เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสอง ตอน ซูซันยมทูตปราบมาร(จบแล้ว)

คืนนั้นอาซันกลับเข้ามาพักในมิติสีเงิน แล้วก็เข้าไปที่ห้องฝึกตน แล้วนำไข่มุกวิญญาณซึ่งเวลานี้บรรจุพลังขอบจอมเทพไว้เต็มไปหมด อาซันดึงเข้าพลังเข้ามาไว้ในหินต้นกำเนิดโลกทั้งหมด แล้วกระจายเป็นพลังบริสุทธิ์ออกไป พลังขอบเขตจากเซียน ระดับ 5 พุ่งขึ้น เป็น จอมเทพระดับ 1 และวิ่งต่อไปจนหยุดที่จอมเทพระดับ 2 ทันที ฟ้าร้องคำรามลั่นไปทั่วบริเวณ เป็นพยานว่า อาซันได้ก้าวขึ้นมาอยู่ขอบเขตของสุดยอดของพลังในโลกหล้าแล้ว

รุ่งเช้าอาซันออกจากมิติสีเงิน ก็เจอศิษย์พี่โตโต้ มายืนรออยู่หน้าบ้าน

“ ศิษย์น้องเล็ก อาจารย์ให้ไปพบ”

“ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าศิษย์พี่หญิง” อาซันเอ่ยถาม

“ เดี๋ยวก็รู้” ศิษยพี่หญิงพาอาซันมาที่บ้านพักอาจารย์ เป็นบ้านเดี่ยวเช่นกันแต่ดูสงบร่มรื่นยิ่งนัก

“ เจ้ามาแล้ว อืมเจ้ามีพลังขอบเขตจอมเทพระดับ 2 แล้ว ดีจริงๆ ข้ารู้ว่าเจ้ามีวิชาแพทย์ไม่ธรรมดา พอดีลูกสาวท่านเจ้าเมืองป่วยเป็นโรคประหลาด หาหมอมามากมาย ก็ไม่มีใครรักษาให้นางหายได้ ท่านเจ้าเมืองเป็นสหายกับข้า เลยให้ข้าช่วยเชิญจอมแพทย์เทวะให้ แต่ข้าคิดได้ว่าเจ้าก็เป็นศิษย์ของเขา จึงอยากให้เจ้าไปช่วยดูอาการนางให้หน่อย เผื่อว่าจะรักษาได้” ที่แท้จะให้ไปช่วยรักษาคนนี่เอง

“ ไม่ทราบว่าอาการนางเป็นอย่างไร” อาซันเอ่ยถามอาการเบื้องต้น

“ กลางวันนางก็เป็นคนปกติ แต่กลางคืนนางจะกลายร่างเป็นแมว”

“ ฮ้า เป็นแมวเหมียวเนี่ยนะ” อาซันตกใจไม่คิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้ด้วย

“ ก็ใช่น่ะซิ ต่อให้เชิญจอมแพทย์เทวะมา ก็ไม่แน่ว่าจะรักษานางได้ เจ้าก็ไปดูหน่อยละกัน” อาจารย์หมิงซานบอกให้อาซันไป แต่ก็ไม่ได้หวังว่าอาซันจะรักษาได้

แล้วอาซันก็เดินทางไปกับศิษย์พี่โตโต้ ผ่านเครื่องเคลื่อนย้ายมาถึงเมืองวินเทอร์แลนด์ กลางเมือง อาซันเดินผ่านตลาดการค้าของเมือง มีผู้คนคึกคัก อาซันเห็นหน้าร้านขายของแปลกๆ โชว์อยู่ มากมายโดยทุกร้านจะมีแมวกวักอยู่หน้าร้านแทบทุกร้าน อาซันแวะซื้อของไปสามสี่อย่าง คือ ลูกแก้วมิติ ที่ข้างในมีหิมะตก มีสนามเด็กเล่นอยู่ด้านใน และ มีตุ๊กตาหิมะ ที่เคลื่อนไหวได้ และก็แมวกวักขาวดำก็เคลื่อนไหวได้เช่น ไว้สำหรับดูแลป้องกันเหมือน รปภ.และไว้เป็นเพื่อนเล่นกับเด็กๆทั้งสองคน อาซันซื้ออย่างละสิบตัวเลย จนศิษย์พี่หญิงสงสัย

