ร่างสูงโปร่งก้าวเท้าเข้ามาในห้องคอนโดสุดหรูใจกลางเมือง หูฟังเสียงของตัวแทนเ้าของห้องคนเก่าที่สาธยายไม่หยุดั้แ่เข้ามาภายในห้อง เ้าของั์ตาคมสำรวจกวาดมองไปทั่วทั้งห้องอย่างพึงพอใจ
“ห้องนี้โคตรดีเลยมึง เอาห้องนี้เลย วิวก็ดี ตกแต่งก็สวยสไตล์มึงเลยนี่หว่า อคิน ”
เสียงของเพื่อนตัวดีที่อาสามาเป็ธุระด้วยกัน เอ่ยขึ้นด้วยความถูกใจห้องนี้ไม่น้อย
“อืม กูก็ชอบเหมือนกัน กว่าจะหาห้องที่ถูกใจได้ไม่ใช่ง่ายๆเลย ”
เ้าของเสียงทุ่มตอบรับคำของเพื่อนตัวเอง
“ ผมตกลงเอาห้องนี้ครับ ”
ตัวแทนเ้าของห้องยิ้มกว้างขึ้นมาทันทีที่สามารถตกลงซื้อขายห้องนี้ได้สำเร็จ
“ผมจะรีบจัดการเื่สัญญาการซื้อขายให้เร็วที่สุดครับ”
เ้าของร่างสูงเพียงพยักหน้ารับ
“แพงฉิบหาย” ศรัณย์เอ่ยขึ้นเบาๆหลังจากเห็นตัวเลขแปดหลักในเช็ค แล้วหันมาชวนว่าที่เ้าของห้องคนใหม่ไปทานข้าว
“ไปหาไรกินกันก่อนเถอะมึงกูหิวั้แ่ช้าวกูยังไม่ได้กินไรเลย” ศรัณย์เอ่ยขึ้น
“อย่าบ่น ใครปิดปากมึงไว้ไม่ให้กินกัน แล้วใครขอให้มา ที่มึงมาเนี่ยเพื่อที่จะสำรวจที่ดื่มใหม่ไม่ใช่ไง กูรู้ทันหรอกไอ้ศรัณย์”
“โหไรหว้าคนอุตส่าห์หวังดีมาเป็เพื่อน กูโกรธมึงแล้ว ง้อกูด้วย ไอ้อคิราห์ ไอ้อาคิระ ไอ้อคิน”
เ้าของชื่อเรียกต่างๆทำเพียงยักไหล่ด้วยความหมั่นไส้เพื่อนตัวดีที่แถจนสีข้างถลอก
ผมมีชื่อไทยว่า อคิราห์ และมีชื่อภาษาญี่ปุ่นว่า อคิระ มีชื่อเล่นว่า อคิน ผมเป็ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น
พ่อผมเป็คนญี่ปุ่นที่มาเที่ยวที่ไทยและได้พบกับแม่ของผมทั้งสองต่างตกหลุมรักกันและกันแล้วในที่สุดท่านทั้งคู่ก็แต่งงานกันแล้วก็ได้ให้กำเนิดลูกน้อยที่หล่อเหลาที่สุดนั่นก็คือผมขึ้นมา
นี่คือเื่ราวความรักของทั้งคู่ที่คุณพ่อเล่าให้ฟังั้แ่ผมยังจำความไม่ได้ โฮ่ๆ ช่างหน้าซึ้งใจอะไรอย่างนี้
ตัวผมเป็ลูกคนเดียวของพ่อกับแม่เนื่องจากคุณพ่อกลัวคุณแม่เจ็บตอนคลอดลูกอีกเป็ครั้งที่สองท่านจึงไม่ยอมมีลูกอีกทั้งที่คุณแม่ก็บอกว่าไม่เป็ไร
ครอบครัวผมทำธุรกิจเกี่ยวกับโรงแรม รีสอร์ท ทั้งในและต่างประเทศ ไม่นับธุรกิจปลีกย่อยอีกหลายอย่าง เรียกว่ามีเงินใช้เป็งถุงเป็งถัง แต่ว่าก็ต้องทำงานแลกมาเหนื่อยลูกตาแทบกระเด็นยิ่งเป็ลูกชายคนเดียวด้วยแล้วก็ยิ่งต้องพยายามมากขึ้นเป็เท่าตัวเพื่อไม่ให้พวกท่านผิดหวังในตัวผม ผมเองก็มาต้องมาเรียนรู้งานกับพ่อั้แ่ยังเล็กจนตอนนี้อายุ 28 ถือได้ว่าเป็ผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วพ่อถึงได้วางใจให้ตัวเขาได้ก้าวเข้ามาบริหารงานอย่างเต็มตัว
เื่ของหนุ่มโสดผู้หล่อเหลาเอาการก็มีเพียงเท่านี้ล่ะครับ
