ทุกคนมองเว่ยอินเหมยด้วยความเอ็นดูกับการ กระตือรือร้นอยากช่วยเหลือครอบครัวช่างเป็เด็กดีรู้ความนัก
"ท่านแม่ผ้าของเรายังเหลือใช่หรือไม่เ้าคะ ลูกจะออกแบบชุดพนักงานอ่อชุดของเสี่ยวเอ้อของร้านเราเ้าค่ะ และลูกอยากให้ท่านแม่และท่านป้าตัดเย็บให้เ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงถามมารดาเื่ผ้าถ้านางจำไม่ผิดผ้าไหมราคาแพงต่างๆครอบครัวนางยังมีเก็บเอาไว้นางจะออกแบบชุดให้กับพนักงานของนางให้เป็ไปแนวทางเดียวกันจะได้ดูเป็ระเบียบเรียบร้อย
"ได้สิแม่ยินดี และผ้าเรามีเยอะเชียวละเจียวจิงเอ๋อร์"เว่ยหรงซิ่วกล่าว
"และต่อไปนี้บ้านเราจะต้องต้มน้ำก่อนกินทุกครั้งนะเ้าคะ ลูกจะเขียนวิธีต้มน้ำดื่มเอาไว้ให้"เว่ยเจียวจิงบอกอีกเื่ซึ่งเื่นี้สำคัญมากเพราะน้ำสมัยนี้ไม่สะอาดนางจะเขียนสูตรน้ำต้มใบเตยและอื่นๆเพิ่มเติม
"ทำไมต้องต้มหรือขอรับพี่ใหญ่"เว่ยฮุ่ยิถามอย่างสงสัย
"เพราะมันไม่สะอาดเราต้องต้มน้ำเพื่อฆ่าเชื้อโรคที่อยู่ในน้ำเราไม่สามารถมองเห็นมันด้วยตาเปล่าได้"เว่ยเจียวจิงอธิบายให้ทุกคนเข้าใจ
"พรุ่งนี้ลูกจะไปที่ท่าเรืออีกเพื่อไปหาดูถ้วยชามและแก้วน้ำของชาวต่างชาติเ้าค่ะลูกอ่านเจอในหนังสือว่าแก้วน้ำพวกเขาใสแวววาวสวยงามมากลูกอยากได้มาไว้ใช้ในเหลาอาหารของเราเ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงนางอยากให้ร้านของนางแตกต่างจากร้านอื่นๆจะได้ดึงดูดลูกค้าเข้ามายิ่งเหลาอาหารของนางอยู่ในเขตตงเปียนก็ยิ่งต้องหาจุดเด่นและจุดขายให้มากกว่าที่อื่น อีกอย่างนางอยากได้ช้อนซ้อมมาใช้ที่นี้มีแต่ตะเกียบช้อนก็ไม่มี
"ท่านพ่อลูกอยากรบกวนให้ท่านพ่อไปดูการก่อสร้างเหลาอาหารเป็ระยะให้ลูกด้วยเ้าค่ะ เพราะลูกอาจจะต้องฝึกอบรมทาสที่ซื้อมาอาจไม่มีเวลาไปดูเ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงหันไปเอ่ยขอความช่วยเหลือจากบิดา
"ได้ไม่ต้องห่วงเื่นี้พ่อจะจัดการให้"เว่ยซีห่าวรับคำเขารู้ตื่นเต้นอีกครั้งที่จะได้มีอะไรทำและเขาจะไม่พลาดเป็ครั้งที่สอง
"พี่เจียวจิงเ้าคะ อินเหมยขอไปท่าเรือด้วยได้หรือไม่เ้าคะ"เว่ยอินเหมยได้ยินว่าพี่สาวจะไปท่าเรืออีกนางก็อยากไปด้วยั้แ่ย้ายมาอยู่จวนนอกเมืองนางก็ไม่เคยได้ไปไหนเลย
"ได้สิ พรุ่งนี้เราไปกันหมดนี่แหละไปเที่ยวชมท่าเรือกันยังไงซะท่านพ่อก็ต้องไปช่วยลูกเลือกทาสอยู่แล้วก็ถือโอกาสไปเปิดหูเปิดตาบ้างจะเป็ไรไป"เว่ยเจียวจิงตอบน้องสาวอย่างใจดีนางเองก็เข้าใจว่าเว่ยอินเหมยคงจะเหงาไม่มีเพื่อนเล่นและคงอยากเที่ยวเล่นตามประสาเด็ก
