กลิ่นหอมของดอกลิลลี่สีขาวที่ประดับอยู่ทั่วร้านเช่าชุดแต่งงานสุดหรูไม่ได้ช่วยให้รินรดารู้สึกสดชื่นขึ้นแม้แต่น้อยั์ตากลมโตภายใต้แว่นกันแดดสีชาจดจ้องไปยังภาพเบื้องหน้าผ่านบานกระจกใสของห้องลองชุด
นลินยืนอยู่บนแท่นโพเดียมในชุดเ้าสาวเกาะอกฟูฟ่องสีขาวบริสุทธิ์รอยยิ้มหวานหยดย้อยประดับบนใบหน้า ขณะที่ธนายืนซ้อนอยู่ด้านหลังมือหนาของเขาไม่ได้วางอยู่บนเอวอย่างที่ควรจะเป็แต่มันเลื่อนต่ำลงไปบีบเค้นสะโพกผายของเพื่อนสนิทเธออย่างจาบจ้วงผ่านเนื้อผ้าหนานลินไม่ได้ปัดป้อง เธอเพียงแค่เอียงคอส่งสายตายั่วยวนผ่านเงาสะท้อนในกระจก
รินรดากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกปรับสีหน้าให้กลายเป็ผู้หญิงโง่เขลาที่แสนอ่อนแอคนเดิม ก่อนจะผลักประตูเข้าไป
“ชุดสวยมากเลยค่ะนลิน”
เสียงใสของรินรดาทำเอาทั้งสองคนสะดุ้งเฮือกธนารีบชักมือกลับราวกับจับโดนของร้อนขณะที่นลินแสร้งทำเป็จัดระเบียบกระโปรงด้วยใบหน้าเจื่อนๆ
“ริน... มะ... มาั้แ่เมื่อไหร่จ๊ะ ดีขึ้นแล้วเหรอ” นลินรีบเดินเข้ามาหา
รินรดาถอดแว่นกันแดดออก ส่งยิ้มบางๆ ที่ไปไม่ถึงดวงตา “เพิ่งมาถึงน่ะจ้ะพอดีรู้สึกดีขึ้นแล้วเลยอยากมาดูชุด... แต่เห็นนลินใส่ชุดนี้แล้วฉันว่ามันเหมาะกับเธอมากกว่าฉันเสียอีกนะ”
คำพูดที่ดูเหมือนคำชมธรรมดาแต่กลับแฝงนัยยะประชดประชันจนธนาต้องลอบกลืนน้ำลายร่างสูงรีบเดินเข้ามาประคองแขนรินรดาอย่างเอาใจ “รินใส่ต้องสวยกว่าอยู่แล้วครับชุดนี้แค่ให้นลินลองดูไซส์เฉยๆ... รินดูหน้าซีดๆ นะครับ นั่งพักก่อนดีไหม”
“อย่าจับค่ะธนา” รินรดาเบี่ยงตัวหลบััของเขาอย่างแเี“รินเพิ่งทานยาแก้หวัดมา ไม่อยากให้คุณติดเชื้อไปด้วย... อ้อ นลินตรงตะเข็บเอวเธอมีด้ายหลุดอยู่นะจ๊ะ เดี๋ยวฉันเก็บให้”
รินรดาก้าวเข้าไปประชิดตัวเพื่อนรักมือเรียวหยิบเข็มหมุดจากหมอนปักเข็มใกล้มือขึ้นมาเธอแสร้งทำเป็กลัดรอยตะเข็บที่เอวของนลินแต่จงใจกดปลายเข็มแหลมคมให้จิ้มทะลุเนื้อผ้าลงไปบนผิวเนื้อบริเวณหน้าท้องของนลินเบาๆ
“โอ๊ย!” นลินสะดุ้งสุดตัว ถอยกรูดไปด้านหลัง
“อุ๊ย! ขอโทษทีจ้ะนลิน รินมือสั่นน่ะ... สงสัยฤทธิ์ยายังไม่หมด”รินรดายิ้มไร้เดียงสาแต่อำนาจในแววตาที่จ้องมองกลับทำให้นลินรู้สึกชาวาบไปทั้งแผ่นหลังมันไม่ใช่สายตาของรินรดาคนที่เธอมักจะจูงจมูกได้ง่ายๆ อีกต่อไป
...
