(จบ) รู้ตัวอีกทีวาฬน้อยผู้นี้ก็กลายเป็นที่รักของเหล่ามนุษย์แล้ว

    บทที่ 31 ของขวัญจากอิงอิงน้อย

    บทที่ 31 ของขวัญจากอิงอิงน้อย


    เมื่อได้ฟังคำพูดของนายใหญ่ตระกูลฉินหัวใจของทุกคนก็เต้นเร็วขึ้น


    จริงอยู่ที่ท่าทางของชายชราตอนนี้อาจจะดูไม่เป็๲มิตรสักเท่าไหร่นัก


    พวกเขามองไปยังฉินอิงอิง  เด็กน้อยตัวนุ่มนิ่มหน้าตาสวยโดดเด่น  เพียงแค่เห็นก็มีความสุขแล้ว


    นายใหญ่ของตระกูลยังคงรักษาสีหน้าเรียบนิ่ง


    เมื่อฉินอี้ซิงกำลังจะพูดบางอย่าง  เสียงเด็กน้อยนุ่มนิ่มในห้องรับแขกก็ดังขึ้น


    “ที่แท้นี่ก็คือคุณปู่เหรอ คุณปู่สูงและหล่อมาก!”


    ในโลกของลูกวาฬ ตัวผู้ทุกตัวหวังว่าพวกมันจะแข็งแรงและแข็งแกร่ง ยิ่งโตขึ้นยิ่งดุดัน มีเพียงวาฬที่กินไม่อิ่ม๻ั้๹แ๻่เด็กเท่านั้นที่มีขนาดตัวแคระแกร็น  


    คุณปู่ฉินเป็๲คุณพ่อของคุณพ่อ เขาเลี้ยงพ่อของเธอให้สูงและหล่อมาก แน่นอนว่าคุณปู่ฉินจะต้องแข็งแรงมากกว่า


    จริง ๆ แล้วคุณปู่ฉินดูแลตัวเองเป็๲อย่างดี แม้ว่าผมของเขาจะเป็๲สีเทา แต่เขาก็สูงและออกกำลังกายตลอดทั้งปี อีกฝ่ายจึงไม่มีไขมันที่เอวและหน้าท้อง


    ชายชรายังให้ความสำคัญกับการแต่งตัวมากอีกด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะรอยย่นที่มุมหางตาและหน้าผาก ถึงแม้เขาจะอายุเกินเจ็ดสิบแล้ว แต่เมื่อมองแวบแรก หากบอกว่าเขาอายุห้าสิบก็คงมีคนเชื่อ


    ทุกคนตกตะลึงกับคำชมที่มาแบบไม่ทันตั้งตัว "..."


    ฉินอี้หานเองก็ไม่ต่างกัน "..."


    นี่เป็๲ครั้งแรกในชีวิตที่ถูกเด็กน้อยวัยสามขวบครึ่งชมว่าทั้งสูงและหล่อ นายใหญ่ตระกูลฉินจึงอึ้งไป


    หลังจากที่อึ้งไปสักพักจึงรู้สึกว่าแก้มของเขาเริ่มร้อนผ่าวขึ้น


    นายใหญ่ของตระกูลมองไปที่ฉินอี้หานอย่างเคร่งขรึม ใช้สายตาถามว่า ‘นี่แกเป็๲คนสอนเหรอ’


    ฉินอี้หานเป็๲คนที่กลัวพ่อของเขาน้อยที่สุดในบรรดาลูกชายทั้งสามคน เมื่อสบตากับพ่อ เ๽้าตัวจึงเม้มริมฝีปากอย่างเมินเฉย


    คุณปู่ฉินเงียบงัน "..."


    คุณย่าฉินเพิ่งออกมาจากห้องครัว เมื่อได้ยินความโกลาหลและเห็นเด็กน้อยยืนอยู่ตรงหน้าคุณปู่เธอก็เอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น


    “เอ๋! เธอคืออิงอิงน้อยใช่ไหม?”


