เ้าลูกชิ้นน้อยนี่พอได้ฟังเื่ราวที่ได้วางแผนเื่การนำเสบียงอาหารออกมาแจกจ่ายได้แล้วว่าทำอย่างไรกัน ก็พูดออกมาแบบไม่ได้คิดอะไรหรอกก็แค่คำพูดเปรยๆเท่านั้นเอง
เพียงแต่ว่าพอได้เห็นสีหน้าและท่าทางของทั้ง ปู่ ตา พ่อ ลุง อา และพวกพี่ชาย ก็เกิดอยากจะแกล้งเสียหน่อย ก็เลยพูดออกไปให้แทงใจเล่นๆว่า การที่จะโกหกผู้คนไม่ใช่เื่ดีแต่ก็ต้องทำอะไรแบบนั้น…!!!!!
เล่นเอาทั้งปู่ ตา พ่อ ลุง อา และพวกพี่ชายพากันสะดุ้งสุดตัวหน้าตาบอกบุญไม่รับกันเลยทีเดียว พากันเก้อเขินกันไปเลย จะว่าไปแล้วหนึ่งในแผนการที่แต่เื่ราวมานี่ ก็มีเ้าลูกชิ้นน้อยบอกให้สร้างเื่แต่งเื่ขึ้นมาด้วยนะ….!!!!
“เอิ่มมม…..!!!!!”
“อะแฮ่มมม…….!!!!”
“แม่ว่าพวกเราเตรียมตัวเดินทางไปหลังหมู่บ้านซินอี๋ของเรากันดีกว่านะเด็กๆ”แม่
“ดีค่ะ…!!!”สองสาวน้อยตอบก่อนใครเพื่อนเลย
“ไปกันเลยค่ะ”ลูกชิ้นน้อย
“ว่าแต่น้องลูกชิ้นน้อยจะเอาอาหารในโรงเก็บเสบียงเพิ่มด้วยไหม…..????”พี่สาวเฝิ่นซือ
“ไม่ต้องหรอกพี่สาว ที่ลูกชิ้นฝากคุณตาเทพเซียนเก็บไว้ให้ก็มีเยอะแล้วล่ะ น่าจะเพียงพอนะ”ลูกชิ้นน้อย
“อืม….หงึก…หงึก….”พี่สาวเฝิ่นซือ
สองสาวน้อยเดินนำหน้า และพูดคุยกันไปด้วยอย่างเพลิดเพลิน แต่พวกผู้ใหญ่เองก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงตอนที่เ้าลูกชิ้นน้อยโบกมือ หรือเพียงแค่ชี้นิ้ว เพียงแค่นั้นของทุกๆอย่างก็หายวับไปเลย…..!!!!!
และเช่นเดียวกันแค่เพียงยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องเก็บเสบียงเพียงแว๊บเดียวอาหารมากมายก็วางกองเต็มห้องไปหมดเช่นเดียวกัน จะไม่ให้พวกท่านจดจำได้อย่างไรกันเล่า….!!!! มันเป็ภาพที่ติดตาจริงๆ เมื่อคืนนี้กว่าพวกท่านจะพากันนอนหลับตาลงกันได้ก็ยากมากจริงๆ เพราะยังคงมีความตื่นเต้นกันอยู่กลัวว่าทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นมันจะเป็เพียงความฝัน หรือภาพลวงตาเท่านั้น
สมาชิกในครอบครัวบ้านไป๋ และบ้านเหวิน พากันเดินออกมาจากหลังหมู่บ้านซินอี๋ ซึ่งเป็เส้นทางที่ใกล้ที่สุดเพราะติดกับที่ดินบ้านของพวกเขาทั้งสองบ้าน และค่อนข้างแน่นอนว่าไม่มีคนในหมู่บ้านซินอี๋จะสามารถมาเจอได้ นอกเสียจากว่าจะพากันมาใช้เส้นทางด้านหลังหมู่บ้านฯเส้นนี้เท่านั้น แต่ว่าเวลาเดินทางมาก็ต้องผ่านบ้านไป๋ บ้านเหวินกันอยู่ดี
“เดี๋ยวขึ้นไปตรงบริเวณนั้นสักหน่อยก็แล้วกันนะ”ตา
“ได้ครับ”พ่อ ลุง อา
“เอาล่ะทุกๆคน เด็กๆ พวกเราจะเลือกตรงบริเวณนี้ละกันนะ”ปู่
“ค่ะ” “ครับ”พวกเด็กๆ
“ลูกชิ้นน้อยหลานรัก วางเสบียงอาหารตรงบริเวณนี้ได้เลยนะ”ตา
“แถวๆนี้นะคะ ได้เลยค่าาาา”ลูกชิ้นน้อย
“พรึ่บบ…..”