วันนี้ก็เป็อีกวันที่ผมเข้าบริษัทมาั้แ่เช้า เสียงท้องร้องดังโครกคราก ประท้วงว่าเลยเวลาอาหารมานานแล้วนะกาแฟแก้วเดียวั้แ่เช้าไม่สามารถทำให้ผมอิ่มได้รีบไปหาอะไรกินซะดังขึ้น ผมเงยมองนาฬิกาที่ข้อมือ อืมม บ่ายสองโมง ทำงานเพลินจนลืมดูเวลาอีกแล้วสิเรา
ผมจัดการวางงานทุกอย่างลงก่อนจะออกมาหาอะไรกินข้างนอกบริษัท
ร่างสูงโปร่งก้าวเข้ามาในร้านอาหารชื่อดัง ด้วยจังหวะมั่นคง เ้าของใบหน้าที่จะหล่อที่สุดก็ไม่ใช่เพราะว่ามีความสวยหวานผสมผสานเข้ามาทำให้เ้าตัวมีใบหน้าที่มีเสน่ห์เฉพาะตัวใครได้มองครั้งหนึ่งเป็ต้องเหลียวหลังหันมามองซ้ำอีกครั้ง คนคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนนั่นก็คือผมเอง อคินยังไงล่ะ
มาถึงผมก็จัดการสั่งอาหารที่คิดไว้ขณะขับรถมาทันที รอไม่นานอาหารก็มาเสิร์ฟถึงที่ ระหว่างกินก็มีสายตามากมายจ้องมายังผม ถามว่าอึดอัดไหม คำตอบคือไม่ ผมชินแล้วล่ะ ก็นะ คนมันหล่อทำไงได้
……RRRRRRRRR……
เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของผมดังขึ้น
“โหล…ว่าไงศรัณย์ ”
“ คืนนี้เจอกันที่ผับ…นะโว้ยย ถ้ามึงไม่มาพวกกูจะตัดเพื่อนกับมึง ..ตึ๊ดๆๆ…”
เชี่ยยย..อะไรของมันวะเนี่ย..ผมทุทานขึ้นในใจ หลังจากไอ้เพื่อนตัวดีที่โทรเข้ามาผมยังไม่ทันได้ตอบรับอะไรก็รีบวางสายทันทีหลังจากมันพูดจบ
จะว่าไปผมก็ไม่ได้ไปดื่มกับพวกมันนานแล้วเหมือนกัน งั้นคืนนี้จะไปเจอพวกมันหน่อยก็แล้วกัน ผมไม่ได้กลัวโดนตัดเพื่อนหรอกนะแค่คิดถึงพวกเพื่อนๆขึ้นมานิดหน่อยเท่านั้นเอง
ผมยืนมองสำรวจตัวเองอยู่หน้ากระจกอีกครั้งเพื่อเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยของตัวเองสำหรับการออกไปล่าเหยื่อในคืนนี้
….พร้อมแล้วสำหรับคืนนี้….
ผมยกข้อมือขึ้นดูเวลา..สามทุ่มครึ่ง..พวกเพื่อนๆของผมคงไปถึงกันครบแล้ว ผมหยิบกุญแจรถในห้องนอนสุดหรูที่ผมพึ่งย้ายเข้ามาอยู่วันนี้หลังจากที่ต้องนอนโรงแรมเกือบอาทิตย์
ใช้เวลานิดหน่อยเพราะรถติดทำให้มาถึงผับก็สี่ทุ่มกว่าๆแล้ว โดนบ่นหูชาแน่กู
ระหว่างเดินเข้ามาข้างในผมก็ต้องเจอกับสายตามากมายที่มองมาอย่างเชิญชวน และเปิดเผย
“ทางนี้โว้ยย…”
เสียงเรียกของเพื่อนผมดังขึ้นหลังจากที่พวกมันมองเห็นผม
“ไม่มาพรุ่งนี้เลยล่ะครับท่านชายอคิน” คนที่ทักผมคนแรกนี่ชื่อ เพทาย
“ก็ว่าจะมาพรุ่งนี้อยู่หรอกแต่กลัวพวกมึงทนคิดถึงกูไม่ไหว” ผมตอบกลับไป
“ พวกมึงอย่ามัวแต่เถียงกันเลยมาดูนี้สาวโต๊ะนั้นแจ่มๆทั้งนั้นเลย ” ส่วนคนท่าทางเ้าชู้คนนี้ชื่อ แผ่นดิน
“ ไหนๆๆ โต๊ะไหน..ว้าววแจ่มจริงโว้ยมึงไอ้อคินมาดูเร็วเด็ดๆทั้งนั้น..” ส่วนคนนี้ก็ไอ้ศรัณย์ไงจะใครล่ะ
“ อืมม..เด็ดจริงสาวสวยในชุดสีดำสุดเซ็กซี่ คนนี้กูจองนะ ” ส่วนคนนี้น่ะตัวผมเอง
“กูจองคนชุดฟ้า” เพทาย