"วันนี้ก็มีเท่านี้แหละเ้าค่ะถ้าหากมีอะไรเพิ่มเติมลูกจะบอกอีกทีเจอกันพรุ่งนี้เ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิง บอกกับทุกคนและแยกย้ายกันกลับห้องนอน
เช้าต่อมาทุกคนก็พร้อมออกไปข้างนอกยกเว้นท่านป้าเจาเพ่ยที่อยู่ดูแลจวนโดยมีพ่อบ้านเหอและเหอเซาจางบังคับรถม้า อันดับแรกคือนางจะพาท่านพ่อไปดูการก่อสร้างเหลาอาหารก่อนและจะแนะนำให้รู้จักกับนายช่างใหญ่หูเจี๋ยเวลามาดูงานจะได้พูดคุยกัน
เมื่อมาถึงสิ่งที่ทุกคนเห็นกำแพงอิฐกระเบื้องสูงท่วมศีรษะและมีประตูเหล็กขนาดใหญ่ปิดเอาไว้มองเข้าไปภายในก็เห็นว่ามีนายช่างมากมายกำลังก่อสร้างและร้องสั่งงานกันเสียงดังวุ่นวายไปหมดเว่ยเจียวจิงเดินเข้าประตูรั้วเหล็กที่นางออกแบบก็พึงพอใจมาก
"นี่มันสวยงามและแปลกตายิ่งนักเจียวจิงเอ๋อร์"เว่ยหรงซิ่วที่มองดูรั้วที่ล้อมรอบที่ดินและประตูเหล็กด้านหน้าก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวลูกสาวนางช่างเก่งกาจนางไม่คิดเลยว่าเว่ยเจียวจิงจะทำมันได้ออกมาดีขนาดนี้นี่แค่รั้วและประตูเหล็กเท่านั้นนะถ้าหากว่าเหลาอาหารสร้างเสร็จจะยิ่งไม่งดงามมากเชียวหรือ
"พ่อภูมิใจในตัวลูกทั้งสองคนมาก"เว่ยซีห่าว กล่าวชมเว่ยเจียวจิงและเว่ยฮุ่ยิเขาภูมิใจในตัวพวกเขาทั้งสองโดยเฉพาะเว่ยเจียวจิงทั้งๆที่นางไม่เคยได้เรียนรู้ศาสตร์การค้าจากเขาเลยแต่นางกลับทำได้ดีและดีมากด้วยเผลอๆอาจจะทำได้ดีกว่าตัวเขาเสียอีก
"สวัสดีนายช่างใหญ่เ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงยิ้มให้กับบิดามารดาอยู่ก็เห็นนายช่างใหญ่หูเจี๋ยเดินเข้ามาจึงทักทาย
"สวัสดีขอรับคุณหนูเว่ยเจียวจิง คุณหนูชายเว่ยฮุ่ยิมาตรวจดูการสร้างเหลาหรือขอรับ"นายช่างใหญ่หูเจี๋ยเห็นว่านายจ้างของตนมาจึงเดินเข้ามาหา
"เ้าค่ะ นี่คือท่านพ่อของข้าชื่อเว่ยซีห่าวและท่านแม่เว่ยหรงซิ่วและน้องสาวข้าชื่อเว่ยอินเหมยเ้าค่ะ ท่านพ่อจะมาตรวจดูการสร้างเหลาอาหารเป็ระยะๆหากมีอะไรก็บอกท่านพ่อได้เลยเ้าค่ะ"เว่ยเจียวจิงแนะนำทุกคนให้ได้รู้จักกัน
"สวัสดีขอรับข้าหูเจี๋ย"หูเจี๋ยมองครอบครัวเว่ยแต่ละคนก็คิดในใจว่าช่างดูมีสง่าราศีกันเสียจริงหน้าตาดีกันทั้งบ้าน
"สวัสดีนายช่างใหญ่หูเจี๋ยข้าซีห่าว"เว่ยซีห่าวแนะนำตัวกลับ
"ข้าแค่แวะมาดูและจะไปธุระต่อคงต้องขอตัวก่อน"เว่ยเจียวจิงกล่าวกับนายช่างใหญ่หูเจี๋ย