“.............!!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อาอาสะใภ้ และพวกพี่ๆ
“โอ้โฮ…!!!มีเยอะแยะไปหมดเลยน้องลูกชิ้นน้อย
“ลูกชิ้นบอกแล้วว่าแค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว ไม่ต้องไปเอาเพิ่มเติมที่โรงเก็บเสบียงอาหารที่บ้านเหวิน บ้านไป๋ของพวกเราหรอกจ้าพี่สาวจ๋าาาา”ลูกชิ้นน้อย
“พี่สาวเชื่อยิ่งกว่าเชื่อน้องลูกชิ้นน้อยอีก เยอะมว๊ากกกกกก”พี่สาวเฝิ่นซือ
เสบียงอาหารสด อาหารแห้งต่างๆ ลูกชิ้นน้อยก็นำมาปล่อยจุดเส้นทางเดินเท้า และพาหนะของหลังหมู่บ้านซินอี๋ไว้เยอะแยะไปหมดเลย โดยมีปู่ ตา พ่อ ลุง และอา คอยยืนรอเฝ้าเสบียงอาหารมายมายเหล่านี้เอาไว้จนกว่าทุกๆคนในหมู่บ้านซินอี๋จะมาช่วยขนกลับเข้าหมู่บ้านฯด้วยกัน
“เรียบร้อยแล้วนะคะปู่ ตา”ลูกชิ้นน้อย
“.........”ปู่ กับ ตา ยังคงเงียบกันอยู่ และคนอื่นๆด้วย
“อ้อ…จ้ะหลานรัก..!!!!”ปู่ และ ตา
“เอาล่ะ พวกลูกไปจัดการกันได้แล้วนะปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อาอาสะใภ้ และน้องสาวจะรออยู่ที่นี่กัน”พ่อ
“ได้ครับผม…!!!!”พวกพี่ชาย
“เพียงแค่ไปตามคนมา ไม่ต้องพูดอธิบายอะไรละเอียดเข้าใจหรือไม่กัน…???”ปู่
“เข้าใจครับผม..!!!”พวกพี่ชาย
“จำกันได้ใช่ไหมว่าจะต้องพูดว่าอะไรกันน่ะ…???”อา
“จำได้ครับผม..!!”พวกพี่ชาย
“โอ้….แต่งเื่โกหกรอบที่สองแล้วสินะ”ลูกชิ้นน้อย
“ใช่ๆ รอบสองแล้วล่ะ”พี่สาวเฝิ่นซือ
“................”ปู่ ตา พ่อ ลุง อา และพวกพี่ชาย
“อะแฮ่มมม…….”
“พวกเราไปก่อนแล้วนะครับ…!!!”พวกพี่ชาย
“แว๊บบบบ..!!!”
“ฮ่า…ฮ่า….ฮ่า…..”
ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ ที่อดกลั้นหัวเราะกันไม่ได้จริงๆ ก็ดูเข้าสิ เ้าตัวเล็กนี่ยังคงไม่พลาดโอกาสที่จะพูดย้ำๆ ซ้ำๆอีกรอบแล้ว
ที่แน่ๆพวกพี่ชายทั้ง 6 คน รีบเร่งฝีเท้าย้อนกลับเข้าไปในหมู่บ้านซินอี๋อย่างรวดเร็ว เพื่อหลีกเลี่ยงการรรับฟังคำแสลงหูจากเ้าลูกชิ้นน้อยกันนั่นเอง เพราะรู้สึกเขินอายกันจริงๆนั่นแหละ
“ลูกสาวไปเดินเล่นกับแม่ทางด้านโน้นกันดีกว่านะ…???”แม่
“ได้สิจ้ะแม่จ๋าาาา”สองสาวน้อย
แม่ที่รีบดึงตัวเ้าตัวแสบไปก่อน เพราะดูท่าแล้วถ้าไม่พาออกไปอาจจะพูดอะไรมากไปกว่านี้อีก ถือว่าช่วย ปู่ ตา พ่อ ลุง อาเอาไว้ ไม่ให้เก้อเขินอายมากจนเกินไปนัก
“เฮ้ออ……..เ้าตัวแสบเอ๊ย”ปู่ ตา พ่อ ลุง อา
“ที่จะต้องสร้างเื่โกหกขึ้นมาเนี่ย ก็ไม่ใช่เพราะเราหรือยังไงกันเ้าตัวแสบเอ๊ย แถมยังจะแนะนำพ่อ ปู่ ตา อีกต่างหากว่าจะต้องทำอย่างไรน่ะ”พ่อ
“หลานสาวนี่นะเฉลียวฉลาดมากจริงๆ เลยนะ และก็ช่างพูดจาถากถางพวกเราทุกๆคนได้โดนใจมากจริงๆเลยด้วย”ลุง
“ก็ใช่น่ะสิ”อา
“ตัวแค่นี้อายุเพียงแค่ 3 ปี ช่างเจรจาจริงๆ ผมที่เป็พ่อนี่ก็ถึงกับไปไม่เป็ พูดไม่ออกเลยเหมือนกัน ทำไมช่างสรรหาคำพูดได้ถึงขนาดนี้กันนะ เล่นพูดทีทำเอาพวกเราคนโตๆแล้วกระอักกันหมดเลย พูดไม่ออกจริงๆ”พ่อ
“ใช่ๆ”ลุง อา
“จะพากันมานินทาหลานสาวของฉันทำไมกันเนี่ย ???? ดีแล้วที่หลานสาวพูดจาเฉลียวฉลาดแบบนี้น่ะ”ตา
“ก็จริงครับ”ลุง พ่อ อา
“ใช่….หลานสาวฉันเฉลียวฉลาดมาก ขืนให้หลานสาวฉันเหมือนกับพวกแกทั้งสามคน ฉันสองคนนี่แหละจะต้องคิดหนักเชียว”ปู่
“ดีนะที่ไม่เหมือนเลย ช่างดีอะไรอย่างนี้นะดีจริงๆ”ตา
“.............???????”
ลุง พ่อ อา ที่เริ่มขมวดคิ้วเหมือนมีคำถามตัวใหญ่ๆในหัวเลย เมื่อได้ฟังคำพูดของตากับปู่ ที่ฟังๆแล้วมันทะแม่งๆอย่างไรก็ไม่รู้ ความหมายของพวกที่ท่านพูดออกมาน่ะมันเหมือนกับว่าพวกเขาทั้งสามคนน่ะไม่มีความเฉลียวฉลาดเอาเสียเลยน่ะสิ
“นี่พี่ชาย น้องชาย ทำไมฟังพ่อทั้งสองคนพูดเหมือนจะว่าพวกเราสามคนว่าเอ่อ…….”พ่อ
“โง่เง่า….!!!!”ลุง อา
“ใช่….!!!!”พ่อ
ลุง พ่อ อาเองก็ไม่อยากจะคิด และพูดคำนี้ออกมาจากปากของพวกท่านเลยจริงๆ แต่พูดว่าตัวของพวกท่านเองจะดีกว่าโดนปู่ กับตาพูดว่าออกมาตรงๆ ว่า “โง่”
ในขณะที่คนบ้านเหวิน บ้านไป๋กำลังรออยู่บนเส้นทางเดินทางบนูเาด้านหลังหมู่บ้านซินอี๋กันนั้น คนจากในหมู่บ้านซินอี๋ก็กำลังเดินทางมาถึงกันแล้ว แต่เสียงเรียกหามาก่อนเลย……
“เ้าเฒ่าไป๋ เ้าเฒ่าเหวิน…..”เพื่อนรุ่นเดียวของพวกท่าน
“ท่านผู้นำหมู่บ้านฯทั้งสอง”
“เ้าพวกเส้นพวกเรามากันแล้ว มีอะไรให้ช่วยงั้นเหรอ…???”
