แต่สัตว์ร้ายโบราณที่พวกเขาต้องล่าในการทดสอบนี้นั้นหมายถึงสัตว์ประหลาดโบราณที่อาศัยอยู่ในป่าลึกพวกมันอาจจะมีรูปร่างเป็เสือแต่มีปีกของค้างคาวหรือบางตัวอาจเป็กิ้งก่าขนาดั์ที่น้ำลายสามารถละลายหินได้
ก่อนที่เหล่ามนุษย์จะรวมตัวกันสร้างอาณาจักรขึ้นมานั้นพวกมันมีจำนวนมากมาั้แ่โบราณมนุษย์เคยเป็เพียงอาหารของพวกมันจนกระทั่ง มีผู้คนที่ััพลังธรรมชาติได้มีผู้คนคิดค้นประดิษฐ์อาวุธได้จึงเกิดการรวมกลุ่มกันและออกล่าสัตว์ร้ายโบราณนี้ด้วยกันสถานะการณ์จึงกลับตะละปัดกลายเป็พวกสัตว์ประหลาดเ่าั้ถูกล่าแทน!และพวกมันต้องถอยร่นเข้าไปในป่าที่ลึกขึ้นมนุษย์จึงขยับขยายพื้นที่เพาะปลูกและสร้างนครขึ้นมาได้ในที่สุด
แต่การที่ต้องสู้กับพวกมันด้วยตัวเองคนเดียวนั่นบางทีอาจหมายถึงความตายถ้าไม่แข็งแกร่งและเชี่ยวชาญในทักษะมากพอการทดสอบนี้จึงมีระดับความอันตรายที่ค่อนข้างสูง
สำหรับผู้คนที่ใช้เวทย์ดังนักบวชไม่ได้นั้นการได้เป็นักรบแห่งอาณาจักรนั้นคุ้มค่าที่จะเสี่ยง
……………………..
ในโพรงไม้ของต้นไม้ขนาดั์อลันเข้าไปหลบอยู่ข้างในเขากำลังกินเนื้อแห้งที่แม่ของเขาเตรียมไว้ให้เขา
ในความมืดมิดการมองเห็นไม่ชัดเจนอลันสังเกตเห็นเงาพุ่มไม้ตรงข้ามโพรงที่เขาหลบอยู่สั่นไหว
เขาเก็บเนื้อแห้งใส่อกเสื้ออย่างแ่เบาด้วยมือซ้ายและมือขวาก็ค่อย ๆเอื้อมไปจับที่ด้ามดาบเคเพชที่เหน็บอยู่ข้างหลังของเขา
สิ่งที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในสายตาของอลันคือกระรอกป่าตัวหนึ่งมันกำลังเก็บลูกไม้ป่าที่ร่วงตามพื้นกินอลันถอนหายใจ เพราะคิดว่าตัวเองระแวงเกินไป
แต่ในขณะที่เค้าคลายกล้ามเนื้อที่หดเกร็งลงนั้นเองสวบบบบบบ!กระรอกตัวนั้นถูกงูเหลือมั์พุ่งเข้าใส่และโดนกินเข้าไปในคำเดียวกล้ามเนื้อที่คลายตัวของอลันกลับมาเกร็งอีกครั้งมือที่คลายจากด้ามดาบกลับไปจับอีกครั้ง
อลันไม่อยากเสียแรงสู้กับสัตว์ป่าธรรมดาพวกนี้เลยเขาอยากเก็บแรงไว้เพื่อสู้กับสัตว์ร้ายโบราณมากกว่าแต่ถ้างูเหลือมั์มองอลันเป็อาหารอลันก็คงต้องฆ่ามัน
ดูเหมือนงูตัวนั้นจะััได้ถึงอลันมันหันมามองจ้องอลันทั้งสองประสานสายตากันคนกับงู
…………………………………….
ลูเซียสอ่านบันทึกการค้นคว้าข้อมูลจารึกโบราณต่างๆ ที่นักสำรวจของอาณาจักรขุดค้นมาได้และจารึกพวกนั้นจะถูกบันทึกลงหนังสือดินเผาหลังจากผ่านการตีความของนักปราชญ์ในอาณาจักรซึ่งจะถูกส่งไปรวบรวมเพื่อเก็บไว้ในคลังของซิกกูแรทอีกที
กองหนังสือดินเผาสุมท่วมหัวลูเซียสเขาแทบจะเอาบันทึกทั้งหมดที่มีในซิกกูแรทมาเปรียบเทียบเพื่อหาความหมายของจารึกบนแผ่นหินผลึกในมือเขา
ั้แ่ที่เขาอนุญาตให้อลันไปสมัครเข้ากองนักรบเขาก็ค้นคว้าเื่นี้มาตลอดกว่า4เดือนแล้วความคืบหน้าเป็ไปได้น้อยนิด
ลักษณะที่จารึกอยู่ในแผ่นหินผลึกเหมือนรูปภาพและเหมือนตัวอักษรจึงทำให้การตีความเป็ไปอย่างคลุมเครือและเพราะเป็คำสั่งลับของปะเตชีเขาจึงไม่สามารถเรียกรวมนักปราชญ์ทั้งหลายมาช่วยระดมสมองได้
แต่ด้วยไหวพริบของลูเซียสเขาแบ่งย่อยสัญลักษณ์พวกนั้นทีละภาพและคัดลอก หนึ่งตัวอักษรสัญลักษณ์ต่อหนึ่งแผ่นบันทึกและแยกกันส่งไปให้นักปราชญ์ช่วยตีความหนึ่งคนต่อหนึ่งตัวอักษรสัญลักษณ์
