ผู้ร่วงหล่น

    บทที่ 145 นักเดินทาง.

    ในตอนที่แจ๊คกำลังจะกระเด็นออกไป แจ๊คได้อัดอากาศให้กลายเป็นเชือกจำนวนมากและปาเชือกอัดอากาศในมือออกไป

    เชือดอัดอากาศได้ไปรัดพันกับต้นไม้รอบด้านและหยุดแรงปะทะโล่ที่สะท้อนกลับของการียะโซลงได้ในที่สุด

    ระหว่างที่แจ๊คกำลังพักหายใจ แจ๊คสัมผัสได้ถึงความร้อนอันมหาศาลมาจากการียะโซ สีหน้าของแจ๊คขาวซีดมากเพราะเห็นเพลิงไฟชำระล้างขนาดใหญ่ในอากาศ

    ฝูงนก เมฆ ฝนหรือฝุ่นต่าง ๆ ที่สัมผัสโดยไฟชำระล้างจะสลายไปทันทีโดยไม่มีเสียงกรีดร้องออกมา

    เพลิงไฟชำระล้างทั้งหมดในอากาศได้หลอมรวมเข้ากับดาบในมือการียะโซทั้งหมด ดาบในมือมีเปลวไฟชำระล้างขนาดใหญ่ขึ้นและตัวดาบได้สั่นสะเทือนราวกับรับพลังของเพลิงไฟชำระล้างทั้งหมดไม่ไหว

    ในตอนที่การียะโซได้ยกดาบในมือขึ้น แจ๊ครู้ได้ทันทีว่าการโจมตีต่อไปคืออะไร การียะโซต้องการจะกวาดล้างป่าให้หายไปพร้อมกับตัวแจ๊ค

    แจ๊ครีบเดินข้ามมิติขึ้นไปด้านบนทันที หลังจากที่แจ๊คเดินข้ามมิติการียะโซตวัดดาบในมืออย่างรุนแรง

    เกิดเป็นคลื่นขนาดใหญ่พอ ๆ กับภูเขาลูกเล็กแห่งหนึ่ง แจ๊คปรากฏตัวหนึ่งและเห็นว่าถ้าไม่ขึ้นไปสูงอีกจะไม่มีทางรอดจากเพลิงไฟชำระล้างได้

    แจ๊คอัดอากาศให้กลายเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสจำนวนมากก่อนปาขึ้นฟ้าเพื่อกระโดดขึ้นไปด้านบนท้องฟ้า ระหว่างที่แจ๊คกำลังกระโดดคลื่นเพลิงชำระล้างได้กวาดทำลายล้างทุกอย่าง

    ไม่ว่าจะเป็น หญ้า ต้นไม้ ก้อนหินหรือหน้าดินทั้งหมดได้สลายหายไปอย่างรวดเร็ว ถ้าเป็นคนอื่นได้เห็นภาพแบบนี้เขาอาจจะกรีดร้องออกมาอย่างสิ้นหวัง

    แจ๊คกัดฟันและระเบิดพลังส่วนขาทั้งหมดเพื่อขึ้นไปบนท้องฟ้าให้เร็วกว่านี้ เขายังไม่อยากจะถูกย่างสดในที่แห่งนี้

    หลังแจ๊คระเบิดพลังส่วนขา คลื่นไฟชำระล้างได้กวาดล้างมาถึงตรงที่แจ๊คอยู่พอดี โชคดีที่แจ๊คตัดสินใจได้ทันถึงรอดมาได้ ส่วนขาทั้ง 2 ขาของเขาติดไฟชำระล้าง

    แจ๊คไม่รอช้าสร้างดาบขึ้นมาเล่มหนึ่งก่อนจะตัดสินใจตัดขาทั้ง 2 ข้างของตนเองทิ้งอย่างเลือดเย็นโดยไม่สนว่านั้นคือขาของเขาหรือไม่

    ขาทั้ง 2 ข้างได้ตกลงไปในคลื่นไฟชำระล้างขนาดใหญ่จนไม่เหลือแม้แต่เงา แจ๊คในตอนนี้อัดอากาศเพื่อประคองตัวเองในอากาศ

