หลายวันต่อมา
เช้านี้หนิงฮวาเข้าครัวเตรียมอาหารหลากหลายอย่างเนื่องด้วยว่าแม่เฒ่ามู่หลานจะแวะมาเยี่ยมหลานสาวคนโปรดพร้อมกับพี่ชายและพี่สะใภ้ หลังจากกินมื้อเช้าเรียบร้อยแล้วหนิงฮวาก็ได้จัดการเตรียมส่วนผสมที่ต้องใช้ในการทำขนม
"ท่านแม่กำลังจะทำอะไรหรือเ้าคะ" ผิงผิงเดินเข้ามาหามารดาหลังจากล้างจานเสร็จมองดูสิ่งของที่อยู่ตรงหน้าก่อนเอ่ยถามขึ้น
"แม่กำลังจะทำขนมเ้ามีธุระอันใดหรือผิงผิง" หนิงฮวาตอบขณะกำลังนวดแป้ง
"ไม่มีเ้าค่ะ ข้าแค่อยากเข้ามาช่วยท่านแม่บ้าง" เด็กน้อยตอบเสียงใส
"พอดีเลยแม่กำลังจะทำขนมเ้ามาช่วยแม่นวดแป้งได้หรือไม่"
"ได้เ้าค่ะ เดี๋ยวข้าไปล้างมือก่อนนะเ้าคะ" ผิงผิงเดินออกไปล้างมือแล้วจึงกลับเข้ามานวดแป้งขนมต่อจากแม่เธอเดาได้เลยว่าต้องเป็ขนมบัวลอยแน่นอนจึงได้คิดที่จะเพิ่มสีสันให้ขนมโดยใส่สีลงไปในแป้งที่กำลังนวด ผิงผิงแบ่งแป้งออกเป็สามส่วนซึ่งต้องใส่สามสีเธอเลือกเป็สีเขียวจากใบเตย สีเหลืองจากขมิ้นและสีม่วงจากดอกอัญชันผสมลงไปในแป้งแล้วนวดให้เข้ากันก่อนนำมาปั้นเป็ลูกกลมๆ เล็กพอดีคำ
"ความคิดดีนี่แล้วเ้าไปเอาสีพวกนี้มาจากไหนหรือ" ถึงแม้นางจะเคยทำขนมมาหลายต่อหลายครั้งแต่กลับไม่ค่อยเห็นผู้ใดทำแบบนี้มาก่อนการเพิ่มสีสันทำให้ขนมดูน่ากินขึ้นมาก
"เอามาจากสมุนไพรที่มีอยู่ภายในบ้านเรานี่แหละเ้าค่ะ" ผิงผิงตอบพร้อมกับปั้นแป้งเป็ลูกกลมวางเรียงบนถาด
"เช่นนั้นเรามาทำเป็บัวลอยน้ำขิงก็แล้วกันเดี๋ยวแม่จะทำเป็ไส้งาดำดีหรือไม่" หนิงฮวาบอกเมื่อเห็นว่าในครัวมีงาดำอยู่แล้วจากนั้นนางจึงหันไปทำไส้ขนม
"ดีเลยเ้าค่ะ" เด็กน้อยยิ้มรับอย่างอ่อนโยนก่อนจะเร่งมือปั้นแป้งเป็ลูกกลมๆ แล้วจึงใส่ไส้จนครบทั้งสามีเสร็จแล้วจึงนำไปต้มในน้ำเดือดส่วนหนิงฮวาก็จัดการทำน้ำขิงในส่วนที่เหลือ จากนั้นผิงผิงจึงบอกกับมารดาว่าเธออยากทำซาลาเปาบ้างหนิงฮวาจึงจัดการทำไส้ซาลาเปาอีกรอบครั้งนี้ผิงผิงเป็คนลงมือนวดแป้งไปจนถึงขั้นตอนใส่ไส้เสร็จแล้วจึงนำไปนึ่ง
"สองแม่ลูกกำลังทำอันใดกันอยู่หรือกลิ่นหอมออกไปถึงหน้าเรือนเลย" ก้งเยว่ที่เพิ่งกลับจากสวนผักเดินตามกลิ่นหอมเข้ามาหาสองแม่ลูกถึงในครัว
"ข้ากับท่านแม่กำลังทำขนมอยู่เ้าค่ะ" เด็กน้อยเอ่ยตอบเสียงใสก่อนวิ่งเข้าไปสวมกอดบิดาอย่างสุดคิดถึง
"อีกเดี๋ยวย่าเ้าก็จะมาถึงแล้ว" ก้งเยว่บอกพร้อมยกมือขึ้นลูบศีรษะลูกสาวเบา
"เ้าค่ะ" ผิงผิงเอ่ยตอบอย่างตื่นเต้นก่อนวิ่งออกไปล้างมือ
"ท่านพี่มาเหนื่อยไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อนเถอะเ้าค่ะ"
"อืม" ก้งเยว่รับคำแล้วจึงเดินเลี่ยงออกมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวรอแม่เฒ่ามู่หลานที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่ช้า
ครึ่งชั่วยามต่อมาแม่เฒ่ามู่หลานก็เดินทางมาถึงซึ่งมีหวังจิ้งและฮุ่ยเยียนเดินทางมาด้วยในครั้งนี้หลังจากที่ผิงผิงหายป่วยก็ไม่ได้มาเยี่ยมอีกเลย
