บทที่ 3.
หกปีก่อน
“ คลีโอสวยไหมลูกพ่อซื้อมาฝากจากอเมริกา ”
พ่อชูตุ๊กตาคิตตี้ตัวโตและเดินเข้ามาหาฉันกับแม่ นั่งลงข้างๆ ฉัน เอาแขนกอดคอฉันไว้หลวมๆ
ฉันกับแม่กำลังรอท่านกลับมาและฉันกำลังรอของฝาก เพราะท่านมักจะเดินทางไปต่างประเทศบ่อยๆ
ฉันมองไปที่รถพ่อ ที่มักจะมีผู้ชายตัวโตๆใส่ชุดสูธสีดำ มาส่งเสมอ ถ้าพ่อค้างกับเราเขาก็จะกลับไปแม่บอกว่าธุรกิจที่พ่อทำใหญ่มากต้องมีบอดี้การ์ด ฉันไม่ค่อยสนใจหรอกสนใจแต่ของฝากเท่านั้น
“ พ่ออ่ะ หนูไม่ชอบคิตตี้ หนูอยากได้ เฮลิคอปเตอร์ บังคับ เหมือนพวกฟาโรห์ไนท์ ปริ้น แล้วก็ ทรีโอเซ็ง!! อุตส่าห์รอ ” ฉันบ่นหน้างอ
“ หนูเป็ผู้หญิงนะลูกทำไมชอบเล่นอะไรแบบนั้น”
“ หนูไม่อยากเป็ผู้หญิง หนูอยากเป็ผู้ชาย คอยดูนะโตขึ้นหนูจะตัดมดลูกออก”
“ ใครสอนให้พูดแบบนี้! ”
ดูพ่อใกับคำพูดของเด็กอายุสิบสอง
“ หนูคิดเอง…เป็ผู้หญิงน่าเบื่อจะตายไป ” ฉันเบะปากประกอบ
“ ทำไมคุณถึงชอบให้ลูกไปเล่นกับเด็กผู้ชายนะ เห็นไหม ”
พ่อหันไปดุแม่แม่ได้แต่ยิ้มๆ ก่อนพูดว่า
“ ลูกจะได้เข้มแข็ง ได้เล่น ได้ออกกำลังกายกับพวกฟาโรห์สักวันโรคหัวใจที่ลูกเป็อาจจะหายได้ ”แม่พูดเสียงนุ่ม อ่อนหวานกับพ่อเสมอ พ่อจึงพูดกับแม่เสียงอ่อนลง
“ ทำอย่างอื่นก็ได้นี่นา ”
“ ไม่เป็อะไรหรอกค่ะคุณฟาโรห์ ไนท์ ปริ้น แล้วก็ ทรีโอ เราก็เห็นพวกแกมาั้แ่เด็กๆ บ้านก็อยู่ระแวกเดียวกันสนิทกันทั้งนั้น ”
แม่พูดถึงเพื่อนรักทั้งสี่คนเราห้าคนเคยดื่มน้ำสาบาน เป็เพื่อนกันั้แ่เรียนอนุบาลปริ้นเป็คนออกความคิดนี้ จนถึงทุกวันนี้ ฉันยังไม่รู้เลยว่ามันให้ฉันดื่มน้ำอะไรเข้าไป รสชาติแปลกๆ ถามก็ไม่ยอมบอก
“ แต่ลูกเราเป็ผู้หญิงพวกนั้นเป็เด็กผู้ชายทั้งนั้น กำลังโตด้วย ”
“ ช่างเถอะค่ะคุณ ”
“ ไหนจะทรงผมอีก ใครตัดให้น่ะ...ทำไมไม่ตัดสกินเฮดไปเลยล่ะ ” พ่อพูดประชด
“ หนูตัดเอง หนูก็คิดอยู่ ว่าอยากให้มันสั้นกว่านี้ ”
“เฮ้ย..พ่อพูดเล่น โธ่ลูกพ่อ...พ่ออยากเห็นหนูไว้ผมยาว ใส่กระโปรงน่ารักๆเหมือนเด็กผู้หญิงบ้างไม่ใช่ผมสั้นจู๋เป็ทอมบอยแบบนี้ ”
“ หนูเป็ผู้ชาย!หนูไม่ใช่ทอมบอย! ”
ฉันเริ่มเสียงดังเมื่อถูกพ่อขัดใจ
“ เฮ่อ!!ผู้ชายก็ผู้ชาย ”
พ่อได้แต่ส่ายหน้าคงกลัวว่าฉันจะเครียด และโรคหัวใจที่เป็อยู่อาจจะกำเริบ
