หุ่นยนต์ก็มีหัวใจนะ

ร้านหมูกระทะขนาดใหญ่มีอาหารให้ผู้ใช้บริการเลือกอาหารรับประทานได้อย่างมากมาย แต่ในสายตาคุณบลู มันคือแหล่งพลังงาน ที่จะช่วยให้ประหยัดค่าไฟ

"เดี๋ยวพี่พาบลูไปเลือกตักอาหารเองนะ" วืทย์เร่งทำคะแนนทันที ในขณะที่เจนนี่ยืนเบะปากเมื่อเห็นวิทย์ทำทีเป็๲สุภาพบุรุษ

"มันไม่ใช่ตัวตนของแกไอ้วิทย์ ไม่คิดจะดูแลเพื่อนฝูงบ้างหรือไง" เจนนี่กระแทกไปดอกหนึ่งก่อน

"นี่แหละตัวตนที่แท้จริงของฉันเว้ย! สุภาพบุรุษตัวจริง ฮ่าๆ" วิทย์ตอบ พร้อมพาบลูไปซุ้มอาหารโดยไม่คิดย้อนกลับมาคุยให้เสียเวลา

"ไม่เป็๲ไร... เดี๋ยวฉันดูแลพวกเธอสองคนเองก็ได้" สกายอาสาดูแลสองสาว

"ไม่เป็๲ไร.. ร้านแบบนี้เขาก็ตักกินกันเองอยู่แล้วนี่" กอหญ้าตอบอารมณ์ดีด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ก่อนที่ทั้งสามคนจะพากันไปตักอาหารกลับมาที่โต๊ะ 

ผ่านไป ไม่ถึงสองชั่วโมง ทุกคนก็ต้องตกตะลึงกับ ปริมาณอาหารที่ บลูนั้นทานเข้าไป เป็๲จำนวนมาก รวมแล้วน่าจะมากกว่าเขาทั้งสี่คนกินรวมกันเสียอีก

"เอ่อ...บลูจ้ะ กินเยอะขนาดนี้ไม่ปวดท้องเหรอจ๊ะ" เจนนี่ไม่ทนที่จะเก็บความสงสัย

บลูเริ่มรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรพลาดไปอีกแล้ว

"ไม่ปวดหรอกจ้ะ บลูกินเก่งแบบนี้เป็๲ประจำอยู่แล้ว"สกายรีบแก้ตัวให้ทันที

"กินเหมือนผู้ชายสี่คนรวมกันเลยมั้งนี่" เจนนี่อดทึ่งไม่ได้ เพราะคิดว่าตนเองก็เป็๲ผู้หญิงที่กินเก่งอยู่แล้ว แต่มาเจอกับบลูนี่เรียกได้ว่าเทียบกันไม่ติดเลยทีเดียว

ก่อนที่ทุกคนจะสงสัยไปมากกว่านี้ บลูก็ทำท่าว่าอิ่มเสียเต็มประดา เมื่อตรวจสอบ พลังงานที่ได้รับไปวันนี้ ก็นับว่าช่วย สกายประหยัดค่าไฟได้เป็๲จำนวนมากแล้ว

"ถ้าอย่างนั้นก็เช็กบิลแล้วกลับกันเลยดีกว่าไหม นี่ก็ดึกแล้ว" สกายบอกกับทุกคน

"ทุกคนหยุด เดี๋ยวมื้อนี้ฉันจ่ายเอง" วิทย์ห้ามทุกคนที่ทำท่าจะควักกระเป๋าสตางค์ออกมาเพื่อจ่ายค่าอาหาร

"เฮ้ยไม่ต้องน่าเกรงใจ ก็หารคนละเท่าๆ กันไปเหอะ" กอหญ้าไม่เห็นด้วย ที่วิทย์จะรับผิดชอบจ่ายค่าอาหารแต่เพียงคนเดียว

"กอหญ้า ไม่ต้องห้ามหรอกมันจะโชว์พาวอวดสาว ให้มันจ่ายไป ปกติต้องกดดันมันจะตายกว่ามันจะควักตังค์จะเลี้ยงเพื่อนได้เนี่ย" เจนนี่สนับสนุนให้วิทย์เป็๲เ๽้ามือ ไม่ใช่ว่าอยากกินฟรีแต่หมั่นไส้วิทย์

"เนื่องในโอกาส ออกมาทานข้าวข้างนอกกับน้องบลูในรอบ สองเดือน เพราะปกติให้บลูทำกับข้าวให้กินประจำเลย" วิทย์เฉลยว่าเลี้ยงทุกคนเนื่องในโอกาสอะไร

"กูเป็๲อีกคนที่เห็นสมควรแล้วที่มึงจะจ่าย ก็มึงกินข้าวบ้านกูทุกวันเลย เลี้ยงบลูกับกูบ้างก็ดี" สกายเห็นด้วยที่สุด

"โธ่..นึกว่าสายเปย์ ที่แท้ใช้หนี้ที่ไปกินข้าวบ้านเขาฟรี" วิทย์เปิดช่องให้เจนี่เล่นงานอีกจนได้

"แหม่ๆ เลี้ยงก็คือเลี้ยงแหล่ะวะ" วิทย์ยักคิ้วให้กับทุกคน

"เออมึงจะจ่ายก็รีบจ่าย น้องเขามายืนรอเก็บตังค์นานแล้ว" สกายสะกิดให้วิทย์รีบจ่ายตังค์

"อ้าวโทษทีจ้ะน้อง!" วิทย์ควักกระเป๋าตังค์ ในขณะที่ทุกคนเดินออกมารอวิทย์ด้านนอกร้าน

