จวบจนกระทั่งหลินฟูเหรินผู้เฒ่าเดินเข้ามาอู๋กงกงจึงได้สติขึ้น
เขารีบร้อนเผยยิ้มออกมา“หลินฟูเหรินผู้เฒ่า เป็เื่ที่น่ายินดียิ่งนัก!ซูไท่อีกำลังพยายามเดินทางมาอย่างเต็มที่ ท่านโปรดดูแลท่านแม่ทัพเฉิงให้ดีเหล่านู๋จักต้องส่งสารมอบไปยังฮ๋องเต้เสียก่อน ฮ่องเต้จะได้ไม่มีใจพะวง!”
“ให้ฮ่องเต้ทรงกังวลเสียแล้วพระองค์ทรงดูแลเช่นนี้ ขอให้ท่านกงกงโปรดคารวะแสดงความขอบพระทัยแทนข้าด้วย”
“เหล่านู๋ [1] จะนำคำของฟูเหรินส่งถึงอย่างแน่นอน”
อู๋กงกงรีบร้อนจะจากไปทว่าเมื่อไปถึงหน้าประตูกลับหันไปมองที่กูเฟยเยี่ยน เมื่อกูเฟยเยี่ยนหันไปสบตาเขาก็รีบหันหน้าหนีแล้วเดินจากไป
กูเฟยเยี่ยนยิ่งรู้สึกว่าอู๋กงกงผู้นี้มีบางอย่างผิดปกติ
ั้แ่ที่ซูไท่อีออกใบสั่งยาใบสั่งยาจะถูกส่งมาที่ห้องยาสำนักหมอหลวง และห้องยาสำนักหมอหลวงก็จะจัดเตรียมยาในกระบวนการทั้งหมดนี้ไม่ว่าจะเป็ใบสั่งยาหรือยาสมุนไพรล้วนต้องผ่านมือขันทีทั้งสิ้นหาก้าขโมยแก้ไขใบสั่งยาจริงๆ แล้วก็ไม่ยากเลย
ด้วยคุณงามความดีและอำนาจการทหารของตระกูลเฉิงฮ่องเต้แม้มีความระแวดระวัง ทว่าไม่น่าจะเป็ไปได้ที่จะลงมืออย่างรวดเร็วเช่นนี้อาณาจักรเทียนเหยียนก่อตั้งได้เพียงเก้าปี รากฐานยังไม่มั่นคงเป็โอกาสในการใช้คน! เพียงแต่นอกจากฮ่องเต้แล้วผู้ที่สามารถเรียกใช้อู๋กงกงบ่าวรับใช้าุโผู้นี้ได้ภายในพระราชวังดูท่าว่าคงมีไม่กี่คน?
กูเฟยเยี่ยนกำลังพิจารณาใคร่ครวญหลินฟูเหรินผู้เฒ่าก็ได้เดินเข้ามา นางไม่แม้แต่จะเรียกกูเฟยเยี่ยนว่า “นังหนู”แต่เรียกว่า “สาวน้อย” แทน
“สาวน้อยเ้ามีชื่อเสียงเรียงนามว่ากระไร อยู่ภายใต้การทำงานของอาจารย์แพทย์ท่านใด?”
ในขณะที่นางมาถึงนางได้รายงานชื่อเสียงเรียงนามแล้วแต่ดูท่าว่าหลินฟูเหรินผู้เฒ่าคงไม่ได้สังเกต นางจึงตอบกลับไปว่า“หม่อมฉันกูเฟยเยี่ยน เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็แพทย์หญิงยังไม่ได้รับการแบ่งงานจากอาจารย์แพทย์ท่านใดเ้าค่ะ”
ผู้ใดจะไปรู้จู่ๆสีหน้าของหลินฟูเหรินผู้เฒ่าก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว “กูเฟยเยี่ยน?ครอบครัวเ้าคือเ้าเมืองทางด้านเขตแดนตะวันออกผู้นั้น…ตระกูลกูผู้ที่หมั้นหมายกับแม่ทัพฉี?เป็เ้าหรือ…? ”
การหมั้นหมาย!?
เพื่อที่จะช่วยชีวิตคนกูเฟยเยี่ยนจึงลืมเลือนเื่นี้ไปเสียสนิท ในตอนนี้ถึงจะนึกขึ้นได้
เ้าของร่างเดิมนั้นมีการหมั้นหมายจริงๆคู่หมั้นคือท่านชายของท่านแม่ทัพตระกูลฉี ฉีอวี้
ตระกูลกูและตระกูลฉีเดิมทีล้วนเป็ตระกูลที่เก่งกาจทางด้านวรยุทธ์แห่งดินแดนเสวียนคงเป็พันธมิตรกันมารุ่นต่อรุ่นแต่เมื่อสิบปีที่แล้วในแวดวงของผู้ฝึกวรยุทธ์ของดินแดนเสวียนคงพบเจอกับมหันตภัยครอบครัวตระกูลกูตกต่ำลง ตระกูลฉีผูกสัมพันธไมตรีต่อราชวงศ์จวินก่อตั้งกองกำลังทหาร กลายมาเป็หนึ่งในสองกองกำลังผู้ก่อตั้งอาณาจักรเทียนเหยียน
ความสามารถของทั้งสองตระกูลเกิดความแตกต่างกันมากขึ้นเรื่อยๆครอบครัวตระกูลฉีไม่เพียงแต่ไม่มองตระกูลกูอยู่ในสายตาแล้ว ยังยึกยักไม่ยอมแต่งงานไม่ยอมรับการหมั้นหมาย
กูเฟยเยี่ยนมองไปที่ใบหน้าโกรธแค้นของหลินฟูเหรินผู้เฒ่าก็เข้าใจได้คร่าวๆว่าเกิดสิ่งใดขึ้น
นางคิดว่าผู้ที่ขโมยปรับแก้ไขใบสั่งยา้าให้นางผู้ที่เป็คู่หมั้นตระกูลฉีกลายเป็แพะรับบาปอย่างแน่นอน
ตระกูลเฉิงและตระกูลฉีมีความเกลียดชังแค้นเคืองกันเป็อย่างยิ่ง!
