“เกือบไปแล้ว”
“พี่รอนด์ปล่อยผมก่อนครับ”
“ปล่อยก็ตกเก้าอี้นะสิ อยู่ๆ เด้งตัวหนีทำไม”
“อยู่ๆ พี่รอนด์ก็เข้ามาใกล้ จะไม่ให้ผมใได้ไงครับ”
“หรือ ฮ่าๆ ขอโทษแกล้งเล่นนะ”
(ผู้ชายบ้าอะไรวะ ตัวนุ่มนิ่มฉิบหาย แถมหน้ายังหวานน่ารักยังกะตุ๊กตาอีก มีคนแบบนี้อยู่บนโลกด้วยหรือวะ อยากลองฝังจมูกลงไปบนแก้มอิ่มนั่นสักทีฝังให้จมเลย)
(เขาคิดอะไรอยู่กันแน่ แล้วจะมองเราอะไรขนาดนั้น อึดอัดนะ)
ความเงียบเข้าปกคลุมหลังจากที่ต่างฝ่ายต่างเงียบ รอนด์เผลอมองไปที่ริมฝีปากจีนตอนที่จีนเริ่มวัดหน้าเขา (ปากนั้นจะนุ่มไหม) ตึก ตัก ตึก ตัก เหมือนใจสองดวงกำลังเต้นประสานกัน จีนวัดสัดส่วนของรอนด์อย่างตั้งใจ พอเห็นอีกฝ่ายตั้งใจขนาดนั้นรอนด์ก็ไม่ปิปากพูดหรือแกล้งอะไรจีนอีก ปกติเขาก็ไม่ใช่คนชอบพูดชอบแกล้งอยู่แล้ว แต่ทำไมกับคนนี้เขาอยากจะแกล้งเล่นกันนะ นอกจากหน้าตาที่น่ารัก หน้าหวานแล้ว อีกอย่างที่ทำให้คลาดสายตาไปไม่ได้คือเวลาที่ตั้งใจทำงานจีนจะมีเสน่ห์มาก สายตามุ่งมั่น ใส่ใจทุกรายละเอียด ทุกครั้งที่จีนวาดภาพเหมือนหลุดไปอีกโลกหนึ่งเหมือนไม่ใช่จีนคนเดิม มองเพลินไม่เบื่อเลย
“เสร็จแล้วครับ” จีนเงยหน้าขึ้นไปบอกรอนด์แต่ต้องชะงักเพราะไม่คิดว่ารอนด์จะล้มหน้าลงมาใกล้เขาขนาดนั้น ลมหายใจแทบจะเป็หนึ่งเดียวกัน
“อ่ะ เอ่อ”
“ห๊ะ อะไรนะ” รอนด์ตื่นจากผวัง
“ผะ ผมบอกว่าวัดตัวเสร็จแล้วครับ”
“อ่อ”
จากนั้นจีนก็กลับไปนั่งสเกตภาพต่อ เวลาผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้ จนรอนด์เองก็แปลกใจที่ตัวเองสามารถนั่งเฉยได้นานเป็ชั่วโมงๆ
“พี่รอนด์จะดูไหมครับ แต่นี่เป็แค่ภาพสเกตสัดส่วนเท่านั้น ไม่มีรายละเอียดอะไร”
“อือ” รอนด์ลุกจากเก้าอี้เดินไปยังคนตรงหน้า
(สมกับที่ไอ้ทีมมันโม้ไว้จริงๆ แค่วัดสัดส่วนยังละเอียดขนาดนี้ อยากเห็นตอนภาพเสร็จสมบูรณ์แล้วสิ)
“อ้าว เก็บของแล้วหรือ”
“ครับ ค่ำแล้ว ผมจะกลับหอ”
“อือ จริงด้วย มืดขนาดนี้แล้วหรือ”
“แล้วกลับไง”
“เดินไปครับ หอไม่ไกลจากที่นี่มาก”
เกลียดการมองด้วยหางตาของเขาจริงๆ มองคนด้วยสายตาแบบนั้นตลอดหรือไง ทำตัวเหมือนอยู่เหนือคนอื่นอยู่ตลอด
“นินทาพี่ในใจหรือ”
จีนหันไปมองหารอนด์งงๆ
“พี่รู้นะว่าเราแอบนินทาพี่ในใจ”
“แสนรู้จังนะครับ”
“จีน!” รอนด์พูดเสียงเข้มจนจีนใหน้าเสีย
“ขะ ขอ โทษครับ” จีนวิ่งออกไปจากห้องไม่หันกลับมามองรอนด์อีกเลย
“อ้าวน้องจีนกลับแล้วหรือ”
“ครับพี่ทีม สวัสดีครับ”
“อ้าวเฮ้ย จีน”
“ไอ้รอนด์ มึงทำอะไรน้อง”
“เปล่า กูกลับละ”
(เฮ้อไม่น่าพูดแบบนั้นออกไปเลยเรา พี่รอนด์คงโกรธมากแน่เลย ปากพล่อยจริงๆ ไอจีนเอ๊ย แต่ตอนโกรธพี่เขาน่ากลัวมาก แล้วต่อไปจะมองหน้ากันยังไง เฮ้อ ช่างเถอะ ค่อยว่ากันแล้วกัน)
“หือ ไอติมน่ากินจัง พี่ครับเอากะทิถ้วยหนึ่งครับ”
“ได้เลยน้อง”
“เท่าไหร่ครับพี่”
“40 บาทครับ”
“นี่ครับ”
“เอ๊ะ”
ใครมาจ่ายให้น้องจีนของเรานะ ป๋าสุด
918
![[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683779740_40115367.webp)