อาซันจะซื้อของแบบนี้ไปทำไม พอเดินมาไม่นานก็มี แม่ชีกำลังแจกอาหารร้อนๆ

แก่ขอทาน และคนแร่รอน ที่หน้าโบสถ์คริสต์เก่าๆ อาซันเลยเข้าไปคุย ก็รู้ว่าทุกวันนี้อยู่ได้ด้วยเงินบริจาคเท่านั้น อาซันเลยช่วยบริจาคไปให้ 1 พันล้าน สร้างความตกตะลึงให้กับแม่ชียิ่งนักที่ไม่คิดว่าจะมีคนบริจาคให้มากมายขนาดนี้ แม้แต่ศิษย์พี่หญิงเองก็ตกใจเช่นกัน แต่ก็ไม่แปลกใจเพราะรู้ว่าอาซันมีเงินตั้ง 2หมื่นหกพันล้านเหรียญ จากนั้นทั้งสองก็เดินเข้าถึงจวนเจ้าเมืองวินเทอร์แลนด์ พอแจ้งชื่อ

เข้าไป ก็ถูกเชิญเข้าด้านในทันที พอถึงห้องโถงก็พบกับเจ้าเมืองและภรรยา

พร้อมกับลูกสาววัย 8 ปี ที่กำลังน่ารัก สดใส ใครเห็นก็ต่างเอ็นดูนางทันที

“ ท่านทั้งสองเชิญนั่ง ไม่ทราบว่าท่านปรมาจารย์หมิงซานบอกเรื่องของ มินมิน ให้ท่านรู้แล้วใช่ไหม “ อาซันพยักหน้า แล้ว มองมินมิน ที่ไม่รู้เลยว่ากลางคืนนางจะต้องเป็นแมว ท่านเจ้าเมืองเรียกมินมิน เข้ามาหาอาซันเพื่อดูอาการ

อาซันมองด้วยสายตาร่างกายทุกอย่างเป็นปกติ เลยไม่ต้องจับชีพจรใดใดทั้งสิ้นแค่ถามประวัติคนในครอบครัวว่ามีใครเป็นแบบนี้มาบ้างไหม ก็ได้รับคำตอบว่า

ทุกรุ่นจะมีผู้ที่กลายเป็นแมว รุ่นละคน และคนที่เป็นแมวนี้คนแรก เป็นแบบนี้มาพันปีแล้ว แต่ว่า ท่านเจ้าเมืองยังคงมีความหวังว่า คำสาปนี้คงจะรักษาได้

“ ท่านเจ้าเมือง ข้าอยากขอเขาไปในสุสานบรรพบุรุษ ของท่านได้ไหม”

“ ท่านหมอ เรื่องนี้เกี่ยวข้องกันหรือ” เจ้าเมืองสงสัย

“ เกี่ยวข้องกันอย่างมาก แต่ว่าท่านไม่ต้องห่วง ข้าไม่ได้รื้อสุสาน หรือตรวจสภาพศพอะไรหรอก ข้าเพียงอยากติดต่อกับบรรพบุรุษ ของพวกท่านเท่านั้น เพื่อที่จะหาทางช่วยเหลือต่อไป เพราะมาถึงรุ่นนี้ คงไม่มีใครทราบสาเหตุที่แท้จริงใช่ไหม”

“ ข้ารู้แต่เพียงว่า ครบ 1 พันปี บรรพบุรุษแค่บอกว่าจะมีคนมาช่วยพวกเราแค่นั้น”

