ได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบสวี่มั่วดวงตาเป็ประกายหันไปมองจ้าวลี่อิ่งกับหลิวซือซือที่กำลังเดินไปทางร้านชุดชั้นใน จากนั้นก็พลิกตัวใช้สี่ขากระโจนออกไปทางด้านขวาราวกับลูกศรพุ่งจากสาย!
“อ๊ะ!!” หลิวซือซือที่ถือสายจูงอยู่ใจนร้องเสียงหลงมือปล่อยตัวเก็บสายหลุดออกไปเอง ร่างก็เซถอยหลังเล็กน้อย
“พี่ซือซือ!!” จ้าวลี่อิ่งใ รีบประคองหลิวซือซือไว้“ไม่เป็ไรนะ”
“ไม่เป็ไร...” หลิวซือซือส่ายหน้าก่อนหันไปมองฮัสกี้ที่วิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนเอ่ยเสียงร้อนรน “รีบตามไปอย่าให้มันหายตัวไปเชียวนะ”
จ้าวลี่อิ่งเองก็มองตามฮัสกี้ด้วยสีหน้าไม่พอใจ พลางะโดุด่า“เ้าหมาบ้า! คลุ้มคลั่งอะไรอีกเนี่ย!! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!”
สองสาวรีบกึ่งวิ่งกึ่งเดินไล่ตามฮัสกี้ไปทันทีทำให้ผู้คนรอบข้างหันมามองด้วยความแปลกใจ
[เกิดอะไรขึ้นน่ะ]
[เฮ้ย ไม่ใช่ว่ากำลังจะเข้าร้านชุดชั้นในกันอยู่เหรอทำไมถึงวิ่งหนีออกไปล่ะ!]
[ดูเหมือนฮัสกี้จะวิ่งหนีไป?]
[อะไรกัน! เ้าหมางี่เง่านั่นตั้งใจหรือเปล่าหาเื่ให้จับไปต้มกินซะเลยเถอะ!!]
[...]
เพราะจ้าวลี่อิ่งยังถือโทรศัพท์ไลฟ์อยู่ ภาพในห้องไลฟ์เลยสั่นไหวไปหมดทำให้เหล่าผู้ชมเริ่มส่งเสียงโวยวายไม่พอใจ
อีกด้านหนึ่ง สวี่มั่วพันสายจูงรอบคอสองชั้นแล้วปล่อยตัวเก็บสายให้ห้อยอยู่ใต้คอ กันไม่ให้พันเกี่ยวระหว่างวิ่ง
เขาพุ่งผ่านฝูงชนด้วยความว่องไว ไม่นานก็มาถึงริมแม่น้ำเห็นผู้คนจำนวนหนึ่งยืนมุงอยู่ริมฝั่ง ะโเสียงดังเซ็งแซ่
“ตรงนั้น!”
“รีบช่วยคนเร็ว!”
“แจ้งตำรวจสิ!”
“กระแสน้ำแรงเกินไป!”
สวี่มั่วเบียดตัวผ่านฝูงชนจนออกไปถึงด้านหน้า มองลงไปในแม่น้ำก็เห็นเด็กคนหนึ่งกำลังดิ้นรนอยู่ท่ามกลางกระแสน้ำเชี่ยว!
แม้แม่น้ำสายนี้จะไม่กว้างนัก ปกติก็สงบดีแต่เพราะ่นี้เป็ฤดูน้ำหลาก ระดับน้ำจึงสูงขึ้นและกระแสไหลเชี่ยวรุนแรงมาก
ผู้คนรอบข้างต่างพากันส่งเสียงโหวกเหวก แต่กลับไม่มีใครกล้าลงไปช่วยเพราะกระแสน้ำแรงเกินไป ต่อให้เป็คนว่ายน้ำเก่งก็ยังไม่กล้าเสี่ยงเพราะอาจจะเอาชีวิตไปทิ้งได้ เื่แบบนี้ไม่ใช่เื่ล้อเล่น
“เ้าหมาบ้า! หยุดนะ!! หยุดวิ่งเดี๋ยว ...หืม? ทำไม...”
ระหว่างที่สวี่มั่วกำลังสังเกตการณ์อยู่นั้นจ้าวลี่อิ่งกับหลิวซือซือก็ตามมาทันในที่สุดทั้งคู่หอบหายใจแรงเพราะวิ่งตามมาไม่หยุด
เดิมทีจ้าวลี่อิ่งกำลังจะะโดุฮัสกี้แต่พลันสังเกตเห็นความผิดปกติของฝูงชน จึงก้มมองลงไปในแม่น้ำพอเห็นชัดเข้าก็ใจนร้องเสียงหลง “อ๊ะ!! พี่ซือซือ! มีคนตกน้ำ!!”