แต่ละคนที่เป็เพื่อนร่วมก๊วนกันมาั้แ่รุ่นๆ ในแต่ละรุ่นต่างก็พากันร้องเรียกหาพรรคพวกรุ่นเดียวกันอย่างสนิทใจ ไม่ว่าจะเป็กลุ่มเพื่อนๆของปู่กับตา และกลุ่มพวกเพื่อนๆของพ่อ ลุง อา
“มาทางนี้ พวกเราอยู่ทางด้านนี้”พ่อ
“ได้ๆ กำลังขึ้นไป”เพื่อนของพ่อ ลุง อา
คนในหมู่บ้านซินอี๋ กำลังขึ้นไปพบกับคนบ้านเหวิน บ้านไป๋ แต่ว่าพอถึงจุดที่คนบ้านเหวิน บ้านไป๋อยู่แล้ว ก็ถึงกับพากันนิ่งแข็งกันไปเลย ตาโต อ้าปากค้างกันไปหมด เพราะว่าสิ่งที่คนในหมู่บ้านซินอี๋เห็นตรงหน้านี้มันคือของมากมายเหลือเกิน มากมายจนพวกเขาคิดว่าตาฝาดไป หรือว่าฝันกันไปก็มี พยายามลืมตา เปิดตากันอยู่หลายต่อหลายรอบ บ้างก็ขยี้ตากันแล้วขยี้ตากันอีก เพื่อให้แน่ใจว่าตาไม่ฝ้าฟางกัน
ต่างพากันสะกิดถามคนข้างๆว่าเห็นอย่างที่พวกเขากำลังเห็นกันอยู่ใช่ไหม…..?????
“นี่มันอะไรกันเ้าเฒ่าเหวิน เ้าเฒ่าไป๋”ผู้เฒ่าฟางเพื่อนสนิทปู กับ ตา
“ก็เสบียงอาหารสด อาหารแห้งที่ได้รับมาจากตัวเมืองอย่างไรเล่า…???? แล้วเ้าเห็นเป็อะไรล่ะฮะเ้าเฒ่าฟาง???”ปู่
“หรือว่าแก่เสียจนต้าฝ้าฟางไปหมดแล้วน่ะ”ตา
“หนอยเ้าสองเฒ่า ฉันก็อายุเท่าพวกแกนั่นแหละเกิดปีเดียวกันจะมาแก่มากแก่น้อยกว่าพวกแกได้ยังไงกันฮะ…!!!!”ผู้เฒ่าฟาง
“เหอะ….”ปู่ กับ ตา
“พอเถอะพวกพี่ทั้งสามคนน่ะหยุดทะเลาะ หยุดเถียงกันก่อน ไม่อายลูกๆหลานๆบ้างหรือยังไงกันคะ รีบจัดการยกเสบียงอาหารพวกนี้กลับเข้าหมู่บ้านฯกันก่อนเถอะค่ะ”ย่า
“ชะอุ้ย….!!!!”ปู่ ตา เพื่อนฟาง
“ได้ครับผม…!!!”ปู่ ตา ผู้เฒ่าฟาง
“รีบเร่งมือขนกันเถอะค่ะ จะได้มีทำกันสำหรับอาหารมื้อต่อไปกันเลย”ยาย
“เอาล่ะ ทุกๆคนช่วยกันยกเสบียงอาหารกลับเข้าหมู่บ้านฯกัน”ปู่
“ได้ครับผู้นำหมู่บ้านฯ เย้….เย้….เย้…..”ทุกๆคน
“ไหนรีบเล่ามาให้ฟังหน่อยเร็วเข้าเ้าสองเฒ่าว่าทำไมรอบนี้ถึงได้โชคดีมากมายขนาดนี้ได้ของช่วยเหลือมาเยอะเกินคาดเลยนะเนี่ยนะ”ผู้เฒ่าฟาง
