ตอนที่ 3
"แม่อยากให้หนูแต่งงานกับลูกชายของแม่" ในขณะที่น้ำค้างกำลังขยับมือเพื่อนวดขาให้คุณแม่อยู่นั้นมือของน้ำค้างก็หยุดชะงักทันที ราวกับว่ามีใครมาบอกให้หยุดนวดอย่างนั้นแหละน้ำค้างมือไม้หมดแรงทันทีในสิ่งที่ได้ยิน ที่คุณแม่ของเธอไปหาพี่ชายต่างสายเืในครั้งนี้ต้องเป็เื่ที่คุณแม่ของเธอชอบบ่นให้เธอฟังบ่อยๆ แน่ๆ
"คือ..." น้ำค้างรู้ว่าพี่ชายของเธอนั้นเป็คนเ้าชู้ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า เขาเป็เพลย์บอยน้ำค้างรู้ทุกอย่างในข้อนี้ของพี่ชายของเธอดีเพราะคุณแม่มักจะบ่นให้เธอฟังเป็ประจำ จนน้ำค้างจำขึ้นใจ แต่เมื่อกี้นี้คุณแม่บอกว่าอยากจะให้น้ำค้างแต่งงานกับพี่แม็กของเธออย่างนั้นหรือแล้วถ้าเป็แบบนั้นจริงๆ เธอจะมีความสุขได้ยังไงและพี่ชายของเธอนั้นเขาจะยอมแต่งงานกับเธออย่างนั้นหรือตอนนี้น้ำค้างคิดอะไรอยู่ในหัวมากมาย จนสมองของเธอตอนนี้มันหนักอึ้งไปหมด
"หนูยังไม่ต้องตอบแม่ตอนนี้หรอก หนูเอาไปนอนคิดก่อนก็ได้ พร้อมเมื่อไหร่แล้วค่อยมาบอกแม่"คุณขวัญนภาไม่มีวันบังคับลูกสาวของท่านอย่างแน่นอน เื่นี้มันค่อนข้างเื่ใหญ่เพราะผู้ชายที่จะแต่งงานด้วยเป็ผู้ชายที่ไม่ธรรมดาเลย ถึงกับได้ฉายาเพลย์บอยตัวพ่อแห่งเมืองนิวยอร์ก
"ค่ะคุณแม่ น้ำค้างจะลองเอาไปคิดดู" ผู้เป็แม่ลูบหัวลูกสาวเบาๆอย่างรักใคร่ ท่านอยากให้น้ำค้างตัดสินใจด้วยตัวเองถ้าน้ำค้างจะตอบว่าไม่ตกลง ท่านก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะท่านรู้ดีว่าลูกชายของท่านเป็คนยังไง แต่ถ้าน้ำค้างยอมตกลงแต่งงานท่านจะต้องทำทุกวิธีเพื่อให้ลูกสาวของท่านคนนี้มีความสุข ตลอดชีวิตของท่านท่านจะไม่มีวันทิ้งลูกสาวคนนี้เด็ดขาด อีกใจของคุณขวัญนภาก็คือท่านอยากให้มีคนมาดูแลน้ำค้างแทนท่าน เพราะตอนนี้ท่านก็แก่มากแล้วถ้าแม็กยอมมาดูแลน้องแทนแม่คนนี้ ท่านก็จะได้นอนตายตาหลับถึงน้ำค้างจะเป็แค่ลูกสาวบุญธรรม แต่ท่านก็รักและเอ็นดูน้ำค้างเหมือนกับน้ำค้างคือลูกสาวแท้ๆของท่าน
"แม่รักหนูนะลูก อย่างที่หนูรู้ว่าพี่เขาเ้าชู้แต่แม่เชื่อว่าถ้าเขารู้จักหนู เขาจะต้องรักหนูเหมือนที่แม่รัก" แม็กยังไม่เคยเห็นและยังไม่เคยรู้จักกับน้ำค้างมาก่อนถ้าแม็กได้รู้จักกับสาวน้อยคนนี้ รับรองแม็กจะต้องตกหลุมรักสาวน้อยคนนี้ได้ไม่ยาก