เวลา 21.00 น. เพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดของโรงแรมในเครือพีเคกรุ๊ป
วิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของกรุงเทพมหานครสว่างไสวไปด้วยแสงไฟระยิบระยับทว่าภายในห้องชุดสุดหรูกลับเปิดไฟเพียงสลัวๆกลิ่นหอมของไม้กฤษณาผสมผสานกับกลิ่นซิการ์ชั้นดีลอยอวลอยู่ในอากาศ
เพลิงยืนล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็คสีดำสนิทอยู่ริมหน้าต่างกระจกบานั์ที่สูงจรดเพดานเสื้อเชิ้ตสีเข้มของเขาถูกปลดกระดุมออกสามเม็ดเผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่สะท้อนแสงไฟรำไร มือหนาอีกข้างถือแก้ววิสกี้คริสตัลเขย่าเบาๆ ให้ก้อนน้ำแข็งกระทบกันเกิดเสียงดังกังวาน
ประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกรินรดาก้าวเข้ามาในชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงเืนกเนื้อผ้าทิ้งตัวแนบลู่ไปกับทรวดทรงองค์เอว ทุกย่างก้าวที่ส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดึงดูดสายตาคมกริบของมัจจุราชหนุ่มให้หันมามอง
“ข่าววงในบอกว่าบอร์ดบริหารของบริษัทธนาแทบจะพังโต๊ะประชุมตอนที่รู้ว่าพีเคกรุ๊ปปาดหน้าเค้กประมูลที่ดินผืนนั้นไปด้วยตัวเลขที่เฉือนกันแค่หนึ่งแสนบาท”เพลิงเอ่ยเสียงเรียบ แต่แววตาพราวระยับไปด้วยความพึงพอใจ“และผู้อำนวยการฝ่ายการเงินของฉัน... ตอนนี้กำลังนอนหยอดน้ำเกลืออยู่ในเซฟเฮาส์เพื่อคายข้อมูลผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งหมด”
รินรดาเดินนวดกรายเข้ามาใกล้ เธอหยุดยืนซ้อนอยู่ด้านหลังเขามองเงาสะท้อนของพวกเขาทั้งคู่ผ่านบานกระจก
“ฉันบอกแล้วไงคะ... ว่าเครื่องมือของฉัน ไม่เคยทำงานพลาด” เธอกระซิบ
เพลิงหมุนตัวกลับมา วางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะเตี้ยข้างโซฟาก่อนจะคว้าเอวคอดของหญิงสาวรั้งเข้ามาปะทะลำตัวร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนไร้ช่องว่างความร้อนจากเรือนกายบุรุษเพศแผ่ซ่านทะลุผ้าซาตินบางเบา
“เครื่องมือที่ดี... ก็ต้องได้รับการเติมเชื้อเพลิง”เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดริมฝีปาก
เขาไม่รอช้า โฉบใบหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างตะกละตะกลามรสชาติของวิสกี้ขมปร่าผสมกับความร้อนรุ่มของปลายลิ้นที่สอดแทรกเข้ามากวาดต้อนไล่ต้อนลิ้นเล็กอย่างเอาแต่ใจ รินรดาเผยอปากรับการรุกรานสองมือเรียวยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง สอดสางปลายนิ้วเข้าไปในกลุ่มผมสีเข้มของเขาออกแรงขยุ้มเบาๆ เพื่อระบายความซ่านเสียวที่เริ่มก่อตัว
จูบของเพลิงไม่ได้มีแค่ความดุดันแต่เขากำลังใช้มันเพื่อหลอมละลายกำแพงของเธอ เขาดึงดันดูดดึงกลีบปากล่างของเธอสลับกับขบเม้มเบาๆ จนรินรดาเผลอครางอือในลำคอลมหายใจของเธอเริ่มติดขัดเมื่อเขาถอนริมฝีปากออก แล้วพรมจูบไล่ลงมาตามปลายคางซอกคอ และลาดไหล่เนียน
มือหนาหยาบกร้านไม่ได้อยู่นิ่งเขาลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าที่เว้าลึกของชุดเดรส ก่อนจะเลื่อนมาด้านหน้ากอบกุมความอวบหยัดที่ล้นทะลักอยู่ใต้ผ้าซาตินเพลิงบีบเคล้นความนุ่มหยุ่นนั้นอย่างหนักมือสลับกับใช้นิ้วหัวแม่มือสะกิดเขี่ยยอดปทุมถันที่เริ่มชูชันเป็ไตแข็งดุนดันเนื้อผ้า
“อ๊ะ... คุณเพลิง...” รินรดาเชิดหน้าขึ้น แอ่นอกรับััอย่างลืมตัวความแค้นที่สุมอกเมื่อตอนกลางวันถูกแปรเปลี่ยนเป็ไฟตัณหาที่รอการปลดปล่อย
