ไต๋จุนขมวดคิ้ว
ระบบบ้านี้ให้เขาเปิดเผยตัวตนเร็วเกินไปหรือไม่?
แถมยังให้แส่หาความตายรอบทุกทิศทาง…
“ความตายก็เหมือนสายลมรายล้อมอยู่รอบทิศ”
“ในที่สุดฉันก็เข้าใจประโยคนี้”
“แต่ ถ้าหยุดแค่นี้ ภารกิจทั้งหลายถัดจากนี้ที่จะตามมาฉันจะทํามันได้อย่างไร!”
ไต๋จุนลุกขึ้นจากเตียงดวงตาเต็มไปด้วยเปลวไฟแห่งการต่อสู้
เขารู้ว่าต่อให้กลัว มันก็ไร้ความหมาย
ต่อให้คิดก็ไม่มีประโยชน์อะไร
คุณมีแค่ต้องทําแล้วเดินหน้าไปตรงๆอย่างที่คิดไว้ในตอนแรกก็แค่นั้น
นอกจากนี้แล้วคุณยังจะสามารถทําอะไรได้?
โดยไม่รอช้าไต๋จุนกัดฟันตัดสินใจเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมา เข้าเว็ปต่างประเทศ
ใช้เวลานานในที่สุดเขาก็มาหยุดอยู่ที่หน้าเว็ปๆหนึ่ง
มันเป็เว็ปของหลายประเทศรวมกันโดยมีการซื้อขายเกาะส่วนตัวหรือเกาะชนิดอื่นๆอีกมากมาย
มองไปที่ราคาทั้งหลาย หากเป็เขาคนก่อนเขาก็คงจะได้แค่ฝันหรือถอนหายใจ
แต่ตอนนี้มันต่างออกไปด้วยระบบเงินไม่จํากัด
มีสิ่งใดที่เขาซื้อไม่ได้บ้าง?
และเพื่อสําเร็จภารกิจ
ไต๋จุนไปยังหน้าการซื้อขายเกาะที่แพงที่สุด
หมู่เกาะแมรี่ฮาร์ด!
ใช่ หมู่เกาะแมรี่ฮาร์ดนี้มีเกาะรวมกันพันแห่งแต่ละแห่งล้วนมีพื้นที่หนึ่งหมื่นตารางกิโลเมตรเป็อย่างน้อย
ซึ่งราคาของแต่ละเกาะหรือแห่งคือ 99แสนล้านดอลลาร์
99 แสนล้านดอลลาร์!
เงินจํานวนนี้อย่าว่าแต่คนธรรมดาเลยแม้แต่เศรษฐีที่รวยที่สุดในโลกก็ไม่สามารถซื้อได้
แถมยังมีเหมือนกันอีกตั้งเก้าร้อยเก้าสิบเก้าแห่ง
ดังนั้นถ้าคุณซื้อหมู่เกาะแมรี่ฮาร์ดหรือเกาะทั้งหมดคุณก็จะไม่ต่างอะไรไปจากกษัตริย์ผู้ปกครองประเทศใหญ่ประเทศใดประเทศหนึ่งเลยทีเดียว
แถมหมู่เกาะแมรี่ฮาร์ดนี้ยังตั้งอยู่ท่ามกลางมหาสมุทรแอตแลนติกเหนืออีกด้วย
แล้วแบบนี้มันจะต่างกับการเป็าาแห่งมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือยังไง?
“นี่ก็สามปีแล้วดูเหมือนว่าจนถึงตอนนี้ปี 2022 ก็ยังคงไม่มีใครหรือมหาอํานาจแห่งไหนซื้อสินะ…”
มองดูสถานะที่ยังไม่ได้ถูกขาย
ไต๋จุนพึมพํา
อันที่จริงเขาเองก็ได้ตามข่าวการซื้อขายของมันใน่แรกๆเช่นกัน
ตอนนั้นดูเหมือนว่าหลายประเทศที่รายล้อมอยู่รอบมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือจะได้ตัดสินใจร่วมมือกันตกแต่งหมู่เกาะแมรี่ฮาร์ดเป็อย่างดีแล้วนําขึ้นมาขายบนโลกเพื่อหวังนําเงินจากที่ได้ไปพัฒนาประเทศของพวกเขา
น่าเสียดายที่พวกเขาคิดน้อยเกินไปหน่อย
ใครกันที่มีกําลังมากพอที่จะซื้อ?