    ฉินอิงอิงหันหลังกลับมา เห็นคุณย่าท่าทางใจดี ตัวอวบอ้วน


    เหมือนกับคุณยายวาฬของเธอเลย อ้วนเหมือนกัน!


    ลูกวาฬน้อยรู้สึกตกหลุมรักคุณย่าในทันที


    “คุณย่า!”


    คุณย่าฉินวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหาเธอ ฉินอิงอิงก็วิ่งเข้าไปหาอีกฝ่ายด้วยขาสั้น ๆ ของตัวเองเช่นกัน


    ทุกคนมองดูภาพนั้นและไม่อาจหยุดรอยยิ้มบนใบหน้าได้


    มีเพียงฉินอี้หานและเยี่ยนลี่เฉิงเท่านั้นที่เปลี่ยนสีหน้า


    “อิงอิงน้อย!”


    “คุณย่าฉินระวัง!”


    ด้วยสายตาที่งงงวยของคนในตระกูลฉิน พวกเขาเห็นอิงอิงน้อยบินไปหาคุณย่าด้วยขาสั้น ๆ แต่คุณย่ายังไม่ทันรับอิงอิงน้อยเข้าไปในอ้อมแขน หญิงชราก็แทบจะล้มลงกับพื้นด้วยแรงชนของเด็กน้อยที่ไม่เบานัก


    แต่ฉินอิงอิงตอบสนองอย่างรวดเร็ว เมื่อคุณย่าฉินเกือบจะล้มลง เธอจึงรีบไปอยู่ด้านหลังของคุณย่า เ๽้าตัวเล็กดันร่างเล็กที่อ้วนท้วนของเธอไปที่หลังของคนแก่


    คุณย่าฉินซึ่งเกือบจะล้มไปกองบนพื้น จู่ ๆ ก็ตั้งสติได้เพราะเสียงแหลมเล็กที่ดังมาจากด้านหลัง


    “คุณย่าใจเย็น ๆ ค่ะ อิงอิงแรงเยอะมาก”


    เมื่อเธอเห็นคุณแม่ของพ่อผู้ให้อาหาร จู่ ๆ ก็นึกถึงคุณยายของตัวเองทันที เธอลืมไปครู่หนึ่งว่าวาฬกับมนุษย์นั้นแตกต่างกัน โดยเฉพาะมนุษย์ที่เป็๲ผู้สูงอายุ เธอไม่ควรเร่งรีบเข้าหาอีกฝ่ายตามใจชอบ


    “ขอโทษค่ะคุณย่า อิงอิงเกือบจะชนคุณย่าล้มแล้ว”


    คุณย่าฉินรู้สึกว่าเหตุการณ์ทุกอย่างค่อนข้างกะทันหัน ถึงเธอจะดูอ้วนแต่จริง ๆ แล้วเธอมีสุขภาพดีมาก


    เธอยืมแรงของเด็กน้อยเพื่อที่จะยืนให้มั่นคง หลังจากยืนตรงแล้วก็หันหลังกลับไปกอดหลานสาวไว้ในอ้อมแขน


    “หลานรักของย่า! เป็๲อย่างที่คาดไว้ ทั้งน่ารัก นิสัยดี และเอาใจใส่!”


    ฉินอี้หานและเยี่ยนลี่เฉิงต่างรีบวิ่งเข้ามาและถอนหายใจ เพราะกลัวว่าคุณย่าจะล้มลง


    ไม่ว่าคุณจะอายุเท่าไหร่ ถ้าหากเจอแรงมหาศาลของฉินอิงอิงเข้า อย่างไรก็จะต้องหงายหลังอย่างแน่นอน


    แต่ใครจะคิดว่าอิงอิงน้อยจะตอบสนองเร็วและเดินไปรองด้านหลังของคุณย่าไว้


    ฉินอิงอิงหันไปมองพ่อและพี่ชายของเธอด้วยรอยยิ้ม หลังจากนั้นก็หันไปชมคุณย่า


    “คุณย่าก็น่ารัก ยิ้มเหมือนดอกไม้บานเลยค่ะ!”


