"เราคงต้องวางแผนให้ดีก่อน อย่างแรกเลยต้องอย่าให้พวกมันเจอตัวได้ ถ้าถูกเจอคงอนาถเป็แน่แท้"
ปิงหยางคิดแผนขึ้นคร่าวๆ
"อย่างที่สอง เราต้องรอให้พวกมันสู้กันเสร็จก่อน เราจะรออยู่ตรงนี้หรือว่าออกไปล่าที่อื่นก่อนดีล่ะ ไม่สิถ้าเกิดพวกมันฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งชนะคงจะรีบเก็บผลไม้สรรพธาตุไปเป็แน่"
"คงต้องรออยู่ตรงนี้ล่ะนะ" ปิงหยางทำการสรุปแผนอย่างรวดเร็ว "ก่อนอื่นรอให้พวกมันสู้กันเสร็จก่อนจะใช้ก้อนหินดึงความสนใจพวกมัน จากนั้นเราก็ต้องรีบๆเก็บผลไม้สรรพธาตุ เอาตามนี้ละกัน"
ปัง!!!!! โครม!!!!!! ปัง!!!! โครม!!!!
เสียงต้นไม้โค้นและเสียงหินถูกทุบจนแตกเป็เสี่ยงๆดังขึ้นอยู่นานก็หยุดลง
ผลคือหมีพสุธาเป็ฝ่ายชนะ แต่ก็าเ็สาหัสมาก แต่ฝ่ายงูั์ธาราได้สิ้นชีพไปแล้ว
'ถึงมันจะาเ็ แต่เราก็คงไม่ใช่คู่มือของมัน' ปิงกยางคิดก่อนจะขว้างหินไปยังพุ่มไม้ที่อยู่ตรงข้ามทำให้พุ่มไม้สั่นไหว
จังหวะที่หมีพสุธาหันไปมองก้อนหินนั้น ปิงหยางก็พุ่งเข้าไปเด็ดผลไม้สรรพธาตุออกมาก่อนจะกระโจนไปที่จะกระโจนไปที่พุ่มไม้ข้างเคียงให้เร็วที่สุด ก่อนจะรีบหลบหนีออกมาได้ 30 กว่าเมตร
โฮกกกกกก
เสียงร้องอันโกรธแค้นของหมีพสุธาดังก้องไปทั่วทั้งป่าเขตนอก
โชคดีที่ตอนนี้ปิงหยางได้ทำการควบม้าออกจากป่าซ่อนดาราเรียบร้อยแล้ว หลักจากนั้นปิงหยางเหลือเวลาอยู่อีก3ชั่วยามก่อนพระอาทิตย์ตกดิน หมายความว่าปิงหยางเหลือเวลาอีก1ชั่วยามเท่านั้นเพราะใช้เวลาในการเดินทางกลับเมือง2ชั่วยาม
หลักจากนั้น ปิงหยางได้ซ่อนตัวอยู่ที่หุบเขาไร้ชื่อแห่งหนึ่ง พร้อมหยิบผลไม้สรรพธาตุออกจากกระเป๋า
"เอาล่ะ ข้าขอธาตุไม้เอาไว้รักษาหรือธาตุแสงเอาไว้หลบหนีก็ได้" ปิงหยางพยายามอธิษฐาน
น่าเสียดายที่คำขอของปิงหยางไม่เป็ผล เนื่องจากหลังจากเด็กหนุ่มกินผลไม้สรรพธาตุเข้าไปเด็กหนุ่มรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าตอนนี้เด็กหนุ่มสามารถควบคุมธาตุน้ำได้
"เห้อ~~ ก็ดีเหมือนกันธาตุน้ำใช้ได้ทั้งโจมตีและป้องกันและยังใช้พลิกแพลงได้หลายอย่างด้วย" ปิงหยางถอนหายใจด้วยความเสียดาย (อธิบายสั้นๆ:น้ำเป็พลังที่ได้ทั้งรุกและรับ นอกจากนี้ยังพลิกแพลงได้หลายอย่างเช่นถ้าใช้ร่วมกับปราณหรือพลังงานอะไรก็ตามแต่ที่มีธาตุลม จะทำให้เกิดน้ำแข็งได้ เป็ต้น)
ปัง!!! ปัง!!! ปัง!!!!
ด้วยพลังฟ้าดินอันมหาศาลภายในผลไม้สรรพธาตุทำให้ปิงหยางทะลวงระดับมา3ระดับเลยทีเดียว ตอนนี้เด็กหนุ่มอยู่ระดับ น้กสู้กำลังภายในขั้นต้น แล้ว
ปัง! เปรี้ยง!
