หนึ่งเดือนผ่านไป ในที่สุดก็ถึงเวลาเปิดร้านเป็ที่เรียบร้อยแล้ว นักธุรกิจมากมายถูกเชิญมายังงานนี้โดยวิลเลียม อีกทั้งเจน่าพร้อมกับสามีก็มาด้วย เซริวก็พร้อมจะทิ้งงานมาเสมอ
"สวัสดีครับ ขอบคุณที่มานะครับ" คิรินเอ่ยทักทายแขกที่เข้ามายังร้านของตน
"สวัสดี ร้านตกแต่งสวยมากเลย" น้ำเสียงอ่อนหวานของหญิงสาวดังขึ้นมา โดยคู่นี้คิรินจำได้ว่าเป็คู่สามีภรรยาที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับเสื้อผ้า โดยแต่ละชุดนั้นเรียกได้ว่าออกแบบมาอย่างดี
"ขอบคุณครับ เชิญด้านในได้เลยขอให้สนุกกับงานนะครับ" คิรินเอ่ยก่อนจะมีหุ่นยนต์ตัวน้อยมาทำหน้าที่พาแขกเข้าไป
ร้านของคิรินนั้นจะใช้หุ่นยนต์ในการใช้งานจำนวนมาก โดยจะมีหุ่นยนต์ด้านล่างคอยเสริฟอาหารจำนวนสิบห้าตัว หนึ่งตัวจะดูแลหนึ่งโต๊ะ มีหุ่นยนต์ที่เคาเตอร์อีกหนึ่งตัวคอยดูแลลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการจะอยู่คู่กับคอนราด
ต่อมาชั้นสองจะเป็ห้องส่วนตัวคิรินจะนำหุ่นยนต์ไปใส่อีกเช่นเคย แต่จะตัดระบบฟังเสียงออกเพื่อความเป็ส่วนตัว การสั่งอาหารจะใช้การจิ้มหน้าจอเอาและระบบจะส่งมาที่ห้องครัวจากนั้นตัวหุ่นยนต์ที่เชื่อมต่อว่าเป็ของห้องไหนจะลงมาเอาพร้อมกับคำสั่งอาหาร ไม่ร้องห่วงว่าจะสลับ เพราะที่ตัวหุ่นยนต์จะมีเลขห้องบอก ซึ่งเมื่อมาเอาอาหารคนในครัวจะรู้ว่าเป็ของห้องไหน ในชั้นสองนี้คิรินจัดห้องไว้ทั้งหมดห้าห้อง หุ่นยนต์ห้องละตัว
ร้านของคิรินจะเป็แบบสามชั้น และชั้นสุดท้ายจะเป็ห้องทำงานบวกกับห้องนอนให้กับคิรินและฮิวโกเมื่อยามเหนื่อยจากการทำงาน อีกทั้งด้านในยังเป็ห้องพักให้กับพนักงานอีกด้วย
การตกแต่งภายในคิรินและฮิวโกจะเป็ลายไม้ทั้งหมด โดยผนังจะทำการติดรูปเมนูเอาไว้ และจะแบ่งโซนเป็สองอย่างคือด้านในสำหรับคนที่้าทานอาหาร ด้านนอกจะเป็แบบคาเฟ่ซึ่งจะมีมุมไว้ให้ถ่ายรูป โดยจะมีการตกแต่งหมุนวนไปตามฤดูเรื่อยๆ อีกทั้งยังจัดให้แสงเข้าทุกทางทำให้ถ่ายรูปออกมาสวยแน่นอน
โต๊ะและเก้าอี้จะเป็ไม้เช่นกัน ต้องบอกก่อนเลยว่าไม้ในตอนนี้หายากมาก เพราะในดวงดาวที่คิรินอยู่ไม่มีการตัดไม้เพื่อนำมาทำเฟอร์นิเจอร์เลย ทว่าเทคโนโลยีทำได้ การพัฒนายกระดับมาทำให้ได้เฟอร์นิเจอร์ที่คล้ายกับไม้มากที่สุด อีกทั้งยังไม่ต้องปลูกต้นไม้เพื่อตัดและนำมาแปรรูปเลย สิ่งนี้ทำให้คิรินอดทึ่งไม่ได้
บรรยากาศตอนนี้เต็มไปด้วยรอยยิ้มของผู้ที่เข้ามาร่วมงาน เพราะมีการเปิดเพลงคลอเบาๆ อีกทั้งภายในร้านยังส่งกลิ่นหอมอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีกลิ่นอาหารรบกวนเลย แต่หากยากได้กลิ่นอาหารก็เพียงแค่ดมก็ได้กลิ่นเช่นกัน
