หลังจากพักกลางวันพอผมขึ้น ผมก็ตั้งใจที่จะไปด่ามันเพราะมันทำผมขายหน้าั้แ่วันที2ของการเรียน แต่มันดันทำตัวดีผิดปกติ อยากรู้ละสิว่ามันทำอะไร พอผมไปนั่งที่มันดันซื้อลูกอมและขนมมาขอโทษ อะนี่กูซื้อมาให้มึงน่าจะอายอะกูเลยมาขอโทษอ่ะเอาไปกูไม่ได้ซื้อของให้ใครง่ายๆนะ ผมใแทรบแย่ ที่มันซื้อของมาให้ผมเยอะมากจนไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองจากที่โมโหๆผมก็หายเลย เออนี่กูไม่ได้เห็นแถ่ของกินหรอกนะแต่กูคิดว่ามึงน่าจะสำนึกผิด คำพูดของผมซึ่งดูออกเลยว่าแถเพราะจริงๆแล้วผมอยากได้ขนมจากมัน เเต่ก็นั่นแหละครับใงผมก็ถือว่ามันสำนึกผิดจริงๆ พอเลิกเรียนผมกำลังเดินกลับเข้าซอยบ้านก็มีสิ่งที่น่าใเกิดขึ้นอีก ใช่ครับไอ้โกมันเดินตามผมมา นี่มึงมึงจะตามกูมาเพื่อ เสียงผมถามมันด้วยความสงสัยปนหวาดกลัวว่ามันจะตามมาเเกล้ง ใครตามมึงว่ะก็บ้านกูอยู่ซอยนี้ทำไมกูต้องตามมึงด้วย ผมใยิ่งกล่าวโดนหมาไล่ มันอยู่ซอเดียวกันแถมยังมีมากกว่านั้นคือมันคือเพื่อนบ้านที่ย้ายเข้ามาใหม่ที่แม่ผมไปทักทาย ผผมใทชจนทำอะไรไม่ถูก แย่สุดๆๆๆระหว่างที่เรากลับถึงบ้านพ่อของมันก็เดินมาที่หน้าบ้านพร้อมกับแมผมเค้าคุยกันด้วยความสนุกเพราะแม่ผมก็พ่อเสีย และพ่อมันก็เลิกกับแม่มันทำให้เค้าสองคนคุยเข้าคอ อ่าวกลับมาเเล้วหรอกาฟิวส์ เสียงแม่กล่าวทักทาผมหลังจากเลิกเรียน แม่บอกแล้วใงว่าอย่าเรียกชื่อเต็ม ทันใดนั้นไอ้โกก็ขำขึ้นมา ใงโกโก้กลับมาพร้อมกันได้ไง เสียงพ่อของมันทักมันเช่นเดียวกัน แล้วทำไมมาพร้อมกันละฟิวส์ อ่าผมกับมันอยู่ห้องเดียวกันเลขที่ต่อกันนั่งข้างกันแถมบ้านติดกัน ตอนผมเดินเข้าซอยก็ดันเห็นมันเดินมาด้วยเลยถึงพร้อมกันครับ อ่าวจริงหรออยู่ห้องเดียวกัน เลขที่เดียวกัน แถมนั่งใกล้กันอีก งั้นพ่อฝากเ้าโกมันด้วยนะฟิว เสียงพ่อมันกล่าวฝากลูกชายสุดหัวแก้วหัวแหวน อ่าครับเดี๋ยวผมดูแลให้เองครับ งั้นวันนี้มากินข้าวบ้านฉันมั้ยคะ ลูกๆทั้งสองคนจะได้ทำความรู้จักกัน ดีเลยครับวันนี้ผมทำกับข้าวไว้เยอะ น่าอนาถจริง