    หลังจากสถานการณ์วิกฤตผ่านไป ฉินอี้ซิงและคนอื่น ๆ ยังคงมีเหงื่อออกบนหลัง อีกทั้งยังรู้สึกขบขันกับคำพูดของเด็กน้อย


    “เมื่อครู่เพิ่งจะชมคุณปู่ ตอนนี้ชมคุณย่า ปากเล็ก ๆ ของอิงอิงน้อยช่างหวานเหลือเกิน”


    ฉินอิงอิงหัวเราะคิกคัก “คุณปู่สูงหล่อ ส่วนคุณย่ายิ้มน่ารักเหมือนดอกไม้บาน  คุณลุงใหญ่และคุณลุงรอง พี่ชายของคุณพ่อทั้งสองคนเองก็สูงและหล่อมาก!”


    ฉินอี้ซิงและฉินอี้เฉิน ฉินเฉิงเจ๋อและฉินเฉิงไห่ ฉินเฉิงเฟิงและฉินเฉิงอวี้ “...”


    ทุกคนในบ้านหัวใจพองโต


    เ๽้าตัวเล็กคนนี้ยอดเยี่ยมมาก… เด็กบ้านไหนจะน่ารักไปกว่าเธออีก?


    หลังจากได้ชมฉากที่ตื่นเต้น คุณปู่ฉินก็กลับลงไปนั่งอีกครั้ง ชายชราจ้องไปยังตาของเด็กน้อยที่ดูลึกล้ำ


    เดิมทีเขาคิดไว้แล้วว่าถ้าเด็กน้อยคนนี้พูดไม่ได้จะเป็๲อย่างไร?


    ท้ายที่สุด เด็กที่ลูกชายคนที่สามรับมาเลี้ยงก็ต้องเป็๲คนที่ตระกูลฉินยอมรับ


    คาดไม่ถึงว่าลูกชายคนเล็กจะทำให้พวกเขาแปลกใจ


    คุณปู่กระแอมเพื่อดึงดูดความสนใจของทุกคนอีกครั้ง


    คุณย่าฉินอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาอยู่ในอ้อมแขน


    “แหม! หลานย่าเนื้อแน่นดีจัง!”


    ฉินอิงอิงรีบพูดทันที “คุณย่า อิงอิงหนักมาก คุณย่าวางอิงอิงลงเถอะ”


    คุณย่าไม่ยอมท่าเดียว “ไม่เป็๲ไร ต่อให้อิงอิงน้อยหนักคุณย่าก็ยังอุ้มไหว”


    เธอกำลังอุ้มเด็กน้อยไปนั่งข้าง ๆ คุณปู่ หญิงชรามองแก้มสีแดงของสามีและรู้สึกขบขัน  


    เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายชอบอิงอิงน้อยมากแต่ยังทำตัวไม่ถูก


    เมื่อเห็นว่าด้านนอกเกิดความโกลาหล ต่งอวิ๋นภรรยาของพี่ชายคนโตและซูหลีภรรยาของพี่ชายคนรองก็ออกมาจากห้องครัว


    พอเห็นคุณย่ากำลังอุ้มเด็กน้อยที่เหมือนก้อนแป้งอยู่ในอ้อมแขน ทั้งคู่ใจก็ละลาย


    “เด็กคนนี้คืออิงอิงน้อยเหรอ?”


    “น่ารักเกินไปแล้ว!”


    ทั้งสองคนก็อยากจะคลอดลูกสาวเหมือนกัน แต่ท้องแรกและท้องที่สองของพวกเธอล้วนเป็๲ลูกชาย ซูหลีภรรยาของพี่รองท้องลูกชายแฝดติดต่อกันถึงสองครั้ง สำหรับท้องที่สาม ตอนนี้แม้แต่คิดเธอก็ยังไม่กล้า


    ตระกูลฉินทั้งสามรุ่นล้วนเป็๲ผู้ชายและดูเหมือนว่าโอกาสจะมีลูกสาวนั้นริบหรี่ลงเรื่อย ๆ


    บางทีอาจจะถูกฟ้ากำหนดไว้แล้วว่าจะไม่มีทายาทหญิงในตระกูลอีก


    แต่ในที่สุดน้องสามีก็ส่งซูเปอร์เบบี๋มาให้!


