เฟยหลงเดินทางไปกองขยะที่มีขนาดใหญ่กินพื้นที่เกือบครึ่งเมือง มีคนเข้ามาค้นหาของมีค่ากันมากมาย ส่วนใหญ่ทุกคนมาหาทองคำในชิพ กันเป็ส่วนใหญ่ ส่วนใครที่ฉลาดและรู้ ก็สามารถนำหุ่นเก่าไปสร้างใหม่ได้ เฟยหลงเข้าไปใน สถานที่เก็บขยะเหล่านี้ ต้องเสียค่าเข้า คือ 1 เหรียญทอง
“ พี่ใหญ่ฟางลั่ว สบายดี” เฟยหลงทักทายหัวหน้าที่เก็บค่าผ่านทาง
“ อ้าวเฟยหลงเองรึ ไม่ต้องจ่ายหรอก คนกันเอง มานั่งคุยกันก่อน มีเื่อยากให้ช่วยพอดี ว่าแต่หน้าเ้าไปโดนใครอัดมา บอกพี่ใหญ่มา เดี๋ยวให้คนไปจัดการให้” ฟางลั่ววัย 30 ปี เป็หัวหน้าคุมอยู่ในกองขยะ นัมเบอร์ 1-10
“ เื่เล็กน้อย ว่าแต่พี่ใหญ่ฟางมีเื่อะไรรึขอรับ?”
“ มีลูกค้าจากในเมือง อยากได้ช่างซ่อมหุ่นยนต์ไซบอร์กให้ตัวหนึ่ง มันเป็หุ่นพี่เลี้ยง ที่ตกรุ่นไปแล้ว ช่างโคตรเซียน ไม่สามารถฟื้นคืนชีพมันได้เลย ข้าส่งคนของเราไปดูแล้ว มันใช้พลังิญญาเป็ พลังงานเว้ย โคตรเจ๋งเลย ต้องเป็ปรมาจารย์ยุทธ์แบบโบราณที่ฝึกตนแบบเซียนเท่านั้นได้สร้าง พลังิญญาเช่นนี้ได้ ช่างที่ส่งไปส่ายหัวกันหมด เหลือเ้าเพียงคนเดียว ลองไปดูว่าจะสามารถซ่อมแซมได้ไหม”
“ ตอนนี้ยังไม่ค่อยว่างเลย”
“ ถ้าหากสำเร็จ เขายอมจ่าย 1 แสนเหรียญทองเลย นับว่าราคาแรงไม่เบาเลยนะ?”
เฟยหลงพอได้ยินว่า 1 แสนเหรียญทองก็เริ่มตากระตุกนิดหนึ่ง
“ อืม เื่นี้ก็น่าจะพอมีเวลาไปนะพี่ ไม่ทราบว่า ลูกค้าอยู่ที่ใด”
“ นึกแล้ว ว่าเ้าต้องสนใจ เอานี่ไปตามที่อยู่นี้เลย บอกว่า มาจากข้าก็แล้วกัน”
เฟยหลงรีบรับกระดาษมาดูทันที ปราสาทอิมพีเรียล? เฟยหลงรีบเอ่ยต่อว่า
“ พี่ใหญ่ฟาง ข้าไม่มีเวลา เข้าไปหาหุ่นยนต์ด้านใน ข้าขอซื้อหุ่นยนต์ที่ท่านมีไว้สักตัวจะได้ไหม?”