เพลิงดันร่างของเธอให้ถอยหลังไปชิดกับกระจกบานั์ความเย็นเฉียบของกระจกที่ปะทะกับแผ่นหลังเปลือยเปล่า ทำให้รินรดาสะดุ้งเฮือกแต่มันกลับยิ่งขับเน้นความร้อนรุ่มจากฝ่ามือและริมฝีปากของชายตรงหน้าให้ชัดเจนขึ้น
เขาเกี่ยวสายเดี่ยวชุดเดรสของเธอให้ร่วงหล่นลงไปกองที่เอวเผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะการหอบหายใจเพลิงก้มลงยอดอกสีหวานด้วยริมฝีปากร้อนจัดเขาดูดดึงและใช้ปลายลิ้นตวัดเลียรัวเร็ว สลับกับใช้ฟันขบเม้มเบาๆจนรินรดาสะท้านไปทั้งตัว
“อ๊า... เสียว... รินเสียว...” เธอครางกระเส่า สองมือจิกเกร็งลงบนไหล่กว้าง
ในขณะที่ริมฝีปากยังคงปรนเปรอเบื้องบนมือหนาของเพลิงก็เลื่อนต่ำลงมาลูบไล้หน้าขาเนียน ก่อนจะสอดล้วงเข้าไปใต้ชายกระโปรงเขาเกี่ยวแพนตี้ลูกไม้ตัวจิ๋วให้ร่นลงไปตามเรียวขาแล้วใช้ปลายนิ้วััเข้ากับความชุ่มฉ่ำที่เอ่อล้นอยู่ใจกลางความอ่อนนุ่ม
“แฉะขนาดนี้... รอฉันอยู่ทั้งวันเลยสินะ” เขากระซิบเย้าแหบพร่า
เพลิงกรีดปลายนิ้วไปตามรอยแยกที่เปียกชื้นก่อนจะสอดนิ้วกลางและนิ้วนางเข้าไปในช่องทางที่คับแคบ รินรดาหวีดร้องเบาๆเมื่อเขากระแทกนิ้วเข้าออกเป็จังหวะเนิบนาบสลับรัวเร็วเสียงน้ำหล่อลื่นเฉอะแฉะดังก้องแข่งกับเสียงหอบหายใจของคนทั้งคู่
ทุกครั้งที่เขากดเน้นย้ำที่จุดกระสัน รินรดาจะขยำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นร่างกายบิดเร่าทรมานด้วยความ้าที่พุ่งสูงลิ่ว เธอไม่อยากเป็เพียงผู้ถูกกระทำหญิงสาวเอื้อมมือสั่นเทาไปปลดตะขอกางเกงของเพลิง รูดซิปลงแล้วล้วงเข้าไปกอบกุมความเป็ชายที่แข็งขึงและร้อนผ่าวราวกับท่อนเหล็กเผาไฟ
เพลิงครางต่ำในลำคอเมื่อมือเล็กรูดรั้งแก่นกายของเขาความอดทนของมัจจุราชหนุ่มขาดสะบั้น เขาจับร่างของเธอพลิกหันหน้าเข้าหากระจกบานใหญ่บังคับให้เธอวางมือทาบกับกระจกเพื่อพยุงตัววิวยามค่ำคืนของกรุงเทพมหานครอยู่เบื้องหน้าราวกับคนทั้งเมืองกำลังจ้องมองความหยาบโลนที่กำลังจะเกิดขึ้น
“มองดูตัวเองสิรินรดา...” เพลิงกระซิบชิดใบหูขณะที่เขาแทรกกายเข้ามายืนซ้อนด้านหลัง กดบั้นท้ายกลมกลึงให้แนบชิดกับหน้าขาแกร่ง“มองดูว่าตอนที่เธอทวงคืนสิทธิ์ของตัวเอง... เธอเร่าร้อนแค่ไหน”
เขากางเรียวขาของเธอออกกว้างขึ้นจับท่อนเนื้อร้อนจัดที่สั่นระริกจ่อที่ปากทางก่อนจะแทรกอัดความยิ่งใหญ่เข้าไปในคราวเดียวจนสุดโคน
“อ๊ายยย!” รินรดากรีดร้องสุดเสียง ใบหน้าสวยเชิดขึ้นน้ำตาแห่งความเสียวซ่านร่วงหล่นช่องทางรักตอดรัดสิ่งแปลกปลอมที่สอดแทรกเข้ามาอย่างบ้าคลั่งความคับแน่นและลึกซึ้งทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวตนถูกหลอมละลาย
เพลิงไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ เขาจับสะโพกของเธอยึดไว้แน่นแล้วเริ่มสับสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าใส่อย่างป่าเถื่อนและดุดัน พั่บ! พั่บ! พั่บ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสะท้อนไปทั่วเพนต์เฮาส์ทุกจังหวะการสอดใส่เต็มไปด้วยความหนักหน่วงและ้าแสดงความเป็เ้าของ
หน้าอกอวบอิ่มของรินรดาเบียดกระแทกกับบานกระจกเย็นเฉียบตามแรงส่งจากเื้ัความขัดแย้งระหว่างความเย็นด้านหน้าและความร้อนระอุที่แผดเผาอยู่ภายในกายทำให้เธอแทบคลั่งเธอครางไม่ได้ศัพท์ ร่างกายสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์ที่ถูกชายหนุ่มชักนำ
“อ๊า... คุณเพลิง... แรงไป... อ๊ะ... ลึกเกินไปแล้ว...”