“กูจองคนชุดแดง” ศรัณย์
“กูจองคนชุดขาว” แผ่นดิน
โอเค ตามนี้…
หลังจากแบ่งสาวกันเรียบร้อยพวกผมก็มานั่งดื่มกันต่อ คุยกันเื่นั้น เื่นี้ไม่หยุด แม่สาวโต๊ะที่พวกผมเล็งไว้ก็ขยันอ่อยไม่หยุดสงสัยจะอยากไม่น้อย ในที่สุดแม่สาวชุดแดงก็เดินเข้ามาทักทายเป็คนแรก เสร็จศรัณย์เขาล่ะ แล้วก็เป็จริงดังคาด ศรัณย์ขอตัวกลับก่อนทันที คงจะไปต่อที่ไหนสักที่
ต่อมาก็เป็คิวของ เพทาย ตามมาด้วยคิวของ แผ่นดิน
สุดท้ายก็คิวของผม หญิงสาวชุดดำสุดเซ็กซี่ขยี้ใจของผม
“ทำไมยังไม่กลับอีกล่ะคะเพื่อนๆคุณกลับกันหมดแล้วนะ”สาวเ้าเอ่ยขึ้น
“ก็คงเหตุผลเดียวกับคุณนั่นแหละครับทำไมยังไม่กลับอีกล่ะผู้หญิงตัวคนเดียวรู้ไหมครับว่ามันอันตราย”
“งั้นจะเป็การรบกวนไหมคะถ้าจะขอให้คุณไปส่ง”
“ไม่มีปัญหาครับแต่ผมอาจจะต้องแวะที่อื่นสักนิดหน่อย คุณคงไม่มีปัญหาใช่ไหม”
“ไม่มีปัญหาค่ะคุณสามารถจัดการธุระของคุณจนเสร็จได้ฉันไม่รีบค่ะ”
“โอเคครับ อาจจะช้านิดหน่อยแต่ผมจะไปส่งคุณเอง”
“ฉัน นิตาค่ะ”
“เรียกผมว่า อคิน ”
….อืมมม….อ่าส์…ซี๊ดดด
เสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วทั้งห้องอย่างถึงพริกถึงขิงเ้าของร่างสูงขยับสะโพกระรัวเร็วใส่หญิงสาวใต้ร่างที่อยู่ในท่าคลานเข่าเ้าหล่อนไม่ทำให้ผิดหวังเด้งสะโพกสวนกลับมาอย่างรู้งาน
หญิงสาวตัวกระตุกทันทันทีหลังจากชายหนุ่มส่งให้ถึงฝั่งฝันตามมาด้วยร่างของชายหนุ่มที่กำลังจะถึง
“อ่าาา…อ๊าาา!!!....” ร่างสูงคำรามลั่นก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมากระทบถุงยาง ชายหนุ่มดึงถุงยางออกแล้วโยนทิ้งข้างเตียงก่อนจะฉีกซองใหม่มาสวมใส่ทันที
“ผมคงส่งคุณกลับบ้านช้าหน่อยนะผมยังไม่เสร็จธุระเลยครับ”ชายหนุ่มก้มลงกระซิบข้างหูหญิงสาว
“ไม่เป็ไรค่ะทำธุระอคินต่อเถอะค่ะคืนนี้ยังอีกยาวไกล นิตาไม่รีบ”
“..ใช่คืนนี้ยังอีกยาวไกลนิตาพูดถูก..”
“ อึก…. อ่า.. ”
เสียงของเนื้อกระทบกันดังขึ้นอีกครั้ง…
แกร๊ก… อคินทิ้งตัวลงบนเตียงนอนภายในคอนโดหรูของตนเองหลังจากไปส่งผู้หญิงที่ชื่อนิตาคนนั้นที่บ้านของเธอชายหนุ่มก็กลับมายังห้องของตัวเอง ตีสี่ อคินดูเวลาในโทรศัพท์ของตัวเองพลางหาวนอน ชายหนุ่มพล่อยหลับไปในทันทีหลังจากวางโทรศัพท์ โดยไม่รู้ตัว มีดวงตาคมปลาบจ้องมองมาจากปลายเตียงสำรวจกวาดมองไปทั่วทั้งตัวของชายหนุ่มอย่างพึงพอใจ
…หึ...
#ผมท้องกับผี
@Doilaekmai
สวัสดีค่ะทุกคนฝากนิยายเื่ผมท้องกับผี ด้วยนะคะ คำผิดอาจมีตกหล่นไปบ้างพบเห็นแจ้งเค้าได้นะคะ เพราะบางครั้งเค้าก็ไม่เห็น
เื่นี้เราตั้งใจมากๆฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ
เม้นท์เป็กำลังใจได้นะคะ ขอบพระคุณอย่างสูงเลย ที่อ่านจนจบตอนนี้