“ โตขึ้น บวชให้พ่อด้วยก็แล้วกัน”
“ หนู...ไม่อยากพูดกับพ่อแล้ว แล้วไอ้ตุ๊กตาคิดตี้นี่หนูก็ไม่เอาพ่อจะเอาไปให้ใครก็เอาไปเถอะ ”
ฉันสะบัดก้นงอน เอ๊ะ!!ไหนว่าเป็ผู้ชายไง
แม่หัวเราะฉันกับพ่อที่มักจะคุยกันแบบนี้เสมอ
“ หนูจะออกไปเล่นเฮลิคอปเตอร์บังคับ กับฟาโรห์ที่บ้านนะคะ เอ้ย!นะฮะแม่ ”
แม่พยักหน้าอนุญาตพ่อได้แต่ส่ายหน้า
การเล่นเฮลิคอปเตอร์บังคับเป็สิ่งหนึ่งที่ฉันทำได้ สนุกโดยที่ไม่ต้องใช้แรงมาก
ฉันเดินเข้าบ้านฟาโรห์ที่อยู่ติดกันบ้านของเขาใหญ่กว่า เนื้อที่กว้างกว่า เพราะพ่อเขาเป็เ้าของธุรกิจ และเป็เ้าของโครงการบ้านจัดสรรแห่งนี้พ่อของเขาเป็ลูกครึ่งฝรั่งเศสรวยมากๆ แม่เป็คนไทย เขาจึงมีหน้าตาเหมือนๆ พ่อ ตาสีน้ำตาลคมกริบ ตอนนี้หล่อมากๆ โตขึ้นน่าจะหล่อกว่านี้
ปริ้น พ่อเป็คนญี่ปุ่น แม่เป็คนไทยหล่อแบบตี๋ๆ ใจดีกับฉันที่สุด
ไนท์ พ่อของเขาเป็คนสเปน แม่เป็ลูกครึ่งไทยเสปนความหล่อสูสีกับฟาโรห์ แต่สีผิวไนท์จะคล้ำกว่า
ส่วนทรีโอเกาหลีมากแต่ตาสองชั้น พ่อเป็คนเกาหลีเขาอยู่กับแม่เลี้ยงที่เป็คนไทย
ในหมู่บ้านที่ฉันอยู่นี่ฐานะดีส่วนใหญ่จะมีธุรกิจส่วนตัวกันทั้งนั้น ทุกคนล้วนแต่เป็ลูกครึ่งลูกเสี้ยวทั้งสิ้น ไม่เว้นแม้แต่ฉันเองพ่อเป็คนอเมริกาแม่เป็คนไทย พ่อพูดไทยชัดมากแต่บางครั้ง ก็พูดอังกฤษกับฉันบ้าง
แม่ฉันและแม่ของฟาโรห์ค่อนข้างสนิทกันตั้งชื่อลูกก็ยังคู่กันอีก ฟาโรห์-คลีโอ มันมาจากคำว่าคลีโอพัฒตรานั่นแหละส่วนพวกไนท์ ปริ้น แล้วก็ ทรีโอก็อยู่ใกล้กัน แต่คนละซอย
เราทุกคนโตมาพร้อมๆ กันฉันรู้จักพวกเขาตอนเรียนอนุบาลเดียวกัน ฟาโรห์ ไนท์ ปริ้น แล้วก็ ทรีโอน่ะพวกนี้ เล่นด้วยกันมาั้แ่เล็กๆ ส่วนฉัน ไม่ค่อยได้ออกไปเล่นกับใครเพราะไม่ค่อยแข็งแรง แม้แต่อีตาฟาโรห์ มันก็ไม่ยอมเล่นกับฉัน มันชอบว่าฉันขี้โรค ฮึ่ย!!เจ็บใจนัก
แต่ฉันก็ไม่เคยละความพยายามที่จะเป็เพื่อนกับพวกเขา เพราะละแวกนี้ตัวเองไม่มีเพื่อนเล่นสักคนั้แ่อนุบาล หลังจากที่พวกเขายอมรับฉันเป็เพื่อนเราก็สนิทกันเรื่อยมา ถ้าขาดใครไปสักคน คงรู้สึกแปลกๆ
