บทที่ 31 ของขวัญจากอิงอิงน้อย
เมื่อได้ฟังคำพูดของนายใหญ่ตระกูลฉินหัวใจของทุกคนก็เต้นเร็วขึ้น
จริงอยู่ที่ท่าทางของชายชราตอนนี้อาจจะดูไม่เป็มิตรสักเท่าไหร่นัก
พวกเขามองไปยังฉินอิงอิง เด็กน้อยตัวนุ่มนิ่มหน้าตาสวยโดดเด่น เพียงแค่เห็นก็มีความสุขแล้ว
นายใหญ่ของตระกูลยังคงรักษาสีหน้าเรียบนิ่ง
เมื่อฉินอี้ซิงกำลังจะพูดบางอย่าง เสียงเด็กน้อยนุ่มนิ่มในห้องรับแขกก็ดังขึ้น
“ที่แท้นี่ก็คือคุณปู่เหรอ คุณปู่สูงและหล่อมาก!”
ในโลกของลูกวาฬ ตัวผู้ทุกตัวหวังว่าพวกมันจะแข็งแรงและแข็งแกร่ง ยิ่งโตขึ้นยิ่งดุดัน มีเพียงวาฬที่กินไม่อิ่มั้แ่เด็กเท่านั้นที่มีขนาดตัวแคระแกร็น
คุณปู่ฉินเป็คุณพ่อของคุณพ่อ เขาเลี้ยงพ่อของเธอให้สูงและหล่อมาก แน่นอนว่าคุณปู่ฉินจะต้องแข็งแรงมากกว่า
จริง ๆ แล้วคุณปู่ฉินดูแลตัวเองเป็อย่างดี แม้ว่าผมของเขาจะเป็สีเทา แต่เขาก็สูงและออกกำลังกายตลอดทั้งปี อีกฝ่ายจึงไม่มีไขมันที่เอวและหน้าท้อง
ชายชรายังให้ความสำคัญกับการแต่งตัวมากอีกด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะรอยย่นที่มุมหางตาและหน้าผาก ถึงแม้เขาจะอายุเกินเจ็ดสิบแล้ว แต่เมื่อมองแวบแรก หากบอกว่าเขาอายุห้าสิบก็คงมีคนเชื่อ
ทุกคนตกตะลึงกับคำชมที่มาแบบไม่ทันตั้งตัว "..."
ฉินอี้หานเองก็ไม่ต่างกัน "..."
นี่เป็ครั้งแรกในชีวิตที่ถูกเด็กน้อยวัยสามขวบครึ่งชมว่าทั้งสูงและหล่อ นายใหญ่ตระกูลฉินจึงอึ้งไป
หลังจากที่อึ้งไปสักพักจึงรู้สึกว่าแก้มของเขาเริ่มร้อนผ่าวขึ้น
นายใหญ่ของตระกูลมองไปที่ฉินอี้หานอย่างเคร่งขรึม ใช้สายตาถามว่า ‘นี่แกเป็คนสอนเหรอ’
ฉินอี้หานเป็คนที่กลัวพ่อของเขาน้อยที่สุดในบรรดาลูกชายทั้งสามคน เมื่อสบตากับพ่อ เ้าตัวจึงเม้มริมฝีปากอย่างเมินเฉย
คุณปู่ฉินเงียบงัน "..."
คุณย่าฉินเพิ่งออกมาจากห้องครัว เมื่อได้ยินความโกลาหลและเห็นเด็กน้อยยืนอยู่ตรงหน้าคุณปู่เธอก็เอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น
“เอ๋! เธอคืออิงอิงน้อยใช่ไหม?”
ฉินอิงอิงหันหลังกลับมา เห็นคุณย่าท่าทางใจดี ตัวอวบอ้วน
เหมือนกับคุณยายวาฬของเธอเลย อ้วนเหมือนกัน!
ลูกวาฬน้อยรู้สึกตกหลุมรักคุณย่าในทันที
“คุณย่า!”
คุณย่าฉินวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหาเธอ ฉินอิงอิงก็วิ่งเข้าไปหาอีกฝ่ายด้วยขาสั้น ๆ ของตัวเองเช่นกัน
ทุกคนมองดูภาพนั้นและไม่อาจหยุดรอยยิ้มบนใบหน้าได้
มีเพียงฉินอี้หานและเยี่ยนลี่เฉิงเท่านั้นที่เปลี่ยนสีหน้า
“อิงอิงน้อย!”
“คุณย่าฉินระวัง!”
