" ลี่มู่ งั้นเราไปท้าอันดับ 1 ศิษย์นอกกันเถอะ "
ลี่มู่ที่ได้ยินก็ทำหน้างง ๆ
" ห๊ะ ? เ้าโง่เ้าคิดว่ามันทำง่ายขนาดนั้นเลยรึยังไง หากเ้าจะท้าประลองกับอันดับ 1 เ้าก็ต้องสู้กับคนอื่น ๆ ก่อน "
" ข้าไม่สามารถท้าประลองศิษย์นอกอันดับ 1 ได้งั้นรึ "
" แน่นอนว่าได้แต่เ้าคิดว่าศิษย์นอกอันดับ 1 จะอยู่แต่ที่ลานประลองรึไง เขาคงจะฝึกฝนอยู่ที่ไหนสักที่ในนิกายนี้แหละ "
" อืม...ถ้าอย่างงั้นเราไปท้าประลองคนที่แข็งแกร่งที่สุดที่อยู่ที่นั่นดีกว่า "
พูดจบชิงหลงก็เดินออกไปทันที
" นี่แกเป็บ้าอะไรกันแน่ชิงหลง...แล้วนั่นเ้าจะไปไหน !! "
" ข้าก็จะไปลานประลองไงล่ะ "
ได้ยินลี่มู่พูดเขาก็หันกลับมาถามอย่าง งง ๆ
" ลานประลองมันอยู่ทางนี้ไอเ้าโง่เอ้ย "
หลังจากนั้นทั้งสองก็พากันไปที่ลานประลองชิงหลงจ้องมองสิ่งก่อสร้างมากมายรอบตัวบริเวณที่เขาเดินผ่าน เป็ดั่งที่อาจารย์บอกจริง ๆ บนโลกใบนี้มีอีกหลายอย่างที่เขาต้องเรียนรู้และต้องพบเจอการฝึกฝนอยู่แต่ในโลกสีเทาที่อาจารย์สร้างขึ้นแม้จะช่วยทำให้แข็งแกร่ง แต่เมื่อเทียบกันแล้วการออกมาเรียนรู้โลกภายนอกเป็ประสบการณ์ที่ดีที่สุด
ไม่นานนักทั้งสองก็มาถึงลานประลองที่ 4 ชิงหลงแปลกใจเล็กน้อยเพราะที่นี่มันกว้างใหญ่และคนที่อยู่ที่นี่ก็มีอยู่เยอะพอสมควรเลยทีเดียว
" โอ๊ะ...ว่าไงเ้าเป็ศิษย์ใหม่สินะ "
ผู้เยาว์คนหนึ่งเดินเข้ามาหาทั้ง 2 คนพร้อมกับกล่าวทักทาย ผู้เยาว์คนนั้นมีผิวเข้มและเตี้ยกว่าชิงหลงเล็กน้อยใบหน้าของมันประดับไปด้วยรอยยิ้มทำให้ดูเป็คนอัธยาศัยดี
" ข้า ต้าเหลิน ยินดีที่ได้รู้จัก "
ชิงหลงยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าว
" ข้า ชิงหลง ส่วนเ้าอ้วนนี่ชื่อ หลัวลี่มู่ "
" แล้วพวกเ้ามาที่นี่มีธุระอะไรงั้นรึ "
ได้ยินที่ต้าเหลือพูดเขาก็บอกจุดประสงค์ของเขาออกไปทันที
" ข้ามาที่นี่เพื่อท้าประลองกับศิษย์นอกอันดับ 1 "
ต้าเหลินที่ได้ฟังก็งงไปเล็กน้อยไม่นานเขาก็หัวเราะขึ้น
" ฮ่าฮ่า สหายเ้ามาผิดเวลาแล้วตอนนี้ศิษย์นอกอันดับ 1 ไม่อยู่ที่หรอกเ้ามองดูสิ "
ชิงหลงมองไปรอบ ๆ เขาเห็นเพียงแค่ชายอีก 3 คนเพียงเท่านั้นที่อยู่ที่นี่
" ่นี้เป็่ที่ศิษย์ออกไปทำภารกิจกันน่ะ อีกอย่างหนึ่งใช่ว่าเ้าจะเดินเข้ามาแล้วท้าประลองกับใครก็ได้ "
ได้ฟังชิงหลงก็หันไปมองเ้าอ้วนเล็กน้อยลี่มู่ก็มองมาที่เขาพร้อมกับส่ายหัวไปมา