“ ไปเลือกได้เลยในโกดัง เยอะแยะ อยากได้ตัวไหนเอาไปได้เลย”
“ ขอบคุณพี่ใหญ่ฟาง”
เฟยหลงรีบเดินเข้าไปในโกดัง เพื่อเลือกหาหุ่นยนต์สักตัว เพื่อมาแทนเ้า แพนดาน้อยที่ถูกแย่งชิงไป เดินเลือกดูรอบโกดังอยู่ครึ่งวัน ก็ไม่สามารถพบเจอ หุ่นยนต์ที่ถูกใจได้เลยแม้แต่ตัวเดียว
“ น้องชาย ขอข้ากินอีก สิบเหรียญทอง แล้วข้าจะช่วยเ้าหาหุ่นยนต์ในกองขยะนี้ให้เอง” ศิลานักปราชญ์รีบเอ่ยออกมา เฟยหลงเหลือเงินอยู่ แค่ 150 เหรียญเลยยกให้ ศิลานักปราชญ์กินไปจนเกลี้ยง
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ค่อยยังชั่ว ค่อยมีเรี่ยวมีแรงขึ้นมาหน่อย ไปทางทิศใต้ มีหุ่นยนต์สังหารตัวหนึ่ง โอ้ เ้าหนูนี่ช่างโชคดีเหลือเกิน รีบไปเลย”
เฟยหลงรีบวิ่งไปทางทิศใต้โดยเร็วที่สุด พอไปถึงกลับไม่พบอะไรหุ่นยนต์อะไรที่ดูโดดเด่น มีแต่ซากหุ่นเก่าๆ ขึ้นสนิม กองทัพถมกันไปหมด
“ ไม่เห็นมีหุ่นอะไรที่น่าสนใจเลยมีแต่ซากหุ่นยนต์สัตว์เลี้ยงเก่าๆ เหล็กก็ขึ้นสนิม” เฟยหลงเริ่มบ่น
“ ใครว่ากันเล่า เ้าลองมองไปดูใต้ซากของ หุ่นยนต์เก่าๆ นี้จะเห็น หุ่นยนต์สังหารมีอยู่ตัวหนึ่ง สีขาว ๆ นั่นไหม ไปเอาออกมา”
“ นั่นมันตัวอะไรกัน” เฟยหลง มุดเข้าไปในซอกใต้ซากหุ่นยนต์ แล้วหยิบออกมาด้านนอก พบว่า หุ่นเหล็กตัวนี้เป็หุ่นสัตว์เลี้ยง คล้ายแมว มีแต่เหล็กสีขาวขุ่น พอเช็ดออกไปหน้าแปลก มันกับไม่เป็สนิม ยิ่งเช็ดยิ่งเงางาม รูปร่างสี่ขาตัวเล็กแบบนี้คล้ายลูกสุนัข หรือไม่ก็แมวอย่างแน่นอน
“ กลับบ้านกัน ข้าจะชุบชีวิตเ้าแมวสังหารตัวนี้ ให้กลายเป็หุ่นผู้พิทักษ์ให้กับเ้าเอง”
“ อ้อ มันเป็แมวนี่เอง”
ทั้งคู่ก็เดินทางกลับบ้านไป พอกลับมาถึงบ้าน ซากหุ่นยนต์แมวตัวนี้ ก็ถูก ศิลานักปราชญ์ สั่งให้เฟยหลงทำความสะอาดจนหมด แล้วหาอุปกรณ์มาเพิ่มอีกสองชิ้นคือ ชิพสั่งการ และ แบตพลังงาน เฟยหลงก็นำชิพสั่งการที่เรียกว่า ไบโอชิพ ทันสมัยล่าสุด เพื่อให้มันมีพลังงานมากขึ้น แต่ใช้พลังงานน้อยลง แล้วเตรียมถ่านพลังงานอันเก่า แล้วทุกอย่างก็พร้อม
ศิลานักปราชญ์ ก็เริ่มหลอมรวม เหล็กโครงสร้างของหุ่นแมวตัวนี้ก็ค่อยๆ กลับกลายเป็สีทอง มีเสื้อเกราะสีทองเล็กๆ เพิ่มขึ้นมา แล้วใบหน้าก็ค่อยกลายเป็แมวสีทอง มีหู มีตา มีจมูก ทั้งหมดกลายเป็ โลหะสีทอง พร้อมมีกระบี่ เป็อาวุธประจำกายขึ้นมาอีกเล่ม ซึ่งมีขนาดเล็ก พอดีกับร่างโลหะของมัน
“ สวัสดีนายท่าน”
“ เรียบร้อย เ้าตั้งชื่อมันได้เลย”
“ เหมียวน้อย คือชื่อของเ้า”
“ ขอบคุณนายท่าน”
“ ข้าจะหาเสื้อผ้าให้เ้าใส่ก็แล้วกัน ทำไมเ้าไม่เดินสี่ขาเหมือนแมวล่ะ”
“ ข้าคือเหมียวน้อยนักล่าสังหาร ไม่ใช่แมวนะนายท่าน”
“ นี่มันเถียงได้ด้วยหรือนี่?”