พอพวกเขารู้ว่าฉันไม่ค่อยแข็งแรงเป็โรคหัวใจั้แ่เกิด เล่นอะไรหนักๆ ไม่ได้ พวกเขาก็จะหาอะไรที่เบาๆมาให้เล่นเช่น เล่นเกมส์ด้วยกัน วาดรูป เล่นดนตรีโดยให้ฉันเป็คนเล่นคีย์บอร์ด ฟาโรห์ชอบตีกลอง ไอ้บ้านี่มันโรคจิต บ้าพลังไนท์เล่นกีต้าร์ ปริ้นเล่นกีต้าร์เบส ที่ขาดไม่ได้น่าจะเป็นักร้อง ทรีโอนั่นเอง เขาร้องเพลงเก่งมากๆ เราใช้ห้องๆ หนึ่งที่บ้านของฟาโรห์เป็ที่ซ้อมเล่นกันเป็ประจำ แต่ก่อนจะมาตั้งวงเล่นกันเองเราไปเรียนเบื้องต้นกันมาก่อน
และท้ายสุดนี้ คือการเล่นเครื่องบินบังคับ
ฉันรักพวกสี่ยอดกุมารของฉันจังเลย....โดยเฉพาะฟาโรห์ ฉันจะสนิทกับเขาที่สุด เพราะเราบ้านอยู่ติดกันจึงได้พบกันบ่อยๆ ถึงแม้เขาจะปากเสีย ชอบว่าฉันต่างๆ นาๆ แต่ฉันรู้ว่าใจเขาเป็อย่างไร
ฉันยิ้มได้ทุกครั้งที่คิดถึงพวกเขาสี่ยอดกุมาร
ฉันเอามือลูบชายผมตัวเองที่ต้นคอด้านหลัง รู้สึกภูมิใจ กับฝีมือของตัวเอง เพราะปกติช่างตัดผมเขาตัดผมของตัวเองไม่ค่อยได้ แต่สำหรับฉัน ถ้าไม่หัดตัดผมตัวเองทรงนี้แม่คงไม่ยอมตัดให้ พร์อันนี้ฉันได้มาจากแม่
แม่เป็ช่างตัดผมฝีมือดีมีร้านตัดผมที่ใหญ่ที่สุด อยู่ในห้างดังแห่งหนึ่งเท่าที่จำความได้เปิดมาหลายปีแล้ว ฉันจะไปร้านกับแม่บ่อยๆ
เวลาแม่และพี่ๆ ลูกจ้าง ทำผมหรือเสริมสวยให้ลูกค้าจะคอยแอบดู บางทีก็ลักจำ
จริงๆ แล้วฉันก็สามารถตัดผมให้ลูกค้าได้นะแต่เสียดายที่ไม่มีใครยอมมาเป็หุ่นให้ นอกจาก สี่ยอดกุมารพวกนี้
ฉันแอบจับกรรไกรตัดผมั้แ่อยู่ ป.5และหนูทดลองหัวแรกๆ ของฉันก็คือ ไอ้พวกสี่ยอดกุมารนั่นเอง เหอๆๆๆ นึกถึงตอนวันนั้นก็อดขำไม่ได้ฉันตัดผมพวกมันแหว่ง โดนด่าจนต้องหนีหน้าไปหลายวัน
และวันนี้ฉันพกกรรไกรมาด้วย เห็นพวกสี่ยอดกุมารกำลังนั่งอยู่รวมกันใต้ร่มไม้ข้างสนามหญ้า
“ พวกแกน่ะ ผมยาวกันแล้วนะ มาฉันจะตัดให้พวกแกเอง ”
ฉันล้วงกรรไกรออกมา แล้วก้าวฉับๆเข้าไปหาพวกเพื่อนสี่ยอดกุมาร ที่กำลังนั่งพักใต้ต้นไม้ หลังจากเหนื่อยจากการเตะฟุตบอลเล่นกันกลางสนามหญ้า บ้านของฟาโรห์
อะไรๆ ก็บ้านฟาโรห์ เหตุผลก็คือพวกนี้ไม่อยากให้ฉันไปเล่นไกล บ้านของฟาโรห์จึงมีทุกอย่าง
“ ม่ายยย...ฉันไม่ตัดกับยัยขี้โรคอย่างเธอหรอก คราวที่แล้วยอมไปทีแหว่งจนช่างต้องแก้แย่เลย ”
นี่เป็คำพูดของใครไปไม่ได้นอกจากฟาโรห์
“ ฉันด้วย ” ไนท์
“ ฉันเหมือนกัน ” ปริ้น
“ ฉันก็...ม่ายยย ” ทรีโอ
ทุกคนส่ายหน้ากันหมดเลยอ้า...
