Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

ณ ที่แห่งนึง ที่แห่งมีขนาดที่ใหญ่มาก เมืองมีตึกสูงระฟ้ามากมาย รอบนอกมีกำแพขนาดใหญ่ขว้างกันไว้ยาวเป็นนับ 1000 กิโลเมตร บนกำแพงแต่ละจุดติดตั้ง ปืนขนาดใหญ่ไว้มากมายนัก มีประชากรนับ 100ล้านคน รอบนอกมีผู้ฝึกพลังตรวจตราอย่างครบครั้น ที่แห่งนี้คือเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปสวรรค์ ถือว่าเป็นสำนักงานใหญ่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์เลยก็ว่าได้ มีชื่อว่า เมืองหน้าด่าน สำนักศักดิ์สิทธิ์ก็ตั้งอยู่ที่แห่งนี้เช่นกัน ที่แห่งนี้มีขุมพลังระดับสุดยอดของเผ่าพันธุ์รวมตัวกันอยู่แน่น
ช่วงเวลานึง ผู้ฝึกพลังหลายคนที่เดินตรวจตราอยู่ ก็เห็นลำแสงเหาะเหินเข้ามา ทะยานผ่านไปอย่างรวดเร็ว
"นี่ก็อีกคนแล้ว เมื่อกี้ก็เพิ่งมีมา" แต่ละคนสีหน้าพรึง
"เกิดเรื่องใหญ่ขึึ้นรึไงเนี่ย" ผู้ฝึกพลังคนนึงเอ่ยขึ้น
ปกติคนพวกนี้จะไม่เห็นหัวเห็นหาง ปรากฏตัวนับน้อยครั้ง ยกเว้นการรวมตัวถึงจะมาโผล่ให้เห็น แต่ละคนถือว่าเป็นเสาหลักของเผ่าพันธุ์มนุษย์ถ้าไม่มีพวกเขา พวกเราคงไม่มีชีวิตที่สุขสบายอย่างนี้
ใจกลางเมือง มีตึกขนาดใหญ่มโหฬารตั้งตะหง่านอยู่ ตึกสูงเสียดฟ้า ด้านหน้าตัวอาคารเขียนว่า สำนักงานใหญ่ แต่ในเวลานี้พนักงานแต่ละคนวิ่งวุ่นกันไปทั่ว เพราะต้องคอยต้อนรับบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่ทยอยกันมาอย่างมากมาย
ตึกชั้นบนสุด มีห้องโถงขนาดใหญ่ ใจกลางมีโต๊ะกลมที่ใหญ่มาก เก้าอี้แต่ละตัวนั่นยังว่างอยู่ ถัดเหนือขึ้นไป มีเก้้าอี้อีก 3ตัว ซึ่งยังไม่มีคนมานั่ง ส่วนแต่ละคนที่มาแล้วนั่น ก็ล้วนแต่ผู้เฒ่าผู้แก่ แต่ละคนส่งเสียงพูดคุยกัน ราวกับว่านานๆจะได้คุยกันที่
"ท่านเฟยเซียน ท่านหวงเรียกรวมพลนี้มีเรื่องอะไรกัน" คนแก่คนนึงเอ่ยถาม
อาจารย์ใหญ่เฟยเซียนก็มาด้วยเช่นกัน เขาพยักหน้า
"ไม่รู้สิ เห็นบอกเป็นเรื่องฉุกเฉินไอเราก็รีบมา" เฟยเซียนถอนหายใจ เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ผู้คนก็เริ่มทยอยมากันเกือบจะครบหมดแล้ว มีเก้าอี้มากกว่า 20 ตัวเลยทีเดียว ออร่าแต่ละคนล้ำลึก ต้องบอกไว้ก่อนว่า ผู้ที่สามารถเข้าร่วมการประชุมได้ อย่างต่ำต้องเป็นขุนพลขั้นนภาถือว่าเป็นเสาหลัก ขนาดนั่น ประตูก็เปิดออกอีกครั้ง
"แอ๊ด" หวงเดินเข้ามา มือไขว้หลังสีหน้าเขาจริงจังอย่างมาก ขนาดนั่นผู้เฒ่าแต่ละคนก็ทักทาย พวกเขาแต่คนละคนลุกจากเก้าอี้ ทำความเคราพกันยกใหญ่ มีบางคนที่นั่งอยูู่เฉยๆ พยักหน้าให้ ต้องขอบอกก่อนว่า แต่ละคนมีพลังขั้นขุนพลนภา ส่วนหวงกับเฟยเซียนยิ่งใหญ่กว่านั่นมาก ถือว่าเป็นเสาหลักที่แท้จริง
หวงเดินเข้ามาพยักหน้าให้กับทุกคน เขาเดินเข้าไปนั่งที่ของตัวเองทันที เขานั่งลงข้างๆเฟยเซียน เฟยเซียนไม่รอช้าเอ่ยถามทันที
"นี่ตาแก่หวง มีเรื่องอะไรถึงต้องเรียกพวกเรามารวมตัวกัน" เสียงของเขาดังก้องไปทั่วทั้งห้อง
"ใช่ ไอเราก็รีบมาเลยนะเนี่ย" ตาแก่ที่อยู่ข้างๆหวงอีกคนก็เอ่ยขึ้น ใบหน้าเขาเหี่ยวย่นผมรุงรังราวกับไม่ได้อาบน้ำ เขาคือ จักรพรรดิยกจก พลังของเขาแข็งแกร่งไม่แพ้หวงและเฟยเซียนเลยทีเดียว
ผู้เฒ่าแต่ละคนก็รอฟังพวกเขาทำสีหน้าเคร่งครึม