“ แล้วจะช่วยได้อย่างไร” อาซันลองถามดู

“ ไม่ทราบจริงๆ “ เจ้าเมืองตอบตามจริง แล้วก็พาอาซันมาที่สุสานบรรบุรุษทันที

อาซันบอกให้ทุกคนรอ ด้านนอก อาซันเข้าไปทันที พออาซันเข้าไปก็รู้สึกได้ถึง

วิญญาณ บรรพบุรุษที่ยังคงอยู่ยังไม่ยอมจากไปไหน แต่ก็ยังไม่ได้เป็นปีศาจกระหายเลือดแต่อย่างใด

“ ใครเป็นผู้นำของท่านในที่แห่งนี้” อาซันเอ่ยกับกลุ่มวิญญาณที่โผล่ขึ้นมาดูว่า

อาซันเข้ามาทำไม แล้วยิ่งตกใจที่อาซันมองเห็น และยังทักทายอีก

“ เจ้าเป็นใคร เข้ามาที่นี่ทำไม” เสียงชายชราดังขึ้น ฟังแล้วน่าจะเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดที่นี่

“ ข้าคือหมอซัน จะมาช่วยทายาทของพวกท่านให้พ้นจากคำสาป ข้าอยากทราบ

เรื่องคำสาปแมวนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร”

“ เรื่องนี้เป็นเพราะข้าเอง ข้าคือทายาทเจ้าเมืองรุ่นที่ 4 แล้วเมื่อพันปีก่อนมีปีศาจแมวดำ ขาวสองตนมาอาละวาดดูดเลือดผู้คน ทำให้ผู้คนตายเป็นจำนวนมาก

ข้าเลยช่วยกันกับชาวบ้านวางแผนจับปีศาจแมวทั้งสองตนนี้จนได้ สุดท้ายชาวบ้านได้ช่วยกันเผาร่างของปีศาจทั้งสองตนทั้งเป็น แต่ก่อนมันจะตาย มันกลับสาปแช่งตัวข้าเพียงผู้เดียว ให้ลูกหลานทุกรุ่นของข้าจะต้องมีคนกลายเป็นแมวในยามค่ำคืน

ตลอดไป จากนั้นลูกหลานข้าจะต้องมีอยู่คนหนึ่ง กลางคืนต้องกลายเป็นแมว

จนกระทั่งได้มีท่านเทพพยากรณ์ได้มาบอกพวกเราว่า อีกหนึ่งพันปี จะมีคนมาช่วยพวกเราเอง” บรรพบุรุษเล่าให้อาซันอย่างไม่ปิดบัง แต่สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไร อาซันเดินออกไปด้านนอก ที่ทุกคนรออยู่

“ เป็นไงบ้างท่านหมอซัน” เจ้าเมืองรีบเข้ามาหาทันที

“ ข้าขอตรวจมินมินอีกครั้ง ตอนที่กลายร่างเป็นแมว” อาซันพูดจบทุกคนก็กลับจวนเพื่อรอเวลาให้ มินมิน กลายร่าง พอตกกลางคืน อาซันก็เห็นมินมิน ค่อยกลายร่างเป็นแมวสีขาวตัวน้อย วิ่งเข้าไปหาแม่ด้วยความหวาดกลัว จนแม่มินมินต้องอุ้มเข้ามากอดในอ้อมอกของภรรยาท่านเจ้าเมือง อาซันเอามือลูบหัวแมวมินมิน

ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นไอแมวโบราณที่ร่างของเธอ อาซันจึงหายวับไปปรากฏที่สถานที่แห่งหนึ่ง นั่นคือ ศาจเจ้าแมวกวักคู่รัก นี่เอง

“ ออกมาทั้งคู่เลย “ อาซันเอ่ยออกมาด้วยเสียงอันดัง

“ เจ้าเป็นใครกัน “ เสียงปีศาจแมวพูดออกมา

“ ข้าคือยมทูต ข้าอยากรู้ วิธีถอนคำสาป ที่พวกเจ้าเคยสาป ตระกูลท่านเจ้าเมืองเอาไว้” อาซันเข้าประเด็นทันที