“...^_^.....” ฉันเอง
“ โอ๊ย!! ”
ฉันเอามือกุมหน้าอกทรุดตัวนั่งลงไปที่พื้น สีหน้าแสดงความเ็ปออกมาเมื่อไม่ได้อย่างใจ
ฉันรู้เมื่อทำแบบนี้ ทุกคนก็ต้องยอมฉัน เพราะทุกคนห่วงใยจนฉันนำมันมาเป็จุดอ่อนของพวกเขา ฉันนี่เลวจริงๆ เลย ที่ล้อเล่นกับความรู้สึกของเพื่อนแต่ฉันรู้สึกดีนี่นา
จริงๆ ไนท์ ปริ้น ทรีโอพากันกรูเข้ามาพยุงฉัน ส่วนฟาโรห์ ยืนกอดอกเฉย แถมยังยกมุมปาก เหมือนไม่เชื่อ
“ เป็ไงมั่ง ยาล่ะอยู่ไหน....ทรีโอดูยาที่กระเป๋าคลีโอสิ ”
ไนท์ คนที่แสนดี เขาใจดีคอยห่วงใยฉันเสมอ
“ ไม่เป็ไร ๆ นั่งสักพักก็หาย ” ฉันโบกมือห้าม
ก็ฉันแกล้งทำฉันกำลังเรียกร้องความสนใจ และ้าให้ทุกคนตามใจจริงๆ
“ พอไม่ได้อย่างใจ ก็เป็แบบนี้ทุกที ”
ไอ้ฟาโรห์ปากเสียมันว่าฉันอีกแล้ว
“ ฟาโรห์ว่าฉันอ่ะปริ้น ”
“ เฮ้ย!!ไอ้ฟาร์ แกอ่ะหุบปากไปเลย ”
ปริ้นคนขี้เล่นเขามักจะชอบพูด ชอบคุย คุยสนุก เวลาอยู่ด้วยแล้วไม่เหงา
“ ยัยนี่ชอบแกล้ง เรียกร้องความสนใจ...เชอะ! ”
ปี๊ด!! เส้นเืพุ่ง...มันรู้ทัน.มันไม่น่าอยู่บ้านติดฉันเลย ให้ตาย ....ตอนนี้เริ่มรู้สึก หายใจไม่ออกขึ้นมาจริงๆแล้ว เพราะคำพูดของฟาโรห์ หรือเพราะร่างกายของฉันมันไม่ดีเอง่หลังแม้ไม่ทำอะไรหนัก ก็จะเกิดอาการแบบนี้บ่อยขึ้น
ฉันกำเสื้อบริเวณหน้าอกแน่นใช้กำปั้นกดเอาไว้ ทั้งๆ ที่มันช่วยอะไรไม่ได้ โรคหัวใจกำลังกำเริบขึ้นมาจริงๆแล้ว เจ็บหน้าอก ใจสั่น หายใจไม่ออก ปวดเหมือนมีใครเอาเข็มสิบๆ เล่มมาแทง ปวดร้าวจนน้ำตาไหล
ฉันใช้หลังนิ้วปาดน้ำ ที่รู้สึกว่ามันกำลังไหลออกมาทางจมูกทำไมถึงเป็แบบนี้ ทำไมครั้งนี้ มีอะไรไหลออกมาจากทางจมูกด้วย และมันกำลังหยดลงมาที่กลางอกเสื้อ....
เื!!กำเดา
ทุกคนใที่เห็นเืที่มันกำลังไหลออกมาจากจมูก ฟาโรห์รีบถอดเสื้อของเขาเอามาซับเืที่กำลังไหลไม่หยุด
“ เฮ้ย!!คลีโอ ยายา อยู่ไหนน่ะ แล้วเืนี่... ”
ทรีโอละล่ำละลักถามพร้อมกับล้วงยาในกระเป๋ากางเกง ที่ฉันพกติดตัวไว้เป็ประจำไนท์วิ่งไปหยิบขวดน้ำที่พิงไว้ตรงโคนต้นไม้ส่งมาให้ ปริ๊นเป็คนประคองฉันไว้ส่วนฟาโรห์ ตอนนี้ หน้าซีดเป็ไก่ต้ม
“ ฉันขอโทษนะ ไม่คิดว่าเธอจะเป็จริงๆ ”
ฟาโรห์เขาเป็โรคแพ้น้ำตา ฉันรู้ ถ้าฉันร้องไห้ เขาจะทนไม่ได้แต่ด้วยความที่เป็คนปากเสีย บางครั้งชอบพูดให้เจ็บบ่อยๆ โรคจิตชัดๆ
“ กินยาก่อน”
ฟาโรห์ รับยามาจากทรีโอเขาส่งยาเข้าปากให้ฉันเอง
