ตอนที่ 4 เรียนวันเเรกก็มีปัญหาเข้ามา
เวลาผ่านไปสักพักหนึ่งหรงหรงก็ได้นำทางเทียนหลงออกมาจากห้องผู้อำนวยการจนเดินมาถึงห้องเรียนSเเล้วหรงหรงนั้นก็ได้เดินเข้าไปภายในห้องเรียนโดยที่มีเทียนหลงเดินตามหลังเข้าไป
เมื่อเทียนหลงเดินเข้าไปสายตาของนักเรียนทุกคนต่างก็จับจ้องมองไปที่เทียนหลงเเละหรงหรงกันหมดทุกคน
"เอาล่ะเด็กนักเรียนทุกคนในวันนี้จะมีเด็กนักเรียนใหม่ที่พึ่งย้ายเข้ามาใหม่ครูจะให้เด็กนักเรียนคนนี้เเนะนำตัวเองเพื่อให้คนอื่นได้รู้จักไปในตัวด้วย"หรงหรงกล่าวออกมาเเล้วสายตาของนางนั้นก็หันไปมองเทียนหลงที่ยืนอยู่ข้างๆ
"สวัสดีข้านั้นมีนามว่าเทียนหลง"เทียนหลงได้กล่าวเเนะนำตัวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบไม่ได้สนใจคนอื่นเพราะหลังจากที่เขาเข้ามาภายในห้องเขาก็ได้ทำการตรวจสอบตัวััของตนเองเเล้วว่าความเเข็งเเกร่งของนักเรียนที่อยู่ภายในห้องเรียนSเเห่งนี้นั้นถือว่าอยู่ในระดับยังไม่ได้มาตรฐานจากความคิดของเขาซึ่งมันทำให้ควาทรู้สึกของเขาต้องผิดหวังเล็กน้อย
"เฮ้ย!เ้าอายุเท่าไหร่เเล้วทำไมตัวของเ้าถึงได้เล็กปลวกเปียกแบบนี้ฮ่าฮ่าฮ่า"ในขณะนั้นเองก็ได้มีชายหนุ่มคนหนึ่งได้ะโกล่าวออกมาด้วยท่าทีที่หัวเราะออกมา
"ฮ่าฮ่าฮ่า!!!"เเละเหล่าชายหนุ่มคนอื่นที่อยู่ภายในห้องก็ค่อยหัวเราะตาม
"ก็ประมาณอายุ6ขวบ"เทียนหลงกล่าวออกมาซึ่งตัวของเขานั้นไม่ได้สนใจเสียงหัวเราะของพวกที่อ่อนเเอเลยเเม้เเต่น้อย
"หยุดหัวเราะกันสักที!"ในขณะนั้นเองก็ได้มีเสียงเด็กผู้หญิงคนหนึ่งะโออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจกันกับเสียงหัวเราะของพวกนักเรียนชายเ่าั้เท่าไหร่นัก
"อะไรนะอายุเพียงเเค่6ขวบเท่านั้นอย่างนั้นหรือ ฮ่าฮ่าฮ่า"ซึ่งชายหนุ่มที่เป็หัวหน้ากลุ่มของเหล่านักเรียนชายที่อยู่ภายในห้องถึงกับหัวเราะออกมาราวกับว่านี่มันเป็เื่ตลกที่สุดที่มันเคยได้ยินมา
เหล่านักเรียนหญิงที่ได้ยินอย่างนั้นพวกนางก็ได้เเสดงสีหน้าอาการตกตะลึกออกมาซึ่งเื่เเบบนี้นั้นเป็เื่ที่ตลกจริงๆนั้นเเหละเพราะเด็กอายุ6ขวบที่ไหนกันสามารถที่จะเข้าห้องเรียนSได้อย่างนี้
ส่วนหรงหรงก็อย่างรู้เหมือนกันว่าเทียนหลงจะเเป้ไขปัญหากับเื่เเบบนี้ยังไงทำให้นางนั้นได้ยืนมองดูอยู่อย่างเงียบไปดูสถานการณ์ต่อไป
"ทำไมหมาที่อยู่เเถวนี้ถึงเห่าหอนเสียงดังขนาดนี้กัน"เทียนหลงกล่าวออกมาอย่างเลื่อนลอยราวกับว่าสิ่งที่เขาได้กล่าวออกไปนั้นมันเป็เพียงเเค่ลมปากที่ไม่ได้มีความหมายอะไรเลยเเต่มันกลับทำให้เกิดคลื่นความไม่พอใจให้กันกีบเหล่านักเรียนชายได้อย่างง่ายดาย
"เ้าเด็กปากเสีย!!!"
"เ้าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม!!!"
"เ้าเด็กเปรต!!"
