ผู้หญิงคนนี้ ที่ชื่อ “แพท” ไม่ได้มีความสุขจริง แม้จะพยายามยิ้ม และมีดีครบ สวย รวย เมื่อชีวิตมาเป็แฟน ว่าที่คู่หมั่นกับอดีตน้องเขย และเจอะครอบครัวด้วยนะ สายชลได้แต่มองอย่างเห็นใจ นั้นคือสายชลที่มองผู้หญิงคนใหม่ของ ไอ้น้องเขย เลวๆ
สายชลที่พบกับแพทครั้งแรก กับสาวสวย ดูแรงๆ ที่ต้องดูแลเมื่อมาพักที่โรงแรม จนเมื่อรอบดึกสายชลต้องไปดับธุรกิจส่วนตัว ก็ไปพบนั่งดื่มอยู่อีก
สายชล : ปิดตี 2 นะคะ ถ้าจะกินต่อ เชิญข้างบนนะคุณแพท ที่ห้องทำงานฉัน
แพท : ทำไมมันเร็วจัง จะตี 2 แล้วเหรอคะ
ยกแก้วขึ้นดื่มแบบ ออนเดอะร็อค ตาเยิ้ม รู้ว่าเมา แต่ยังไม่อยากกลับ
แพท : กลับห้องก็เหงาจะตาย ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว
สายชล : ฉันจะไปนั่งดื่มเป็เพื่อน โอเคมั้ย
แพท : สัญญาสิ
สายชล : เค สัญญา
แพท : ไม่มาดื่มตามสัญญา เป็ไอ้โบ้นะ เป็หมาเลย
ทำให้ได้มาดูคนดื่ม ออนเดอะร็อคอยู่ในห้องพักโรงแรม
นั้นคือจุดเริ่มต้นแบบ 5 G ของความสำพันธุ์ของสายชล และ แพท ที่จบลงที่เตียง
...
"ได้แล้วจะทิ้งเหรอ?"
สายชล : อะไรอ่ะคุณแพท ทิ้งอะไร
แพท : เหมือนจะลำบากใจนะเวลาแพทอยู่ใกล้ ที่ผ่านมาไม่เห็นเป็แบบนี้เลย
สายชล : ก็ ไม่รู้จะบอกริสา กับแพนยังไง นอนกับพี่สาวเขาทั้งที่รู้จักกันไม่กี่วัน แล้วเกรงใจปู่เล็กกับลุงสาธิตพ่อริสา
แพท: ริสาไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ
สายชล : บอกไปแล้วว่าเราได้กัน ปู่เล็กคงรู้แล้ว แพนมันก็น่าจะเดาออก
ฟูดดดด
สายชลสำลักเบียร์พุ่งออกมาโดนหน้าแพทเต็มๆ ใกับคำพูดตรงๆ ของสาวที่รู้จักกัน 2 วัน ได้กันไปแล้ว รีบเอาทิชชูมาเช็ดหน้าให้อีกคน ที่เดินมานั่งดื่มเบียร์ด้วยกัน ระเบียง รีสอร์ท ริมแม่น้ำโขงที่ตามมาหา ริสา ฐิสา
แพท: คุณสายชล
สายชล : ขอโทษค่ะ มันใ เรียกพี่สายเฉยๆ เหมือนเวลาโทรคุยสิคะ น่ารัก
สายชล : หนาวเหรอคะ
แพท : คิดถึงคะ เราก็เนียนมาหา กลับไปทำงานตั้งเป็เดือน พอเจอหน้าเ็า เฉยเลย
สายชล : คุยกันทุกวันยังคิดถึงเหรอคะ ทั้งโทร ทั้งไลน์ ทั้งคาสายจนหลับ
แพท : มันไม่เหมือนเจอตัวเป็ๆ แบบนี้นิคะ