    แจ๊คสัมผัสถึงตัวการียะโซที่กำลังจะบินหนีไป ร่างกายของการียะโซไม่ได้สง่างามเหมือนดังก่อนทั่วร่างกายของการียะโซมีเลือดจำนวนมากกำลังไหลลงพื้นดิน

    แจ๊ครู้สึกแปลกใจที่การียะโซไม่ได้มาฆ่าเขาก่อนจะไป แต่หลังจากที่เห็นเลือดจำนวนมากกำลังไหลออกจากช่องว่างเล็ก ๆ ของชุดเกราะแจ๊ครู้ได้ทันทีว่า

    การียะโซในตอนนี้มีอากาศหนักกว่าเขาอีก เลือดจำนวนมากขนาดนั้นถ้าไม่ใช่คนที่ฝึกฝนเส้นทางปีศาจ โอกาสรอดนั้นน้อยมาก ๆ

    แม้ว่าการียะโซกำลังจะบินหนีไปและมีอากาศบาดเจ็บสาหัส แต่แจ๊คไม่ได้แสดงอาการดีใจหรือตื่นเต้นกลับกันภายในจิตใจของแจ๊คเต็มไปด้วยความโกรธแค้น บ้าคลั่งและไม่ยอมรับ

    เพราะการต่อสู้ในครั้งนี้ เขาเป็นคนพ่ายแพ้กับคนที่มีการฝึกฝนระดับเดียวกัน ถึงแจ๊คจะพ่ายแพ้มาหลายครั้งแต่คู่ต่อสู้ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน แม้การียะโซจะใช้วิชาลับแต่มันมีสิ่งหนึ่งที่ไม่สามารถปฏิเสธได้คือเขาเป็นคนพ่ายแพ้ในการต่อสู้ครั้งนี้

    แจ๊คจ้องมองการียะโซที่กำลังบินหนีไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับตะโกนว่า

    “การียะโซ ฉันจะจำชื่อเจ้าเอาไว้---------------!!!!”

    การียาโซที่ลอยอยู่ในอากาศหยุดสักครู่หนึ่งราวกับแปลกใจที่แจ๊คไม่ได้ตายลงก่อนจะใช่พลังทั้งหมดในร่างกายระเบิดพลังในการหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว

    แจ๊คกัดฟันแน่นจนเกิดประกายไฟขึ้นระหว่างช่องว่างของฟัน หู่เสวียเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นสีหน้าในตอนนี้ของหู่เสวียคือแปลกใจกับการต่อสู้ของทั้ง 2 คน

    อีกอย่างหนึ่งที่หู่เสวียคาดไม่ถึงคือแจ๊คสามารถรอดมาได้ตอนช่วงสุดท้าย หู่เสวียยกนิ้วชี้ขึ้นก่อนจะยิงลำแสงสีฟ้าไปยังไฟชำระล้างขนาดใหญ่ที่กำลังกลืนกินทุกอย่างราวกับสัตว์อสูรขนาดใหญ่

    ทันใดที่ลำแสงสีฟ้าของหู่เสวียปะทะกับไฟชำระล้างขนาดใหญ่ ไฟชำระล้างขนาดใหญ่ได้คำรามขึ้นก่อนจะแข็งตัวลงอย่างรวดเร็ว

    แจ๊คเห็นไฟชำระล้างด้านล่างถูกทำลายลงจึงปล่อยตัวลงมาทันที ขาทั้ง 2 ข้างของเขาได้ฟื้นฟูจนกลับมาเป็นเหมือนเดิม

    ตูม

    ด้วยความโกรธแค้นใจแจ๊คจึงต่อยหมัดลงสู่พื้นดิน ทำให้เกิดหลุม 2 เมตรขึ้นใต้เท้าแจ๊ค หู่เสวียลงมาดูท่าทางของแจ๊คทันทีและหมัดเดียวไม่พอใจสำหรับแจ๊ค

    แจ๊คได้ระดมหมัดต่อยอย่างบ้าคลั่งลงสู่พื้นดิน หมัดในแต่ละครั้งแจ๊คไม่ได้ใช้พลังชีวิตหรือธาตุภายในร่างกาย เขาใช้พลังกายล้วน ๆ หมัดแรกไม่เป็นอะไร