ตระกูลเฉิงควบคุมทหารม้าตระกูลฉีควบคุมทหารราบ ตระกูลเฉิงควบคุมค่ายทหารนครบาลเขตแดนตะวันออกตระกูลฉีควบคุมค่ายทหารนครบาลเขตแดนตะวันตก
สองตระกูลนี้กลายมาเป็แขนซ้ายและขวาขององค์ฮ่องเต้เทียนเหยียนฐานะเท่าเทียมกัน ฝีมือไล่เลี่ยกัน สามปีที่ผ่านมาแม่ทัพตระกูลฉีฉีซื่อิตัดสินใจผิดพลาดที่ไม่ส่งกองกำลังทหารออกมาส่งผลให้แม่ทัพเฉิงผู้เฒ่าเสียชีวิตในสนามรบ ทุกคนล้วนคิดว่าฉีซื่อินั้นเจตนามีเพียงแต่ฮ่องเต้ที่ทรงไม่เชื่อและลงโทษเพื่อเป็การตักเตือนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ั้แ่นั้นมาตระกูลเฉิงก็จดจำความแค้นต่อตระกูลฉีแม้กระทั่งทหารทั้งกองทัพของตระกูลเฉิงก็ล้วนเกลียดตระกูลฉี
กูเฟยเยี่ยนยิ่งคิดมากเพียงใดแผ่นหลังก็เย็นสะท้านมากขึ้นเท่านั้น
นางเข้าใจแล้วว่าเหตุใดผู้ร้ายจึง้าโยนความผิดมาไว้ที่นางผู้เป็เพียงแพทย์หญิงตัวเล็กๆ ในฐานะว่าที่ลูกสะใภ้ตระกูลฉีสมเหตุสมผลเป็อย่างมากในการเจตนาก่ออาชญากรรม!
ความรับผิดชอบนี้ใหญ่โตมโหฬาร!
“หึที่แท้เ้าก็คือคู่หมั้นของฉีอวี้?คิดไม่ถึงเอาเสียเลย!”
หลินฟูเหรินผู้เฒ่าขัดจังหวะอารมณ์ความคิดกูเฟยเยี่ยนน้ำเสียงเปลี่ยนไปเป็โหดร้าย ว่าที่ลูกสะใภ้ของศัตรูช่วยชีวิตลูกชายตนเองในสายตาของนาง เหตุนี้เป็ความอัปยศเป็อย่างยิ่งดังนั้นจึงลบล้างจิตสำนึกในบุญคุณที่มีต่อกูเฟยเยี่ยนออกไปได้อย่างง่ายดาย
นางหมุนกายไม่แม้แต่จะมองกูเฟยเยี่ยนอีก น้ำเสียงเย็นเฉียบ “ใครก็ได้ปูนบำเหน็จหนึ่งร้อยเหรียญทองให้นางแล้วให้นางรีบไสหัวออกไปให้พ้น!”
ภายในใจกูเฟยเยี่ยนรับรู้ว่าตระกูลเฉิงมีความเกลียดแค้นอย่างฝังลึกต่อตระกูลกูจึงเกียจคร้านเกินกว่าจะต่อล้อต่อเถียงใครจะไปรู้ว่าหลินฟูเหรินผู้เฒ่าจะนำเหรียญทองที่ได้รับมาจากหญิงรับใช้โยนมาทางใบหน้าของกูเฟยเยี่ยนอย่างเหี้ยมโหด
กูเฟยเยี่ยนรีบร้อนหลบหลีกเฉียดไปเพียงแค่นิดเดียวก็จะโดนเข้าเต็มๆ หลินฟูเหรินผู้เฒ่ายังไม่ยอมเลิกราประณามด้วยความโกรธ “หยิบเงินแล้วไสหัวไป! ค่ายทหารตระกูลเฉิงของพวกเราไม่มีที่ให้คนตระกูลฉียืน!”
กูเฟยเยี่ยนสุดที่จะอดทนได้นางโกรธเป็อย่างยิ่ง!
—————————
[1] เหล่านู๋ หมายถึง คำที่บ่าวชราใช้เรียกตนเอง