จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

"นู้นระวัง!" หลินปิงชี้ไปยังสัตว์อสูรต้นไม้กินคนด้านหน้า 30 เมตร หยิงฉางพยักหน้าเข้าใจ
"เอาละ...ไม่รู้ว่าถ้าใช้กับสัตว์อสูรจะเวิร์ครึเปล่านะ" ว่าแล้วหยิงฉางก็จินตนาการภาพมังกรในตำนานของเกมนี้ขึ้นมาทันที ซึ่งภาพพวกนั้นเขาหาเจอจากเน็ตทั้งนั้น
"ทักษะมายาเทพสวรรค์!" ฟูม! พริบตาต่อมา ด้านหน้าเขาก็ปรากฏมังกร 3 หัว ร่างสีดำม่วงขนาด 40 เมตรออกมา ก๊าซซซ! หยิงฉางและหลินปิงก็ตะลึงไปแป๊ปนึง ก่อนจะกระโดดข้ามหัวต้นไม้กินคน ขึ้นไปยังบนต้นไม้
"ว่าแล้ว...มันจะต้องจินตนาการตลอดถึงจะเคลื่อนไวได้ ถ้าไม่จินตนาการออกมา ตัวที่อัญเชิญจะหยุดนิ่งทันที" หยิงฉางพูดด้วยด้วยน้ำเสียงอารมณ์ยินดี หลินปิงที่วิ่งตามาข้างๆก็พยักหน้าเข้าใจ
"เอาละเหลือเวลาอีก 10 วินาที ขอโชว์เทพหน่อยละกัน" ว่าแล้วร่างมังกร 3 หัวก็กระพือปีกสูง 50 เมตรและปล่อยลูกบอลเพลิงสีม่วงลงมายังพื้น
บรึมมม! เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวยันเมืองฝึกหัด แสงสีม่วงที่ยิงลงพื้นทำให้ระยะโดยรอบ 1 กิโลเมตร แปรเปลี่ยนเป็นขี้เถ่าก่อนที่ร่างมังกร 3 หัวจะสลายไป และสภาพทุกอย่างก็กลับคืนมาเป็นเหมือนเดิม
"สุดยอด!!! เป็นภาพมายาที่โครตเหมือนจริงเลยหยิงฉาง...แม่งมีเสียงระเบิดออกมาด้วย เชดโด้!" หลินปิงพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น โดยที่หยิงฉางนั้นหอบหายใจเหมือนวิ่งรอบสนามมา 30 รอบ
"หนักวะ! กูว่าละทำไมถึงเหมือนจริง...แม่งล่อสูบพลังกูซะหมดเลย" หลินปิงมองไปยังเพื่อนของตัวเอง ที่กำลังโอเอนไปมาบนต้นไม้
"เฮ้อ! ลำบากกูอีกแล้ว" หลินปิงไม่รอช้าคว้าคอเสื้อหยิงฉาง และโดดกลับเมืองฝึกหัดทันที โดยระยะห่างจากเมืองฝึกหัดจากที่นี้ พวกเขาก็ไม่ได้ประมาณเอาไว้เหมือนกัน
แต่ด้วยระดับ 35 ของหลินปิงแล้วสามารถใช้วิชาตัวเบาขั้นต่ำได้ เลยไม่ใช่เรื่องยากที่จะมาถึงเมืองฝึกหัดในระยะเวลาไม่นาน ฟิ้วว! ตุม!
"อ่า! มาถึงแล้วเว้ย" หลินปิงพูดด้วยน้ำเสียงยินดี ก่อนจะโยนร่างของหยิงฉางทิ้งลงกับพื้นทันที ตุบ! โอ๊ย!"นี้มึงโยนหรือมึงขว้างกูวะ" หยิงฉางที่นอนอยู่บนพื้นก็เงยหน้าหันไปมอง
"อ้าว! ไปนอนอะไรตรงนั้นน่ะเพื่อน" หลินปิงพูดจบก็ส่งขวดยา 2 ขวดมาให้ และพูดต่อ
"น้ำยาลดความเหนื่อยล้า กับน้ำยาฟื้นฟูพลังน่ะ" หยิงฉางไม่รอช้าคว้ามาดื่มทั้ง 2 ขวดทันที อ่า!