    หมัดที่สอง หมัดที่สามจนถึงหมัดที่สิบแขนทั้ง 2 ข้างของแจ๊คเริ่มหักงอและแตกออก แจ๊คไม่สนใจระดมหมัดต่อยพื้นอย่างบ้าคลั่งเพราะเวลาต่อมาแขนทั้ง 2 ข้างของเขาได้ฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติ

    แจ๊คไม่รู้ว่าตนเองต่อยหมัดไปเท่าไร ร่างกายของเขาเริ่มเหนื่อยหอบก่อนจะมองรอบด้านในตอนนี้อยู่ในหลุมที่เกิดจากหมัดของเขานั้นลึกมาก แจ๊คเดินข้ามมิติขึ้นจากหลุมและพบกับหู่เสวีย

    แจ๊คพูดกับหู่เสวียว่า

    “ไม่คาดคิดว่ามันจะมีไฟชำระล้างที่เป็นสาเหตุทำให้สมาคมต้นไม้ 3 ยอดพ่ายแพ้ไปในอดีต”

    หู่เสวียแปลกใจที่แจ๊ครับรู้ถึงตัวตนของไฟชำระล้างและยิ่งกว่านั้น ไฟชำระล้างคือสาเหตุที่ทำให้สมาคมต้นไม้ 3 ยอดในอดีตพ่ายแพ้

    “นายรู้เกี่ยวกับไฟชำระล้างแค่ไหน”

    “ฉันรู้ไม่มาก ตอนที่ฉันค้นหนังสือในห้องสมุดได้เจอตัวอักษรเลือดที่เขียนว่า ถ้าไม่มีไฟชำระล้างพวกเราจะเป็นฝ่ายชนะ ทำให้ฉันรู้ว่าไฟชำระล้างคือไฟที่ทำให้สมาคมต้นไม้ 3 ยอดพ่ายแพ้ลง”

    หู่เสวียเห็นว่าแจ๊คได้ข้อมูลไฟชำระล้างไม่พอจึงพูดขึ้น

    “ไฟชำระล้างที่เด็กหนุ่มนั้นได้ใช้มันคือไฟชำระล้างขั้นต้นเท่านั้น มันสามารถเผาอะไรก็ได้ที่สัมผัสให้สลายกลับสู่ธรรมชาติ ไฟชำระล้างขั้นต้นถ้าคนมีเกราะลมปราณจะสามารถป้องกันได้ในระดับหนึ่ง ทว่าคนที่ไม่มีเกราะลมปราณอย่างนายนั้นมันคือสิ่งที่สามารถฆ่านายได้อย่างแท้จริง ไฟชำระล้างในตำนานนั้น มันสามารถเผาไหม้ทั่วทั้งจักรวาลให้กลับมาสู่จุดเริ่มต้นใหม่ได้ แต่ในตอนนี้ฉันไม่รู้ว่ามีคนสามารถทำให้ไฟชำระล้างไปถึงระดับนั้นหรือไม่”

    พอแจ๊คได้ยินว่าไฟชำระล้างในตำนานสามารถชำระล้างจักรวาลให้กลับไปสู่จุดเริ่มต้นได้ ทำให้แจ๊คขนลุกทั่วร่างกายนี้แค่ไฟชำระล้างขั้นต้นเท่านั้นยังสามารถฆ่าเขาได้

    ถ้าอยู่ในระดับตำนาน เขาว่าคงจะไม่เหลือร่างกายแน่นอน แจ๊คถามหู่เสวียไปเรื่องที่สงสัย

    “หู่เสวียทำไมการียะโซนั้นดูเหมือนจะตกใจทุกครั้งที่ฉันกับการสร้างอัดอากาศของฉันโจมตีหรือไปโผล่ด้านหลังของมัน ทุกทีคนที่รู้ว่ามีอะไรอยู่ด้านหลังจะไม่ตกใจแบบนี้ พลังจิตมันยังใช้ไม่คล่องแคล่วแต่สามารถรู้ตำแหน่งที่ฉันจะโผล่ไปได้ก่อน 1 วินาทีมันคืออะไร”

    หู่เสวียคิดสักพักหนึ่งก่อนจะตอบขึ้น

    “เด็กหนุ่มที่นายต่อสู้เมื่อครู่คือนักเดินทาง”

    “นักเดินทาง???”