ฉันนั่งหลับตาพิงต้นไม้สักพัก อาการเริ่มดีขึ้น พอลืมตาก็เห็นพวกเพื่อนๆ สี่ยอดกุมาร นั่งล้อมไว้รอดูอาการด้วยความเป็ห่วง นี่คือผลของการโกหกหรือไง
“ขอบใจนะ ขอบใจพวกนายมาก ”
ฉันใช้นิ้วมือถูไป บริเวณเหนือริมฝีปากเืหยุดไหลแล้ว เพราะเสื้อของฟาโรห์ ตอนนี้เขาไม่ได้ใส่เสื้อ
ฉันยิ้มแหยๆเหนื่อยเหลือเกิน ยาที่กินอยู่ตอนนี้ เหมือนจะเอาไม่อยู่แล้ว
“ ทำไมครั้งนี้มีเืด้วยล่ะคลีโอ ”
ปริ้นถามด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีคนอื่นๆ รอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ
“ ฉัน...ไม่รู้สิ เืกำเดามั้ง ตอนนี้ไม่มีแรง แม้แต่จะหายใจ บนโลกนี้เหลือที่ให้ฉันยืนน้อยเต็มที ”
ฉันพูดเบาๆพร้อมกับหอบไปด้วย
“ ไม่นะ!!เธอจะต้องอยู่กับพวกเราตลอดไป เธอจะไม่ทิ้งพวกเราใช่ไหมคลีโอ ฮื่อๆๆไหนเธอสัญญาว่าเราจะเป็เพื่อนกันตลอดไปไง ”
ทรีโอกอดฉันไว้ร้องไห้ไปด้วย ไม่รังเกียจเื ที่อยู่บนเสื้อของฉันแม้แต่น้อยฉันเบือนหน้าหนีทุกคนที่ดูซึมไปหมด ไม่เว้นแม้แต่คนปากดีอย่างฟาโรห์
ฉัน ฝืนยิ้มออกมาไม่อยากให้บรรยากาศเศร้าไปมากกว่านี้
“ ไอ้พวกบ้า!!ทรีโอนี่ขี้แยไปได้ เราเป็ผู้ชายนะโว๊ย!ผู้ชายที่ไหนเขาร้องไห้กัน ”ฉันใช้มือยันหน้าทรีโอ
ฉันเกลียดสีหน้าของพวกมันเวลาที่ทุกคนทำท่าเหมือนจะตายตามฉันไปด้วย
“ พวกนายอย่าบอกแม่นะ คงเป็เืกำเดาธรรมดา ”
“ อืม....เราจะไม่บอกแม่เธอ แต่ตัดผมให้ฉันหน่อยสิ ”
ไนท์ เป็คนพูดแทรกขึ้นมา ท่ามกลางบรรยากาศเศร้าๆ
นั่นสิลืมความตั้งใจไปเลย
“ ฉันด้วย ” ปริ้น
“ ฉันก็เหมือนกัน ” ทรีโอ
ฉันมองไปที่ฟาโรห์ดูว่าเขาจะพูดอะไรบ้าง
“ ฉันด้วยก็ได้ คราวนี้อย่าให้แหว่งแล้วกันถ้าแหว่งอีกนะ ฉันจะฆ่าเธอ! ” ฟาโรห์จอมโหดอีกตามเคย
ฉันยิ้มออก เมื่อทุกคนยอมนั่งนิ่งๆเป็หุ่นให้ พอตัดเสร็จ ฉันก็เอากระจกให้พวกเขาส่องดูหน้าตัวเอง คราวนี้สี่ยอดกุมารล้วนพอใจกับฝีมือการตัดผมของฉัน ไม่ยักถามทรงผมทรงใหม่ของฉัน ที่สั้นกว่าเดิม ดูอีกทีก็คล้ายๆพวกเขา
“ ฉันตัดผมให้พวกนายสุดฝีมือ พวกนายโชคดีนะเนี่ยที่ได้ตัดผมกับมืออาชีพอย่างฉัน ในอนาคต ฉันจะเป็ช่างตัดผมที่เก่งที่สุดอายุน้อยที่สุด และหล่อที่สุด เฮอะๆๆๆ ”
“ .o_o ” ฟาโรห์
“ .o_o..” ไนท์
“ o_o ” ปริ้น
“.o_o ” ทรีโอ
ทำไมทุกคนทำหน้าเหมือนกันหมดฉันพูดอะไรผิดอีกหรือไง!
8K
![[ Love bro ] แอบรักพี่ชายข้างบ้าน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/4f1dba73e962d7a1e416473f626ba08b.webp)
