ในขณะที่เทียนิได้หมดสติไป เขาไม่รู้เลยว่า ณ เส้นขอบฟ้าได้มีอุกกาบาต กำลังลังพุ่งตกลงมายังตำแหน่งของศาลเ้าร้าง ที่มีเทียนินอนหมดสติอยู่ อุกกาบาตพุ่งตกลงมาด้วยความเร็วสูง ประทะเข้ากับชั้นบรรยากาศจนเกิดการะเิส่งผลให้ก้อนเมฆกระจัดกระจายออกไปโดยรอบ อุกกาบาตสีทองได้พุ่งลงมาปะทะกับหลังคาของศาลเ้าร้างจนเป็รู ก่อนที่จะพุ่งมากระแทกเข้าที่อกของเทียนิอย่างแรง แต่แปลกที่ร่างของเทียนิยังดูปกติทุกอย่างเหมือนกับว่า ไม่ได้รับผลกระทบที่เกิดจากการกระแทกของอุกกาบาตนั่นเลยสักนิด ผ่านไปไม่นานร่างของเทียนิได้เปร่งแสงสีทองเรืองรองออกมา แสงสีทองที่อยู่รอบๆตัวของที่เทียนินั้นสว่างขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ภายในศาลเ้าร้างเรืองแสงออกมาสว่างไสวดุจจันทร์เพ็ญในยามค่ำคืน “ ปัง !! ” เสียงะเิเกิดขึ้นโดยมีเทียนิเป็จุดศูนย์กลาง ก่อนที่แสงสีทองจะกระจายหายไปกับความมืด ศาลเ้าร้างได้กลับมาสู่ความสงบดังเดิม
“ ว๊ากกกกกก !!!! ม่ายยยยยย อย่าเข้ามานะ ”
ในศาลเ้าร้างที่เงียบสงบปรากฎเสียงร้องโวยวายดังออกมา เป็เทียนิ ที่ตอนนี้ได้สติกลับมาอีกครั้ง เขาตื่นตระหนก เพราะสิ่งสุดท้ายในความส่งจำของเขาคือ ไอ้คำภีร์ผีสิงนั้นได้พุ่งเข้ามาแสกกระบาลของเขานั่นเอง เทียนิมือเป็ระวิงพยายาม ปัดป่ายที่บริเวณหว่างคิ้วของตน อนิจาแม้จะปัดอยู่นานแต่กลับไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปรงหรือผิดปรกติใดๆที่บริเวณหว่างคิ้วของเขาเลยแม้แต่น้อย แต่ทันไดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงเข้ามาในหัวของเขา
“ระบบกำลังตรวจสอบสถานะของผู้ฝึกฝน”
.................
“ตรวจพบอาชีพ ของผู้ฝึกฝน...... ลงทะเบียนอาชีพฝึกฝนเป็ อาชีพขอทาน”
.................
“ตรวจพบ ข้อมูลการฝึกฝน วิชากลืน์ ระบบทำการหลอมรวมเข้ากับวิชากลืน์”
..................
“ ตรวจพบจิติญญาแปลกปลอมในร่างของผู้ฝึกฝน ท่าน้าดูดซับหรือไม่ ? ”
เสียงข้อความแปลก ๆ ดังเข้ามาในหัวของเทียนิเป็ชุด ๆ ทำให้เทียนิตื่นตระหนกอีกครั้ง
“ว๊ากกกกกกกกกก....... ข้าเป็บ้าไปแล้วหรือนี่....... ม่ายยยยยย”
ระบบ : “ คำเตือน ท่าน้าที่จะยกเลิกการดูดซับ จิติญญาแปลกปลอม การยกเลิกอาจทำให้จิติญญาของทานถูกกลืนกิน ท่านยืนยันที่จะยกเลิกการดูดซับหรือไม่ ”
เสียงข้อความแปลก ๆ ดังเข้ามาในหัวของเทียนิอีกครั้ง ครั้งนี้เทียนิเริ่มที่จะสงบสติอารมณ์ของตนเองได้แล้ว แม้ว่าตอนนี้เขากำลังหลับตาปี๋ สองมือกำลังทึ้งอยู่บนศีรษะของตัวเองอยู่ แต่ก็มีแถบข้อความปรากฎขึ้นมาในหัวของเขาเป็ชุด เขาค่อยๆอ่านข้อความที่ปรากฎเข้ามาในหัวของเขาช้าๆ
‘กรูณาเลือก’
‘ดูดซับ’ <-----> ’ยกเลิกการดูดซับ [อาจเป็อันตรายถึงชีวิต]’
“บัดซบ !!! แบบนี้ยังต้องถามข้าด้วยหรือ ใครจะเลือกฆ่าตัวตายกันวะ“
เมื่ออ่านข้อความจบแล้ว เทียนิที่สงบสติอารมณ์ได้แล้วก็ ตัดสินใจตอบกลับไปด้วยนำเสียงสั่นๆ
“ข...ข้าเลือก ดูดซับ”
สิ้นคำ ก็มีเสียงของระบบตอบกลับดังเข้ามาในหัวของเขาอีกครั้ง
“ยืนยันคำสั่ง ‘ดูดซับ’ ตำเตือน : ระบบได้ทำการดูดซับจิติญญาแปลกปลอมในตัวของผู้ฝึกฝน จิตใจของท่านอ่อนแอเกินไป ท่านจะหมดสติชั่วคราว....”