    แจ๊คสับสนนักเดินทาง ในตอนนี้เขาก็เป็นนักเดินทางบ้านช่องไม่มีอยู่อาศัย การียะโซเมื่อครู่มันแต่งตัวราวกับขุนนาง ชุดเกราะดูดีมีออร่าจะเป็นนักเดินทางยากจนหรือไง

    หู่เสวียมองความคิดของแจ๊คออกจึงแค่นเสียงอย่างเย็นชา

    “นายคิดว่าชื่อนี้อาจจะแปลก แต่มันเป็นนักเดินทางจริง ๆ ทว่าไม่ได้เดินทางธรรมดา”

    แจ๊คจ้องมองหู่เสวียอย่างสงสัย

    “อย่างไงที่ไม่ธรรมดาของเธอ”

    “มันเป็นนักเดินทางข้ามมิติเหมือนกับนายไง แต่นักเดินทางพวกนี้จะได้รับเลือกจากตัวตนที่แข็งแกร่งมาก ๆ ก่อนจะส่งนักเดินทางพวกนี้มาจักรวาลแห่งนี้ ไม่มีใครรู้จุดประสงค์ว่าทำไมถึงมีนักเดินทางเกิดขึ้นและนักเดินทางไม่ได้มีแค่คนเดียว”

    แจ๊คที่กำลังนั่งพักอยู่ได้ยินคำว่าเดินทางข้ามมิติเหมือนกับเขาจึงดีดตัวขึ้นทันที

    “เธอว่าไงนะ”

    หู่เสวียมองขึ้นไปยังท้องฟ้าไม่ได้หันกลับมามองแจ๊คก่อนจะพูดขึ้น

    “อย่างที่พูดไป เรื่องที่นายบอกว่าทำไมเด็กหนุ่มนั้นถึงรับรู้ว่านายจะปรากฏตัวที่ไหนก่อน 1 วินาทีเพราะมันมีระบบเหมือนกับระบบผู้ร่วงหล่นของนาย ระบบของนักเดินทางมีชื่อว่าหัวใจแฝดม่วง”

    แจ๊คได้ยินว่าการียะโซมีระบบหัวใจแฝดม่วงจึงเข้าใจในทันทีว่าทำไมการียะโซมันดูเหมือนกับเด็กอ่อนหัดที่ไม่มีประสบการณ์ต่อสู้แต่มันยังสามารถเอาชนะเขาได้

    “ระบบหัวใจแฝดม่วงเหมือนกับระบบผู้ร่วงหล่นของฉัน ทำไมของฉันไม่มีการแจ้งเตือนแบบนั้นบางละ”

    หู่เสวียหันลงมามองแจ๊คทันที

    “ฉันจะบอกอะไรให้ ในบรรดาระบบทั้ง 3 ที่ได้แก่ ระบบผู้ร่วงหล่น ระบบผู้นำสู่แสงสว่างและระบบหัวใจแฝดม่วง ระบบผู้ร่วงหล่นนั้นแย่ที่สุดในบรรดาระบบทั้งหมด ถึงได้มีผู้นำพาแห่งความมืดตายมากที่สุดยังไงแม้จะมีการแลกเปลี่ยนสมบัติของมหาเทพปีศาจ แต่ผู้นำพาแห่งความมืดยังตายอีกอย่างนายคิดว่ายังไงเหมือนเทียบกับระบบหัวใจแฝดม่วง ฉันไม่รู้ว่าระบบผู้นำสู่แสงสว่างมีอะไรบาง ทว่าระบบหัวใจแฝดม่วงฉันพอรู้อยู่ ระบบหัวใจแฝดม่วงจะช่วยในการฝึกฝนจิตใจและร่างกาย อัพเกรดอุปกรณ์ที่ใช่งาน ร้านค้าหรือการแลกเปลี่ยน เตือนสถานะผิดปรากฏ ช่วยในการต่อสู้ ตรวจสอบ และสิ่งอื่น ๆ มากมาย”