เวลาผ่านไปจนกระทั่งถึงเวลาเปิดงาน คิรินและฮิวโกเดินขึ้นมายังเวทีเล็กๆ ด้านหน้าพร้อมกับพนักงานทุกคน ก่อนที่คิรินจะกล่าวเปิดงาน
"สวัสดีทุกคนนะครับ ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณแขกผู้มีเกียติทุกท่านที่สละเวลามางานนี้ ขอขอบคุณครับ" กล่าวจบทุกคนก็พร้อมใจกันโค้งตัวเพื่อแสดงความขอบคุณ ทำให้ทุกคนรู้สึกดีมากๆ เมื่อเห็นการกระทำดังกล่าว
"อย่างที่ทุกท่านรู้กันว่าร้านอาหารแห่งนี้ได้เปิดขึ้นเป็ที่แรก พวกผม้าทำอาหารในยุคดั้งเดิม ดังนั้นจึงทำการตกแต่งให้เข้ากับอาหาร ในวันนี้เมนูที่นำมารองรับจะเป็เมนูที่มีขายในร้านแน่นอน ทุกท่านสามารถเลือกทานกันได้เลย และขอให้มีความสุขกับงานในวันนี้" คิรินพูดจบทุกคนก็พร้อมใจกับปรบมือให้
"สวัสดีครับ ขาดเหลืออะไรหรือไม่ครับ" คิรินเอ่ยเมื่อเดินเข้าไปทักทายผู้คน
"หืมสวัสดีค่ะ ไม่มีอะไรขาดเหลือนะคะ ว่าแต่ร้านจะเปิดอีกทีวันไหนหรือคะฉันจะพาพ่อกับแม่มาทานที่นี่" หญิงสาวเอ่ย คิรินจำได้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นักธุรกอจเกี่ยวกับเครื่องดื่มน้ำแร่ต่างๆ ซึ่งเป็ผู้หญิงที่เก่งมากคนหนึ่งในสายตาของคิริน อีกทั้งเธอยังเป็ผู้หญิงที่สวยไม่น้อย
"เื่นั้นผมคิดว่าอาทิตย์หน้าจะเปิดเต็มตัวครับ เพราะต้องปรับปรุงอะไรอีกนิดหน่อย" คิรินพูดทำให้หญิงสาวคนนี้พยักหน้าและบันทึกข้อมูลลงตารางงานเอาไว้ล่วงหน้าทันที เพื่อไม่ให้พลาดโอกาศในการมาทานอาหาร
คิรินและฮิวโกเดินทักทายนักธุรกิจไปเรื่อยๆ ในระยะเวลาั้แ่ที่งานเริ่มต้นขึ้นคิรินจะได้รับแต่คำชมเสมอ ส่วนใหญ่แล้วทุกคนจะพูดว่าอาหารอร่อยมาก และจะต้องกลับมาทานอีกอย่างแน่นอน
เวลาผ่านไปจนกระทั่งถึงเวลาดึก หลายคนต้องพากันกลับไปยังที่พักด้วยความเสียดาย ทว่าเมื่องานเลิกแล้วจะไม่ยอมกลับก็อย่างไรอยู่ ทำให้หลายคนต้องจำใจกลับอย่างช่วยไม่ได้ ทำเอานักข่าวที่แฝงเข้ามาต่างอึ้งไม่น้อย เพราะทุกคนรู้ดีว่านักธุรกิจจะพากันมาแล้วอยู่ไม่นานนักก่อนจะพากันกลับ ซึ่งแตกต่างจากงานนี้ที่ั้แ่เริ่มจนเวลาเลิกงานไม่มีใครกลับก่อนเวลาเลยสักคน เป็งานที่สมกับราคาคุยจริงๆ
"วันนี้ทุกคนเก่งมาก ขอบคุณที่ทำหน้าที่อย่างดี" คิรินเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้ม ทำให้พนักงานต่างยินดีและหายเหนื่อยขึ้นมา