" เ้าคงจะไม่รู้สินะ การประลองจัดอันดับจะจัดขึ้นทุก ๆ 10 เดือน อีก 5 เดือนก็จะถึงการประลองจัดอันดับแล้วล่ะ "
ชิงหลงพยักหน้าเล็กน้อยดูเหมือนว่าจะยังไม่ถึงเวลาสินะเขานั้นอยากรู้ว่าศิษย์นอกที่แข็งแกร่งที่สุดจะแข็งแกร่งสักเท่าใดกัน ตัวเขานั้นั้แ่มีพลังก็ไม่เคยสู้กับใครเลยยกเว้นอาจารย์ของตนเองจึงอยากรู้ว่าความรู้สึกเวลาสู้กับคนรุ่นเดียวกันมันจะรู้สึกยังไง
" ฮี่ฮี่ หากเ้าไม่ว่าอะไรข้าสามารถแลกเปลี่ยนกับเ้าก่อนได้นะ "
" ต้าเหลิน เ้าอย่าได้ไปข่มเหงศิษย์ใหม่สิ "
รุ่นเยาว์คนหนึ่งเดินเข้ามากล่าวด้วยรอยยิ้ม
" ขอโทษด้วยนะชิงหลง เ้าหมอนี่มักจะชอบท้าคนอื่นสู้อยู่เรื่อยคล้ายกับเ้าที่มาใหม่ ๆ ก็มาท้าสู้กับศิษย์นอกอันดับ 1 นั่นแหละ "
" เงียบไปเลย เสี่ยวหลิน เป็นักสู้มันก็ต้องแลกเปลี่ยนวิชากันเป็ธรรมดาอยู่แล้ว ใช่มั้ยสหาย "
ชิงหลงพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าว
" ต้าเหลินเ้าเคยสู้กับศิษย์นอกอันดับ 1 ด้วยงั้นรึ "
" โอ๊ะใช่ ๆ พวกเ้าอยากฟังมั้ย "
พอชิงหลงถามไปเสี่ยวหลินก็รีบพูดขึ้นมาทันทีท่าทางของเขาทำให้ชิงหลงรู้สึกขบขันเล็กน้อย
" ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าจะบอกให้นะ ไม่ไหวคิดแล้วยังขำไม่หาย วันนั้นเ้าหมอนี่เข้ามาที่นี่เป็ครั้งแรกจึงไปท้าซ่างตงสู้ หลังจากนั้นเ้ารู้มั้ยเกิดอะไรขึ้น ฮ่าฮ่าฮ่า เ้าหมอนี่โดนอัดจนเละนอนสลบอยู่บนเตียงไปเกือบ 3 เดือนหลังจากนั้นเ้าหมอนี่ก็หายซ่าไปเลย "
ต้าเหลินที่อยู่ข้าง ๆ หน้าของเขาตอนนี้มีเส้นเืปูดออกมานิดหน่อย
" เงียบไปเลย วันนั้นข้าไม่สบายแค่นั้นแหละ "
" ฮ่าฮ่าไม่ใช่ว่าเ้าแพ้เขาภายในกระบวนท่าเดียวหรอกรึ ฮ่าฮ่า "
" ต้าเหลินเ้าก็มีรายชื่อติดอันดับงั้นรึ "
ชิงหลงพูดออกไปทำให้ทั้ง 2 ที่กำลังทะเลาะกันอยู่หันมาหาเขา
" อ่าใช่ ข้าอยู่ลำดับที่ 224 น่ะ "
ต้าเหลินกล่าวพร้อมกับชี้ขึ้นไป้า บนลานประลองนั้นมีเสาแก้วที่ส่องแสงสีขาวออกมาอย่างงดงาม บนเสาแก้วมันสลักไปด้วยชื่อคนทั้งหมดที่ติดอันดับลานประลองที่ 4 ชิงหลงมองเห็นชื่อของต้าเหลินและคนอื่น ๆ ภายในนั้น
เสี่ยวหลิน ลำดับ 225
ต้าเหลิน ลำดับ 224
ถังลู่หนิง ลำดับ 223
หวงิเจี๋ย ลำดับ 222
ฟู่จิงเทียน ลำดับ 221
ซ่างตง ลำดับ 220