“ พวกเราไม่ได้สาปสักหน่อย แต่ว่าใครที่ทำร้ายเรา จะมีคำสาปจากท่านเทพสุริยะสาปเอาไว้ พวกเราแค่บอกพวกเขา สุดท้ายพวกเขาก็เผาพวกข้า จนเหลือแต่ร่างวิญญาณ พอระยะหลังข้าทำความดี ให้โชคผู้คน สุดท้ายพวกมนุษย์ก็สร้างศาจเจ้าให้พวกข้าทั้งสองคนนี่แหละ”

“ คาสาปเทพสุริยะหรือ” อาซันทวนคำ แล้วจากนั้นก็ไม่สนใจแมวกวักอีก แล้วก็ลงไปในดินแดนยมโลกทันที แล้วตักน้ำในแม่น้ำสติกซ์ ซึ่งเป็น แม่น้ำคำสาปของทวยเทพ เอาไป สามสี่ขวด แล้วมาปรากฏร่างที่จวนเจ้าเมืองอีกครั้ง แล้วนำน้ำสติกซ์ให้แมวน้อยมินมิน กิน เพื่อถอนคำสาป ในที่สุดร่างของมินมินก็กลับมามนุษย์ปกติสร้างความยินดีให้กับเจ้าเมืองและครอบครัวยิ่งนัก

“ ศิษย์น้องเล็ก นี่เจ้าเอาน้ำอะไรให้มินมินดื่มกันแน่เนี่ย” ศิษย์พี่หญิงสงสัย

“ เป็นน้ำใช้สำหรับถอนคำสาปเทพเจ้า” อาซันเอ่ยตามตรง ทำให้ศิษย์พี่หญิงจะถามต่อว่าเอามาจากไหน แต่ไม่ทันให้ถาม อาซันก็รีบเอ่ยก่อน

“ อย่าถามว่าเอามาจากไหน “ อาซันพูดเสร็จก็ได้แต่อมยิ้มที่เห็นสามคนพ่อแม่ลูกได้กอดกันในเวลากลางคืนเป็นครั้งแรก

“ ขอบคุณหมอซัน” เสียงเล็กๆของมินมิน ลอดออกมาจากอกพ่อและแม่

อาซันและศิษย์พี่หญิงโตโต้ เดินทางกลับโดยเรือเหาะ ไม่ใช้เครื่องเคลื่อนย้ายเพราะศิษย์พี่หญิงอยากจะไปเที่ยวทะเลมรกต เพราะว่ากันว่าที่นี่พื้นผิวของน้ำทะเลนั้นสีเขียวเหมือนมรกต ไม่ใช่สีเขียวจากตะไคร่น้ำทะเล แต่เกิดจากรอบๆ บริเวณนี้มีเกาะ และภูเขาล้วนเป็นหินปูนที่มีสารบางอย่าง ทำให้ ทะลแถบนี้กลายเป็นสีเขียวใสคล้ายมรกต

พอมาถึงอาซันก็ตกใจยิ่งไม่คิดว่าน้ำทะเลที่นี่จะใสกลายเป็นสีเขียวสวยงามขนาดนี้ มองไปรอบๆ เห็นหุบเขาหินปูนล้อมรอบ มีประตูทางออกทะเลสร้างโดยคนโบราณ โดยมีเขื่อนคอยกั้นน้ำทะเลไม่ให้ไหลออกไปจนหมด

เวลาน้ำลง แต่พอน้ำขึ้นก็ไหลเข้ามาได้ โดยด้านข้างทั้งสองมีหุ่นรูปปั้นยักษ์อยู่ สองตนยืนขวางอยู่ตรงทางเข้าแต่งกายคล้ายทหารโรมัน ถือหอก และโล่ด้วยกันทั้งสองตน ดูแล้วน่าเกรงขามยิ่งนัก รอบๆ ทะเลแห่งนี้มีหิมะตก เต็มไปหมด