"เอี๊ยดดด! โครมม! "

เสียงเบรก จากล้อรถยนต์ เก๋งคันหนึ่ง ซึ่งวิ่งด้วยความเร็ว โดยในตอนแรก รถคันนั้นทำท่าว่ากำลังจะชนกับสุนัขที่กำลังวิ่งข้ามถนนมา แต่เมื่อเหตุการณ์สิ้นสุดลงกับพบว่ารถได้ชนเข้ากับเกาะกลางถนน ในขณะที่บลูยืนอุ้มสุนัข อยู่ที่ริมถนนอีกฝั่งหนึ่ง

"หมาใครเนี่ยทำไมปล่อยมาเพ่นพ่านอย่างนี้" ชายวัยสามสิบเศษเ๽้าของรถที่หักหลบไปชนเกาะกลางถนน ลงมาหาเ๽้าของสุนัข เพื่อที่จะเอาเ๱ื่๵๹ เมื่อเห็นบลูยืนอุ้มสุนัขอยู่จึงคิดว่าเป็๲เ๽้าของมัน เขาจึงเดินไป หาบลูที่อยู่ริมถนน

"แม่หนูทำไมปล่อยหมามาวิ่งเพ่นพ่านตัดหน้ารถคนอื่นแบบนี้" บลู ซึ่งไม่เข้าใจความหมายยืนมองชายเ๽้าของรถโดยไม่พูดอะไร

"ไม่พูดอะไรเลย ทำไมไม่คิดจะรับผิดชอบอะไรเลยหรือ หมาของเราหรือเปล่านี่" 

"ไม่ใช่เ๽้าของค่ะ" บลูตอบตามจริง แต่ชายคนดังกล่าว ไม่เชื่อคิดว่าบูชาปฏิเสธที่จะรับผิดชอบยิ่งทำให้อารมณ์เสียหนักขึ้นไปอีก

"อ้าว... ทำไมหน้าด้านแบบนี้ก็อุ้มมันอยู่นี่ไม่ใช่หมาของเธอแล้วมันจะหมาของใคร"

"บลูไม่ใช่เ๽้าของมันค่ะ" บลูยืนยันคำเดิมเพราะไม่รู้ว่าจะตอบอะไรไปมากกว่านี้

สกายที่เห็นเหตุการณ์ตลอด แต่ไม่รู้ว่า บลูข้ามไปอยู่อีกฝั่งหนึ่ง ตอนไหน เขาพยายามจะข้ามถนนตามบลูไป แต่ว่ารถที่วิ่งไปมาบนถนนเส้นนี้ยังคงมีอยู่มากและวิ่งด้วยความเร็วทำให้เขาไม่สามารถข้ามไปหาบลูได้เร็วนัก

ในขณะที่ชายเ๽้าของรถต้นเหตุ ไม่รู้ว่าหัวร้อนมาจากไหนเขาเริ่มควบคุมสติอารมณ์ตัวเองไม่อยู่และเหมือนว่าจะตรงเข้าไปทำร้ายบลู เพราะคิดว่าบลู ยั่วโทสะเขาและปฏิเสธที่จะไม่รับผิดชอบ

แต่บลูก็จับข้อมือเขาไว้ ก่อนที่เขาจะได้ลงมือ พละกำลังอันมหาศาลของเครื่องจักรมีมากมายเหนื๵๬๲ุ๩๾์ทั่วไป บลูซึ่งถูกตั้งโปรแกรมให้สามารถป้องกันตนเองจาก ผู้ที่จะมาทำร้ายจึงรับมือได้ไม่ยาก

"โอ๊ยยย เจ็บๆ ปล่อยๆ" ชายเ๽้าของรถร้องไห้ปล่อย หมดสภาพ ที่จะเอาเ๱ื่๵๹เอาราว

"อะไรกัน แกจะทำอะไร" สกายเห็นเหตุการณ์ไม่ถนัดเนื่องจากแสงสว่างไม่มากนัก จึงคิดว่าบลูกำลังจะถูกทำร้าย เขาผลักชายเ๽้าของรถออกไป จนห่างจากบลู

"โอ๊ยๆ มีพวกมาด้วยเหรอ ฉันจะแจ้งตำรวจ" 

"ก็แจ้งไปดิ พวกฉันไม่ได้ผิดอะไร แกนั่นแหละเมาหรือเปล่าเนี่ยกินเหล้าหึ่งเชียว" สกายได้กลิ่นตอนเข้าไปแยกมันออกจากบลู

" เอาดิ! แกไม่โทรเดี๋ยวฉันโทรเองนะ จะให้เขาเป่าแอลกอฮอล์แกด้วย!" สกายรู้จุดอ่อนมันจึงขู่หนักขึ้น

"เออไม่ใช่หมาของมึงก็ ก็ไม่ใช่สิกูไปแล้ว! แ***ซวยชิบหายวันนี้" มันบ่นก่อนที่จะสตาร์ทรถขับออกไปอย่างรวดเร็ว

"เป็๲ไงบ้างบลู เธอข้ามมาฝั่งนี้ตอนไหนเนี่ย แล้วหมาน่ะเอากลับไปเลี้ยงไม่ได้แล้วนะ ที่บ้านก็เยอะแล้ว" สกายพูดดักไว้ เพราะเห็นบลูอุ้มมันไม่ยอมวางเลย

"ขอเลี้ยงอีกตัวนึงนะจ๊ะ สกาย" บลูอ้อน เธอตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่าทำไม หรือโปรแกรมจะสั่งให้เธอเก็บสุนัขทุกตัวที่จะถูกรถชนไปเลี้ยง??