"ขอรับคุณหนูเว่ย"หูเจี๋ยเข้าใจดีว่าครอบครัวเว่ยแค่แวะมาดูความคืบหน้าในการก่อสร้างเท่านั้น
หลังจากออกจากเหลาอาหารเว่ยเจียวจิงก็ให้พ่อบ้านเหอพาไปที่ตลาดค้าทาสทันทีตลาดค้าทาสที่นี้ใหญ่มากสองข้างทางั้แ่เดินเข้าไปมีแต่โรงค้าทาสเต็มไปหมดมีั้แ่เด็กเล็กไปจนถึงคนแก่ชราภาพเรียกได้ว่ามีทุก่อายุเลยละ แต่นางให้มารดาและเว่ยอินเหมยรออยู่รถม้ากับพ่อบ้านเหอนางไม่อยากให้ทั้งสองไปพบเห็นภาพที่มันไม่ดีนักเดินเข้ามาในตลาดค้าทาสเว่ยเจียวจิงก็เห็นสภาพพวกเขาที่ถูกขังรวมกันอย่างกับสัตว์เลี้ยงก็รู้สึกหดหู่ใจในโลกก่อนทุกคนโชคดีที่ไม่มีการค้าทาสที่นั่นถึงไม่มีบ้านอยู่ก็ยังดีที่เป็คนเร่ร่อนหากไม่มีข้าวกินก็แค่ไปขอข้าววัด แต่ที่นี้ต่างออกไปหากไม่มีบ้านพวกเขาก็จะถูกทางการจับมาขายเพื่อเป็ทาส
ทาสในยุคนี้มีอยู่สองแบบคือขายตัวเองและถูกจับมาและสัญญาทาสก็มีสองแบบเช่นกันแบบที่หนึ่งคือสัญญาขายขาดคือไม่สามารถไถ่ถอนตัวเองจากการเป็ทาสได้และแบบที่สองคือสัญญาแบบไถ่ถอนตัวหากมีเงินมาไถ่ตัวเองก็จะเลิกเป็ทาส
"นายท่านเชิญทางนี้ขอรับร้านข้ามีทาสตามที่ท่าน้าแน่นอน"พ่อค้าค้าทาสกล่าวเมื่อครอบครัวเว่ยเดินผ่าน
"ร้านข้าดีกว่าขอรับข้ามีทาสมากความสามารถหลากหลายเชิญทางนี้ขอรับ"พ่อค้าที่อยู่ร้านติดกันก็เอ่ยเชิญชวนและอีกมากมายหลายร้านที่เรียกลูกค้าแข่งกัน
"ท่านพ่อเราจะเลือกร้านไหนดีเ้าคะ"เว่ยเจียวจิงถามบิดานางไม่อยากอยู่ที่นี้นานนักด้วยเพราะสงสารสภาพแต่ละคนดูไม่ได้เลยแต่ละคนผอมแห้งไม่มีแรงไม่รู้ได้กินข้าวบ้างหรือไม่และไม่รู้จะเลือกร้านไหน
"ร้านข้างหน้านี้ก็ได้พ่อก็ไม่รู้จะเลือกร้านไหนเช่นกัน"เว่ยซีห่าวเองก็เลือกไม่ถูกเพราะมันเยอะเหลือเกิน
"นายท่านทั้งหลายเชิญด้านในเลยขอรับที่ร้านของข้ามีทาสให้เลือกหลากหลายมากความสามารถเชิญบอกความ้ามาได้เลยขอรับ"พ่อค้าทาสนำเสนอร้านของตน
"ข้า้าซื้อทาสสตรี25คนและบุรุษอีก25คนอยู่ใน่อายุ15ถึง28ปีพามาให้ข้าเลือกด้วย"เว่ยเจียวจิงกล่าวเมื่อบิดาให้นางเลือกตัดสินใจ
"ได้ตามที่คุณหนู้าขอรับ เชิญนั่งรอทางนี้ก่อนข้าน้อยจะรีบพามาให้คุณหนูเลือกขอรับ"พ่อค้าทาสรีบเชิญทุกคนนั่งรอและรีบออกไปจัดการพาเหล่าทาสมา
"พี่ใหญ่แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าใครดีหรือไม่ดีหากซื้อไปแล้วเนรคุณเราจะไม่แย่เอาหรือขอรับ"เว่ยฮุ่ยิเอ่ยขึ้นอย่างกังวล สูตรอาหารของพี่สาวเขานั้นไม่เหมือนเหลาอาหารใดในเมืองนี้แน่เขามั่นใจหากว่ามีคนคิดจะแย่งสูตรอาหารของพี่สาวเขาไปแล้วใช้คนภายในจะทำยังไง