“ ฮ่า ฮ่า พลังแห่งพระเ้าของข้าทำให้มัน มีพัฒนาการมากกว่าที่ข้าคิดเอาไว้เสียอีก เวลานี้ข้าอ่อนแอลง ใกล้จะหลับแล้ว หากมีอาหารอีก ก็ปลุกข้านะ บัดนี้ข้าต้องจำศีลอีกแล้ว” พอศิลานักปราชญ์พูดจบก็พุ่งเข้าไปใน กำไลมิติ จำศีลเหมือนเดิม
“ เฮ้อ พรุ่งนี้ เราคงต้องเข้าเมืองไปที่ปราสาทอิมพีเรียลหน่อยแล้ว”
ตอนเช้า ซู่ติง มาหาเฟยหลงเพื่อจะไปโรงเรียนพร้อมกันแต่พอรู้ว่า เฟยหลงจะไปปราสาทอิมพีเรียล ก็เลยไปด้วย ไม่ยอมไปโรงเรียนเหมือนกัน
“ ว่าแต่หน้าของเ้าไปโดนอะไรมา?”
“ พวกคุณชายหวังอู่ มันซ้อมข้า แล้วชิงเ้าแพนด้าของข้าไปแล้ว” เฟยหลงเอ่ยออกมาแล้วถอนใจ
“ บัดซบจริงๆ เลย ข้านึกไว้ไม่มีผิด พวกมันต้องไม่จบแน่ เ้าแพนด้าน้อยของเ้า กว่าจะพัฒนาอับเกรดได้ขนาดนี้ ต้องลงทุนไปเท่าไร บ้าเอ้ย กลับแย่งชิงไปอย่างหน้าด้านๆ เช่นนี้”
“ ปล่อยมันเถอะ เมื่อวานข้าไปหาพี่ใหญ่ฟาง ได้หุ่นยนต์ผู้พิทักษ์มาใหม่แล้ว เหมียวน้อยออกมา”
เหมียวน้อยเดินสองขา พกกระบี่สะพายหลัง แล้วเดินออกมา คำนับเฟยหลง
“ นี่คือเพื่อนสนิทของข้า ซู่ติง”
“ นายท่านซู่ติง”
“ เฮ้ย นี่มันพูดได้ด้วยหรือนี่ ”
“ใช่”
“ เฮ้ย เ้าพัฒนาระบบสมองกลให้สามารถปล่อยเสียงออกมาได้แล้วรึ? ทำไมข้าไม่รู้เลย”
“ ก็เพิ่งทำได้เมื่อวาน อ้อ ...วันนี้ข้าจะไปปราสาทอิมพีเรียล เขาประกาศหาช่างซ่อมหุ่นยนต์อยู่ ให้รางวัลตั้ง หนึ่งแสนเหรียญทอง”
“ โอ้ ซ่อมหุ่นอะไรกัน ราคานี้ซื้อหุ่นนักรบได้ใหม่เลยนะ ถ้างั้นพวกเราไปกันเลยดีกว่า”
“ ลิลลี่ หากท่านพ่อข้ากลับมา บอกว่าข้าจะกลับมืดหน่อยนะ”
“ เ้าค่ะ นายท่าน”
“ นี่...หุ่นแม่บ้านของเ้าก็พูดได้ด้วยหรือนี่ โอ้เราต้องรวยแน่ๆ เลยนะ ถ้าเอานาโนชิบ รุ่นที่ 8 ไปขายเนี่ย”
เฟยหลงส่ายหน้า แล้วเดินนำหน้าออกจากบ้านเดินทางเข้าเมืองหลวง ไปปราสาทอิมพีเรียล
ทั้งสองคนเดินทางผ่านเครื่องเคลื่อนย้าย ไม่นานก็มาถึง แน่นอนว่า ค่าตั๋วต้องให้ซู่ติงเป็คนจ่ายให้ทั้งหมด
เฟยหลงไม่เคยมาเมืองหลวง ดีที่ซู่ติง เคยมาก่อน จึงได้พาเดินออกไปที่ ปราสาทอิมพีเรียล ซึ่งอยู่ไม่ห่างไกลกันนักจากสถานีขนส่ง แล้วในที่สุดสองคนก็มาถึงปราสาทอิมพีเรียล
“ โอ้โห นี่มันใหญ่โตกว่าที่ข้าคิดเอาไว้อีกนะเนี่ย แล้วเ้าจะซ่อมหุ่นยนต์ของพวกเขาได้หรือ ขนาดช่างซ่อมระดับเซียนยังไม่สามารถรักษาได้เลย”
“ ไม่ลองก็ไม่รู้ ไปติดต่อคนเฝ้าประตูก่อน”