    ตอนนี้กรามของแจ๊คได้ค้างลงเมื่อได้ฟังระบบทั้ง 3 ระบบผู้ร่วงหล่นของเขามันคือขยะทันทีเหมือนเทียบกับระบบหัวใจแฝดม่วง

    “มันไม่ต่างกับระบบเกม RPG ที่ช่วยให้ผู้เล่นเกมได้ง่ายขึ้นในระหว่าง NPC ต้องขยันจนเกือบตายเพื่อแข็งแกร่งขึ้น”

    เมื่อหู่เสวียเห็นกรามปากของแจ๊คคางจึงยิ้มขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหายไป ในตอนนี้แจ๊คไม่ได้สังเกตจึงมองไม่เห็นรอยยิ้มของหู่เสวีย

    “ในช่วงสุดท้ายของการต่อสู้ ไม่แปลกใจที่นายจะพ่ายแพ้เพราะมันมีดวงวิญญาณที่ไหนจากสมบัติส่วนตัวของเด็กหนุ่มได้สิงร่างกายของเด็กหนุ่ม ทำให้เด็กหนุ่มมีพลังที่มากมายเกินนายไป วิญญาณที่สิงร่างกายของเด็กหนุ่มได้บังคับร่างกายของเด็กหนุ่มเช่นกัน ฉันรู้สึกแปลกใจอยู่นะ ดวงวิญญาณที่สิงเด็กหนุ่มมีระดับจอมนักรบขั้นสุดยอด นายมีระดับแค่ปีศาจฝึกฝนแต่กลับสามารถรอดตายกลับมาได้ ถ้าเป็นคนอื่นฉันคิดว่าดวงวิญญาณที่สิงร่างกายเด็กหนุ่มคงจะฆ่าคนระดับการฝึกฝนเหมือนกับนายได้เป็นพัน ๆ รอบถึงจะมีเวลาแค่ 3 วินาทีก็ตาม”

    เมื่อหู่เสวียพูดแบบนี้มันไม่ได้ทำให้แจ๊คดีใจอย่างกับที่หู่เสวียต้องการกลับกันร่างกายของนายมีจิตสังหารออกมาและคำรามขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยว

    หู่เสวียเห็นแบบนั้นจึงพูดออกไป

    “นายน่าจะดีใจที่คู่ต่อสู้มีระดับการฝึกฝนเป็นจอมนักรบขั้นสุดยอดแต่นายรอดกลับมาได้”

    “ไม่ ฉันจะไม่คิดแบบนั้นเป็นอันขาด ดวงวิญญาณนั้นคือพลังของการียะโซ ถึงมันจะใช้ตัวช่วยจากด้านนอกทว่าดวงวิญญาณนั้นยังเป็นพลังของการียะโซอยู่ การพ่ายแพ้แล้วโทษ โชค จังหวะ ประสบการณ์ ตัวช่วย วิชาลับ กระตุ้นปราณเลือด เผาอายุขัยหรือสิ่งต่าง ๆ การโทษแบบนี้แทนจะโทษตนเองมันเป็นสิ่งที่พวกอ่อนแอใช่ข้ออ้างแบบนี้เพื่อหลอกจิตใจตนเองและผู้อื่น แต่ฉันไม่ใช่แพ้ก็คือแพ้ สิ่งต่อไปที่ฉันจะต้องทำคือการเพิ่มความแข็งแกร่งและใช้บทเรียนในการต่อสู้ครั้งนี้เพื่อครั้งต่อ ๆ ไปจะไม่พลาดเหมือนครั้งนี้อีก”

    หู่เสวียไม่คาดคิดว่าคำพูดแบบนี้จะออกมาจากปากไอบ้านี้ ทันใดนั้นหลังจากที่หู่เสวียได้ฟังคำพูดของแจ๊คภายในจิตใจของเธอเหมือนกับมีโซ่ขนาดใหญ่พังทลายลง

    ...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................