นี่คือชื่อของศิษย์นอกที่แข็งแกร่งที่สุดทั้ง 6 อันดับ เสี่ยวหลินอยู่อันดับ 6 และ ต้าเหลิน อยู่อันดับ 5 ชิงหลงรู้สึกสนใจเล็กน้อยเพราะมีคนหนึ่งที่เขารู้จักและคุ้นเคยเป็อย่างดี ในบรรดาคนที่ชิงหลงจะสังหารมันในอนาคต ฟู่จิงเทียน อยู่ในนั้น แต่นั่นก็เป็เื่ของอนาคตถ้าเขาจะสังหารนายน้อยตระกูลฟู่เขาก็จะต้องเป็ศัตรูกับคนทั้งตระกูลพลังของเขาตอนนี้ยังมีไม่พอ
" ว่าไงชิงหลงเ้าอยากจะแลกเปลี่ยนวิชากับข้าสัก 2-3 กระบวนท่ามั้ย "
ชิงหลงยิ้มขึ้นเล็กน้อยกับคำพูดของต้าเหลิน
" ต้าเหลินเ้ามีพลังปราณนักรบ ขั้น 9 ข้ามีพลังปราณนักรบ ขั้น 4 ช่องว่างระหว่างเรามันต่างกันยิ่งนัก "
" ใช่ต้าเหลิน เ้าดีแต่รังแกคนที่อ่อนแอกว่า ทำไมเ้าไม่มาเจอคนระดับเดียวกันสักหน่อยล่ะ "
" หุบปากไปเลยเ้าแพ้ข้าไปตั้งหลายรอบแล้วยังไม่เข็ดรึไง "
" ห๊ะ...ว่าไงนะใครแพ้เ้ากันไอเ้านี่อยากโดนรึไง "
ทั้งคู่ปล่อยพลังปราณนักรบ ขั้น 9 ออกมาทำให้อากาศโดยรอบเพิ่มสูงขึ้นเหมือนเ้า 2 คนนี้จะทะเลาะกันอยู่บ่อย ๆ สินะ ชิงหลงสะบัดมือหนึ่งครั้งทำให้อากาศที่เปลี่ยนแปลงกับคืนสู่ความสงบเหมือนเดิมทำให้เสี่ยวหลินและต้าเหลินประหลาดใจเล็กน้อยพวกมันมองชิงหลงที่กำลังยืนยิ้มอยู่
" พวกเ้าเข้านิกายมานานแล้วงั้นรึ "
" พวกข้าเพิ่งเข้ามาเพียงแค่ 1 ปี เท่านั้นเอง "
ต้าเหลินพูดขึ้นพร้อมกับมองหน้าชิงหลงก่อนจะกล่าวด้วยความจริงจัง
" ชิงหลงเ้าไม่อยากจะสู้กับข้าจริง ๆ งั้นรึ "
ชิงหลงมองตาของต้าเหลินที่ตอนนี้มันกำลังรุกไหม้อย่างกับเปลวเพลิงดูเหมือนชายคนนี้จะเป็พวกเืนักสู้สินะแต่ชิงหลงก็รู้สึกชอบใจเล็กน้อยชายคนนี้เป็ศิษย์นอก อันดับ 5 ถ้าหากเขาชนะแสดงว่าเขาก็จะได้อันดับของชายคนนี้มาเป็ของตน
" หากข้าชนะเ้าได้ หมายความว่าข้าจะเป็อันดับ 5 สินะ "
" หึหึ แน่นอนว่าใช่ "
" เช่นนั้นก็ดี "
ระหว่างที่ชิงหลงกำลังจะขึ้นไปบนเวทีประลองเ้าอ้วนลี่มู่ก็ดึงเสื้อเขา
" ชิงหลงเ้าจะเอาจริง ๆ งั้นรึ ระดับพลังมันห่างกันมากเลยนะ "
ได้ยินอย่างนั้นชิงหลงก็ยิ้มขึ้นแล้วตอบกลับไปอย่างสบาย ๆ
" แค่แลกเปลี่ยนกันไม่กี่กระบวนท่าแค่นั้น ไม่เป็อะไรหรอกเ้าไม่ต้องห่วง "
ศิษย์นอกทั้ง 2 คนยืนเผชิญหน้ากันบนเวทีประลองหนึ่งในนั่นคือศิษย์นอกอันดับ 5 ในขณะที่อีกคนคือศิษย์ที่เพิ่งเข้านิกายมาได้เพียงวันเดียวผู้ชมต่างส่งเสียงเชียร์กันเล็กน้อย และ แน่นอนว่าพวกเขาเลือกเชียร์ต้าเหลิน ต้าเหลินมองไปที่ผู้ชมที่อยู่รอบ ๆ ก่อนจะกล่าวขึ้น