"สดชื่น...เอ๊ะ! แต่ทำไมมึงไม่ให้กูดื่มตั้งแต่แรกวะ" หยิงฉางถามขึ้นอย่างอารมณ์เสีย
"กูลืม ขอโทษที" หยิงฉางส่ายหน้าอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะลุกขึ้นยืน และกล่าวต่อ
"แล้วจุดมุ่งหมายต่อไปของเราคือ?" หยิงฉางถามอย่างสงสัย
"เราจะออกจากเมืองฝึกหัดไปยังเมืองอี้เฟยกัน ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออก เดินไปอีก 200 กว่ากิโลเมตรก็น่าจะถึง" หลินปิงอธิบาย
"อือ! แต่...ทำไมวันนี้คนคึกกันจังวะ" หยิงฉางพูดก่อนจะชี้ไปยังกองทัพขนาดใหญ่ ที่มีคนกว่า 200 คน แน่นอนจากระดับของพวกเขาน่าจะอยู่ที่ 40 ขึ้นไป
"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันวะ เดี๋ยวเราไปลองถามตาแก่ผมล้านกันดู...จะได้ไปซื้อของด้วยเลย" หยิงฉางพยักหน้ารับ และเดินผ่านผู้เล่นกลุ่มใหญ่ทันที ผ่านไป 10 นาทีก็มาถึงร้านตาแก่ผมล้าน
"ตาแก่! อยู่ไหมครับ" หลินปิงตะโกนออกไป ไม่กี่วินาทีก็ตาแก่ผมล้านก็เดินออกมา
"ว่าไงคุณลูกค้า มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ" หยิงฉางไม่อยากพูดไรมาก เลยส่งซิกทางสายตาให้หลินปิงเป็นคนพูดทั้งหมด
"ตาแก่ ผมอยากรู้ว่าทำไมวันนี้คนเขาคึกอะไร ถึงได้ยกกองทัพมาขนาดนี้" ตาแก่ผมล้านได้ยินก็หัวเราะ
"ฮ่าๆ! คุณลูกค้าไม่รู้อะไรเลยเหรอครับ ว่าเกิดอะไรขึ้น" หลินปิงพยักหน้า หงึก! หงึก!
"เรื่องนี้สามารถหาดูได้จากข่าวสารยุทธภพนะครับ" ตาแก่ตอบยิ้มๆ หลินปิงส่ายหน้า
"ผมอยากได้ข้อมูลจากตาแก่มากกว่า" หลินปิงพูดขึ้น
"ได้สิคุณลูกค้า เมื่อ 3 ชั่วโมงครึ่งที่ผ่านมา มีการปรากฏตัวของมังกร 3 หัวสีดำม่วง หรืออีกชื่อนึงก็คือ ราชาจักรพรรดิมังกรมืด ซึ่งเป็นราชามังกร 1 ใน 6 ของยุทธภพ แน่นอนว่าทางผู้พัฒนาเกมได้บอกว่า ถ้าฆ่ามันได้ จะได้รับไอเทมเซ็ทมังกรไร้ระดับ....นั้นแหละครับ ที่ทำให้คนเขาคึกคักกันเต็มท้องถนน และผมเกรงว่าอีกไม่นานเกิน 3 วัน น่าจะมีกลุ่มผู้เล่นกิลอื่นมาที่เมืองฝึกหัดแน่นอน เพราะฉะนั้น ถ้าอยากยกระดับเร็วๆ ผมว่าควรไปที่เมืองอื่นดีกว่าครับ" หยิงฉางและหลินปิงได้ยินก็ยิ้มแห้งๆทันที
'แค่ทดลองใช้ทักษะคัมภีร์ยุทธ ไม่น่าเชื่อว่าจะเรื่องใหญ่ขนาดนี้' หยิงฉางพูดในใจเสร็จ ก็หันมาพูดกับตาแก่ผมล้าน
"ผมว่าเราเอาเรื่องนี้พักไปก่อนดีกว่าครับ เรามาค้าขายกัน" หยิงฉางพูดขึ้น
"โอเค!! คุณลูกค้า ต้องการอะไรบอกผมได้เลย" ตาแก่พูดอย่างกระตือรือร้น
"ผมเอาระเบิดเพลิง 500 ลูก ระเบิดแสง 500 ลูก ระเบิดควัน 500 ลูก" ตาแก่ได้ยินก็สะดุ้งมาทันควัน
"เอ่อ! ราคาทั้งหมดอยู่ที่ 3 ล้านหยวนเลยนะครับ" อือ! หยิงฉางกลัวอีกฝ่ายไม่เชื่อ ก็โอนเงินให้ทันที