"พลังของข้าแตกต่างจากตอนที่ข้าอยู่ระดับนักสู้แท้จริงลิบลับเลยแฮะ ถ้าข้าตอนที่ข้าอยู่ระดับนักสู้แท้จริง เหมือนมีพลังของช้าง1ตัว แต่ด้วยพลังของข้าในตอนนี้มันเกินช้าง10ตัวไปแล้ว คงเป็เพราะกำลังภายในด้วยล่ะมั้ง"
"หลังจากนี้ ข้าคงต้องฝึกทักษะบ้างซะแล้วสิ"
หลักจากปรับปราณฟ้าดินอยู่สักพัก ปิงหยางก็เดินทางกลับเมือง(อธิบายอีกรอบ:จากนี้พลังของพระเอกจะเป็ปราณฟ้าดินนะครับ(พลังปราณ+พลังฟ้าดินจากผลไม้สรรพธาตุ) ความแตกต่างของทั้ง2อย่างคือปราณเป็ของนักสู้ ส่วนพลังฟ้าดินเป็ของพวกผู้บำเพ็ญตบะ เช่น พวกนักพรตเต๋า เป็ต้นครับ)
"สวัสดีครับ นายน้อย" ยามเฝ้าประตูเมืองกล่าวกับปิงหยาง "ท่านเ้าเมืองบอกให้ท่านไปหาโดยด่วนครับ"
จากนั้นปิงหยางก็ตามยามเฝ้าประตูเมืองไปที่จวน
"ท่านพ่อมีอะไรหรือครับ" ปิงหยางสงสัย
"ปีนี้เ้าอายุ16แล้ว เพราะฉะนั้นเ้าต้องเข้าร่วทการทดสอบนิกาย ในอีก2เดือนข้าง เ้าจะต้องอยู่ระดับนักสู้แท้จริงให้ได้ล่ะ"
"เพราะมันมี2เงื่อนไขคือข้อแรกเ้าต้องอายุต่ำกว่า30ซึ่งข้อนี้เ้าผ่านได้สบายๆอยู่แล้ว แต่ข้อที่2ก็คือเ้าต้องอยู่ระดับนักสู้แท้จริง"
"ข้าหวังว่าเ้าจะรีบฝึกฝนนะ*
"เพื่อเป็การช่วยสอนเ้าให้ดีที่สุด ข้าจะให้แม่ของเ้าช่วยสอน นางเป็ถึงปรมาจารย์แท้จริงขั้นสูงคนหนึ่งเลยล่ะ" เ้าเมืองปิงกล่าวอย่างอดทน
"ได้ครับ"ปิงหยางตอบ'ยังไม่บอกเื่ระดับของเราจะดีกว่าเพราะเราเลื่อนระดับเร็วเกินไปด้วยกุญแจสู่ฝัน'
หลังจากที่ปิงหยางจากไปแล้ว
อยู่ๆเ้าเมืองปิงก็พูดขึ้นมา"เงาหมายเลข 2 เ้าตามลูกข้าไปเป็อย่างไรบ้าง"
อยู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นจากมุมๆหนึ่งของห้องพร้อมกับบุคคลปริศนาในชุดดำดังขึ้นพร้อมกับคุกเข่ารายงาน"นายน้อยได้เข้าไปป่าซ่อนดาราเขตนอก บังเอิญพบเจอหมาป่าเกราะทำให้นายน้อยาเ็สาหัส...."
ชายคนนั้นได้เล่าเื่ทุกอย่างั้แ่ปิงหยางเข้าไปในป่าซ่อนดาราให้ปิงหยางฟัง ยกเว้นเื่ดาบแยกฟ้าดิน เนื่องจากตัวเขาเองก็ไม่รู้เื่ราวมากนัก
"หึหึหึ ผลไม้สรรพธาตุสินะ ข้าเดาว่าลูกชายข้าคงขึ้นเป็นักสู้แท้จริงแล้วล่ะ" เ้าเมืองปิงหัวเราะอย่างพอใจ
"เ้าไปได้แล้ว"
"ขอรับ" เงาหมายเลขสองป้องมือก่อนจะจากไป
จากนั้นเ้าเมืองปิงก็ออกไปบอกคนรับใช้ให้ไปบอกแม่ของปิงหยางว่าพรุ่งนี้ต้องไปสอนปิงหยาง
หลังจากนั้นเ้าเมืองปิงก็กลับเข้าในห้องก่อนจะถอนหายใจออกมา
"เห้อ~ อย่าทำให้ข้าผิดหวังล่ะ หยางเอ๋อ"
----------------------------------------------
ไรท์จะติดเหรียญทุกๆ5ตอนนะครับ แล้วก็ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่สนับสนุนเข้ามานะครับ มันช่วยเป็กำลังใจให้ไรท์อยากเขียนต่อ อีกอย่างเื่นี้เป็เื่แรกที่ไรท์แต่งขึ้นมา ถ้าเป็ไปได้อยากให้คอมเมนต์ติชมกันได้นะครับ ไรท์จะได้เอาพัฒนาตัวเอง อย่างไรก็ขอขอบคุณไว้ล่วงหน้าครับ