## ????️ ตอนที่ 8: ยิ่งผลัก ยิ่งใกล้…ยิ่งไกล ยิ่งเจ็บ
**เช้าวันจันทร์ — บริษัท K Group**
มุกดาเดินเข้ามาในออฟฟิศด้วยท่าทีเยือกเย็นกว่าทุกวัน
ใบหน้าเรียบเฉยแม้ลึกในใจจะเ็ปจนแทบร้องไห้
คำพูดของเข้มยังคงดังก้องอยู่ในหัว
> “อย่าเอาหัวใจมาเล่นกับฉัน มุกดา”
> “ถ้าเธอคิดว่ามันเป็แบบนั้น…ก็ใช่”
เธอรู้ดีว่าเขาไม่เคยพูดเล่น...
แต่ก็ไม่เข้าใจเลยสักนิด ว่าทำไมคนที่ "เ็า" ขนาดนั้น ถึงทำให้เธอรู้สึกร้อนรุ่มจนแทบบ้า
---
**“สวัสดีครับ คุณมุก”**
เสียงทุ้มสุภาพเรียกขึ้นจากด้านหลัง
มุกดาหันไปเจอชายหนุ่มคนหนึ่ง — หล่อสะอาดแบบคุณชาย
**ภีม** ผู้จัดการแผนกใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามา และแน่นอน...เป็ที่จับตามองของสาวทั้งตึก
“สวัสดีค่ะ คุณภีม”
“ผมแอบเห็นคุณั้แ่วันแรกที่เข้ามาแล้ว…” ภีมยิ้มเ้าเสน่ห์ “แต่เพิ่งมีโอกาสได้คุยกันตรงๆ ก็ดีใจครับ”
---
**อีกด้าน – ห้องผู้บริหาร**
เข้มยืนมองจากกระจกที่สามารถมองเห็นโถงต้อนรับของบริษัท
แววตาเขาเปลี่ยนไปทันทีที่เห็นภีมยืนคุยกับมุกดา และเธอยิ้มตอบ
มือที่ถือแฟ้มเอกสารกำแน่น จนเส้นเืปูดขึ้นมา
> ทำไมมันรู้สึกไม่พอใจขนาดนี้วะ…
**เขาไม่มีสิทธิ์หึง!**
เพราะเขาเป็คนพูดเองว่า... “มันเป็แค่เซ็กส์”
---
**เย็นวันนั้น – บาร์หรูริมแม่น้ำ**
มุกดาตอบรับคำชวนของภีมอย่างง่ายดาย
เธอแต่งตัวเซ็กซี่กว่าทุกครั้งที่เคยออกงาน
เดรสรัดรูปเว้าหลัง แหวกอกนิดๆ เผยผิวเนียนละเอียดทุกจุดที่ควรอวด
เสียงเพลงเบาๆ กล่อมบรรยากาศ
ภีมมองเธอไม่วางตา — มือเขาแตะที่มือเธอเบาๆ และเธอก็ไม่ได้ผละหนี
> เธอไม่ได้หวั่นไหวกับภีม
> แต่เธอแค่อยากลืม "อีกคน"
---
**ขณะเดียวกัน – ห้องทำงานของเข้ม**
แสงจากจอคอมวูบไหวสลับกับความเงียบ
เขานั่งอยู่คนเดียว คิดถึงััของเธอเมื่อคืนวันนั้น
เสียงหอบหายใจ ร่างที่สั่นไหวใต้ร่างเขา ริมฝีปากที่เรียกชื่อเขาอย่างหลงใหล...
เขาทุบโต๊ะเสียงดัง กำหมัดแน่นอย่างหงุดหงิด
> เธออยู่กับคนอื่นในตอนนี้
> แล้วทำไมเขาถึง “ทรมาน” ขนาดนี้?
---
**คืนนั้น – หน้าห้องคอนโดมุกดา**
เสียงกดกริ่งดังขึ้นหลายนาที
มุกดาเปิดประตูออกมาช้าๆ ใเล็กน้อยเมื่อเห็นคนตรงหน้า
“เข้ม?”
ชายหนุ่มยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาคมกริบมองเธอั้แ่หัวจรดเท้า
เธอยังใส่ชุดเดิมจากบาร์ ใบหน้ามีร่องรอยของเครื่องสำอางและน้ำหอมจางๆ
“กลับมากับเขาใช่ไหม?” เขาถามเสียงเข้ม
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ?”
“…ฉันหวงเธอ มุกดา”
เขาตอบออกมาจนได้ — แววตาเขาเจ็บร้าว…แต่ตรงไปตรงมา
เธอเงียบไปนาน ก่อนจะยิ้มเย้ย
“แต่คุณไม่รักฉัน...คุณแค่หวงของเล่นของตัวเองเท่านั้นแหละ”
พูดจบ เธอกำลังจะปิดประตูใส่หน้าเขา
แต่ในวินาทีนั้น…
**เข้มดันประตูเข้ามา ร่างสูงใหญ่กดเธอติดผนัง**
**“ถ้าเธอคิดจะเล่นเกม...” เขากระซิบเสียงต่ำ
“งั้นก็ต้องยอมรับบทลงโทษให้ได้”**
ริมฝีปากเขาบดจูบเธออย่างรุนแรง
มือกระชากเดรสเซ็กซี่ออกจากร่างเธออย่างไม่ลังเล
ร่างกายที่ร้อนจัดเหมือนจะแผดเผาทุกสิ่ง ทั้งผนัง ทั้งอากาศ...และหัวใจเธอ
**“เข้ม…”** เธอครางเสียงสั่นเมื่อเขายกตัวเธอขึ้นแนบกำแพง
ร่างเปลือยแแ่ เสียงจังหวะกระแทกดังก้องในห้อง
เสียงลมหายใจ ถ้อยคำกระซิบ และน้ำตาที่ไหลโดยไม่รู้ตัว...
**“อย่าทำให้ฉันหึงอีก...มุกดา”**
**“เพราะฉันจะไม่รับประกันเลย ว่าจะหยุดตัวเองได้อีกมั้ย...”**
---
**จบตอนที่ 8**