แพท : เรา2คนนะข้ามขั้นนะ ได้กันก่อน ค่อยจีบทีหลัง
สายชล : ไม่ใช่สักหน่อย ได้กันไป จีบกันไปต่างหาก
แพท : ตอนนี้จีบอยู่หรือเปล่าคะ
สายชล : จีบอยู่ค่ะ
สายชลมือเริ่มเป็ปลาหมึกจากที่ลูบต้นแขนหัวไหล่ไปมา สอดมือเข้าที่แขนใกล้รักแร้อย่างได้ใจ และรู้สึกว่าตัวเองทำได้ไปบีบลูกเค้าหน้าอกของแพท มือเริ่มเล่นเม็ดยอดที่เริ่มแข็งจนนอกเสื้อยืดสีขาวมือและนิ้วสายชลเขี่ยไปมาได้ แต่งานนี้ใช่ว่าแพทจะห้าม กลับสอดมือเข้าไปในเสื้อพี่ ไปเล่นกับหน้าท้องที่เป็ลอนเล็กๆ เล็กจูบเบาๆ เหนือหน้าอกพี่เล็กสูดดมกลิ่นที่แสนหลงใหล
แพท : จีบกัน แต่ตอนนี้ยังไม่ได้กันนะคะ
แล้วแพทก็ย้ายตัวเองไปนั่งคร่อมทับที่หน้าขาพี่ ไม่ได้กลัวห้องที่อยู่ใกล้เห็น เพราะแต่ละห้องมีความเป็ส่วนตัว มิดชิดแม้เปิดโล่งธรรมชาติบางส่วนด้วยการออกแบบมาดี สายชลเงยหน้ามองคนที่อยู่ตำแหน่งเหนือกว่า เอามือเขี่ยผมที่ปิดหน้าปิดตาน้องออก มือข้างหนึ่งกอดกระชับน้องไม่ให้ตกลงไป น้องใช้แขนสองข้างคล้องคอ
สายตาที่พี่และน้องมองกันมันผสมผสานความหลงใหลและยั่วยวน ก่อนที่ริมฝีปากจะเลื่อนเข้าประกบกัน จูบที่แทบจะดูดิญญาเร่าร้อนและหนักหน่วงแบบดูดดื่ม ลิ้นร้อนๆ ของสองสาว แลกกันสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากชิมน้ำหวานในปากกันและกัน โดยที่สายชลใช้มือโน้มคอเพื่อให้แนบชิด เช่นเดียวกับแพท กอดกระชับคอแน่นขึ้น แต่ต้องแยกริมฝีปากออกจากกัน เมื่อจะขาดอากาศหายใจ
สายชล : เข้าข้างในกันนะคะ
..
11.00น. สองสาวยังนอนกอดกันอยู่ในสภาพร่างเปลือยเปล่า หลังจากกิจกรรมเข้าจังหวะ จบลงตอนฟ้าเปลี่ยนสี ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น จนกระทั้ง มีเสียงเคาะหน้าห้อง
ก๊อกๆๆๆ ก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!
"พี่ครับ ขอกุญแจรถหน่อย จะเอารถไปซื้อของกิน รถพี่ขวางอยู่"
แพท : เออเดี๋ยว เอาไปให้
แพทเอามืออีกคนที่นอนกอดทั้งคืนออก แล้วหอมแก้มในความน่ารักไป 1 ทียิ้มๆ ลุกขึ้นมาใส่เสื้อคลุมอาบน้ำมาใส่คลุมร่างเปลือยตัวเอง แล้วไปเอากุญแจรถในกระเป๋ากางเกง เปิดประตูออกไปให้น้องชาย
แอ๊ดดดดดดดดดด!!!!!