"เอาล่ะอีกเจ็ดวันเราจะเปิดร้านอย่างเป็ทางการแล้ว เตรียมตัวให้ดีแต่ผมเชื่อว่าทุกคนเก่งและจะผ่านไปได้อย่างเช่นวันนี้แน่นอน" ฮิวโกพูดบ้าง
"ต่อมาการวางแผนต่อจากนี้ ผมคิดว่าจะเปิดระบบการจองออกมา เพราะหากว่าลูกค้าวอร์คอินเข้ามาอาจจะเสียเที่ยวก็ได้" คิรินพูดต่อ
เมื่องานเลี้ยงจบลง คิรินได้คิดวางแผนเอาไว้หลายแบบโดยอ้างอิงจากที่ได้ยินมา ส่วนใหญ่แล้วทุกคน้าจะกลับมาทานที่นี้อีกครั้งพร้อมครอบครัว ปัญหาที่ตามมาอาจจะเป็ในเื่ของโต๊ะไม่เพียงพอ ซึ่งการแก้ไขในเื่นี้ คิรินคิดว่าจะต้องเปิดระบบการจองล่วงหน้าเอาไว้แทนเพื่อไม่ให้มาเสียเที่ยว
ในการทำระบบการจองคิรินได้ตั้งค่าเอาไว้ในแพลตฟอร์มของร้านโดยตรง ซึ่งแพลตฟอร์มของร้านทุกคนจะสามารถเข้าระบบได้ เอาไว้เผยแพร่เื่ราวต่างๆ ให้ทุกคนได้รู้ ซึ่งระบบการจองจะทำหน้าที่โดยตัวโปรแกรมเอง ไม่มีการล็อคคิวเอาไว้เด็ดขาด ใครไวก็ได้ก่อน
ในการจองลูกค้าจะต้องเลือกชั้น วัน และเวลาด้วยตัวเอง ตามระยะเวลาเปิดปิดร้านคือ ั้แ่สิบโมงเช้าถึงเที่ยงคืน เป็เวลาสิบห้าชั่วโมงที่ร้านจะเปิด และจะต้องเลือกเวลาเข้าและออกด้วยเช่นกัน เพื่อให้คิวต่อไปเข้ามาทานอาหารต่อได้เลยเพื่อไม่ให้เสียเวลา
โดยเลือกชั้นที่หนึ่งไม่เกินสิบห้าโต๊ะ หนึ่งโต๊ะไม่เกินแปดคน ชั้นที่สองห้าห้อง ห้องละไม่เกินสิบห้าคน และมุมคาเฟ่ไม่เกินสิบโต๊ะ โต๊ะละไม่เกินห้าคน มองดูแล้วเป็จำนวนที่เยอะไม่น้อย
โดยระบบการจองจะให้ลูกค้าเป็ผู้เลือกเองว่าจะเลือกชั้นไหนและต้องระบุจำนวนคนที่เข้ามาด้วยเช่นกัน ซึ่งสามารถจองได้ทุกระดับไม่ว่าจะมีเงินเท่าใด เพราะคิรินไม่ได้คิดที่จะขายราคาแพงแต่อย่างใด ทำให้อาหารอยู่ในราคาที่เอื้อมถึงนั่นเอง
หลังจากที่ฟังอธิบายของคิรินทำให้ทุกคนเห็นด้วยในระบบดังกล่าว เพราะนอกจากจะทำให้ลูกค้าพอใจแล้ว ลูกค้าก็จะรู้คิวตัวเองล่วงหน้าจากวันที่เลือกได้เช่นกัน
สองวันต่อมา
Retro Delicious ได้เพิ่มโพสต์
"ตอนนี้ระบบการจองได้เปิดแล้ว หากลูกค้า้าเข้ามาทานอาหารในร้านโปรดทำการจองล่วงหน้าเอาไว้เพื่อไม่ให้เข้ามาแล้วพลาดกลับไปอย่างน่าเสียดาย ระบบนี้ลูกค้าสามารถเลือกวันและเวลาเข้าออกได้ตามสะดวก
นอกจากนี้ทางร้านขอย้ำเตือนเอาไว้หนึ่งเื่คือ หวังว่าทุกท่านจะทำตามเวลาที่เลือก เนื่องจากคิวหลังท่านยังมีอยู่ โปรดให้ความสำคัญในเื่นี้ด้วย ขอบคุณครับ"
รับชม 3M คอมเมท์ 6K ชื่นชอบ 1M รีโพสต์ 5K
วันนี้คิรินทำอะไร ตอบกลับ ว้าวระบบนี้ดีเลย ไม่ต้องกลัวจะเสียเที่ยว
ว่าแล้วก็ไปกัน ตอบกลับ ในที่สุดร้านอาหารก็เปิดแล้ว!!!