" ให้ผู้ชมทั้งหมดที่อยู่ที่นี่เป็พยานให้เ้าชิงหลง หากข้าไม่สามารถล้มเ้าได้ภายใน 3 กระบวนถ้าข้าจะยอมยกตำแหน่งศิษย์นอกอันดับ 5 ให้เ้า "
ชิงหลงที่ได้ยินก็พยักหน้าเล็กน้อยตอนนี้ชิงหลงกำลังคิดว่าเหตุใดกันชายคนนี้ถึงต้องอยากสู้กับเขาเช่นนี้แม้จะเป็เพียงการแลกเปลี่ยนกัน 3 กระบวนท่าแต่ไม่มีทางอยู่แล้วที่ ปราณนักรบ ขั้น 9 จะไม่สามารถเอาชนะ คนที่อยู่ปราณนักรบ ขั้น 4 ทุกคนในที่นี้ต่างก็รู้ดี
ฟู่ววว
พลังภายในอันร้อนแรงกระจายออกมาจากร่างกายของต้าเหลิน ทำให้ทั่วทั้งลานประลองร้อนขึ้นไปเรื่อย ๆ แม้ว่าชิงหลงจะอยู่ห่างออกไปแต่เขาก็ยังััได้ถึงความร้อนที่เพิ่มขึ้นใบหน้าของผู้ชมต่างก็หลั่งเหงื่อเม็ดใส ๆ ออกมา
" เป็พลังภายในที่แข็งแกร่งจริง ๆ "
ดวงตาของต้าเหลินเป็ประกายออกมาก่อนจะพุ่งเข้าใส่ชิงหลง เปลวเพลิงสี้มที่ร้อนแรงปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของต้าเหลินพลังโจมตีของฝ่ามือนี้นับว่าสามารถสยบผู้ฝึกตนปราณนักรบ ขั้น 4 ได้อย่างง่ายดายเลยทีเดียว
" กระบวนท่าที่ 1 "
ต้าเหลินกล่าวขึ้นอย่างแ่เบา
ชิงหลงไม่ได้ยืนอยู่เฉย ๆ แต่โคจรพลังในร่างเพื่อป้องกันร่างกายของเขาแทน ร่างของทั้งคู่เข้าปะทะกัน
เปรี้ยงง
ปั้ก ปั้ก ปัก ปั้ก
แม้ว่าการโจมตีของต้าเหลินจะปะทะโดนร่างของชิงหลง แต่ทว่าคู่ต่อสู้กลับสามารถป้องกันการโจมตีได้สำเร็จ ทำให้พลังภายในของทั้งสู้ปะทะกันในการโจมตีนั้น แต่กลับเป็ต้าเหลินที่ถูกผลักออกมา
ต้าเหลินยืนมึนงงอยู่เล็กน้อยความรู้สึกชาแล่นเข้ามาจากแขนของเขาทำให้เขาหลี่ตาลงจ้องมองคู่ต่อสู้ของเขาอีกครั้งหนึ่ง ชิงหลงนั้นยืนอยู่เฉย ๆ ร่างกายไม่มีความเสียหายใด ๆ เลย
ต้าเหลินพุ่งปราดเข้าไปหาชิงหลงอีกครั้ง แต่ในการโจมตีคราวนี้ไม่เหมือนับครั้งที่แล้วต้าเหลินใส่พลังทั้งหมดลงไปกับฝ่ามือนี้ ชิงหลงยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมแต่เมื่อต้าเหลินเข้ามาใกล้ ดวงตาของชิงหลงเป็ประกายขึ้นมา
เปรี้ยย เปรี้ยย เปรี้ยย
พร้อมกับหนึ่งหมัดที่อาบไปด้วยพลังสายฟ้าที่เข้มข้นทุกคนต่างก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของสายฟ้าที่ออกมาจากหมัดนั้น เพียงชั่วพริบตาก่อนที่การโจมตีของทั้งคู่จะปะทะกันต้าเหลินมองเห็นรอยยิ้มเล็กน้อยของชิงหลงที่ปรากฏขึ้นบนมุมปาก
