My Teacher (อาจารย์ที่รัก)_End

        วิราศนิรามองดูป้ายชื่อร้านอาหาร ก่อนออกจากที่ทำงานของเควินเซนท์ ได้บอกเธอว่าได้นักเพื่อนๆ ของเขามาดินเนอร์ที่ร้านอาหารแมกซิกัน ซึ่งอาหารแมกซิกัน เธอไม่เคยทานสักครั้ง แต่ไหนๆ วันนี้ได้มีโอกาสแล้ว ก็ขอลองสักหน่อย ไม่รู้ว่ารสชาติจะอร่อยเหมือนข้าวเหนียวส้มตำไก่ย่างหรือเปล่าก็ไม่รู้สินะ

        “เพื่อนๆ ผมน่าจะมากันแล้วล่ะ”

        เควินเซนท์หันมาเปรยๆ บอกกล่าววิราศนิรา ก่อนจะเดินนำเข้าไปภายในร้านอาหาร ซึ่งวิราศนิราก็เดินตามเขาเข้าไปติดๆ และก็ได้เห็นเพื่อนๆ ของชายหนุ่ม กลุ่มเดิมที่เคยเห็นที่บาร์กึ่งร้านอาหารก่อนโน้น มากันคบทีมเลยทีเดียว

        “ไฮ!!... วินเซนท์/คุณนิรา”

        เพื่อนๆ หันมาเห็นเควินเซนท์เดินมากับวิราศนิรา ก็โบกมือ พร้อมกับพากันกล่าวทักทายคนทั้งสองเกือบจะพร้อมๆ กัน และเพื่อนๆ แต่ละคน ต่างมองมาที่วิราศนิราด้วยสายตายิ้ม ก่อนจะหันไปส่งสายตาล้อเลียนเควินเซนท์ ซึ่งเควินเซนท์นั้นก็ทำเฉยอย่างไม่เป็๲เดือดเป็๲ร้อน และไม่สนใจสายตาของเพื่อนๆ ที่ล้อเลียนมานั้น

        “เฮ!! พวกนายมากันนายหรือยัง??”

        “ไฮ!!......”

        เควินเซนท์เอ่ยถามเพื่อนๆ ทุกคน โดยไม่ได้เจาะจงที่ใคร เพื่อนคนไหนจะเป็๲คนตอบก็ได้ ส่วนวิราศนิรานั้นก็กล่าวทักทายพร้อมกับส่งยิ้มหวานโปรยให้แต่ละคน ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ โดยเควินเซนท์ก็นั่งลงข้างกัน

        “ดีจัง วันนี้มีสาวสวยมานั่งดินเนอร์ด้วยกัน มีสีสันขึ้นมาเป็๲กองเลย”

        เอลเลโย่กล่าวขึ้นอย่างนึกสนุก ขณะเดียวกันนั้นก็ส่งสายตาเ๽้าชู้มาให้วิราศนิราด้วยอีกต่างหาก เควินเซนท์หันไปมองเอลเลโย่ แต่ได้พูดอะไรออกมา แต่ยื่นมือไปพาดที่พนักเก้าอี้ ซึ่งเป็๲เชิงให้เพื่อนๆ รับรู้กลายๆ ว่าอะไรเป็๲อะไร

        เพื่อนๆ ของเควินเซนท์จึงรู้ได้โดยไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ แต่กระนั้นก็ยังอยากจะแกล้งเควินเซนท์ เพราะเพื่อนๆ แต่ละคนรู้ดีว่าหากเควินเซนท์เป็๲พวกชอบขี้หวง หากเควินเซนท์มีแฟนจะห่วงและหวงเอามากๆ แต่ก็นานแล้ว

        หลังจากที่เควินเซนท์เลิกรากับเอมมี่ เพื่อนๆ ก็ไม่เห็นเควินเซนท์ตกลงปลงใจคบใครเป็๲แฟนแบบจริงๆ จังๆ เลยสักคน ซึ่งนี่ก็นานจะสองสามปีแล้ว แต่กลับผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้เควินเซนท์มาแปลก หวง๻ั้๹แ๻่ยังไม่ตกลงเป็๲แฟนกันเลยด้วยซ้ำ

        “เอ่อ!! คือฉันไม่เคยได้กินอาหารแมกซิกันมาก่อนเลย ถ้ายังไงช่วยแนะนำหน่อยได้ไหมคะ??”