"พี่มีวิธีอยู่แต่อาจจะไม่ถึงกับจงรักภักดีแต่พี่เชื่อว่าเราจะเลือกคนดีๆได้แน่"เว่ยเจียวจิงเองก็ไม่มั่นใจหรอกแต่มันช่วยไม่ได้จิตใจคนเรายากนักจะหยั่งถึงนางคิดว่าดวงตาเป็หน้าต่างของดวงใจสายตาและแววตาคนเราหลอกกันไม่ได้
ไม่นานพ่อค้าทาสก็พาทาสชายหญิงตาม่อายุที่นาง้ายืนเรียงแถวตอนแยกชายหญิงเข้ามาแต่ละคนผอมแห้งแรงน้อยช่างน่าเวทนานักแต่นางไม่สามารถช่วยเหลือทุกคนได้เว่ยเจียวจิงเดินเลือกฝั่งสตรีก่อนโดยมองแววตาและสีหน้าใครที่มีสายตาลอกแล่กเลิ่กลั่กดูลนลานนางก็ไม่เอาเลือกครบตามที่ตน้าแล้วเว่ยเจียวจิงก็เดินกลับมาหาบิดาและน้องชาย ถึงคนพวกนี้จะยังทำอะไรไม่เป็แต่นางจะสอนพวกเขาเองว่าขั้นตอนการบริการลูกค้าและทักษะการพูดคุยต้องทำยังไงต้องเชียร์ขายของยังไง
"นายท่านไม่ทราบว่าจะซื้อทาสด้วยสัญญาแบบไหนขอรับแบบซื้อขาดหรือแบบไถ่ถอนขอรับ"พ่อค้าทาสถามขึ้นเมื่อการเลือกทาสเสร็จสิ้นลงจึงถามว่าพวกเขา้าสัญญาทาสแบบไหน
"ข้า้าซื้อขาด"เว่ยซีห่าวกล่าวซื้อแบบนี้จะดีกว่าจะได้ไม่ยุ่งยากเพื่อหาซื้อทาสใหม่หากซื้อแบบไถ่ถอนแล้วเกิดกำลังเป็งาน และอะไรก็สอนไปหมดแล้วจะยุ่งอีกเพราะลูกสาวเขาบอกจะสอนพวกเขาเอง
"ขอรับ รอสักครู่ข้าจะไปทำสัญญาซื้อขายมาให้"ว่าจบพ่อค้าทาสก็เดินออกไปพร้อมกับทาสที่ไม่ถูกเลือก เหลือไว้แต่คนที่ถูกซื้อตัวไว้
"คุณหนูเ้าคะได้โปรดซื้อมารดากับน้องสาวและน้องชายข้าไปด้วยเถอะเ้าค่ะ"เมื่อพ่อค้าทาสเดินออกไปแล้วก็มีทาสคนหนึ่งร้องไห้และคุกเข่าลงขอร้องให้ซื้อตัวมารดาและน้องชายน้องสาวนางไปด้วย นางก็คือฟางอี้เจินนางเคยเป็ทาสรับใช้ในจวนเศรษฐีคนหนึ่งแต่ด้วยเพราะเศรษฐีคนนั้นติดการพนันจึงขายทาสออกเพื่อนำเงินไปใช้หนี้รวมถึงมารดาและน้องชายน้องสาวของนางด้วย นางไม่อยากไปคนเดียวนางจะทำใจปล่อยให้มารดาและน้องๆต้องอยู่ในสถานที่แห่งนี้ได้อย่างไร หากว่าเจอเ้านายที่ไม่ดีจะไม่ต้องตายจากกันหรอกหรือ อย่างน้อยๆก็ได้ไปอยู่ด้วยกันถึงตายก็ยังได้ล่ำลา ดูๆไปแล้วครอบครัวนี้ก็เป็คนดีแน่ นางโขกศีรษะกับพื้นอย่างแรงและร้องไห้ไปด้วยจนเืไหลออกมา
"หยุดนะ! หยุดก่อนใจเย็นๆมีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากัน"เว่ยเจียวจิงที่ตอนแรกใจนทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นเืของสตรีนางนั้นไหลก็ได้สติและเดินเข้าไปจับตัวนางเอาไว้ให้นางหยุด