การขายให้ออกสักแห่งจึงไม่มีทางเป็ไปได้!
“แต่ตอนนี้มันจะถูกซื้อโดยฉัน!”
ไต๋จุนหัวเราะ
แล้วส่งเมลติดต่อหาฝ่ายดูแลการขายของหมู่เกาะแมรี่ฮาร์ด
วินาทีต่อมา เขาก็ได้รับการตอบกลับจากเมล
ในเนื้อหาได้ระบุไว้ว่าหาก้าติดต่อซื้อขายเกาะที่อยู่ในเครือหมู่เกาะแมรี่ฮาร์ดคุณจะต้องดําเนินการโอนเงินมัดจําเป็อย่างน้อยหนึ่งล้านดอลลาร์
ไต๋จุนเข้าใจเื่นี้ดี
การซื้อขายถัดจากนี้ล้วนมีราคามหาศาลและเพื่อป้องกันคนก่อกวน การเก็บค่ามัดจําระดับนี้จึงเป็เพียงทางออกเดียว
เขาจึงได้ทําการโอนเงินโดยใช้ระบบเงินไม่จํากัดโอนออกไปยังจุดหมายปลายทางที่ได้ระบุเอาไว้ในเมล
ก่อนตอบกลับไปว่า
“เงินจํานวนนี้คุณคงไม่้าสลิปใช่ไหม?”
…
เวลาเดียวกัน
นครนิวยอร์ก
ในสํานักงานเล็กๆที่อยู่ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ
ชายวัยกลางคนต่างชาติตัวอ้วนมองลงบนข้อความ ทางเมลที่ถูกตอบกลับมาด้วยสีหน้าที่มึนงง
คุณจะบอกว่าการโอนเงินสําเร็จแล้ว?
บ้าบอ!
นี่เงินระดับหนึ่งล้านดอลลาร์นะมันสามารถโอนให้กันได้ง่ายๆแบบนี้ที่ไหน…
อย่างไรก็ตาม
เหมือนกับพระเ้าได้หัวเราะเยาะเขา
เสียงโทรศัพท์ของเขาจู่ๆก็พลันดังขึ้น
โดยเป็หมายเลขที่สําคัญเกี่ยวกับเื่นี้!
ผ่านไปไม่นาน
ไมเคิลลุกพรวดยืนขึ้นด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง
ใ!
เขาใเกินกว่าที่จะยอมรับได้
มีคนที่สามารถดําเนินการรวดเร็วขนาดนั้นได้ยังไงแถมยังไม่สามารถตรวจสอบแหล่งที่มาของเงินได้อีก?
ตัวตนของอีกฝ่ายคืออะไรกัน?!
แค่นั้นแหละ-
ไมเคิลรีบทําหน้าที่ของเขา
ส่งเมลตอบกลับวันเวลานัดพบออกไป
ก่อนที่จะกลับมานั่งถอนหายใจว่า
“ตัวตนที่ลึกลับนี้ ฉันไม่รู้ว่าเขาจะเป็เหมือนกับเศรษฐีคนอื่นๆรึเปล่า”
มาดูแล้วก็จากไปสร้างความบันเทิงให้กับตัวเองและสังคม
แต่
จากความรู้สึกส่วนตัวของเขาในตอนนี้รวมกับคําพูดอันน่าตื่นตาตื่นใจของคนที่โทรมา
เขาสามารถบอกได้เลยว่าตัวตนดังกล่าวที่มีวิธีการอันลึกลับ ย่อมไม่มีทางทําเื่อะไรไร้สาระแบบนั้นอย่างแน่นอน
และในบางทีครั้งนี้
หนึ่งในเกาะของหมู่เกาะแมรี่ฮาร์ดก็คงจะถูกขายออกก็เป็ได้
…
ไต๋จุนอ่านเมลที่ตอบกลับมาด้วยรอยยิ้ม
เขาไม่ได้ไปนครนิวยอร์กมาหลายเดือนแล้ว ดูเหมือนว่าจะได้เวลาซื้อของฝากกลับไปให้ครอบครัวอีกครั้ง?