มีนักปราชญ์ส่งความหมายของตัวอักษรสัญลักษณ์กลับมาเพียง 12ตัวรวมกับ สามตัวที่ลูเซียสค้นคว้าเปรียบเทียบได้เองเป็ 15ตัวอักษรสัญลักษณ์ยังเหลือมากกว่าครึ่งที่ยังไม่ทราบความหมาย
‘จุดเริ่มต้นสองด้าน กำเนิด ดีงาม สองสิ่งะ โสมม ิญญา ห้วงเวลาผนึก ไม่สิ้นสุด ดวงตา กุญแจผู้ยิ่งใหญ่ นิรันดร ’
“จุดเริ่มต้นห้วงเวลากำเนิดสองสิ่งะ ………กุญแจผู้ยิ่งใหญ่ อืม...ไม่น่าจะใช่เฮ้อ..”ลูเซียสจับสันจมูก ด้วยความอ่อนล้า
“ไปเชิญท่านแม่ทัพใหญ่มาหาข้าหน่อย”ลูเซียสสั่งนักบวชฝึกหัดในวิหาร
ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมาก็มีเสียงฝีเท้าหนักแน่นเดินมาทางห้องทำงานของลูเซียส
“ข้ามาแล้วท่านลูเซียส”แจ็คแม่ทัพใหญ่แห่งอาณาจักรซูเมอร์เอามือทาบหน้าอก และกำลังจะคำนับลูเซียส “อย่าพิธีรีตองเยอะเพื่อนข้า”ลูเซียสห้ามแจ็คทำความเคารพ
“ไม่ได้นี่เวลางานต้องเป็ไปตามระเบียบ”แจ็คบอกลูเซียส “เรียกข้ามามีอันใดหรือไม่”แจ็คถามลูเซียส
“ข้า้าถามข้อมูลจากเ้า”ลูเซียสพูด
“เื่ลูกชายของเ้าหรือ”แจ็คถาม ลูเซียสกลับ“เื่นั้นก็ด้วยแต่มีอีกเื่หนึ่งจากรายงานที่เ้าส่งมาคราวก่อนเื่ที่กองพันตะวันออกค้นพบซากวิหารโบราณในถ้ำและค้นพบจารึกโบราณบางอย่างบนผนังการคัดลอกจารึกพวกนั้นคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว”ลูเซียสถาม
“ตอนนี้บันทึกการคัดลอกของพวกนักค้นคว้าอยู่ที่นครริเรคข้าสั่งให้กองพันตะวันออกขนย้ายไปเก็บไว้ที่คลังของนครริเรคชั่วคราวเพื่อรอส่งให้พวกนักปราชญ์ไปตีความหมายและบันทึกลงแผ่นดินเผาแล้วค่อยขนมันมาที่นี่”แจ็คตอบ
“ข้าอยากไปดูที่วิหารนั้นสักหน่อย”ลูเซียสบอกแจ็ค
“ถ้าเ้าจะไปที่ริเรคเ้าก็ต้องผ่านป่าตะวันออกตอนนี้มีการทดสอบที่ป่านั่นข้าคิดว่าลูกชายเ้าน่าจะอยู่ที่นั่นด้วย”แจ็คบอกลูเซียส
“โอ้ดีเลยข้าแค่เดินทางผ่านป่าตะวันไปเมืองรีเรคไม่ได้เอาอำนาจส่วนรวมไปใช้เื่ส่วนตัวข้าแค่ผ่านทางไปเท่านั้นเ้าคิดว่าแบบนั้นไหมแจ็ค”ลูเซียส มองแจ็คด้วยสายตาเ้าเล่ห์
แจ็ครู้สึกมุมปากกระตุกเพราะเ้าคนเห่อลูกที่หาข้ออ้างการเดินทางไปวิหารในถ้ำแต่ที่จริงจะแอบไปดูลูกตัวเอง“ข้าจะไปด้วยไปคอยคุมไม่ให้เ้าแอบช่วยลูกชายเ้าการทดสอบต้องโปร่งใส”แจ็คตีหน้าดุ
“ข้ารู้แล้วน่าเห็นข้าเป็คนเช่นไรนี่เ้าหนวด”ลูเซียสพูดหยอกแจ็ค
…………………………………….
วันที่สองของการทดสอบการล่าและเอาชีวิตรอดในป่ามีเสียงแว่วโหยหวนออกมาเป็ครั้งคราวฟังสำเนียงของเสียงไม่ออกไม่ทราบได้ว่าเป็เสียงมนุษย์หรือเสียงของสัตว์ร้ายและยังไม่มีใครออกมาจากป่ามาเลยสักคน
อลันเดินในป่าฝีเท้าแ่เบาเขาเดินลึกเข้าไปในป่าด้วยความระมัดระวังพระอาทิตย์กำลังจะขึ้นพ้นขอบฟ้าสีท้องฟ้ายังสลัวอยู่มาก
ั้แ่ที่เจองูั์ในคืนแรกหลังจากนั้นอลันก็พักผ่อนอย่างเต็มที่จนเรี่ยวแรงกลับมา
เขาหากิ่งไม้เนื้อดีและใช้ดาบเคเพชของเขาเหลามันจนเป็คันธนูและลูกศรแล้วจึงนำเถาวัลย์ที่ห้อยย้อยมาถักเป็สายธนูเพื่อเตรียมรับมือกับสัตว์ร้ายโบราณ
1K
![[นิยายแปล] ดินแดนลึกลับอันเป็นตำนาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1599018788_87246398.webp)