เหล่านักเรียนชายต่างก็ะโด่าทอเทียนหลงกันอย่างบ้าคลั่งเนื่องจากพวกเขานั้นล้วนเเล้วมาจากตระกูลผู้มีอำนาจเเละมีเกียรติเป็อย่างมากดังนั้นเเล้วเมื่อพวกเขาที่เป็ลูกหลานของตระกูลเ่าั้ก็เหมือนกับมีปีกติดอยู่บนหลังตั้งเเต่เกิดซึ่งการที่เด็กน้อยอายุ6ขวบด่าพวกมันว่าเป็หมาที่เห่าอย่างนี้มันเหมือนกับการเหยียดหยามเกียรติตัวของพวกมันเเละตระกูลอีกด้วย
"เ้าเด็กน้อยข้าอย่างรู้ว่าเ้ามีความสามารถฝีมือขนาดไหนมาที่สามารถเข้ามาเรียนห้องเรียนSได้อย่างนี้มาประลองกับข้าซะหรือถ้าหากเ้าหวาดกลัวเ้าก็ร้องไห้กลับไปดูนมมารดาไป"หัวหน้าเหล่านักเรียนชายกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่หยิ่งยโสเป็อย่างมากซึ่งมันไม่สนใจเลยว่าคนอื่นจะคิดยังไงเพียงเเค่ในตอนนี้มัน้าเพียงจะสั่งสอนเ้าเด็กตรงหน้า
เมื่อเทียนหลงได้ยินอย่างนั้นเขาก็ยิ้มออกมาที่มุมปากโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็นรอยยิ้มนั้นได้
"ในเมื่อเ้าอยากท้าทายข้านักข้าก็จะขอรับคำท้าของเ้าล่ะกัน"เทียนหลงกล่าวออกมาอย่างช้าๆโดยน้ำเสียงที่ธรรมดาดังฟังชัดสีหน้าของเขาไม่ได้เเสดงความเป็กังวลหรือความกลัวเเต่อย่างใดที่รับคำท้า
เหล่านักเรียนหญิงหรือเเม้กระทั้งหรงหรงก็ยังเเปลกประหลาดใจเป็อย่างมากที่เห็นว่าเทียนหลงรับคำท้าประลองอย่างง่ายดายขนาดนี้
เมื่อมันได้ยินเทียนหลงรับคำท้ามัน มันก็รู้สึกเป็สุขเป็อย่างมากความคิดของมันคิดไปไกลเป็อย่างมากที่จะทำให้เทียนหลงอับอายขายขี้หน้าอยู่ภายในสนามประลอง
เหล่านักเรียนชายที่อยู่ภายในห้องเรียนทุกคนต่างก็้าที่จะเห็นเทียนหลงอับอายจนจะทนรอไม่ไหวอยู่เเล้ว
"ในเมื่อพวกเ้าทั้งสองคน้าที่จะประลองกันข้าก็จะไม่ห้ามพวกเ้าทั้งสองคน"หรงหรงกล่าวออกมาเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนนั้นได้ตัดสินใจที่จะประลองกันดังนั้นเเล้วผู้ที่เป็อาจารย์ก็ต้องยอมสนับสนุนให้เด็กนักเรียนพัฒนาฝีมือเป็เื่ธรรมดา
เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง......
ณ สนามประลอง.......
ในตอนนี้นั้นเหล่านักเรียนภายในห้องเรียนSต่างก็มารวมตัวกันอยู่ที่สนามประลองกันทุกคนไม่เว้นเเม้กระทั้งเหล่านักเรียนที่อยู่ภายในบริเวณโดยรอบสนามประลองต่างก็เดินเข้ามานั่งชมการประลองนี้
เทียนหลงเเละนักเรียนชายคนนั้นต่างก็ยืนอยู่บนสนามประลอง
"ในเมื่อเ้ากำลังจะพ่ายเเพ้ให้กับข้า ข้าจะบอกนามของข้าให้เ้าได้รับรู้นามของข้าคือเซียงถาง"เซียงถางกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มที่มีสีหน้าดูมั่นองมั่นใจในฝีมือของตัวเองว่าการประลองในครั้งนี้มันจะต้องได้รับชัยชนะอย่างเเน่นอนไม่ต้องสงสัย
"หึ!เ้าคงจะคิดไปไกลว่าตนเองชนะอยู่อย่างนั้นสินะเเต่ข้าจะบอกให้เ้าได้รับรู้เลยว่าเ้านั้นจะไม่มีทางเอาชนะข้าได้อย่างเเน่นอน"เทียนหลงกล่าวออกมา
"เดี๋ยวเ้าก็จะได้รับรู้ว่าการยั่วโมโหข้าจะเป็ยังไง!"เซียงถางะโออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจภายในตัวของเทียนหลงเป็อย่างมาก
เริ่มต้นการประลอง!!!"เมื่อสัญญาณเริ่มต้นการประลองดังขึ้นเซียงถางก็ได้ะเิปลดปล่อยพลังของตัวเองออกมาก่อนที่จะพุ่งะโเข้าไปหาเทียนหลงด้วยความเร็วที่เหนือยิ่งกว่าคนธรรมดา
"กรงเล็บหมาป่าปีศาจ!!"เซียงถางคำรามออกมาก่อนที่จะปรากฏความผันผวนพลังอยู่ตรงบริเวณมือทั้งสองข้างซึ่งมันมีกลิ่นอายที่น่าสะพรึงเป็อย่างมาก
เหล่านักเรียนห้องเรียนSเห็นเซียงถางได้งัดใช้ทักษะการโจมตีพวกเขาถึงกับเเสดงสีหน้าเเละอาการตกตะลึงเป็อย่างมาก
"นั่นมันทักษะระดับB กรงเล็บหมาป่าปีศาจ!!"
"โอ้พระเ้า!เด็กใหม่คงจะได้ไปนอนอยู่โรงพยาบาลหยอดข้าวต้มเป็สัปดาห์อย่างเเน่นอนเลยเมื่อต้องโดนทักษะนั้นเข้าไปเเบบเต็มๆ"
"ทักษะระดับB ไม่นึกเลยว่าเพียงเเค่มีเซียงถางมียีนส์ระดับCจะสามารถฝึกฝนทักษะระดับBได้ถึงระดับนี้ช่างมีพร์เเละความสามารถเสียจริงเเต่ข้าขอดูหน่อยเถอะว่าคนที่ผ่านการทดสอบจากท่านผู้อำนวยการได้นั้นจะมีฝีมือเเละความสามารถขนาดไหน"หรงหรงคิด ในขณะที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งของตนเองอย่างเงียบๆพร้อมกับสายตานั้นจับจ้องมองไปที่บนสนามประลอง
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
2K
