บทที่ 12 1/2
อาวุธลับของท่านรองประธาน
ความเดิมตอนที่แล้ว
“ขอบคุณนะ”
เมนิลายิ้มบางๆ ให้เขา เตชินทร์จึงยิ้มตอบเธอ ซึ่งทั้งคู่ต่างตกอยู่ในภวังค์โดยไม่ทันสังเกตเลยว่ากันต์กำลังนั่งมองพวกเขาอยู่ตลอด และตอนนี้เขาเองก็ค่อนข้างมั่นใจแล้วว่า…
ลูกพี่และหัวหน้ามีใจให้กันอย่างแน่นอน!
“กับข้าวโต๊ะสองได้แล้วจ้า”
เสียงแม่ครัวปลุกเมนิลาและเตชินทร์ตื่นจากภวังค์ เขาจึงอาสาเป็คนไปเอาอาหารเอง และในขณะที่เขากำลังเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ครัว ทันใดนั้นก็มีเสียงะโเรียกชายหนุ่มดังขึ้นมาลั่นร้าน
“พี่ชินคะ!!!!”
-------------------------------------------------------
ทุกสรรพสิ่งรอบข้างดูเงียบงันไปชั่วขณะ แม้แต่เสียงตะหลิวที่ดังกระทบกับกระทะอย่างเมามันก็หยุดชะงักลง ทุกคนภายในร้านต่างหันไปมองหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มวัยยี่สิบปีที่กำลังยืนจังก้าอยู่ทางเข้าร้าน เธอระบายรอยยิ้มกว้างจนเห็นฟันเรียงสวยประดุจว่ากำลังตื่นเต้นกับอะไรบางอย่าง
ในขณะที่คนถูกเรียกอย่างเตชินทร์กลับยืนขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงงงวย เพราะเขาไม่ได้รู้จักมักจี่กับสาวน้อยตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย เหตุไฉนเธอคนนั้นถึงได้เรียกเขาด้วยท่าทีที่สนิทสนมนัก
แต่ทว่า หนึ่งในนั้นกลับมีใครบางคนที่คุ้นเคยกับเธอเป็อย่างดี ซึ่งเขาก็ประหลาดใจที่ได้เจอเธอที่นี่เช่นกัน
“พี่ชินนนน”
เธอร้องเรียกเขาอีกครั้งพร้อมทั้งวิ่งเข้ามากอดเตชินทร์แน่นอย่างไม่แคร์สายตาของคนในร้าน โดยเฉพาะเมนิลาที่เบิกตากว้างอย่างใ และได้แต่แปลกใจว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้ใจกล้าวิ่งเข้ามากอดผู้ชายกลางร้านเช่นนี้
“เฮ้ย! อะไรเนี่ย”
เตชินทร์รีบดันตัวหญิงสาวปริศนาให้ออกห่างจากตัวเขาทันที ยิ่งเขาเห็นสายตาของเมนิลาที่มองมา เขาก็มั่นใจได้เลยว่าเธอกำลังเข้าใจผิดและคิดไปไกลถึงดาวพลูโตอยู่แน่นอน
เมื่อหลุดจากเธอได้แล้ว เตชินทร์ก็เปิดปากถามออกไป
“เธอเป็ใครเนี่ย”
แต่ไม่ทันที่เธอจะอ้าปากตอบ กันต์ก็โพล่งขึ้นมาก่อน
“เฌอรีน!!”
เตชินทร์และเมนิลาจึงหันไปมองเขาทันที
“เอ็งรู้จักน้องคนนี้ด้วยเหรอ?” เตชินทร์ถาม
“น้องข้างบ้านน่ะพี่”
กันต์ตอบก่อนจะหันไปถามเฌอรีน “เธอมาทำอะไรที่นี่อะ”
ทว่าเธอกลับเลือกที่จะไม่สนใจคำถามจากปากกันต์ ก่อนจะหันไปเกาะแขนพร้อมส่งสายตาแวววับให้กับเตชินทร์แทน
“ว่าแต่พี่ชินจำเฌอไม่ได้จริงๆ หรือคะ”
เตชินทร์ส่ายหน้าแทนคำตอบ หญิงสาวจึงแสร้งทำหน้ามุ่ยพลางยกแขนขึ้นกอดอกอย่างกระเง้ากระงอด
“เฌอรีนเสียใจนะเนี่ย”
คิ้วเตชินทร์ในตอนนี้ถึงกับขมวดผูกเป็ปมหนักยิ่งกว่าเดิม ไม่ว่าเขาจะเค้นสมองทบทวนความทรงจำมากแค่ไหนก็รู้สึกไม่คุ้นหน้าเธอเลยแม้แต่นิด และเมื่อไม่เห็นวี่แววว่าเขาจะจำได้ สาวน้อยจึงยอมเฉลยในท้ายที่สุด
“โธ่…หนูก็คือคนที่พี่เคยช่วยไว้ที่ผับเมื่อเกือบสองเดือนที่แล้วไงคะ”
เตชินทร์ที่ได้ยินดังนั้นก็ชะงัก เขาหรี่ตามองพิจารณาไปที่เฌอรีนอย่างละเอียดอีกครั้ง ทันใดนั้น ภาพเหตุการณ์เมื่อวันที่เขาเกือบโดนกระทืบตายที่ร้านเหล้าก็ปรากฏชัดขึ้นมากลางอากาศ
“อ้วกกกกกกกก”
เหล่าฝูงชนที่มุงดูก่อนหน้าถึงกับวงแตกเพราะกลัวถูกลูกหลงที่ไม่พึงประสงค์ ในขณะที่เตชินทร์ก็ปล่อยมันออกมาอย่างไม่ขาดสาย
“อย่าเข้ามาใกล้กู ออกไป๊!”