“เรียกชื่อฉัน ริน... เรียกชื่อฉัน!” เพลิงคำรามโน้มตัวลงมากัดเม้มลาดไหล่เนียนจนเป็รอยฟันพร้อมกับเร่งจังหวะการกระแทกให้เร็วและถี่ยิบขึ้น
“เพลิง... อ๊า... เพลิง... ฉันไม่ไหว... จะขาดใจแล้ว...”
รินรดารู้สึกเหมือนกำลังทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดของยอดเขา ร่างกายกระตุกเกร็งช่องทางนุ่มบีบรัดแก่นกายใหญ่โตเป็จังหวะถี่รัวเธอหวีดร้องออกมาอย่างสุดกลั้นเมื่อความสุขสมแตกกระจายกระจายไปทั่วทุกอณูขุมขน
เพลิงโหมกระแทกสวนเข้าไปอีกสามครั้งหนักๆ ก่อนจะครางต่ำอย่างพึงพอใจปลดปล่อยธารน้ำร้อนระอุเข้าสู่ส่วนลึกที่สุดของเธอจนล้นทะลักเขาฟุบหน้าลงกับแผ่นหลังชื้นเหงื่อ หอบหายใจหนักหน่วงกอดรัดร่างบางไว้แน่นจนจังหวะชีพจรของทั้งคู่ค่อยๆ สงบลง
ความเงียบกลับมาปกคลุมห้องชุดหรูอีกครั้งรินรดารูดตัวลงนั่งกองกับพื้นพรมอย่างหมดเรี่ยวแรงโดยมีเพลิงตามลงมานั่งซ้อนทับด้านหลัง แขนแกร่งยังคงตระกองกอดเธอไว้หลวมๆ
ผ่านไปครู่ใหญ่ เพลิงเอื้อมมือไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาคลุมร่างให้เธอก่อนจะลุกขึ้นเดินไปรินวิสกี้ใส่แก้วใบเดิม เขาจุดบุหรี่ขึ้นสูบอัดควันสีเทาเข้าปอดลึกๆ แล้วพ่นออกมาช้าๆ ั์ตาคมกริบที่เคยมืดบอดด้วยตัณหาบัดนี้กลับมาเยือกเย็นและแฝงไปด้วยความคลางแคลงใจ
“เื่ชวิน...” เพลิงทำลายความเงียบ เสียงของเขาราบเรียบจนน่าขนลุก“เธอพูดถูก ไอ้เด็กนั่นกำลังสร้างเื่งามหน้ากับแม่ม่ายท้ายซอยจริง ๆ”
รินรดาที่กำลังจัดระเบียบเสื้อคลุมคลี่ยิ้มบางๆ รู้สึกถึงความกุมชัยชนะ“ฉันบอกแล้วไงคะ ว่าข้อมูลของฉันเชื่อถือได้”
“ใช่... น่าเชื่อถือมาก” เพลิงเดินกลับมาหยุดยืนตรงหน้าเธอเขาย่อตัวลงนั่งยองๆ สบตากับเธอในระดับเดียวกันควันบุหรี่จากริมฝีปากหยักพ่นรดใบหน้าของเธอเบาๆ “แต่มีเื่หนึ่งที่ฉันสงสัย...”
เขาล้วงแฟ้มเอกสารบางๆ ออกจากเสื้อคลุม โยนมันลงบนตักของรินรดา
“ในเมื่อเธอเพิ่งรู้ข้อมูลเื่ที่ดินเมื่อเช้านี้...” เพลิงหรี่ตาลงรังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างกายนายใหญ่แห่งพีเคกรุ๊ป“ทำไมถึงมีบันทึกการถอนเงินสดจำนวนมหาศาลจากบัญชีส่วนตัวของเธอเมื่อสามวันก่อน...เพื่อไปจ้างนักสืบเอกชนมือพระกาฬ ให้ตามสืบเื่ชวินและผู้อำนวยการฝ่ายการเงินของฉัน...ั้แ่ก่อนที่เอกสารประมูลที่ดินจะถูกร่างขึ้นมาเสียอีก?”
หัวใจของรินรดากระตุกวูบ รอยยิ้มแข็งค้างอยู่บนใบหน้า
เพลิงโน้มตัวเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบชิดกัน “เธอรู้อนาคตล่วงหน้า...หรือว่าเธอกำลังเล่นตลกอะไรกับฉันอยู่กันแน่ รินรดา?”
![[นิยายแปล] เทพมังกรสงครามอหังการ ภาคพิเศษหลงหยาง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1754981884_83759346.webp)
5K