"สวัสดีท่านแม่ พี่หวังกับพี่สะใภ้เ้าค่ะ" หนิงฮวาเอ่ยทักทายแม่สามีและพี่ชายกับพี่สะใภ้
"ไหนหลานสาวของข้าไม่เห็นออกมาต้อนรับข้าเลย" เมื่อแม่เฒ่ามู่หลานย่างเท้าเข้ามาภายในเรือนก็ร้องเรียกหาหลานสาวคนโปรดทันที
"ข้าอยู่นี่เ้าค่ะท่านย่า" ผิงผิงที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเดินเข้ามาก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปกอดแม่เฒ่ามู่หลาน
"ไม่ได้เจอกันนานหลานสาวของย่าโตเป็สาวแล้วหรือเนี่ย" แม่เฒ่ามู่หลานสวมกอดผู้เป็หลานสาวอย่างสุดคิดถึง
"นานที่ไหนเ้าคะแค่ไม่กี่เดือนเอง" คำพูดคำจาของนางยิ่งทำใหญ่แม่เฒ่ามู่หลานนึกเอ็นดูอย่างมากไม่ได้เจอกันเพียงไม่นานรู้สึกได้ว่านางพูดจาเก่งขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก
"สวัสดีท่านลุงกับท่านป้าเ้าค่ะ" หวังจิ้งและฮุ่ยเยียนรับไหว้หลานสาวด้วยรอยยิ้มทั้งสองนึกเอ็นดูผิงผิงที่เป็หลานสาวเพียงคนเดียวของครอบครัว
"วันนี้ท่านย่าจะค้างที่นี่หรือไม่เ้าคะ" เด็กน้อยเอ่ยเสียงออดอ้อน
"ไม่หรอกจ้ะ ย่าแค่ตั้งใจมาเยี่ยมค่ำๆ ก็จะกลับแล้ว" เมื่อได้ฟังดังนั้นเด็กน้อยก็หุบยิ้มในทันที
"ผิงผิงจ้ะท่านย่ามาเหนื่อยคงจะหิวเราไปเตรียมอาหารออกมาให้ท่านย่ากันดีกว่า" หนิงฮวาบอก
"ท่านย่าหิวหรือยังเ้าคะวันนี้ผิงผิงทำขนมรอท่านด้วยนะเ้าคะ" ผิงผิงจึงลุกขึ้นเข้าครัวไปจัดสำรับทันที
"จริงหรือไหนย่าขอชิมดูบ้าง"
"เชิญทุกคนเข้าไปกินข้าวกันก่อนเถอะข้ากับผิงผิงเตรียมอาหารไว้รอพวกท่านหลายอย่างเลยเ้าค่ะ" หนิงฮวาบอกก่อนจะเดินนำทุกคนเข้าไปยังโต๊ะอาหารที่อยู่อีกฝั่งของเรือน ผิงผิงจัดเตรียมอาหารคาวหวานออกมาวางบนโต๊ะอย่างคล่องแคล่วราวกับนางเป็ผู้ใหญ่เสียอย่างนั้น
"เชิญทุกคนลงมือได้" เมื่อทุกคนนั่งลงพร้อมหน้ากันแล้วจึงได้ลงมือกินอาหารมื้อนี้อย่างเอร็ดอร่อยเสร็จแล้วก็ตามด้วยของหวานอย่างบัวลอยน้ำขิงและตบท้ายด้วยซาลาเปา
"เป็อย่างไรเ้าคะซาลาเปาฝีมือผิงผิงใช้ได้หรือไม่"
"ซาลาเปานี้เ้าเป็คนทำเองอย่างนั้นหรือ" แม่เฒ่ามู่หลานมองดูซาลาเปาหลากสีดูสวยงามแปลกตาก่อนจะหยิบขึ้นมาชิมหนึ่งลูก
"เ้าค่ะ"
"รสชาติดีมาก" หวังจิ้งเอ่ยชมเป็คนแรกเขาไม่ได้โกหกแต่อย่างใดเพราะรสชาตินี้ดีจริงซึ่งฮุ่ยเยียนก็เห็นด้วยกับสามี
"แล้วท่านย่าล่ะเ้าคะ" ผิงผิงหันมารอคำชมจากแม่เฒ่ามู่หลานบ้าง
"อืม..รสชาติดีเลยทีเดียว" แม่เฒ่ามู่หลานตอบออกมาด้วยรอยยิ้ม เมื่อได้ฟังคำชมจากทุกคนแล้วเด็กน้อยก็ฉีกยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ
"เอาไว้ครั้งหน้าผิงผิงจะไปทำให้ท่าย่ากินที่เรือนของท่านดีหรือไม่เ้าคะ" เธอหวังว่าหลังจากนี้จะได้มีโอกาสไปเยี่ยมท่านย่าถึงเรือนบ้างท่านอายุก็มากแล้วเดินทางลำบาก
"ดีเลยจะไปวันไหนย่าจะได้เตรียมตัวรอแล้วอย่าลืมพาพี่ชายเ้าไปด้วยล่ะ"
"เ้าค่ะ" หลังกินข้าวอิ่มแล้วแม่เฒ่ามู่หลานก็ได้อยู่ฟังผิงผิงเล่าเื่ราวต่างๆ ที่นางได้พบเจอมาตามประสาเด็กน้อยหลังจากนั้นหนึ่งชั่วยามก็ได้เดินทางกลับ
358