ชายร่างบึกถอยกรูดอย่างรังเกียจ แล้วรีบวิ่งเข้าไปล้างตัวในห้องน้ำทันที
ขณะเดียวกัน เตชินทร์ก็รับรู้ได้ถึงสายตาของผู้หญิงคนหนึ่งที่มองมาอย่างอึ้งๆ เขาเลยหันไปยกนิ้วหัวแม่มือให้แล้วโก่งคออ้วกโชว์อีกรอบ
“อ้วกกกกกกกก” สิ้นสุดการอ้วกก็ล้มลงไปนอนกองก้นอยู่ที่พื้น
เอฟกับป้อนจึงรีบวิ่งเข้าไปแบกเพื่อนออกจากร้านทันที และก่อนที่เตชินทร์จะหมดสติ เขาก็เห็นว่าเธอคนนั้นมองตามเขาไม่หยุดจนลับสายตาไป
เมื่อทบทวนภาพในอดีตมาจนถึงตรงนี้ เตชินทร์ก็ทำหน้าเหมือนจำได้และเผลอร้อง ‘อ๋อ’ ในลำคอขึ้นมาเบาๆ
“ถ้าไม่ได้พี่ชินช่วยไว้ เฌอคงไม่รอดแน่ๆ ค่ะ”
เฌอรีนค่อยๆ กระแซะเบียดเข้าไปชิดใกล้ตัวของเตชินทร์มากขึ้นจนเขาเริ่มรู้สึกอึดอัด ในขณะที่เมนิลาเองก็แอบสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างช้าๆ เหมือน้าจะพยายามบอกให้ตัวเองใจเย็นลง
“เนี่ยถ้าป้าแอนไม่ส่งภาพที่ถ่ายคู่กับพี่เมื่อวันที่ไปทัวร์กับแก๊งศิษย์เก่ามาให้ดู เฌอก็ไม่รู้เลยนะว่าพี่ชินทำงานที่นี่อะ”
กันต์เห็นท่าทางออเซาะของเฌอรีนแล้วก็มิวายแอบหมั่นไส้ เขาจึงยกแขนทั้งสองข้างขึ้นเท้าเอว
“นี่! กอดผู้ชายกลางร้านแบบนั้น เธอไม่อายคนอื่นเขาหรือไงฮะ”
“แปลกตรงไหน ถ้าฉันจะแสดงความรักกับคนที่ฉันชอบอะ”
เฌอรีนพูดอย่างหน้าซื่อตาใสโดยที่ไม่มีท่าทีกระดากปากแม้แต่น้อย แต่มันก็มากพอที่จะทำให้เมนิลาถึงกับนิ่งช็อกไปเลยทีเดียว ซึ่งเตชินทร์เองก็มีอาการไม่ต่างไปจากเธอ มิหนำซ้ำยังขนลุกไปทั้งตัวเมื่อรับรู้ได้ถึงรังสีอันน่ากลัวแผ่กระจายออกมาจากตัวของสาวเ้า ส่วนกันต์ที่เห็นสีหน้าของหัวหน้าสาวก็รีบกระแอมไอเปลี่ยนเื่ทันที
“แล้วตกลงเธอมาทำอะไรที่นี่มิทราบ”
เฌอรีนถอนหายใจแล้วปรายสายตามองเพื่อนบ้านอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไรนัก เธอถึงได้ตอบสนองเขาต่างจากเตชินทร์ราวฟ้ากับเหวเช่นนี้
“ก็มาฝึกงานน่ะสิยะ”
เมนิลาที่ได้ยินดังนั้นก็ย่นคิ้วด้วยความสงสัย
“แต่บริษัทไม่มีนโยบายรับเด็กฝึกงานนี่นา”
“พี่เป็คนอนุมัติเองน่ะครับ”
ทันใดนั้น เสียงนุ่มทุ้มอันคุ้นหูก็ลอยขึ้นมาไม่ไกลจากที่พวกเขายืนอยู่ ก่อนจะตามมาด้วยท่านรองประธานหนุ่มที่เดินยิ้มเข้ามาอย่างอารมณ์ดีผิดปกติ จากนั้นเขาก็เดินมาหยุดอยู่ข้างๆ เมนิลา
“จู่ๆ พี่ก็นึกครึ้มอยากเปิดรับเด็กฝึกงานน่ะ พวกเขาจะได้ช่วยแบ่งเบาภาระพี่…”
ชรัญเว้นไปสักพัก “อืม…พี่หมายถึงจะได้มาช่วยเมย์น่ะ ่นี้งานล้นมือเลยไม่ใช่เหรอ?”