ตู้มมมมมม
เสียงะเิดังสนั่นจากการปะทะคลิ่นกระแทกกวาดทุกสิ่งทุกอย่างเหล่าผู้ชมที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็สั่นเล็กน้อย พวกเขามองเห็นร่างของต้าเหลินที่กระเด็นออกไปจากเวทประลอง พร้อมกันนั้น
ต้าเหลินรู้สึกชาแขนข้างขวาที่เข้าปะทะกับชิงหลง เขาลอยไปชนกับกำแพง
" เป็ไปไม่ได้ "
ทุกคนต่างคิดเช่นนั้นแต่ชิงหลงยืนอยู่บนเวทประลองอย่างสง่าสามเขาไม่มีาแสักเล็กน้อบแม้แต่เสื้อของเขายังไม่ยับเลย ต้าเหลินที่ได้สติค่อย ๆ ประคองร่างของตัวเองลุกขึ้น
" ข้าแพ้แล้ว หลังจากนี้ชื่อศิษย์นอกอันดับ 5 เป็ของเ้า "
" แล้วเจอกันใหม่ ครั้งหน้าข้าไม่แพ้แน่ "
หลังจากนั้นต้าเหลิมนก็ออกไปจากลานประลองทันทีใน่ที่ทุกคนกำลังสับสนกันอยู่
" อ๊ะเดี๋ยว รอข้าด้วย "
เสี่ยวหลินที่ได้สติก็ตามต้าเหลินไปชิงหลงจึงเดินลงมาจากลานประลองไปหาเ้าอ้วน
" ก...แกทำได้ยังไง "
เ้าอ้วนพูดขึ้นชิงหลงทำได้เพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย
ตัดมาที่ต้าเหลิน
" นี่เ้าทำไมถึงไม่เอาจริงกัน "
เสี่ยวหลินพูดขึ้นกับสหายที่อยู่ด้วยกันมานาน
" ข้าใช้พลังทั้งหมดไปแล้วอีกอย่างเราแค่แรกเปลี่ยนวิชากัน แล้วข้าก็รู้แล้วว่าสัญชาตญาณของข้ามันไม่ผิด "
" สัญชาตญาณอะไรของเ้า "
เสี่ยวหลินถามขึ้นทำให้ต้าเหลินหันมามองเขาอย่างจริงจัง
" เข้าอยู่กับข้ามานานเ้าเคยเห็นข้าชอบสู้กับคนที่อ่อนแอกว่างั้นรึ "
เสี่ยวหลินทำท่าครุ่นคิดเล็กน้อย
" ไม่...เ้ามันเป็พวกเมื่อเจอคนที่แข็งแกร่ง ก็อยากจะสู้กับเขาจนตัวสั่น พอไปเจอซ่านตงที่เป็คนที่แข็งแกร่งที่สุดในศิษย์นอกเ้าก็ไม่ลังเลที่ไปท้าสู้กับเขาสุดท้ายก็แพ้ไม่เป็ท่า...หรือว่า "
" เ้าเข้าใจแล้วสินะ "
" ั้แ่ที่ชายคนนั้นเดินเข้ามาในลานประลอง สัญชาตญาณของข้ามันก็บอกกับข้าว่าชายคนนี้อันตรายสุด ๆ อย่าไปยุ่งด้วยเด็ดขาด พอเห็นเขา้าสู้กับคนที่แข็งแกร่งก็เลยอยากพิสูจน์นิดหน่อย "
" แล้วเ้าคิดว่าไง "
" อ่าร์~~ั้แ่เกิดมาเพิ่งจะเคยเจอคนแบบนี้ ต่อให้เป็ซ่างตง หรือ ศิษย์ในข้าก็ไม่เคยเกรงกลัวใคร แต่ชายคนนี้ทำให้ข้าไม่อยากยุ่งด้วยเลย "
ต้าเหลินมองไปที่แขนของตนเองในตอนนี้มันพันไปด้วยผ้าสีขาว กระดูกแขนของเขามันหักทุกชิ้นภายในแขนข้างนั้นที่ปะทะกับชิงหลง
" ดูเหมือนการต่อสู้ในปีนี้มันจะน่าสนุกซะแล้วสิ "
โปรดติดตามตอนต่อไป