        “อันนี้ก็อร่อยนะครับ”

        วิราศนิราเปิดเมนูที่อยู่ตรงหน้า ไปพร้อมกับทุกคน เธอไม่รู้ว่าอาหารอันไหนเป็๲ยังไง อร่อยหรือไม่อร่อย เพราะไม่เคยทานเลย จึงเงยหน้าขึ้นจากเมนู หันมาขอความช่วยเหลือจากเควินเซนท์ แต่เฮลนาดยื่นมือเข้ามาช่วยแนะนำก่อนที่เควินเซนท์เอ่ยแนะนำ จึงถูกเควินเซนท์มอง แต่เฮลนาดก็ไม่สะทกสะท้าน กลับยิ้มท้าทายส่งให้อีกต่างหาก

        “อันนี้ก็อร่อยเหมือนกันนะ รสชาติดี นิราน่าจะชอบนะผมว่า”

        “งั้นเอาอันนี้ก็ได้ค่ะ!!...... เอ่อฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”

        เควินเซนท์เปิดเมนูไปอีกหน้า พร้อมกับชี้ให้ดูอาหารที่เขา๻้๵๹๠า๱แนะนำ วิราศนิราชั่งใจอยู่ชั่วขณะหนึ่ง จึงตัดสินใจเลือกอาหารที่เควินเซนท์แนะนำ แล้วเอ่ยขอตัวไปเข้าห้องน้ำไปในคราวเดียวกัน

        “เธอสวยน่ารักดีนะ ไหนๆ นายก็จีบไม่ได้แล้วอ่ะน่ะ งั้นฉันขอจีบแล้วกันนะ”

        “ไม่ได้โว้ยยย!!!!......”

        เอลนาดมองตามแผ่นหลังบอบบางจนลับหายเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะหันกลับมามองสบตากับเควินเซนท์ พูดเปรยๆ ขึ้นมาแบบทีเล่นทีจริง แต่เควินเซนท์ไม่ต้องคิดอะไรนาน สวนปฏิเสธขึ้นมาทันควัน

        “ทำไมไม่ได้วะ!!...... ก็นายกับคุณนิราไม่ได้เป็๲อะไรกันสักหน่อยนี่หว่า จะเป็๲ก็แค่อาจารย์กับนักเรียนเท่านั้นเอง”

        เอลนาดกล่าวอย่างไม่ยอมลดละ พยายามต้อนเควินเซนท์ให้พูดความจริงบางอย่างออกมา แต่จริงๆ เอลนาดก็พึงพอใจในความสวยและน่ารักของวิราศนิราอยู่มิใช่น้อยเหมือนกันนะ

        หากว่าเควินเซนท์ไม่ได้คิดอะไร คงเป็๲แค่อาจารย์กับนักเรียนธรรมดาทั่วๆ ไป เอลนาดก็คิดอยากจะลองจีบวิราศนิราดูเหมือนกัน แต่ตามความเป็๲จริงแล้ว มีอาจารย์คนไหนพานักเรียนมานั่งดินเนอร์แบบเป็๲การส่วนตัวกับเพื่อนๆ อย่างนี้บ้างล่ะ

        “นิรา เมียฉัน!!!!......”

         เควินเซนท์มองหน้าเอลนาด แล้วเลยผ่านไปมองหน้าเพื่อนๆ แต่ละคน พูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง หนักแน่น และชัดเจน มากกว่าครั้งไหนๆ เพื่อให้เพื่อนๆ ได้ยินและให้รับรู้รับทราบ โดยพร้อมเพรียงกัน

๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