ทั้งสองแจ้งความประสงค์ออกไป ก็ถูกเชิญเข้าไปอยู่ในห้องโถงแห่งหนึ่ง ด้านในมีคนมารออยู่เกือบ ร้อยคน เพื่อเตรียมตัวเข้าไปรักษา หุ่นยนต์ตัวนี้
ในขณะที่ทุกคนกำลังรออยู่นั้น ก็มีพ่อบ้านของปราสาทก็เดินออกมาประกาศว่า
“ ช่างซ่อมหุ่นยนต์ทุกๆ ท่าน เราจำนำภาพให้เสนอบนหน้าจอดโปรเจคเตอร์ด้านหน้า เพื่อให้ทุกท่านดู แล้ว ลองตรวจสอบว่า พวกท่านคนใด สามารถรักษาได้หรือไม่ หากว่าทำไม่ได้ ก็ขอเดินออกไป ทางเราจะมอบของที่ระลึกให้เป็ค่าเสียเวลาที่ทุกท่านได้เสียสละมาในวันนี้”
จากนั้น ก็มีภาพขึ้นจอใหญ่ด้านหน้า เป็ภาพหุ่นไซบอร์กเหมือนมนุษย์มาก
เป็หญิงสาวหน้าตาดี ดูแล้วคล้ายมนุษย์มาก อายุประมาณ 20 ปี ยืนแถวตรง แล้ว มีการสแกนโครงสร้างของ การทำงานของหุ่นยนต์ทั้งหมดให้ดู มีช่างใหญ่ ที่ดูแลของปราสาท เอ่ยออกมาว่า
“ หุ่นไซบอร์กนี้ ถูกสร้างเมื่อ ประมาณยี่สิบปีมาแล้ว ใช้โลหะไทเทเนียม เป็ส่วนประกอบสำคัญ ด้านในมีแผงวงจรควบคุม สี่จุดควบคุมข้อต่อการเคลื่อนไหว โดยผ่านไปโอชิพรุ่นแรก จากนั้นก็พัฒนาเป็รุ่นที่ 12 เป็รุ่นล่าสุด
เนื้อเยื่อที่สร้างขึ้นทำมาจากยางโพลีเมอร์ผสมกับซิลิโคน จากดาวพารากอน ภายในมีเส้นเืและเส้นเอ็นเทียม ใช้พลังงานโดยแบตลิเธียมฟอตเฟต มีอายุ 1 ปี อุปกรณ์สำคัญที่ใช้ไม่ว่าไบโอชิพตัวล่าสุด หน่วยประมวลผลเครื่องกล หน่วยความจำเหล่านี้ ได้ถูกรวมฝังไว้ ใน เมนบอร์ดสี่เหลี่ยมอันนี้
แต่ว่า เทคโนโลยีของเครื่องกลนี้ มีสิ่งหนึ่งที่สำคัญ คือกล่องิญญา มันสามารถควบคุมการเคลื่อนไหวผ่าน ไบโอชิพ รวมทั้งการออกเสียง และความรู้สึกทั้งหมด บัดนี้มันได้เสียหายไป ทำให้หุ่นยนต์ตัวนี้เลยกลายเป็หุ่นยนต์ที่ไร้ชีวิตจิดใจ ไร้ความรู้สึก มีใครบ้างสามารถซ่อมกล่องิญญาหุ่นยนต์ แบบนี้ได้บ้าง”
ช่างใหญ่ประจำปราสาท อธิบายจบ ก็เอ่ยถามทุกคนไปตามตรง
แต่ละคนฟังแล้วอึ้ง กันไปหมด เพราะแต่ละคนไม่มีใครเลยที่จะเคยเห็นเ้ากล่องิญญานี้มาก่อน แล้วจะไปซ่อมมันได้อย่างไร
“ นายช่างใหญ่ กล่องิญญานี้ใครเป็ผู้สร้างมันขึ้นมากันแน่?”ช่างคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ เทพแห่งการสร้าง ตู้ฉางฟง” นายช่างใหญ่บอกออกมาเช่นนี้ ทุกคนต่างก็ใ
ไม่คิดว่า บุคคลในตำนานได้สร้างสิ่งวิเศษแบบนี้ขึ้นมา ก็เลยสงสัย
“ ในเมื่องท่านเทพตู้ ได้สร้าง ไม่ลองปรึกษาท่านดู ว่าซ่อมอย่างไร?”