ด้วยสายตาที่งงงวยของคนในตระกูลฉิน พวกเขาเห็นอิงอิงน้อยบินไปหาคุณย่าด้วยขาสั้น ๆ แต่คุณย่ายังไม่ทันรับอิงอิงน้อยเข้าไปในอ้อมแขน หญิงชราก็แทบจะล้มลงกับพื้นด้วยแรงชนของเด็กน้อยที่ไม่เบานัก
แต่ฉินอิงอิงตอบสนองอย่างรวดเร็ว เมื่อคุณย่าฉินเกือบจะล้มลง เธอจึงรีบไปอยู่ด้านหลังของคุณย่า เ้าตัวเล็กดันร่างเล็กที่อ้วนท้วนของเธอไปที่หลังของคนแก่
คุณย่าฉินซึ่งเกือบจะล้มไปกองบนพื้น จู่ ๆ ก็ตั้งสติได้เพราะเสียงแหลมเล็กที่ดังมาจากด้านหลัง
“คุณย่าใจเย็น ๆ ค่ะ อิงอิงแรงเยอะมาก”
เมื่อเธอเห็นคุณแม่ของพ่อผู้ให้อาหาร จู่ ๆ ก็นึกถึงคุณยายของตัวเองทันที เธอลืมไปครู่หนึ่งว่าวาฬกับมนุษย์นั้นแตกต่างกัน โดยเฉพาะมนุษย์ที่เป็ผู้สูงอายุ เธอไม่ควรเร่งรีบเข้าหาอีกฝ่ายตามใจชอบ
“ขอโทษค่ะคุณย่า อิงอิงเกือบจะชนคุณย่าล้มแล้ว”
คุณย่าฉินรู้สึกว่าเหตุการณ์ทุกอย่างค่อนข้างกะทันหัน ถึงเธอจะดูอ้วนแต่จริง ๆ แล้วเธอมีสุขภาพดีมาก
เธอยืมแรงของเด็กน้อยเพื่อที่จะยืนให้มั่นคง หลังจากยืนตรงแล้วก็หันหลังกลับไปกอดหลานสาวไว้ในอ้อมแขน
“หลานรักของย่า! เป็อย่างที่คาดไว้ ทั้งน่ารัก นิสัยดี และเอาใจใส่!”
ฉินอี้หานและเยี่ยนลี่เฉิงต่างรีบวิ่งเข้ามาและถอนหายใจ เพราะกลัวว่าคุณย่าจะล้มลง
ไม่ว่าคุณจะอายุเท่าไหร่ ถ้าหากเจอแรงมหาศาลของฉินอิงอิงเข้า อย่างไรก็จะต้องหงายหลังอย่างแน่นอน
แต่ใครจะคิดว่าอิงอิงน้อยจะตอบสนองเร็วและเดินไปรองด้านหลังของคุณย่าไว้
ฉินอิงอิงหันไปมองพ่อและพี่ชายของเธอด้วยรอยยิ้ม หลังจากนั้นก็หันไปชมคุณย่า
“คุณย่าก็น่ารัก ยิ้มเหมือนดอกไม้บานเลยค่ะ!”
หลังจากสถานการณ์วิกฤตผ่านไป ฉินอี้ซิงและคนอื่น ๆ ยังคงมีเหงื่อออกบนหลัง อีกทั้งยังรู้สึกขบขันกับคำพูดของเด็กน้อย
“เมื่อครู่เพิ่งจะชมคุณปู่ ตอนนี้ชมคุณย่า ปากเล็ก ๆ ของอิงอิงน้อยช่างหวานเหลือเกิน”
ฉินอิงอิงหัวเราะคิกคัก “คุณปู่สูงหล่อ ส่วนคุณย่ายิ้มน่ารักเหมือนดอกไม้บาน คุณลุงใหญ่และคุณลุงรอง พี่ชายของคุณพ่อทั้งสองคนเองก็สูงและหล่อมาก!”
ฉินอี้ซิงและฉินอี้เฉิน ฉินเฉิงเจ๋อและฉินเฉิงไห่ ฉินเฉิงเฟิงและฉินเฉิงอวี้ “...”
ทุกคนในบ้านหัวใจพองโต
เ้าตัวเล็กคนนี้ยอดเยี่ยมมาก… เด็กบ้านไหนจะน่ารักไปกว่าเธออีก?
หลังจากได้ชมฉากที่ตื่นเต้น คุณปู่ฉินก็กลับลงไปนั่งอีกครั้ง ชายชราจ้องไปยังตาของเด็กน้อยที่ดูลึกล้ำ
เดิมทีเขาคิดไว้แล้วว่าถ้าเด็กน้อยคนนี้พูดไม่ได้จะเป็อย่างไร?
ท้ายที่สุด เด็กที่ลูกชายคนที่สามรับมาเลี้ยงก็ต้องเป็คนที่ตระกูลฉินยอมรับ
คาดไม่ถึงว่าลูกชายคนเล็กจะทำให้พวกเขาแปลกใจ
คุณปู่กระแอมเพื่อดึงดูดความสนใจของทุกคนอีกครั้ง
คุณย่าฉินอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาอยู่ในอ้อมแขน
“แหม! หลานย่าเนื้อแน่นดีจัง!”