หลังจากที่เทียนิได้ยินเสียงตอบกลับของระบบดังเข้ามาในหัวของเขาไม่นาน สติของเขาก็ค่อยๆดับลง....
วันรุ่งขึ้น ...
“ฮ้าววววววว..... หลับสบายจริงๆ เื่เมื่อคืนข้าคงจะฝันไปสินะ”
เทียนิ ตื่นขึ้นมาพร้อมทั้งบิดี้เี เสียงกระดูกลั่น ‘กร๊อก แกร่ก’ เขารู้สึกว่า เมื่อคืนตนได้หลับอย่างสบายจนสภาพร่างกายหายจากความเหนื่อยล้า และรู้สึกสดชื่นแจ่มใสมาก เขาจึงคิดว่าเื่เมื่อคืนต้องเป็แค่ความฝันแน่นอน อนิจจา เสียงที่ดังเข้ามาในหัวของเขา ได้ทำลายความคิดของเขาลงทันที
“ระบบได้ทำการดูดซับจิติญญาแปลกปลอมเสร็จสิ้น เนื่องจากองค์ความรู้ของจิติญญาแปลกปลอมมีมาเกินไป ระบบจึงทำการเก็บองค์ความรู้นี้ไว้ในระบบ และจะทำการปลดล็อกองค์ความรู้ให้แก่ผู้ฝึกฝน เมื่อผู้ฝึกฝนมีระดับตามกำหนด ระดับปัจจุบัน 1 ท่านสามารถตรวจสอบข้อมูลของท่านได้ โดยใช้คำสั่ง ‘สถานะ’ ”
.....................
เทียนิ อึ้ง สีหน้าดุจปลาตาย นิ่งค้างเหมือนดั่งิญญาออกจากร่าง ผ่านไปสักพักเมื่อเขาสงบสติอารมณ์ได้แล้ว เขาก็ค่อยๆเรียบเรียงทำความเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น ‘เมื่อคืนนี้ ข้าเจอคำภีร์ผีสิง ข้าได้โยนคำภีร์นั่นทิ้ง..... แล้วจากนั้น มันก็พุ่งเข้ามาในหัวข้า แล้วจากนั้นข้าก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ที่เรียกว่าระบบ ดังเข้ามาในหัวของข้า บอกว่าเป็ระบบฝึกฝนอะไรนี่แหล่ะ.. เดี๋ยวนะ !!! ’
“สถานะ !!!!”
เทียนิจำได้ว่าระบบได้บอกว่าเขาสามารถตรวจสองข้อมูลของเขาได้โดยใช้คำสั่ง สถานะ เมื่อเขาพูดคำว่า “สถานะ” ออกมาก็มี หน้าต่างข้อมูลมากมายแสดงขึ้นเบื้องหน้าของเขา โดยมีดังนี้
- สถานะ
- ผู้ฝึกฝน : เทียนิ
- ระดับ : 1 [ ค่าประสบการณ์ 1/100 ]
- อาชีพ : ขอทาน
- เผ่าพันธุ์ : มนุษย์
- พลังชีวิต 40
- พลังปราณ 11
- ความแข็งแกรง 1 >
- ความเร็ว 1 >
- ความทนทาน 1 >
- ความฉลาด 1 >
- โชค 1 >
- แต้มสถานะคงเหลือ 48
- วิชาติดตัว เมตตามหานิยม
เมื่อเทียนิได้ตรวจสอบหน้าต่างสถานะที่แสดงขึ้นมาเสร็จแล้ว เขาก็ทำหน้าเหยเก เหมือนกำลังเคี้ยวขี้หมาอยู่อย่างไร อย่างนั้น
“บัดซบ ... อาชีพขอทาน เ้าคิดว่าข้าอยากเป็นักหรือไง แล้วไอ้วิชา”เมตตามหานิยม” นั่นอีก เพ้ย !! ถ้าข้าพบกับศัตรูชั่วชีวิต หมายความว่าข้าต้องขอความเมตตาจากมันให้ปล่อยข้าไป เหมือนลูกหมาตัวหนึ่งหรือไง”
เมื่อเทียนิได้สบถจบลง เขาก็ได้ใจเย็นลง และเริ่มยอมรับความจริงได้แล้ว ตอนนี้ที่ต้องทำเป็อย่างแรกก็คือ ต้องศึกษาว่าไอ้ระบบเฮงซวยนี่ มันใช้ทำอะไรได้บ้าง เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงเริ่มต้นศึกษาระบบฝึกฝนนี้อย่างจริงจัง