แม้ปากจะพูดกับเธอแต่สายตาของเขาดันมองไปที่เตชินทร์อย่างเย้ยหยัน ทำเอาคนที่ถูกท้าทายถึงกับแยกเขี้ยวด้วยความไม่พอใจ
“ยังไงนายก็ช่วยสอนงานน้องเขาด้วยนะ เมย์จะได้ไม่เหนื่อยมาก”
พูดจบ ชรัญก็ยิ้มมุมปาก
แต่ทว่ากันต์ที่เพิ่งรู้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างเมนิลากับเตชินทร์เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านั้นก็รีบออกตัวแทนทันที เพราะเขาเองก็ไม่อยากให้ยัยน้องเพื่อนบ้านเข้ามาทำลายสถานะที่กำลังจะเปลี่ยนไปของทั้งสอง
“เอ่อ เดี๋ยวผมช่วยสอนยัยเด็กคนนี้เองครับคุณชรัญ”
“ยี้ ใครจะยอมให้คนที่ยังไม่ผ่านโปรมาสอนกันยะ แบร่!”
เฌอรีนรีบปฏิเสธพร้อมทั้งมองเหยียดกันต์ั้แ่หัวจรดเท้า เขาที่ได้รับปฏิกิริยาอันไม่น่ารักจากเธอก็ขบกรามแน่นโดยอัตโนมัติ ก่อนจะฟิวส์ขาดเผลอปะทะฝีปากกับยัยตัวดีออกไป
“หน็อย ยัยเด็กบ้า!”
แต่ยัยเด็กปีนเกลียวกลับลอยหน้าลอยตาพร้อมทั้งแลบลิ้นปลิ้นตาใส่อย่างไม่เกรงกลัวรุ่นพี่อย่างกันต์เลยสักนิด จะว่าเป็การทะเลาะกันที่ง่องแง่งที่สุดก็ว่าได้ ซึ่งเสียงเอะอะโวยวายนี้ก็สามารถเรียกความสนใจจากคนในร้านได้เป็อย่างดี ทุกคนต่างหันไปมองที่พวกเขาเป็จุดเดียวโดยไม่ทันได้สังเกตว่ายังมีอีกคู่หนึ่งที่กำลังเล่นาทางประสาทกันอย่างเงียบๆ และต่างจ้องเขม็งกันอย่างไม่วางตา!
เตชินทร์เผลอกำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจหลังจากที่เห็นว่าชรัญสามารถพลิกเกมกลับขึ้นมาอยู่เหนือเขาได้อีกครั้ง เขาหรืออุตส่าห์มี่จังหวะได้อยู่ใกล้ชิดกับเมนิลาแล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายก็ถูกคู่แข่งส่งอาวุธลับที่แลดูจะประทับใจในตัวเขามากเป็พิเศษเข้ามาขัดแข้งขัดขาอีกจนได้
นี่เราจะต้องแพ้มันไปอีกนานแค่ไหนกัน!
โปรดติดตามตอนต่อไป
-----------------------------------------------------------
เ้าต้นนุ่น:
เอาแล้วววว ป๋าชรัญพลิกกลับมาถือไพ่เหนือกว่าเฮียชินแล้ว
ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงที่เฮียเคยช่วยไว้เมื่อวันนั้นจะทำให้เฮียต้องมานั่งปวดหัวในวันนี้ อิอิ
ความในใจเ้าต้นนุ่น :
คอมเมนต์สักนิดเพื่อเป็กำลังใจให้เ้าต้นนุ่นได้มีแรงปั่นเฮียชินหน่อยนะคะพี่ๆ
113
![[Secret Hunter] สก๊อยลงเรด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1740038582_76753446.webp)
![[มี E-book] ขอโทษที...ผมเกิดใหม่กลายเป็นนักแสดงเด็กเส้นท่านประธาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1750406039_40243254.webp)