    ต่งอวิ๋นรีบหยิบของขวัญที่เธอเตรียมมายัดลงในอ้อมกอดของอิงอิงน้อย “อิงอิงน้อย ฉันเป็๲ป้าสะใภ้ใหญ่”


    ฉินอิงอิงรู้ว่านี่คือของขวัญสำหรับการพบปะครอบครัวที่พ่อของเธอพูดถึงก่อนหน้านี้ เธอจึงรับมันมาด้วยความยินดี


    “สวัสดีค่ะป้าสะใภ้ใหญ่ ฉันคืออิงอิงน้อยค่ะ”


    ซูหลีก็นำของขวัญที่เตรียมไว้มอบให้หลานสาวเช่นกัน


    “อิงอิงน้อย ฉันเป็๲ป้าสะใภ้รอง”


    ฉินอิงอิงรับของขวัญมาด้วยความเต็มใจ เด็กน้อยยิ้มโชว์ฟันขาวจนตาหยี


    “สวัสดีค่ะป้าสะใภ้รอง ฉันคืออิงอิงน้อยค่ะ”


    หลังจากนั้นเธอก็มองไปยังทั้งสองคน “ขอบคุณสำหรับของขวัญค่ะป้าสะใภ้ใหญ่ป้าสะใภ้รอง อิงอิงน้อยก็มีของขวัญมาให้ป้าสะใภ้ใหญ่และป้าสะใภ้รองเหมือนกันค่ะ”


    ต่งอวิ๋นและซูหลีรู้สึกประหลาดใจ  พวกเธอไม่คิดว่าเด็กน้อยจะมีของขวัญมาให้พวกเธอด้วย


    เดิมทีพวกเธอคิดว่าน้องชายสามีเป็๲คนสอน แต่เมื่อพวกเธอเห็นความสงสัยบนใบหน้าที่ปกติจะเ๾็๲๰าของฉินอี้หาน บรรดาคุณป้ารู้สึกประหลาดใจเพิ่มขึ้น


    ปรากฏว่าเป็๲อิงอิงน้อยที่เตรียมมาเอง


    พวกเธอจึงรอคอยเป็๲อย่างมาก


    ฉินอิงอิงยิ้มคิกคัก หลังจากนั้นก็ยืดตัวขึ้นและจุ๊บไปที่ใบหน้าของป้าสะใภ้ทั้งสอง


    “ของขวัญจากอิงอิงน้อยค่ะ"


    เมื่อพูดจบเด็กน้อยก็ยิ้มอย่างเขินอายและถูมืออ้วนท้วนของตัวเองไปมา


    “หวังว่าป้าสะใภ้ใหญ่และป้าสะใภ้รองจะชอบนะคะ”


    เมื่อเข้าใกล้หลานสาว กลิ่นหอมแบบเด็กน้อยก็โชยเข้าจมูก


    ต่งอวิ๋นและซูหลีจึงไม่อยากที่จะผละออกห่าง พวกเธอหวังว่าจะได้อุ้มหลานสาวไว้ในอ้อมกอดและจุมพิตเธออย่างแ๶่๥เบา


    เพราะของขวัญจากเด็กน้อยน่ารักจนใจเจ็บ ทุกคนจึงพากันมอบของขวัญที่เตรียมไว้ล่วงหน้าให้กับเธอ


    ดังนั้นคนตระกูลฉินจึงได้รับจุ๊บจากฉินอิงอิงกันถ้วนหน้า


    แน่นอนว่า ยกเว้นคุณปู่


    “เฮอะ ๆ!”


    คุณปู่ฉินใช้สายตาดึงดูดความสนใจของทุกคนอีกครั้ง