มัมหมีของคิริน ตอบกลับ รู้สึกเหมือนเห็นลูกน้อยเติบโต ดูสิตามั้แ่ไลฟ์ครั้งแรกจนมีร้าน ใจอิ่แม่มันปื้มปิ่ม
อยากรวย ตอบกลับ รู้สึกเหมือนกันเลย
โพสต์ผ่านไปเพียงไม่นานนักก็ได้รับการตอบกลับมาอย่างล้นหลาม อีกทั้งระบบการจองในตอนนี้ได้เต็มไปล่วงหน้าหลายเดือน ทำเอาคิรินและฮิวโกที่นั่งดูอยู่รู้สึกพูดไม่ออกอยู่เล็กน้อย จากการที่ระบบจองเต็มขนาดนี้คิรินคิดถูกไม่น้อย หากปล่อยให้วอร์คอินเข้ามาอาจจะทำให้ลูกค้าเกิดไม่พอใจได้ และอาจจะลามไปถึงการทะเลาะวิวาทแย่งโต๊ะกันแน่ๆ นับว่าคิรินตัดสินใจดีเยี่ยมในการเปิดระบบนี้
"สวัสดีครับ มีใครอยู่ไหมเอ่ย" น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความดีใจเอ่ยขึ้นอย่างปิดไม่มิด
ในตอนนี้คิรินได้คลุกตัวอยู่ที่ร้านจนแทบไม่ไปที่ไหน ทว่าจะมีอยู่หนึ่งคนที่เข้าออกร้านเป็ว่าเล่น คนผู้นั้นก็คือเซริวนั่นเอง
"มาได้ไง" คิรินถามอย่างใ เพราะก่อนหน้านี้เหมือนเจโรมจะบอกเอาไว้ว่าเซริวมีงานด่วน
"ก็งานเสร็จแล้วเลยมา" เซริวพูด
"แน่ใจนะว่าไม่ได้แอบโดดงานมา" คิรินถาม
"แน่ใจ จริงๆ นะ ไม่เชื่อหรอ" เซริวตอบก่อนจะพยายามทำหน้าตาที่คิดว่าใสซื่อที่สุดให้กับคิริน
หากถามว่าทำไมคิรินถึงได้คุยกับเซริวได้ ก็คงต้องย้อนกลับไปในตอนที่คิรินได้กลับมาเจอกับเซริวอีกครั้ง ในตอนนั้นเซริวตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์คิริน ทว่าเซริวกลับเจอคิรินกำลังโอบกอดคนผู้หนึ่งอยู่
ซึ่งก็คือดาต้า ในตอนนั้นคิรินกำลังสอนดาต้าแร่ปลาอยู่ ทำให้ต้องโอบเอาไว้และจับมือสอน เวลาก็เพียงไม่นาน อีกทั้งตัวดาต้าและคิรินก็ไม่ได้คิดอะไรกันอยู่แล้ว ทว่าเซริวกลับต่างออกไป
ในตอนที่เห็นเซริวก็พุ่งเข้ามาจับตัวคิรินออกห่างทันทีพร้อมกับมองดาต้าด้วยสายตาที่ไม่เป็มิตรอย่างเห็นได้ชัด
แต่สิ่งที่ทำให้ได้คุยจริงๆ คือคิรินพูดปกป้องดาต้า ทำให้เซริวหึงจนเืขึ้นหน้า ประกาศออกมาว่าจะเดินหน้าจีบคิรินอย่างจริงจัง บรรยากาศตอนนั้นเกิดเงียบขึ้นมาโดยพร้อมเพียง ก่อนจะมีเสียงหัวเราะดังขึ้น ซึ่งก็คือฮิวโกและทุกคน ส่วนคิรินได้แต่ยืนหน้าแดงอ้าปากเหวอเพราะไม่คิดว่าเซริวจะพูดคำนี้ออกมา และั้แ่วันนั้นเซริวก็เดินหน้าจีบคิรินจริงๆ ตามที่พูด
ตลอดระยะเวลาที่คุยกันเต็มไปด้วยความเข้าอกเข้าใจเสมอ ตอนนี้เซริวไม่ได้มีท่าทีหึงหวงกับผู้ช่วยของคิรินแล้ว เพราะรู้มาว่าดาต้าชอบผู้ชายคนหนึ่งอยู่ ซึ่งเป็เพื่อนสมัยเด็กนั่นเอง ทำให้เซริวยอมปล่อยไป โดยหลังๆ มานี้คิรินก็เริ่มเปิดใจให้กับเซริวแล้วเช่นกัน
ใน่แรกต้องยอกเลยว่าเซริวรุกจีบคิรินจนน่ากลัว นอกจากจะมาหาทุกวันแล้ว ยังมานั่งจ้องมองไม่ละสายตาไปไหนประหนึ่งเงาตามตัว ทำให้คิรินเกิดความกลัวจนต้องหนีไปพึ่งวิลเลียม และคิรินก็รู้ว่าเซริวคือลูกศิษย์ที่วิลเลียมสอนมา อีกทั้งวิลเลียมยังเคยเป็ผู้นำดวงดาวอีกด้วย
หลังจากที่คิรินเกิดความกลัวต่อเซริวแน่นอนว่าวิลเลียมจัดการตามให้เจโรมมาพาตัวไปปล่อยไว้ที่ดาวข้างๆ อีกเช่นเคย เมื่อถึงเวลากลับเซริวก็รีบมาปรับความเข้าใจกับคิรินทันที ทำให้ตอนนี้ทั้งคู่คุยกันได้อย่างปกติ....
ปกติ..... แน่หรอ5555
#ครัวของคิริน
375