"ใจเย็นก่อนเถอะทำเช่นนี้รั้งแต่เจ็บตัวเปล่า"เว่ยซีห่าวเอ่ยขึ้น คงจะกลัวว่าเขาจะไม่ซื้อมารดาและน้องๆสินะก็ในเมื่ออายุของทั้งสามไม่เป็ไปตามเงื่อนไขที่เขากำหนด เื่นี้เขาจะยกให้เว่ยเจียวจิงตัดสินใจก็แล้วกัน
"นายท่าน คุณหนู คุณชาย ได้โปรดพาแม่และน้องๆของข้าไปด้วยนะเ้าคะข้าจะจงรักภักดีและซื่อสัตย์จะทำงานทุกอย่างตามที่สั่งได้โปรดเ้าค่ะ"ฟางอี้เจินกล่าวทั้งน้ำตาอย่างน่าสงสาร
"เอาละๆก็แค่ซื้อเพิ่มอีกสามคนจะเป็ไรไปเลิกร้องแล้วลุกขึ้นเถอะ"เว่ยเจียวจิงเอ่ยนางทำถึงขนาดนี้แล้วคงต้องซื้อไปด้วยแล้วละอีกอย่างดูท่าทางก็เป็คนจริงใจกตัญญูรู้คุณมารดาดีเหมือนกัน เว่ยอินเหมยจะได้มีเพื่อนเล่นและมารดาจะมีคนช่วยงานเพิ่ม
"ขอบคุณคุณหนูเ้าค่ะ ขอบคุณมากเ้าค่ะ ขอบคุณ ขอบคุณมากๆเ้าค่ะคุณหนู"ฟางอี้เจินกล่าวขอบคุณอย่างดีใจและร้องไห้ไม่หยุด
เหล่าทาสที่ยื่นอยู่ก็ต้องแปลกใจเพราะไม่เคยมีใครทำตามคำขอร้องของทาสอย่างพวกเขามาก่อนเพราะพวกเขาไม่มีค่าอะไรในสายตาของพวกคนชั้นสูงจะมีก็แต่ใช้งานอย่างเดียว พวกเขามองไปที่เว่ยเจียวจิง อย่างมีความหวังว่าจะเจอเ้านายที่ดีอย่างน้อยก็มีเหตุผลกับพวกเขาบ้าง
"แล้วน้องสาวน้องชายและมารดาเ้าอายุเท่าไหร่รึ"เว่ยเจียวจิงถาม
"เรียนคุณหนูข้าชื่อฟางอี้เจินน้องสาวข้าอายุ9หนาว น้องชายอายุ10หนาวและมารดาอายุ32แล้วเ้าค่ะ"ฟางอี้เจินตอบและยังใช้มือจับขาเว่ยเจียวจิงเอาไว้ไม่ยอมปล่อย
"เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ"เสียงพ่อค้าทาสถามขึ้นเมื่อกลับเข้ามาหลังหายไปทำสัญญาทาส พอเข้ามาก็เห็นว่ามีทาสนางหนึ่งเกาะขาคุณหนูคนนั้นเอาไว้ไม่ปล่อยและยังมีเืไหลออกมาจากหัวอีก
"ไม่มีอะไรหรอก ข้าจะซื้อน้องชายน้องสาวและมารดาของนางไปด้วยไปนำตัวมาให้ข้าที"เว่ยเจียว จิงกล่าวไม่ได้บอกอะไรมาก
"ขอรับคุณหนู"พ่อค้าทาสรับคำไม่ถามอะไรต่อเพราะได้ขายทาสเพิ่มอีกสามคนก็ดีแล้ว และให้คนไปพาสามแม่ลูกมา
เมื่อทำสัญญาซื้อทาสเรียบร้อยนางก็ให้พ่อบ้านเหอพาพวกเขาไปซื้อเสื้อผ้าคนละชุดไปก่อนโดยจ้างเกวียนไปส่ง ที่ให้คนละชุดเพราะนางจะออกแบบชุดให้ใหม่ จากนั้นให้พ่อบ้านพากลับจวนไปก่อนโชคดีที่จวนนอกเมืองมีที่พักสำหรับคนใช้อยู่จึงไม่มีปัญหาในเื่นี้ ส่วนนางและครอบครัวจะไปที่ท่าเรือต่อโดยมีเหอเซาจางขับรถม้าให้
30K