แพท : เอาเอาไป เก็บไว้ที่แกเลยก็ได้ ขอนอนต่อแป้บ เดี๋ยวไปเอาเองไม่ต้องเอามาคืน
แพน : พี่แพท เอออ
แพท : อะไรอีก ง่วงจะนอน
แพน : พี่มาอยู่ห้องพี่สายชลได้ยังไงอ่ะ พี่สาใช้ผมมาขอกุญแจรถพี่สายชล
แพนมองดูสภาพพี่ตัวเอง ไหนจะรอยแดงที่โผล่พ้นเสื้อคลุม แพนก็ได้คำตอบว่าพี่สาวมาทำอะไรในห้องนี้ แต่ที่งง คือตอนไหน เมื่อไหร่นิ แพทเมื่อนึกขึ้นได้ ก็อายๆ น้องชาย แต่ยังรักษาอาการ ไว้
แพท : มองอะไร เดี๋ยวไปเอาให้
แพทปิดประตู รีบไปหาร่างที่นอนอยู่ที่เตียง เขย่าตัวสายชลเบาๆ ให้ตื่น
แพท : กุญแจรถอยู่ไหนคะ รถมันขวางคันอื่น แพนมาเอา
สายชล : วางที่โต๊ะเครื่องแป้งค่ะ เอาให้ที เค้ายกหัวไม่ขึ้น
แพท : พูดเค้าแล้วน่ารักจังค่ะ
แพทมันเขี้ยวบีบแก้มไปหนึ่งที แล้วรีบลุกเอากุญแจรถไปให้น้องชายที่ยืนงงอยู่หน้าห้อง
แพน : ผมถามอะไรได้หรือเปล่า
แพท : อะไรละ
แพน : พี่กับ เออ พี่สายชล
แพท : กินกัน จบนะ จ้อจี่ รำคาญ
แพน : กรรมพี่สายชลอ่ะ
เพี๊ยะๆๆๆๆๆๆ
แพท : ไอ้น้องชายปากเสีย รีบนิ รีบไปเลย
แพทรีบปิดประตู แล้วพุ่งมานอนซุกเข้าไปในอ้อมกอดคนที่นอนหลับตา แต่มือและแขนกับกอดตอบอัตโนมัติ
สายชล : เปิดตัวเลยไหม ขนาดนี้แล้ว
แพท : พี่สาย เค้าไม่อยากออกตัวแรงเหมือนทุกครั้ง
สายชล : ทำไมค่ะ พี่ไม่น่าไว้ใจเหรอ
แพท : ไว้ใจ อบอุ่น และปลอดภัย จน ไม่อยากเปิดตัวไปแล้วมันจบนะ เหมือนครั้งเก่าๆ
สายชล : จะได้กันไป จีบกันไปแบบนี้เหรอคะ
แพท : แพทให้พี่มีเวลาตัดสินใจต่างหาก
สายชล : จากอะไรคะ
แพท : แพทเชื่อพี่สายนะ ว่าพี่โสด แต่ใช่ว่าพี่ไม่มีใคร
สายชล : ไม่เถียงเลยจ้ะ
สายชลตอบตามจริง แล้วกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น
แพท : แล้วจะเลิกไหม
สายชล : ทำไมต้องเลิก
แพท : พี่สายอ่ะ
สายชล : เพราะไม่ได้คบใครสักคนนิคะ มีใครก็มีอะไรไม่จริงจัง แต่ั้แ่ได้กับแพทวันนั้น ก็ไม่ได้กับใครอีกเลย
แพท : ชิ ก็แพทคาสายไว้ทุกคืนหรือเปล่าจนพี่กลับห้องหลับ
สายชล : คิดว่าคาสาย ถ้าพี่จะร้าย จะทำอะไรก็ไม่ทันหรอก แต่ที่ไม่ทำ เพราะอยากกลับห้องคุยกับแพทมากกว่า
แพท : ชิ เ้าชู้ ว้าย!!!
แพทถูกสายชลพลิกมาคร่อมร่าง จู่โจมจูบอย่าเร่าร้อน แพทก็ตอบรับปากร้ายนั้นอย่างรู้งาน แล้วสายชลก็พละออกมาพูดกับแพทที่อยู่ใต้ร่าง
สายชล : ใครจะสู้แพทได้ ครั้งเดียวหลง เท่าไหร่ก็ไม่พอ
แพทอมยิ้ม แล้วคิดในใจ วันนี้ คงกินข้าวเย็นทีเดียวแหละ เพราะรอบเดียวไม่เคยมีอยู่จริงสำหรับคู่เธอ