"โอเคครับ ผมจะไปเตรียมมาให้เดี๋ยวนี้" หลังจากที่ซื้อระเบิดเสร็จ หยิงฉางก็หันไปมองยาพิษ
"เอาละ มียาพิษแนะนำผมไหมครับ ขอแบบดีๆราคาน้อยๆ" ตาแก่พยักหน้ารับ และชี้ไปยังเม็ดยาสีดำ
"นี้คือยาพิษกัดร่างกายขั้นต่ำ เป็นยาพิษส่งผลแบบฉับพลัน ซึ่งคุณสมบัติของมันสามารถทำให้เป้าหมายเกิดอาการเหนื่อยล้าและสามารถทำให้เลือดไหลออกมาจากร่างกาย มีผลต่อเป้าหมาย 20 นาที ราคาเม็ดละ 2 แสนหยวนครับ" หยิงฉางพยักหน้าเข้าใจ
"งั้นผมขอซื้อ 10 เม็ดครับ" หยิงฉางพูดเสร็จ ก็จ่ายตังและเก็บใส่กระเป๋ามิติทันที
"อ๋อคุณลูกค้า...ยาเมื่อกี้สามารถละลายได้นะครับ" ตาแก่พูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ หยิงฉางได้ยินก็พยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะเดินจากไป
"หึๆ! ดูเหมือนว่าราชาจักรพรรดิมังกรมืดจะมีเจ้าของนะ" ออกจากร้านไม่นาน หลินปิงก็แซวเขาทันที
"เออ! เชืองซะด้วย" หลินปิงหลุดหัวเราะออกมา
"หยิงฉาง ฉันอยากดังวะ" หยิงฉางหันไปมองเพื่อนตัวเอง ก็พบกับแววตาเจ้าเล่ห์
"ฝันไปเถอะ! ฉันจะไปซื้อน้ำยาฟื้นฟูซะหน่อย เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันฉันจะได้เอาตัวรอดได้" หลินปิงถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา หยิงฉางเห็นก็กล่าวเพิ่ม
"ถ้าฉันทำละก็ นายต้องโดนตามล่าเพราะมีอาวุธสุดยอด ไม่ก็ถูกตามตัวจนสุดขอบฟ้าแน่นอน ทีนี้แหละ...นายกับฉันไม่ต้องทำอะไรแล้ว นอกจากวิ่ง วื่ง วิ่ง แล้วก็วิ่ง" หลินปิงได้ยินก็พยักหน้า ก่อนจะสบัดหน้าเศร้าทันที หยิงฉางเดินไปไม่นานก็มาถึงร้านขายน้ำยาฟื้นฟู
"พี่สาว...ร้านนี้ขายอะไรบ้างครับ" หยิงฉางถามขึ้นอย่างสนใจ เจ้าของร้านที่เป็นสาวประเภท 2 ได้ยินก็วิ่งมาที่หน้าร้านทันที ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงปกติ
"ร้านของพี่ขาย น้ำยาฟื้นฟูเลือด ฟื้นฟูพลัง ฟื้นฟูบาดแผล ลดดีบัฟ และลดความเหนื่อยล้า จ๊ะ!" หยิงฉางพยักหน้าเข้าใจ และถามต่อ
"ราคาขวดละเท่าไหร่ครับ" สาวประเภท 2 เจ้าของร้านได้ยินก็ตอบกลับอย่างทันทวงที
"ราคาขวดละ 1,000 หยวนจ๊ะ แต่! ถ้าน้องมานอนกับพี่ 1 คืน พี่อาจจะให้ฟรีก็ได้น๊าา" หยิงฉางยิ้มมุมปากเล็กน้อย แววตาทอประกายความเจ้าเล่ห์ออกมา ก่อนจะพูดขึ้นด้วยถ้อยคำลับลมคมใน
"พี่สาวเป็นคนอารมณ์ขันดีนะครับ แต่ถ้าอยากนอนด้วยละก็...ผมมีตัวเลือกให้นะครับ" ว่าแล้วหยิงฉางก็ชี้ไปทางหลินปิงที่กำลังยืนหน้าเอ๋ออยู่ทันที
"เฮ้ย! ฉ-ฉันไม่เกี่ยว...อย่าเอาฉันไปรวมด้วยสิ" หลินปิงพูดไปถอยหลังไป
"ดูเหมือนน้องเขาจะไม่ชอบพี่เลยนะจ๊ะ..." เจ้าของร้านทำหน้าเศร้าใส่ หยิงฉางได้เห็นก็ยักไหล่พูดขึ้น