“จริงๆพวกเราก็ไม่ได้คาดคิดว่า จะได้มาเยอะมากมายขนาดนี้หรอก แต่อาจจะเป็เพราะว่าเมื่อวานนี้ได้ช่วยเหลือพวกตระกูลใหญ่ร่ำรวยได้โดยบังเอิญล่ะมั้ง พวกเขาก็เหมือนว่าจะตอบแทนพวกเราก็เลยได้เสบียงอาหารมากมายถึงเพียงนี้ เพื่อแทนคำขอบคุณเสียมากกว่าน่ะ”ตา
“อือ….หงึก….หงึก…..ก็น่จะใช่นั่นล่ะนะคนร่ำรวยนี่หน่านะ สามารถให้พวกนายได้มากขนาดนี้คงจะมีฐานะไม่ธรรมดาจริงๆนั่นแหละ”ผู้เฒ่าฟาง
“จริงด้วยสิ แล้วทำไมถึงได้มาเอาของกองไว้แถวนี้เล่า แทนที่จะจ้างรถเข้ามาในหมู่บ้านซินอี๋ของพวกเราเลยก็ได้ อย่างไรเสียพวกเราทุกๆคนในหมู่บ้านฯก็จะต้องช่วยออกค่ารถอยู่แล้วล่ะ”ผู้เฒ่าฟาง
“ถ้าพวกฉันมากันเองก็ต้องจ้างรถมาอยู่แล้ว แต่ว่านี่พวกเขาไม่เพียงแต่ให้เสบียงอาหารเพิ่มเติมมากมาย แต่ยังมีการตอบแทนน้ำใจโดยการเอารถมาส่งถึงที่นี่อีก แต่ฉันสองคนเกรงใจเขาก็เลยบอกให้ส่งแค่นี้ก็พอแล้ว เดี๋ยวจะให้คนในหมู่บ้านฯมาขนของต่อเอง เดี๋ยวพวกเขาจะไปทำธุระไม่ทันกัน”ปู่
“อ้อ..แล้วก็…”ผู้เฒ่าฟาง
“โอ๊ย…!!!! เ้าเฒ่าฟางหยุดถามได้แล้ว น่ารำคาญเสียจริงไปช่วยกันเถอะ แล้วคิดได้เลยว่ามื้อเย็นน่ะจะกินอะไรกันสำหรับฉลองได้ร้บเสบียงอาหารดีๆแบบนี้น่ะ”ตา
“ก็ได้”ผู้เฒ่าฟาง
ทุกๆคนในหมู่บ้านซินอี๋ที่ตอนนี้ดูจะครึกครื้นกันทั้งหมู่บ้านฯแล้วจริงๆ ปรกติแล้วการนำเสบียงที่ได้รับการช่วยเหลือมาบ้างก็ถือว่าทุกๆคนก็ดีใจกันมากแล้ว แต่รอบนี้ไม่เหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา มันเยอะ และเยอะมว๊ากกกกกก
*****************
อาหารสด อาหารแห้งมากมายที่ลูกชิ้นน้อยเองได้เก็บเอาไว้ในระบบนักเลงก็ได้นำออกมาทิ้งไว้ทั้งหมด โอ้..!!!ต้องบอกว่านำมากองไว้ที่เส้นทางเดินทางบนูเา เพื่อนำมาแจกจ่ายให้กับทุกๆคนในหมู่บ้านซินอี๋ ที่รู้จักกันหมดทั้งหมู่บ้านฯ ส่วนที่เหลือก็จะนำไปกระจายช่วยหมู่บ้านฯเพื่อนบ้านกันที่อยู่ละแวกใกล้เคียงกันด้วย….
1K
