ย้อนเวลามาป่วนวัง

EP7 ยัยตัวป่วนกับการเปลี่ยนแปลง

ณเรือนรับรองของจวนขุนนางใหญ่ ยามค่ำคืนซูจินไห่บิดา ซูหยงหยิน ผู้เป็๞มารดาและพี่ชายทั้งสองของคุณหนูตัวแสบกำลังนั่งสนทนากันด้วยสีหน้าครุ่นคิด

พี่ใหญ่เริ่มต้นบทสนทนา"ข้าว่ามีบางอย่างแปลกไป... ๻ั้๹แ๻่ที่น้องตกน้ำเมื่อคราวก่อนนางเปลี่ยนไปมาก"

พี่รองพยักหน้าเห็นด้วย"ใช่ นางดูเป็๞ผู้ใหญ่ขึ้น ไม่ดื้อเอาแต่ใจเหมือนแต่ก่อนไม่ร้องอ้อนขอของฟุ่มเฟือยเหมือนเคย แถมยังอ่อนโยนขึ้นอีก"

ซูหยิงหยินที่กำลังจิบชาเงยหน้าขึ้นมอง"และที่สำคัญ นางดูสนใจช่วยเหลือผู้อื่นมากขึ้น ไม่ใช่เพียงแค่พูดเล่นแต่นางลงมือทำจริงๆ"

"ยิ่งกว่านั้น  นางยังอยากทำงานหาเงินเองอีก..."บิดาพูดขึ้น  พลางลูบเคราอย่างครุ่นคิด

พี่ใหญ่หัวเราะเบาๆ "นี่ข้าต้องดีใจหรือควรกังวลกันแน่?"

พี่รองถอนหายใจ"ที่ข้ากังวลคือ พรุ่งนี้ท่านพ่อจะเข้าเฝ้าฮ่องเต้เพื่อพูดคุยเ๹ื่๪๫ราชกิจ ใช่หรือไม่?"

ซูจิ้นไห่ พยักหน้า"ใช่ นอกจากเ๱ื่๵๹ราชกิจแล้วข้าจะสอบถามเกี่ยวกับการรับเด็กฝึกเป็๲หมอหลวงด้วย"

พี่ใหญ่เลิกคิ้วขึ้น"เด็กฝึกหมอหลวง?ท่านหมายถึง"

"ใช่ นางย้ำแล้วย้ำอีกว่าตั้งใจจริงในการเป็๲หมอ" ซูจิ้นไห่ ตอบเสียงหนักแน่น

พี่รองขมวดคิ้วทันที"แต่เดี๋ยวก่อน แล้ว ร้านที่เรียกว่าคาเฟ่ ที่นางกำลังก่อสร้างล่ะ? นางบอกว่าอยากเปิดร้านขายของหวานไม่ใช่หรือ? ไหนจะเ๹ื่๪๫เรียนอีกนางจะเอาเวลาไหนไปทำทั้งหมด?"

ซูจิ้นไห่หัวเราะเบาๆ  ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเอ็นดู"ข้าถามนางแล้ว นางบอกว่าไม่ได้โลเล นางแค่ มัลติทาสก์"

ทุกคนในห้องเงียบลงไปครู่หนึ่ง

"มัล... อะไรนะ?"  พี่ใหญ่เอียงคอ งุนงง

"ข้าก็ไม่รู้ว่านางหมายถึงอะไร" บิดาพูด พลางส่ายหน้า"แต่จากสีหน้ามั่นอกมั่นใจของนาง ข้าก็เดาว่า   คงเป็๞คำที่หมายถึง ‘ทำหลายอย่างในเวลาเดียวกัน’ล่ะกระมัง"

พี่รองถึงกับกุมขมับ"โอ้โห   แล้วนางคิดจริงๆ หรือว่าตนเองจะทำไหว?"

มารดาของนางที่ฟังอยู่นานเพียงยิ้มบางๆก่อนพูดขึ้นเสียงเรียบ "ถ้าเช่นนั้น นางไม่มีเวลาจริงๆ"

"ท่านแม่หมายความว่าอย่างไร?" พี่ใหญ่ถาม

ซูหยิงหยินวางถ้วยชาลงก่อนจะกล่าวต่อ "นางจะไม่มีเวลามาดูแลร้านคาเฟ่เองแน่ๆ ดังนั้น  ข้ากับบ่าวไพร่ในบ้านจะช่วยดูแลแทน"

พี่รองกระพริบตาปริบๆ "ท่านแม่หมายความว่าท่านจะ "

"ใช่ ข้าจะดูแลร้านให้เอง" ซูหยิงหยินพูดพลางยิ้มอ่อนโยน"หากนางมีสิ่งที่นางตั้งใจจะทำจริงๆ  เราก็ควรสนับสนุนมิใช่หรือ?"

ซูจิ้นไห่พยักหน้าเห็นด้วย  ขณะที่พี่ชายทั้งสองได้แต่มองหน้ากันแล้วถอนหายใจ

"เฮ้อ  น้องสาวของเราช่างเป็๞คุณหนูจอมป่วนที่วุ่นวายเสียจริง"

"แต่ก็น่ารักขึ้นมากใช่ไหมล่ะ?" ซูหยิงหยินหัวเราะเบาๆ