“ดังนั้นมาเตรียมตัวแล้วไปให้ถึงที่นั่นเร็วๆกันเถอะ”
ไต๋จุนพยักหน้าแล้วจองเที่ยวบินที่ดีที่สุด
โดยมีจุดมุ่งหมายคือบินไปยังนครนิวยอร์ก!
…
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
ที่สนามบิน
ไต๋จุนลงจากแท็กซี่ แล้วเตรียมนํากระเป๋าเดินทางที่อยู่ท้ายรถลงมา
ทว่า
เขาก็ต้องหยุดชะงักลง เมื่อเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่คุ้นเคยเดินคล้องแขนกับชายหนุ่มผ่านหลังของเขาไป
ลั่วซี!
ไต๋จุนหรี่ตาลง
และใน่เวลานี้ เสียงของคู่สนทนาที่ค่อยๆห่างไปเรื่อยๆก็ดังขึ้น
“เมื่อเดือนก่อนเราก็เพิ่งจะไปที่ญี่ปุ่นกันเองไม่ใช่เหรอทําไมยังต้องไปเที่ยวที่นั่นอีกล่ะ?”
“ฮ่าๆๆๆ ก็ฉันชอบบรรยากาศที่นั่นเวลาเย็XเXX น่ะสิ!”
“โถ่ อย่าพูดเสียงดังสิ…”
การสนทนาดังกล่าวนี้กินเวลาไม่นานแล้วก็ค่อยๆจางหายไปพร้อมกับร่างของคนทั้งคู่…
เท่านั้นล่ะ-
ไต๋จุนกําหมัดแน่นขึ้นมา
หากไม่ใช่คนโง่ย่อมต้องคาดเดาสถานการณ์ทุกอย่างออก
ปรากฏว่า แฟนสาวของเขาได้สวมเขาเขามานานแล้ว!
“บัดซบ!”
ไต๋จุนสบถด้วยสีหน้าที่ทะมึนลง
แล้วนึกย้อนกลับไปว่า ตัวเองดีไม่พอเหรอ?
ที่จริงแล้วไม่ใช่เลย
เขาแค่ถูกหลอกเหมือนกับคนโง่ก็เท่านั้นเอง!
นํากระเป๋าเดินทางลงมา
ใบหน้าไต๋จุนบิดเบี้ยวอย่างไม่น่าดู
เขาเดินเข้าสนามบินไปพร้อมกับอารมณ์ที่ขุ่นเคืองและโกรธจัด
หากเป็การเลิกกันเพราะการล้มละลายของเขาหรือเหตุผลอื่นๆเขายังพอรับได้
แต่การสวมเขา เขานั้น
เขาไม่สามารถยอมรับมันได้
“ดังนั้นเมื่อฉันกลับมาเมื่อไหร่ ฉันจะทําให้เธอต้องอับอาย!”
ไต๋จุนตัดสินใจด้วยแววตาที่เ็า
แล้วค่อยๆสงบสติอารมณ์ของตัวเองลง
ตอนนี้.
เมื่อเวลาขึ้นเครื่องมาถึง
ไต่จุนเดินไปขึ้นเครื่องด้วยท่าทีที่สงบนิ่ง
ความคิดในตอนนี้ของเขาถูกปรับให้ชัดเจนแล้ว
หลังภารกิจสําเร็จและกลับมาเมื่อไหร่
เขาจะจัดการเื่ทุกอย่างที่ไม่ถูกต้องสําหรับเขา
แล้วให้ทุกคนรู้ว่า
ผิดมหันต์แล้วที่ตัดสินใจทํากับเขาแบบนี้
ไต๋จุน!