“ ท่านเทพตู้ได้หายสาบสูญไปนานกว่าสิบปีแล้ว พวกเราไม่สามารถพบเจอท่านอีกแล้ว”
ทุกคนส่ายหัว แล้วเดินออกไปจนหมด จนเหลือแต่ เฟยหลงเพียงคนเดียว
“ น้องชาย เ้า มีวิธีรักษาหุ่นยนต์ตัวนี้หรือ?”
“ ข้ามีวิธี แต่ว่า ข้าขอดูหุ่นยนต์ตัวจริงด้วย”
พอเฟยหลงเอ่ยออกไป คนบนชั้นสองหลังม่าน ก็นำมือมาปิดปากเอาไว้
“ ท่านหญิงน้อย ได้ยินไหมเ้าคะ เขาบอกว่ามีวิธีรักษาด้วย”
“ ได้ยินแล้ว แต่เขาดูเด็กเหลือเกิน” ท่านหญิงเอ่ยออกมาเบาๆ ฉายแววห่วงกังวล
“ ก็ต้องให้เขาลองดู หากเขาทำได้ ล่ะก็....”
“ ไปเถอะ เราไปดูกัน ว่าเขาจะทำได้จริงหรือไม่”
นายช่างใหญ่ พาเฟยหลงมาพบกับ หุ่นยนต์ที่ว่า เฟยหลงเอ่ยออกมาทันที
“ สุดยอดแห่งการสร้างจริงๆ เหมือนกับมนุษย์จริงๆ นี่เขาทำได้อย่างไรกันเนี่ย?”
“ ท่านเทพแห่งการสร้าง ตู้ฉางฟง เป็เทพในตำนานอยู่แล้ว เมื่องยี่สิบปีก่อน ท่านได้แวะมาที่นี่ ท่านพูดจาถูกคอ กับ ท่านลอร์ดพาควิน ท่านเลยสร้างหุ่นแบบนี้มาสองตัว”
“ แล้วอีกตัวหนึ่งล่ะ”
“ ก็เป็เหมือนกัน แต่ว่า ท่านลองซ่อมรักษา หุ่นไซบอร์กตัวนี้ก่อน หากน้องชายทำได้ ค่อยไปดูตัวที่สอง”
“ ข้าขอเวลา ตรวจดูสัก ห้านาที แล้วจะบอกวิธีการรักษาอย่างละเอียดให้ท่านพิจารณา”
“ พวกเรารออยู่ด้านนอก ้าอะไรก็ขอให้บอกออกมา”
ห้องนี้เป็ห้องกระจก สามารถมองจากด้านนอกเข้ามาได้ แต่ด้านในไม่สามารถมองออกไปได้ เฟยหลงก็ให้ซู่ติงออกไปรอด้านนอกด้วยเช่นกัน
แล้วเอ่ยถามเบาๆ กับ ศิลานักปราชญ์
“ ท่านศิลานักปราชญ์ ท่านช่วยซ่อมหุ่นตัวนี้ให้ข้าหน่อย หากสำเร็จ เงินรางวัล 1 แสนเหรียญจะแบ่งกันคนละครึ่ง” ศิลานักปราชญ์ กำลังหลับๆ พอได้ยินว่าทองคำ ห้าหมื่นเหรียญก็ตื่นขึ้นมา ใช้สายตามองหุ่นไซบอร์ก ที่ยืนด้านหน้า แล้วบอกว่า
“กล่องิญญาเสื่อมสภาพแค่นี้เอง ไม่เห็นยากอะไร ข้าจะซ่อมใหม่ แล้วใส่อักขระยันต์ใหม่ให้ไป พลังิญญาก็จะกลับมามีพลังเหมือนเดิม แถมยังเข้มแข็งกว่าเดิมได้อีกด้วย แต่ว่าข้าขอกินทองคำก่อน สัก 100 เหรียญจะได้ไหม ไม่งั้นไม่มีพลังซ่อมแซมแน่ๆ เลย”
“ งานยังไม่ได้ทำ จะไปขอเงินเขาได้อย่างไร?”