"พอดีเขาเป็นพวกไม่เปิดเผยน่ะครับ" หลินปิงที่อยู่ห่างออกไปได้ยินก็ขมวดคิ้วไม่พอใจ แต่เมื่อเห็นสาวตาอันแพรพราวของสาวประเภท 2 ก็แปรเปลี่ยนเป็นความกลัวทันที
"เอาละครับ...เลิกเล่นกันดีกว่า ผมเกรงว่าถ้าพูดไปอีก 10 นาทีคงต้องมีเหยื่อสังเวย" ว่าแล้วหยิงฉางก็เหลือบตาเพื่อนซี้ของตัวเอง
"โถ่! หมดสนุกเลย งั้นเอากี่ขวดจ๊ะ" หยิงฉางดูเงินตอนนี้ ซึ่งเหลือแค่ 2,170,000 หยวน
"ซื้อทั้ง 5 อย่างเลยครับ เอาอย่างละ 200 ขวด" เจ้าของร้านได้ยินก็คำนวณเงินทันที
"ทั้งหมดราคา 1 ล้านหยวนจ๊ะ" หยิงฉางจ่ายเงินเสร็จ ก็เก็บของลงในกระเป๋าทันที
"วันหลังอย่าลืมมาเยี่ยมพี่ละ จุ๊บๆ!" จ๊ากก! หยิงฉางหันไปด้านหลัง พบกับหลินปิงกำลังใช้มือปัดเป่าอากาศอย่างเอาเป็นเอาตาย
"อุ้ย! ดูสิ๊...ตอบรับจูบพี่ซะทุกอันเลย อย่างนี้ต้องไปให้รางวัลซะแล้ว" ว่าแล้วเจ้าของร้านก็เดินออกมาจากร้านทันที หลินปิงที่ได้ยินได้เห็นก็หน้าซีดเผือดทันที เจ้าของร้านไม่รอช้าพุ่งตัวไปหาหลินปิงทันที ราวกับแมวไล่จับหนู
"อย่ามาใกล้กู!" หลินปิงรีบวิ่งหนีทันที โดยการใช้วิชาตัวเบาหนี แต่เจ้ากรรมนายเวรกลับมีความสามารถมากกว่านั้น หมับ! มือเรียวงามราวกับมือเทพธิดา แต่คนที่ถูกจับกลับหวาดกลัวมือนั้นมากกว่าจะชื่นชม
"จับตัวได้แล้ว" สิ้นเสียงของสาวประเภท 2 หล่อนก็ไม่รอช้าดึงขาของหลินปิงลงมากับพื้นอย่างแรง ตูมม! แรงกระแทกทำให้หลินปิงจุกจนขยับไม่ได้
หินบริเวณที่ถูกกระแทกแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ บ่งบอกถึงระดับที่สูงกว่าหลินปิงมาก เจ้าของร้านไม่รอช้านั่งคร่อมตัวหลินปิงทันที หยิงฉางที่มองอยู่ไกลๆก็รู้สึขยะแขยงขึ้นมาทันที
"วิชา..คอบโบจู๋จุ๊บ" จุ๊บๆๆๆ! วินาทีต่อมาร่างของหลินปิงทั่วทั้งใบหน้าก็ปรากฏรอยจูบนับสิบเต็มหน้า หยิงฉางที่เห็นวิชาตัวเบาของอีกฝ่ายก็ขนลุกซู่
'ดีนะ! ที่เราไม่โดนอย่างนั้น' หยิงฉางสูดลมหายใจเข้าออกอย่างช้าๆ
"อย่าลืมมาเยี่ยมพี่นะ บ๊ายบาย!" ว่าแล้วเจ้าของร้านสาวประเภท 2 ก็เดินเข้าไปหลังร้าน หยิงฉางหันกลับมามองเพื่อนตัวเองที่ตอนนี้สติหลุดไปแล้ว
"สมน้ำหน้า กวนตีนกูดีนัก" หยิงฉางลากเพื่อนซี้ของตัวเองไปทางทิศตะวันออก เพราะเป้าหมายของเขาคือการไปเมืองอี้เฟย หลังจากเดินมาไม่กี่นาที เขาก็มาถึงหน้าประตูเมือง
"เวร! มันหลับเป็นตายเลยเหรอไงวะ" หยิงฉางกวาดสายตาไปมา ก็พบแม่น้ำลำธารขนาดเล็ก
"อย่าหาว่าฉันมันโหดร้ายละกัน" ว่าจบหยิงฉางลากเพื่อนตนเองมาถึงแม่น้ำ เขาก็ไม่รอช้าขว้างหลินปิงลงน้ำทันที ตูมมม! เสียงน้ำดังขึ้นพร้อมกับละอองโปรยปราย
"จ๊าากก!" ตูมมม! หลินปิงกระโดดขึ้นออกมาจากแม่น้ำอย่างรวดเร็ว โดยที่ใบหน้ายังซีดเผือด
"ย-หยิงฉาง ฉ-ฉันอยู่ที่ไหน" หยิงฉางเห็นเพื่อนเขาขวัญอ่อน เลยไม่กล้าแซว