เธอเผลอหยิบมือถือขึ้นมาจะโทรแจ้งตำรวจแต่พอเห็นว่าตัวเองกำลังไลฟ์อยู่ จึงหันกล้องไปทางแม่น้ำแทน แล้วเอ่ยเสียงลนลาน“ทุกคน! มีคนตกน้ำ! ทำยังไงดีล่ะ ทำยังไงดี! พี่ซือซือ รีบโทรแจ้งตำรวจสิ!!”
หลิวซือซือเองก็มองลงไปยังแม่น้ำด้วยความใแต่ยังคงใจเย็นกว่าจ้าวลี่อิ่งมาก เธอกวาดตามองผู้คนรอบด้านก่อนพูดขึ้นว่า“ไม่ต้องใไป มีคนโทรแจ้งแล้ว”
จ้าวลี่อิ่งร้อนรน “แต่ว่าตำรวจจะมาทันหรือเปล่าทำยังไงดีล่ะ...ฉันว่ายน้ำไม่เป็...ทำไมไม่มีใครลงไปช่วยเลย!”
หลิวซือซือพูดเตือนเสียงจริงจัง“ต่อให้เธอว่ายน้ำเป็ก็ห้ามลงไปอยู่ดี ไม่เห็นหรือไงว่าน้ำเชี่ยวขนาดไหนถ้าลงไปก็ไม่ใช่ช่วยคน แต่จะเอาชีวิตไปทิ้งมากกว่าการะโลงไปช่วยแบบนั้นอันตรายเกินไป...”
ในตอนนี้ ห้องไลฟ์ก็เริ่มโกลาหลขึ้นมาเช่นกัน
[เชี่ยแล้ว! มีคนตกน้ำ!!]
[เหมือนจะเป็เด็กด้วยนะ!]
[รีบช่วยสิวะ! คนตั้งเยอะ มัวแต่ยืนดูอยู่ได้!ไม่มีใครกล้าลงไปเลยรึไง รู้จักแต่หยิบมือถือมาถ่าย! ถ่ายพ่องมุงสิ!!]
[ไอ้เมนต์บนที่พล่ามอยู่น่ะ หุบปากซะ!ไม่เห็นหรือไงว่าน้ำเชี่ยวขนาดไหน ลงไปก็เหมือนไปตายเปล่าๆ!]
[การช่วยคนตกน้ำน่ะอันตรายมาก ยิ่งน้ำแรงแบบนี้นะเอาจริงๆ ถึงฉันว่ายน้ำเป็ก็ไม่กล้าลงไปเหมือนกัน อย่ามาด่าฉันเลย...]
[ดูท่าจะช่วยไม่ทันแล้วสินะ เฮ้อ...]
[ฮะ?! นั่นมันฮัสกี้ของอิ๋งอิ่งนี่!มันจะทำอะไรน่ะ!]
[เชี่ย! ะโลงไปแล้ว!!]
[?????]
[…]
ขณะที่ผู้ชมต่างวิจารณ์กันวุ่นวาย จู่ๆก็มีคนสังเกตเห็นเงาหนึ่งวิ่งเลาะอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ พอมองดีๆก็พบว่าเป็ฮัสกี้ของจ้าวลี่อิ่ง มันวิ่งไปตามริมตลิ่งสิบกว่าเมตรก่อนจะกระโจนพุ่งลงไปในน้ำ!
“อ๊ะ!! เ้าหมาบ้า!!”จ้าวลี่อิ่งเห็นเข้าก็ร้องเสียงหลง “พี่ซือซือ! เ้าหมานั่นมันะโลงไปแล้ว!!”
บนใบหน้าของหลิวซือซือก็ปรากฏสีหน้าใเช่นกัน แต่ไม่นานแววตาก็เปล่งประกายคล้ายเข้าใจอะไรบางอย่างแล้วจ้องมองฮัสกี้ที่กระโจนลงน้ำไปด้วยแววตาสับสน
จ้าวลี่อิ่งยืนร้อนใจแต่ก็ทำได้เพียงเขย่งเท้ามองลงไปในแม่น้ำเท่านั้น
465