“ เ้าก็ลองไปขอก่อนซิ ยังไม่ได้ทดลองเลย แล้วจะรู้ได้ยังไง?”
“ ก็ได้ ก็ได้”
เฟยหลงเดินออกมาจากห้อง แล้วเอ่ยกับ นายช่างใหญ่ว่า
“ ข้าต้องใช้พลังงาน จากเหรียญทอง 100 เหรียญ มาสร้างกล่องิญญาใหม่
เวลานี้ของเก่ามันเสื่อมสภาพไปแล้ว ข้าต้องใช้พลังิญญาไปซ่อมแซมเขียนอักขระยันต์ใหม่ หากสำเร็จแล้ว จะทำให้พลังิญญาเข้มแข็งขึ้นมากว่าแต่ก่อนด้วย”
“ แต่ว่า ...”
“ ให้เขาไป” เสียงเอ่ยออกมาจากด้านหลังของทั้งสามคน เป็หญิงงามวัย 18 ปี
เดินเข้ามาอย่างช้าๆ
“ ท่านหญิงจัสมิน” นายช่างใหญ่ก้มหัวคำนับ เฟยหลงกับซู่ติงก้มหัวคำนับตามไปด้วย
“ รีบนำเหรียญทองมาให้เขาเถอะ”
“ ขอรับ”
เฟยหลงรับถุงเหรียญทองมาแล้วก็โยนเข้าไปในกำไลมิติ ศิลานักปราชญ์ก็กลืนรวดเดียวไปจนหมด แล้วก็ให้เฟยหลง นำกำไลไปทาบที่หน้าอก ที่มีกล่องิญญาฝังอยู่
กล่องิญญาเก่าที่เสื่อมสภาพไปแล้ว ก็ค่อยๆ ถูกพลังพระเ้า ของศิลานักปราชญ์ ค่อยๆ ฟื้นคืนสภาพมาเป็ปกติ แล้ว รอยอักขระยันต์ก็ถูกเขียนขึ้นมาใหม่ หุ่นยนต์พี่เลี้ยง ลืมตาขึ้นมาทันที
“ ขอบใจมากนะ น้องชาย”
ทุกคนเห็นหุ่นยนต์พี่เลี้ยงส่งเสียงพูดออกมาก็ดีใจ ยิ่งนัก เข้าไปจับมือกันอย่างมีความสุข เฟยหลงมองการเคลื่อนไหวเช่นนี้ ก็รู้สึกได้ว่า ช่างเหมือนคนจริงๆ
“ คุณชายท่านนี้ ท่านสามารถรักษาได้อีกเลยหรือไม่?” ท่านหญิงจัสมินเอ่ยถามอย่างจริงจัง
“ ถ้าได้ทองคำมาเป็ พลังงานจิติญญา ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร”
“ ดี ถ้าเช่นนั้น ก็ตามข้ามาเลย”.....
225
![อาทรรัก...[Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1609083879_50225200.webp)