หวงเมื่อเห็นว่ามากันครบแล้วก็เอ่ยเรื่องที่ต้องการจะพูดทันที
"ข้าพบเจอเด็กคนนึงอายุไม่มาก มีพลังแค่ขั้น จิตญญาณขั้น 10 ก็สังหารขั้น ขุนพลปฐพีขั้นกลางได้" หวงเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังอย่างมาก เสียงของเขาเคร่งครึมดังก้องกังวาน
"อะไรนะ" ผู้เฒ่าคนนึงตะโกนขึ้น
"เรื่องจริงงั้นหรอ" แต่คนละส่งเสียงอุทานออกมาอย่างต่อเนื่อง
เฟยเซียนเมื่อฟังดังนั่นก็ตะลึง เขามองไปที่หวง หน้าตาเขาทำสีหน้าเหลือเชื่อมาก "เรื่องจริงงั้นหรอหวง เจอที่ไหน เมื่อไหร่"
หวงฟังดังนั่นก็พยักหน้าเขาเอ่ยออกมาอีกครั้ง
"เป็นเรื่องจริง ตอนแรกเจอที่ตลาดการค้าเจ้าเด็กนั่น มาซื้อสมุนไพรที่ร้านข้า หลังจากนั่นเจ้าหนูนี่ก็ไปตลาดมืดสักพักก็ได้ข่าวว่า เจ้าเด็กคนนี้สังหาร ผู้นำสมาคมมังกรดำ อูเซิง ทั่วทั้งเมืองคุยเรื่องนี้กันทั่ว"
แต่ละคนทำสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ ถ้าเป็นขั้นพลปฐพีขั้นต้นสังหาร พวกเขาก็พอรับได้ เพราะว่าในเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็มีหลายคนที่ถือว่าเป็นสัตว์ประหลาด สามารถต่อสู้ข้ามขั้นได้เลยทีเดียว เป็นความหวังอนาคตของเผ่าพันธุ์
เฟยเซียนครุ่นคิดว่าจะใช่ "เจ้าเด็กนั่นรึปล่าวนะ แต่ว่าเจ้าหนูนั่นมีพลังแค่ จิตวิญญาณขั้นที่ 3 เองนี่น่า"
แต่ละคนก็พูดคุยกันอย่างบ้าคลั่ง เพราะว่าเรื่องนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่ ผู้มีพรสรรค์สูงสุดในรอบหมื่นปี นับแต่ฟ้าดินเปลี่ยนไปก็ยังไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน จะไม่ให้พวกเขาตื่นเต้นกันได้อย่างไร บางคนถึงขนาดจะรับเป็นศิษย์สืบทอดของตนเองเลยก็มี
หวงก็นั่งอยู่เฉยๆ เขารอให้พวกคนอื่นๆพูดคุยกันเสร็จก่อน เฟยเซียนอดสงสัยไม่ได้ เขาเอ่ยถามกับหวงอีกที
"นี่ตาแก่ ใช้เจ้าเด็กหน้าตาหล่อๆ อายุประมาณ 15 ปีไหม" เฟยเซียนอธิบายถึงรูปลักษณ์ของเย่ชิงหยูให้หวงฟัง
หวงเมื่อได้ยินดังนั่นก็ตะลึง เขาหันขวับมาอย่างรวดเร็ว เขาเอ่ยเสียงดังลั่น
"เจ้ารู้ได้ยังไง"
เฟยเซียนเมื่อได้ยินดังนั่นก็เงียบ แสดงว่าความคิดเขาถูก แต่เขาครุ่นคิด เป็นไปได้ไง ถ้าใช่จริงๆ ภายในไม่กี่วันเจ้าหนูนั่นมีพลังเพิ่มขึ้นมาถึงขั้น 10 แล้วยังงั้นหรอ
หวงรอคอยคำตอบอยู่ เมื่อเห็นว่า ตาแก่เฟยเซียนคิดอะไรคนเดียวอยู่ ก็ถอนหายใจ
ในขนาดนั่น เก้าอี้สามตัวข้างบนที่ว่าง ก็เริ่มค่อยๆ ปรากฏเงารูปร่างคนขึ้นมา แสงสว่างเริ่มปรากฏ แรงกดดันภายในห้องโถงเริ่มหนักอึ้ง เสียงพลันเงียบลง ผู้เฒ่าแต่ละคนทำสีหน้าจริงจัง พวกเขาลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วราวกับว่ารอคอยใครสักคน ขนาดนั่นก็ปรากฏมนุษย์ขึ้นมา 3คน ประจำแต่ละตำแหน่ง เป็น ชายแก่2คน หญิงชรา1คน ผู้เฒ่ารอบโต๊ะก็เอ่ยออกมากันดังลั่น พวกเขาโค้งตัวราวกับเคราพนับถือ
"คำนับท่านผู้อาวุโสสูงสุดทั้ง 3 คน"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 26 การรวมตัวที่สุดยอด

นิยายแนะนำ

Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 26 การรวมตัวที่สุดยอด

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้