ฉินอิงอิงรีบพูดทันที “คุณย่า อิงอิงหนักมาก คุณย่าวางอิงอิงลงเถอะ”
คุณย่าไม่ยอมท่าเดียว “ไม่เป็ไร ต่อให้อิงอิงน้อยหนักคุณย่าก็ยังอุ้มไหว”
เธอกำลังอุ้มเด็กน้อยไปนั่งข้าง ๆ คุณปู่ หญิงชรามองแก้มสีแดงของสามีและรู้สึกขบขัน
เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายชอบอิงอิงน้อยมากแต่ยังทำตัวไม่ถูก
เมื่อเห็นว่าด้านนอกเกิดความโกลาหล ต่งอวิ๋นภรรยาของพี่ชายคนโตและซูหลีภรรยาของพี่ชายคนรองก็ออกมาจากห้องครัว
พอเห็นคุณย่ากำลังอุ้มเด็กน้อยที่เหมือนก้อนแป้งอยู่ในอ้อมแขน ทั้งคู่ใจก็ละลาย
“เด็กคนนี้คืออิงอิงน้อยเหรอ?”
“น่ารักเกินไปแล้ว!”
ทั้งสองคนก็อยากจะคลอดลูกสาวเหมือนกัน แต่ท้องแรกและท้องที่สองของพวกเธอล้วนเป็ลูกชาย ซูหลีภรรยาของพี่รองท้องลูกชายแฝดติดต่อกันถึงสองครั้ง สำหรับท้องที่สาม ตอนนี้แม้แต่คิดเธอก็ยังไม่กล้า
ตระกูลฉินทั้งสามรุ่นล้วนเป็ผู้ชายและดูเหมือนว่าโอกาสจะมีลูกสาวนั้นริบหรี่ลงเรื่อย ๆ
บางทีอาจจะถูกฟ้ากำหนดไว้แล้วว่าจะไม่มีทายาทหญิงในตระกูลอีก
แต่ในที่สุดน้องสามีก็ส่งซูเปอร์เบบี๋มาให้!
ต่งอวิ๋นรีบหยิบของขวัญที่เธอเตรียมมายัดลงในอ้อมกอดของอิงอิงน้อย “อิงอิงน้อย ฉันเป็ป้าสะใภ้ใหญ่”
ฉินอิงอิงรู้ว่านี่คือของขวัญสำหรับการพบปะครอบครัวที่พ่อของเธอพูดถึงก่อนหน้านี้ เธอจึงรับมันมาด้วยความยินดี
“สวัสดีค่ะป้าสะใภ้ใหญ่ ฉันคืออิงอิงน้อยค่ะ”
ซูหลีก็นำของขวัญที่เตรียมไว้มอบให้หลานสาวเช่นกัน
“อิงอิงน้อย ฉันเป็ป้าสะใภ้รอง”
ฉินอิงอิงรับของขวัญมาด้วยความเต็มใจ เด็กน้อยยิ้มโชว์ฟันขาวจนตาหยี
“สวัสดีค่ะป้าสะใภ้รอง ฉันคืออิงอิงน้อยค่ะ”
หลังจากนั้นเธอก็มองไปยังทั้งสองคน “ขอบคุณสำหรับของขวัญค่ะป้าสะใภ้ใหญ่ป้าสะใภ้รอง อิงอิงน้อยก็มีของขวัญมาให้ป้าสะใภ้ใหญ่และป้าสะใภ้รองเหมือนกันค่ะ”
ต่งอวิ๋นและซูหลีรู้สึกประหลาดใจ พวกเธอไม่คิดว่าเด็กน้อยจะมีของขวัญมาให้พวกเธอด้วย
เดิมทีพวกเธอคิดว่าน้องชายสามีเป็คนสอน แต่เมื่อพวกเธอเห็นความสงสัยบนใบหน้าที่ปกติจะเ็าของฉินอี้หาน บรรดาคุณป้ารู้สึกประหลาดใจเพิ่มขึ้น
ปรากฏว่าเป็อิงอิงน้อยที่เตรียมมาเอง
พวกเธอจึงรอคอยเป็อย่างมาก
ฉินอิงอิงยิ้มคิกคัก หลังจากนั้นก็ยืดตัวขึ้นและจุ๊บไปที่ใบหน้าของป้าสะใภ้ทั้งสอง
“ของขวัญจากอิงอิงน้อยค่ะ"
เมื่อพูดจบเด็กน้อยก็ยิ้มอย่างเขินอายและถูมืออ้วนท้วนของตัวเองไปมา
“หวังว่าป้าสะใภ้ใหญ่และป้าสะใภ้รองจะชอบนะคะ”
เมื่อเข้าใกล้หลานสาว กลิ่นหอมแบบเด็กน้อยก็โชยเข้าจมูก
ต่งอวิ๋นและซูหลีจึงไม่อยากที่จะผละออกห่าง พวกเธอหวังว่าจะได้อุ้มหลานสาวไว้ในอ้อมกอดและจุมพิตเธออย่างแ่เบา
เพราะของขวัญจากเด็กน้อยน่ารักจนใจเจ็บ ทุกคนจึงพากันมอบของขวัญที่เตรียมไว้ล่วงหน้าให้กับเธอ
ดังนั้นคนตระกูลฉินจึงได้รับจุ๊บจากฉินอิงอิงกันถ้วนหน้า
แน่นอนว่า ยกเว้นคุณปู่
“เฮอะ ๆ!”
คุณปู่ฉินใช้สายตาดึงดูดความสนใจของทุกคนอีกครั้ง