แต่น่าแปลก ที่แถบนี้กลับไม่เป็นน้ำแข็ง อากาศกลับอบอุ่นสบาย อาซันยืนมองไปก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกับว่า มีเสียงเรียกเขาจากใต้ทะเลมรกตแห่งนี้ อาซันพยายามส่งจิตเข้าไปตรวจสอบแต่เข้าไม่ถึง รู้แต่เพียงว่าใต้ทะเลแห่งนี้มีสถานที่ลึกลับซ่อนอยู่

อาซันมองไปที่ศิษย์พี่หญิงกำลังสั่งอาหารทะเลจากร้านค้าให้มาส่งที่นั่งที่ทำเป็นเก้าอี้ผ้าใบให้นักท่องเที่ยวไปนั่งพักผ่อน แล้ว ได้กินอาหารทะเลสดๆ ใหม่ๆ และยังได้ รับชมวิวทะเลไปด้วย ศิษย์พี่หญิงมาถึงพร้อมยื่นน้ำให้อาซัน

“ เป็นไงบ้างบรรยากาศที่นี่ “ ศิษย์พี่หญิงเอ่ยถาม

“ ทำไมทะเลที่นี่ถึงไม่เป็นน้ำแข็ง ทั้งที่รอบๆ ที่เราผ่านมาล้วนเป็นน้ำแข็งกันหมด”

อาซันถามด้วยความสงสัย

“ ก็ภูเขาชั้นใต้ดินนี้เป็นภูเขาไฟ ถึงมันจะดับไปแล้ว แต่ก็ยังคงมีความร้อนที่ยังคงปะทุขึ้นมาอยู่ ทำให้ที่นี่มีอากาศดี นักท่องเที่ยวที่หลบหนาวมาพักผ่อนกันเยอะพวกเรา นั่งกันสักพัก กินอาหารทะเล สูดอากาศบริสุทธิ์ แล้วค่อยกลับไป ศิษย์น้องเล็กติดธุระที่ไหนหรือเปล่า”

“ ไม่หรอก ข้าอยากรู้ว่าใต้ทะเลมรกตนอกจากมีภูเขาไฟแล้ว ยังมีใครเคยสำรวจไหมว่ามีอะไรอีกบ้าง” อาซันเอ่ยถาม

“ มีเมืองมรกต ใต้ผืนทะเลแห่งนี้มีเป็นเมืองชายทะเล เมื่อพันปีก่อน เจ้าเห็นหุ่นยักษ์ที่โผล่มาแค่ครึ่งตัวนั่นไหม นั่นคือความลึกของเมืองมรกต ที่ถูกน้ำทะเลท่วม มีคนเคยลองวัดความลึกถึงพื้นดิน น่าจะได้ประมาณเกือบ ร้อยเมตร หลังจากที่นี่ถูกแผ่นดินไหวจากภูเขาไฟ ระเบิดไปเมื่อ 1 พันปีก่อน ผู้คนล้มตายไปเกือบหมด จากนั้นก็มีพวกนักล่าสมบัติ ต่างก็ลงไปดำน้ำตามล่าหาสมบัติกันมากมาย

แต่ว่าด้วยความลึก แล้ว ยังมีกระแสน้ำเย็นที่ไหลผ่านรอบเมือง พอใครได้กระทบถูก จะทำให้กลายเป็นน้ำแข็งทันที ดังนั้น ทางสภาของเมืองจึงได้เตือนไม่ให้ทุกคนลงไปเมืองใต้ทะเลแห่งนี้ แต่ก็ยังมีคนลองของอยู่เรื่อยๆ สุดท้ายก็ต้องตายเพราะความโลภ” ศิษย์พี่หญิงเล่าไป กินกุ้งทะเลไป อาซันรู้สึกเสียงเรียกนั้นรุนแรงขึ้นทุกที จนทนไม่ไหว

“ ศิษย์พี่ข้าจะลงไปสำรวจสักหน่อย ศิษย์พี่รอข้าสักพัก เดี๋ยวข้าขึ้นมา” อาซันพูดจบ ก็หายวับไปทันที ไม่ทันฟังเสียงเตือนจากศิษย์พี่หญิงที่ร้องเตือนว่าอย่าลงไป...