เวลากลางคืน………….
ตึ้ง ตึ้ง {เสียงชก เตะกระสอบทราย} ในค่ายมวยแห่งหนึ่ง
“ข้าวต้ม” นักมวยไทยที่ขึ้นชกเวทีไหนก็ไม่เคยชนะเลยสักครั้ง เค้ามีความฝันที่จะเป็นักมวยไทยที่เก่งที่สุด แต่เพราะความรักในมวย จึงไม่เคยคิดที่จะล้มเลิกความฝันเลย เค้ายังทุ่มซ้อมทุกวันมา เป็เวลากว่า 10 ปีแล้ว แต่เพราะสิ่งที่เรียกว่า พร์ ซึ่งเค้าไม่มีมันในเื่นี้เลย.......
ครูมวย : “ เฮ้ย (O..O) !! ไอ้ข้าว เอ็งยังมาซ้อมอยู่อีกเหรอว่ะ นี้มัน 3 ทุ่มแล้วนะ”
ข้าวต้ม : “ คับครู ผมอยากชนะให้ได้สักครั้ง ก็เลยต้องฝึกให้หนักกว่าคนอื่นๆ” ( ^__^ !)
ครูมวย : “เอ็ง ชกกี่ครั้งๆ ก็แพ้ เอ็งทำไมไม่เลิกชกสักทีว่ะ มันไม่เหมาะกับเอ็งเลยนะ “
ข้าวต้ม : “นั่นสิ ทำไมนะ สงสัยผมจะรักอาชีพมวยมาก จนมันทำให้ผมไม่อยากเลิกชก ถึงความฝันของผม จะอยากเป็ที่สุดของมวยไทยก็เถอะ”
ครูมวย มองดู หน้าของ ข้าวต้ม ที่เต็มไปด้วยความจริงจังมาก เหงื่อที่ท่วมตัว แม้จะหนักแค่ไหน เขาก็ซ้อมมันไม่เคยขาด บางครั้งก็ฝืนร่างกายมากจนเกินไป มันคงไม่มีประโยชน์ที่จะห้ามให้คนเลิกทำในสิ่งที่เค้ารัก ซึ่งเค้าก็เห็นความตั้งใจ ของข้าวต้มั้แ่ครั้งแรกที่เข้ามาในค่ายนี้
ครูมวย : “ไอ้ข้าว เอาอย่างงี้นะ ข้าน่ะมีงานชกมวย อยู่งานนึง ข้าจะให้เอ็งลงชก แต่เอ็งต้องสัญญากับข้าก่อนอย่างนึง”
ข้าว ต้มได้ยินสิ่งที่ ครูมวยพูด ถึงกลับหยุดเตะกระสอบทรายรีบพุ่งตัวมาหาครูมวยใกล้ๆอย่างไว สีหน้าเขาตื่นเต้น และดีใจสุดๆ เนื่องจากเขาไม่ได้ขึ้นชกมานาน แล้ว เพราะ สถิติการแพ้ต่อเนื่องของเขา นี้จะเป็โอกาสในรอบหลายปีของเขาที่จะได้ชก
ข้าวต้ม : “ จริงนะครับครู !! \ (^O^) / สัญญาอะไรก็ได้คับ ขอแค่ให้ผมได้ขึ้นชกอีกครั้ง”
ครูมวย : “ เอ็งจะต้อง...เอาชนะ ครั้งนี้ให้ได้ แต่ถ้าแพ้ ................เอ็งต้องเลิกชกมวย ซะ นั้นคือสัญญา ”
หลังได้ยินสัญญา ข้าวต้ม ถึงกับ อึ้งไปสักพักนึง เพราะมันคือสัญญาที่หากแพ้ เค้าจะต้องเลิกชกมวยที่เขารัก หากแต่ถ้าครั้งนี้เขาชกชนะ เขาก็จะมีโอกาสได้ขึ้นชกต่อไปอีก นั้นทำให้เขาลังเลใจที่จะตอบ
ครูมวย: “ทำไมทำหน้าแบบนั้น เอ็งไม่มั่นใจเหรอ นี้เป็โอกาสสุดท้ายนะ ที่ข้าจะให้เอ็งได้ในฐานะครู”
เค้าครุ่นคิด สักพัก แม้ มันจะทำให้เขาลังเลใจ แต่นี้ก็เป็โอกาสที่เขาจะได้กลับไปชกอีก และ การซ้อมตลอดเวลาที่ผ่านมามันจะสูญเปล่าไม่ได้
ข้าวต้ม : “ ตกลงครับครู ผมจะชนะให้ได้ ( O_O )iiii7” {กำหมัดแน่น}
