากทราบข่าวแบบไหนหรือ เพราะราคาของข่าวแต่ละเรื่องจะแตกต่างกันขอรับ”บริกรกล่าว

        “เรื่องเงินข้าไม่ติดอยู่แล้ว พูดมาทุกเรื่องนั่นแหละ ขอข่าวเด็ด ๆ เป็นหลักแล้วกัน”จุนห่าวตอบ พร้อมนำตั๋วเงินกองหนึ่งออกมาวางไว้บนโต๊ะ

        เมื่อบริกรเห็นตั๋วเงินกองนั้น ดวงตาของเขาก็แวววับ เขาเอ่ยขึ้นว่า“หากเป็นข่าวเด็ด ข้ามีอยู่หนึ่งเรื่องขอรับ เป็นข่าวของหลานชายเพียงคนเดียวของท่านเจ้าเมือง”

        “ไหนเล่ามาซิ?" จุนห่าวถามเขาอยากจะถามข่าวคราวของเซ่าหานอี้อยู่พอดี ราวกับของที่สั่ง ได้มาส่งถึงหน้าประตูแล้วหรือถ้าเปรียบให้ง่ายกว่านี้ ก็เหมือนกับคนง่วงนอน แล้วมีคนมายื่นหมอนให้

        “เรื่องนี้เป็นข่าวที่รู้กันเฉพาะร้านของเรา ยังไม่ได้ถูกแพร่กระจายออกไปขอรับหลานชายเพียงคนเดียวของท่านเจ้าเมืองถูกอนุภรรยาคนใหม่ของเขาที่เพิ่งแต่งงานกันได้ไม่นานทำให้สิ่งนั้นของเขาใช้การไม่ได้ขอรับ ข้าได้ยินว่า ตอนนี้ความเป็นชายของเขาได้หมดสิ้นไปแล้วเขาช่วงชิงอนุภรรยาผู้นี้มาจากการต่อสู้บนถนนก่อนหน้านี้ไม่นาน อนุภรรยาผู้นี้มีนามว่า‘จางหนิง’ ความเป็นจริงคือจางหนิงมีคนรักอยู่แล้วและไม่ได้ยินยอมทีจะเป็นอนุภรรยาของเซ่าหานอี้ ด้วยเหตุนี้เซ่าหานอี้จึงข่มขู่จางหนิงด้วยชีวิตของคนรักของจางหนิงสุดท้ายเพื่อรักษาชีวิตของคนรัก จางหนิงก็ถูกบีบบังคับจนยอมตกลง เซ่าหานอี้จึงพาจางหนิงกลับไปที่จวนในเมืองอย่างมีความสุขโดยไม่ได้คาดคิดว่า จางหนิงจะเป็นคนแกร่งกร้าวและหยิ่งในศักดิ์ศรีตอนที่เซ่าหานอี้กำลังปลุกปล้ำจางหนิง จางหนิงได้ตัดสิ่งนั้นของเซ่าหานอี้จนขาด มีหลายคนได้ยินเสียงร้องตะโกนโหยหวนอย่างน่าสังเวชของเซ่าหานอี้เซ่าหานอี้ร้องโหยหวนจนสลบไป ณ ตรงนั้นเลยขอรับ”

        พอจุนห่าวและหานรุ่ยได้ฟังถึงตรงนี้ ก็เหลือบมองกันและกัน พวกเขารู้สึกกังวลเพราะไม่คิดว่า จางหนิงจะดุดันถึงเพียงนี้ ทั้งเรื่องที่เลือกยอมตายดีกว่ายอมอับอายไหนจะเรื่องตัดเจ้าโลกของเซ่าหานอี้ทิ้ง เพื่อแก้แค้นให้ตัวเองอีก

        “ถ้าอย่างนั้นจางหนิงที่ไปตัดเจ้าโลกของเซ่าหานอี้ทิ้งนั้น ถูกลงโทษอย่างไรหรือ!?”จุนห่าวเอ่ยถาม พลางคิดในใจว่า ‘หวังว่าจะยังทันเวลาอยู่นะ’