"นายสลบหลังจากที่เจ้าของร้านสาวประเภท 2 ส่งจูบให้" หลินปิงที่ได้ยินก็อ้าปากค้างพะง้าบๆ
"ฉ-ฉันไม่ได้โดนจูบเหรอ" หยิงฉางส่ายหน้า
'ถ้าฉันบอกไป แกคงจะสติแตก' หยิงฉางกล่าวในใจ
"เฮ้อ! โล่งอก...เป็นฝันที่น่ากลัวมาก" หลินปิงพูดไปน้ำตาเล็ดไป หยิงฉางที่เห็นสภาพเพื่อนรักของตนเองก็หลุดหัวเราะเล็กน้อย
"เฮ้ย!" เสียงของใครบางคนดังขึ้นจากด้านหลังของหยิงฉาง เขาหันไปมองอย่างสนใจ ก็พบกับกลุ่มคนที่เขาเคยใช้เป็นไม้กันหมา หรือก็คือกิลเมฆา...กิลอันดับ 5 ของยุทธภพ
"สองคนมันนี้แหละลูกพี่ ผมจำหน้าตาพวกมันสองตัวได้" หยิงฉางคิ้วกระตุกเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะเขากับมันตอนนี้ไม่ต่างจากจากยุงที่น่ารำคาญตัวนึงเลย หยิงฉางยื่นหน้าเข้าไปกระซิบหลินปิงทันที"ต่อจากนี้เราต้องปลอมชื่อกันแล้ว เดี๋ยวจะซวยเอา" หลินปิงพยักหน้ารับ
"พวกสวะ! ฉันพูดอยู่นี้ไม่ได้ยินหรือรึไง...ดี! อยากรู้นักว่าจะเก่งแค่ไหน" หัวหน้ากลุ่มมือสมัครเล่นกิลเมฆาพูดขึ้น ตอนนี้รอบๆตัวของหยิงฉาง เต็มไปด้วยผู้เล่นกิลเมฆามากว่า 30 คนที่กำลังรอทืบเขาอยู่ อีกส่วนเป็นผู้เล่นที่ไม่มีส่วนร่วม แต่อยากเผือก
"พวกเรา ล่อแม่งเลย!" วินาทีต่อมา ผู้เล่นเมฆารอบด้าน ก็พุ่งตัวหาเขากันทั้งหมด
"ลมปราณสายฟ้า" เปรี๊ยง! อ๊ากก! หลินปิงที่ระเบิดทักษะออกมา ก็ทำให้ผู้เล่นในระยะไม่สามารถขยับได้ แต่ด้วยระดับที่สูงขึ้นทำให้ในระยะของทักษะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ซึ่งกลุ่มเมฆาที่พุ่งตัวมาทั้งหมด ก็ชนกับผู้เล่นที่ถูกทักษะอย่างแรงจะล้มลงไปนอนวัดพื้นกันเกือบหมด
"เก็บพวกมันซะ" หยิงฉางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา ทำให้คนที่ได้ยินต่างหนาวสั่นอย่างช่วยไม่ได้
"อือ วงแหวนแห่งไฟ" ตูมม! อ๊ากก! วงแหวนเพลิงขนาด 30 เมตร เผาไหม้เป้าหมายในระยะทันที และด้วยพลังของมันทำให้ผู้เล่นที่มีระดับต่ำกว่า 21 ตกตายไปอย่างรวดเร็ว ฟู!
หมอกควันสีเทาขนาดใหญ่ล้อมรอบหยิงฉางและหลินปิง ทำให้คนในเมืองต่างออกกันมาดู ไม่นานเขาก็พบกับโครงกระดูกมนุษย์ที่มีเนื้อหนังสีดำแดงติดกันอยู่จำนวน 30 กว่าคน
"ไม่รู้เลยว่าจะรุนแรงขนาดนี้" หยิงฉางพูดขึ้นอย่างสนใจ
"อ่า! ฉันก็คิดเหมือนกัน" หลินปิงพูดด้วยน้ำเสียงแปลกใจ
"ไปกันเถอะ" หลินปิงพยักหน้าและเดินข้ามซากศพของผู้เล่นกว่า 30 คนทันที โดยไม่มีรู้ว่าเขาทั้งสองตอนนี้นั้นจะมีชื่อเสียงอันโด่งดังขึ้นชั่วข้ามคืน
.

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มังกร

นิยายแนะนำ

จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มังกร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้