2 อาทิตย์ต่อมา........... ณ สนามชกมวย กลางเมือง
จ่อก แจ่กๆ { เสียงพูดคุยกันในสนาม}
โฆษก : “ สวัสดีแฟนมวยพี่น้องชาวไทยทุกคนนน สำหรับคู่ชกต่อไป เป็คู่ ที่ หลายคนต้องตั้งหน้าตั้งตารอกันแน่นอน กับเ้าของชกสถิติ 20 ครั้งต่อเนื่อง ขอเชิญพบกับ นักมวย ฝ่าย น้ำเงิน หลังจากหายหน้าหายตาไปหลายปี วันนี้ เค้ากลับมาแล้ว พบกับ ข้าวต้ม ศิษย์ กระสอบทรายยย”
สิ้นเสียงประกาศ ผู้ชมในสนามพากันร้อง โห่ ออกมา เสียงค่อนไปทางด้านลบ ซะส่วนใหญ่ ไอ้อ่อนเอ้ยย กลับมาชกทำไมว่ะ ไปตายซะ ฯ ปนๆกันไป
คนดูA: “ทำไมทุกโห่ เขาจังว่ะ ไม่ใช่ว่า เค้าทำสถิติมาดี ต่อเนื่องเหรอว่ะ”
คนดูB: “แน่สิ สถิติ ดีมาก .......แพ้ มา 20 ครั้งต่อเนื่องไง ฮ่าฮ่าฮ่า เอ็งจำไม่ได้เหรอว่ะ”
คนดูA: “เออ !! จริงด้วย ก็ว่า หน้าคุ้นๆ หายไปหลายปีเชียว สงสัยอายมั้ง ฮ่าฮ่าฮ่า”
ข้าวต้ม : ในใจ “เว้ยยยยย ตูได้ยินนะเว้ยยยยย เดี๋ยวก็รู้ว่า ตูไม่ใช่ไอ้อ่อนแบบเมื่อก่อน” ( O_O* )
โฆษก : “ต่อไป ขอออ เชิญญญพบกับ ฝ่าย แดง กับ ฉายา “ มัจจุราชแห่งไร่พ่าย” นภาไชย สอภาไชยยยย”
เสียงโห่ร้องเชียร์ข้างสนามดังก้องสนั่นข้างเวทีเลยทีเดียว เพราะเขาเป็นักมวย ที่มีชื่อเสียง ติดท๊อประดับประเทศ
ข้าวต้ม ถึงกับใอย่างแรงเพราะ ครูมวย บอกว่า เขาจะต้องเจอกับคู่ชก โนเนม ขึ้นชกคั้นเวลา เท่านั้น แต่นี้ คือ กะมาให้เป็กระสอบทรายแบบจริงจัง คงอยากให้เราเลิกชกมวยจริงๆ
เขารีบหันไปมองครูมวยที่อยู่ตรงมุมพี่เลี้ยง ด้วยสายตาที่ปานจะกินหัวครูให้ได้ ( OwO* )!!
ข้าวต้ม : “เอาว่ะ ถ้าจะแพ้ก็ขอแพ้แบบมีศักดิ์ศรีถือเป็เกียรติ์ ที่ได้ชกกับตัวท๊อป”
เค้าหันไปมองทางนภาไชย ร่างกายที่สูงใหญ่ ผิวคล้ำ ผมตั้งตรง กล้ามเนื้อแสดงสัดส่วนให้เห็นออกมาอย่างชัดเจน กล้ามแขนที่เป็มัดๆ กล้ามหน้าอกที่ดูแ่า ซิกแพ็คที่มี..เอ่อ เอ๊กแพคที่เห็นออกมาได้ชัด กล้ามขาที่ดูแล้วราวกับจะเตะเหล็กขาดได้ในครั้งเดียว
ข้าวต้ม : “ ตูว่าไม่น่ารอด” (O w o )lll……………..จบตอน1
*********************************************************************************
ขอบคุณที่อ่านจนจบตอน ขอรับ
ผู้แต่ง: Dark Oppa
ยังไงฝากติดตามกันด้วยเด้อออออ
*
*
*
*
*
*
*
*ตอนต่อไป “ยัปปะดับปะดูวววว” “นี้มันที่ไหนกัน”
10K
![ห้วงฝันนครา [ไทยพีเรียด]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1689307954_5760453.webp)