        “จากข้อมูลที่ทางเราได้รับมา จางหนิงผู้นี้ถูกท่านเจ้าเมืองเซ่าสั่งจำคุกขอรับพอเขาได้ยินว่า หลานชายของตนเองถูกตัดองคชาตจนขาด ท่านเจ้าเมืองก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเพราะเรื่องนี้ถือว่าเป็นการตัดธูปของตระกูล ถ้าไม่โกรธก็คงจะแปลก ตอนนั้นเขาอยากจะฆ่าจางหนิงทิ้งไปเสียเลยแต่เซ่าหานอี้คัดค้านไว้ก่อน”

        เมื่อเล่าถึงตรงนี้ บริกรก็หยุดชะงักไปครู่หนึ่งและกล่าวต่อว่า “พวกท่านอย่าคิดว่าการที่เซ่าหานอี้ไม่เห็นด้วย เป็นเพราะเขายังอาลัยอาวรณ์ต่อจางหนิงอยู่นะขอรับ แต่เป็นเพราะเขาตั้งใจจะทรมานจางหนิงให้เจ็บปวดต่างหากถึงจะสามารถบรรเทาความแค้นในใจเขาได้ แต่เดิมจางหนิงก็ถูกเซ่าหานอี้แย่งมาจากข้างถนนเซ่าหานอี้ก็คงไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยมากอยู่แล้ว จากข้อมูลที่เราได้รับมา ตอนนี้จางหนิงถูกทรมานทุกวันข้าได้ยินมาว่า เขาคงจะทนได้อีกไม่นานแล้ว อีกทั้งพ่อและพี่ชายของเขาก็ถูกเซ่าหานอี้ฆ่าตายไปแล้วกลุ่มทหารรับจ้างของพ่อจางหนิงก็ถูกยุบไปแล้วเช่นกัน จริง ๆ ข้าก็สมน้ำหน้าพ่อและพี่ชายของจางหนิงอยู่เหมือนกันพวกเขาคิดแต่จะขายจางหนิงให้แก่ตระกูลเซ่าเพียงอย่างเดียว แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรจากตระกูลเซ่าเลยแถมยังต้องมาจบชีวิตเช่นนี้อีก สถานการณ์ของตระกูลเซ่าในตอนนี้ช่างน่าเศร้าและน่าหดหู่ยิ่งนัก ตระกูลเซ่าไม่อาจมีทายาทสืบสกุลได้และเริ่มเปิดศึกกันแล้วหากให้ข้าพูด เป็นเพราะเซ่าหานอี้ทำเรื่องไม่ดีเอาไว้มาก ถึงได้พบจุดจบเช่นนี้นั่นแหละสมน้ำหน้าจริง ๆ ส่วนเจ้าเมืองเซ่าก็แก่จนเลอะเลือน ไม่รู้จักควบคุมเซ่าหานอี้เอาเสียเลยทั้งหมดนี้ คือ ผลกรรมของเขาแหละขอรับ ท่านเจ้าเมืองจึงต้องมาเผชิญกับสถานการณ์ที่สิ้นหวังของหลานชายเช่นนี้”

        จุนห่าวคิดไม่ถึงว่า เจ้าหนุ่มนี่จะใจกล้าถึงเพียงนี้ แม้แต่เจ้าเมืองเซ่าก็ยังกล้าพูดลับหลังเขาได้ถึงขนาดนี้ เขายกย่องในความกล้าหาญของเจ้าหนุ่มนี่จริง ๆเขาเห็นด้วยกับความคิดสุดท้ายที่เจ้าหนุ่มคนนี้พูด เพียงแต่เขาไม่ได้พูดมันออกมาเท่านั้น

        “นอกจากข่าวนี้ ยังมีเรื่องอื่นอีกไหม?” จุนห่าวถามพลางเคาะโต๊ะด้วยมือขวาไปด้วยแม้ว่าเขาจะได้ทราบเรื่องที่เขาอยากรู้แล้ว แต่เขาก็ยังอยากรู้ข่าวอื่น ๆของเมืองซวงหวาด้วย เพราะการมีข้อมูลที่มากพอเท่านั้น ถึงจะทำให้ตัดสินใจได้อย่างถูกต้อง