"ลูกชายของแม่อาจจะเ้าชู้ แต่เขาเป็คนอ่อนโยน ถ้าหนูได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาแม่อยากให้หนูช่วยแม่ ทำให้เขาหยุดเื่ผู้หญิงพวกนั้น แล้วหันมามองหนูคนเดียวหนูช่วยแม่ได้ไหมลูก" คุณขวัญนภาเชื่อว่าถ้าลูกชายของท่านเจอผู้หญิงที่รัก เขาจะต้องหยุด
"น้ำค้าง...ขอเอาไปคิดดูก่อนนะคะ" ตอนนี้น้ำค้างกำลังคิดหนัก เพราะบุญคุณของคุณแม่มันค้ำคออยู่และเธอก็อยากให้คุณแม่ของเธอมีความสุข อย่างที่ท่านได้ให้ความสุขแก่เธอ
"แม่ไม่ได้จะเร่งรัดหนู แต่ถ้าหนูจะไม่ตกลงแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรยังไงหนูก็ยังเป็ลูกของแม่เหมือนเดิม" คุณขวัญนภาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนน้ำค้างได้ฟังแล้วก็รู้ได้ทันทีว่าคุณแม่ของเธอ รักเธอมากแค่ไหน...แล้วเธอจะทำให้ท่านผิดหวังได้ยังไง
"ขอบคุณ คุณแม่มากนะคะ ที่รักและเอ็นดูน้ำค้างมาตลอด" น้ำค้างพูดพร้อมกับเข้าไปกอดคุณแม่ซึ่งคุณขวัญนภาก็กอดลูกสาวตอบเช่นกัน ท่านกอดกระชับแล้วลูบหัวน้ำค้างเบาๆน้ำค้างรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ได้กอดคุณแม่ของเธอคนนี้เธอรู้สึกว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณแม่คนนี้ได้ให้ความรักและความอบอุ่นกับเธอมาตลอด
"ลูกสาวของแม่คนนี้ไม่เคยทำให้แม่หนักใจเลยสักครั้งเดียวไม่เหมือนพี่ชายของลูก รายนั้นทำให้แม่นอนไม่ค่อยหลับเลย"
"หนูขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ" น้ำค้างรู้ดีว่าพี่ชายของเธอนั้นมีนิสัยเป็ยังไงแล้วถ้าเธอตอบตกลง พี่แม็กเขาจะพอใจหรือเปล่า แล้วเขาอยากแต่งงานกับเธอไหม
"ได้สิลูก หนูจะถามอะไร" คุณขวัญนภาพูดไปลูบหัวลูกสาวไปในใจก็คิดว่าไม่รู้ว่าสิ่งที่ท่านได้ตัดสินใจพูดไปจะทำให้ลูกสาวที่ท่านรักคนนี้จะเสียใจหรือเปล่าถ้าลูกชายตัวแสบของท่านเกิดต่อต้าน
"คือ…พี่เขารู้เื่นี้หรือเปล่าคะ" ถ้ารู้แล้วเขาโอเคหรือเปล่าแล้วถ้าไม่โอเคล่ะ เธอจะไม่ต้องนอนร้องไห้ทุกคืนหรอกหรือ
"รู้สิลูก แต่พี่เขาคงไม่พอใจนักที่แม่จะให้เขาแต่งงาน" แสดงว่าพี่แม็กไม่ได้้าจะแต่งงานกับเธอสินะ แล้วเธอจะเอายังไงดีจะตัดสินใจยังไงดี...น้ำค้างเริ่มคิดหนัก
"ค่ะ" เธอจะตอบตกลงดีหรือจะปฏิเสธดีนะถ้าเธอตกลงคุณแม่ก็จะมีความสุขแต่ตัวเธอล่ะ แต่ถ้าไม่...คุณแม่ที่เธอรักท่านก็คงผิดหวัง
"เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่จะไปรีสอร์ตแต่เช้า จะไปดูงานทางโน้นสักหน่อยหนูอยู่คนเดียวไปก่อนนะลูก" ที่นี่เป็บ้านที่กรุงเทพที่น้ำค้างอยู่ระหว่างเรียนพอถึง่วันหยุดหรือปิดเทอมเธอก็จะตามคุณแม่ของเธอไปช่วยงานที่รีสอร์ตเป็ประจำน้ำค้างทำอาหารเก่ง เรียนก็เก่ง อ้อนคุณแม่ก็เก่งเธอมีความน่ารักอยู่ในตัวถ้าใครที่ได้ใกล้ชิดกับเธอมีหวังได้รักเธอกันหมด
"อาทิตย์หน้าก็จะสอบปิดเทอมแล้วเดี๋ยวน้ำค้างจะไปช่วยงานคุณแม่ให้เต็มที่เลยนะคะ" เธอบอกอย่างประจบน้ำค้างเป็เด็กขยัน หลังจากเลิกเรียนหรือมีเวลาว่างเธอมักจะมาช่วยคุณแม่ของเธอทำงานบางครั้งก็เป็งานเอกสารบ้าง การเงินบ้าง เพราะน้ำค้างเธอเรียนบัญชีหวังว่าเรียนจบแล้วเธอจะได้มาช่วยคุณแม่ของเธอทำงาน
"จ้าวันหยุดนี้ ถ้าหนูจะไปก็ให้คนขับรถขับไปให้นะ" ถึงคุณขวัญนภาจะไปดูงานที่เขาใหญ่ ส่วนมากท่านจะไปค้างซะมากกว่าไม่ได้ไปกลับ เพราะด้วยอายุที่มากแล้วนั่งรถนานๆ ท่านก็ไม่ค่อยไหวแต่ที่ท่านเลือกที่จะยังทำงานอยู่ก็เพราะว่าท่านเบื่อ แค่ทำแก้เบื่อน่ะเพราะเงินทองของท่านก็มีมากมายใช้เท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมดแต่ท่านก็อดที่จะคิดถึงลูกสาวของท่านคนนี้ไม่ได้ ที่ท่านยังทำธุรกิจนี้อยู่อีกอย่างก็เพราะอยากจะหาอาชีพไว้ให้ลูกสาวของท่านด้วยแต่ถ้าได้ลูกชายของท่านมาช่วยดูแลลูกสาวของท่านคนนี้ ท่านก็จะได้หมดห่วง
"ค่ะ ไปอยู่แล้วค่ะ" น้ำค้างตอบเสียงใส เธอชอบที่นั่นมากเพราะอากาศดีวิวสวยเธอมักจะไปช่วยงานคุณแม่ของเธอเป็ประจำ...
ขณะที่น้ำค้างนอนคิดเื่ที่คุณแม่ของเธอได้ขอร้องซึ่งก็ทำให้เธอคิดหนัก แต่สุดท้ายเธอก็ได้คำตอบให้กับตัวเองสักที เธอตัดสินใจจะตกลงแต่งงานกับพี่ชายต่างสายเืตามที่คุณแม่ของเธอขอร้องเพราะอยากจะตอบแทนบุญคุณที่ท่านได้ให้ชีวิตใหม่กับเธอ ไม่ว่าวันข้างหน้าผลมันจะออกมาเป็อย่างไร อย่างน้อยเธอก็ได้ตอบแทนพระคุณของคุณแม่ที่ชุบชีวิตใหม่ให้กับเธอ การตกลงแต่งงานในครั้งนี้ มันยังน้อยไปกับที่ท่านได้ให้ทุกสิ่งทุกอย่างกับเธอด้วยซ้ำเมื่อน้ำค้างคิดได้ดังนั้นเธอก็หลับตาลง แล้วเข้าสู่ห้วงนิทราไป...
เช้าเธอกำลังจะไปมหาลัยคุณแม่ของเธอก็กำลังจะไปรีสอร์ตพอดี และทุกๆ วันที่อยู่ที่นี่ก่อนออกจากบ้านเธอจะต้องนั่งรับประทานอาหารเช้ากับคุณแม่ก่อนเสมอ
"คุณแม่ขา น้ำค้างตัดสินใจได้แล้วนะคะ"
109
