ตอนที่ 9 ผู้หญิง เธอช่างใจกล้านัก (1)
หลังจากเฉินหลงเฟยได้ยินคำว่า ‘เพื่อนธรรมดา’ สี่พยางค์จากกู้อันซิน สีหน้าก็ดูสดใส ดูดีใจอย่างเห็นได้ชัด
“อย่างนี้นี่เอง ผมได้ยินทุกคนต่างบอกว่าคุณยังโสด ผมก็ยังสงสัยอยู่เลย ผู้หญิงที่สวยและน่ารักขนาดนี้อย่างคุณจะไม่มีแฟนได้ยังไง ที่แท้ก็เป็เื่จริง” เฉินหลงเฟยพูด
กู้อันซินขมวดคิ้วนิดๆ ตอนนี้ความหมายของเฉินหลงเฟยชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าเธอต้องรีบหาโอกาส บอกเฉินหลงเฟยอย่างไม่ให้เจ็บช้ำน้ำใจว่า ตอนนี้ตัวเองยังไม่อยากจะสานความสัมพันธ์
ทว่า ‘เพื่อนธรรมดา’ คนนี้ที่กู้อันซินเอ่ยถึง หลังจากถูกกู้อันซินวางสายใส่ ฟังเสียงสัญญาณถูกตัดดัง “ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด” จากมือถือ อารมณ์ก็เริ่มแย่ลง
ดีมาก วางสายใส่เขา ไม่เคยมีใครกล้าทำกับเขาขนาดนี้
เขานับไม่ได้แล้วว่ากู้อันซินทำลายสถิติ ‘โอ้โห’ กับเขากี่ครั้งแล้ว
เธอไม่เพียงละเมิดข้อห้ามของเขาหลายครั้ง เมื่อวานยังบอกเขาว่า ‘ไสหัวไป’ ซะด้วย
ผู้หญิงคนนี้ใจกล้ามากจริงๆ
อันที่จริงทางกู้อันซินเองก็กลุ้มใจมากเหมือนกัน เฉินหลงเฟยเอาแต่ถามนู่นนั่นนี่อยู่ข้างเธอตลอด ่ที่้าความช่วยเหลือก็ยื่นมือไปดึงเธอ ราวกับไม่สนใจสายตาคนที่อยู่รอบข้างเลยสักนิด
ทำเอาสีหน้าเพื่อนร่วมงานบางคนที่มองพวกเขาเริ่มดูมีเลศนัยขึ้นเรื่อยๆ
กู้อันซินรันทดใจมาก อยากจะคุยเปิดอกกับเฉินหลงเฟยเสียตอนนี้เลย
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้เฉินหลงเฟยยังไม่ได้แสดงออกชัดเจน อยู่ๆ ก็คุยเปิดอกจะทำให้เธอดูหลงตัวเองมาก
“หลี่ฮุ่ย บอกอเฉินของพวกเรามีใจให้กู้อันซินหรือเปล่า”
่พักผ่อน กู้อันซินอยู่ในห้องส้วมของห้องน้ำ ตอนที่กำลังจะออกมา ก็ได้ยินประโยคนี้เข้า เลยชะงักอยู่ในนั้น
เธอนึกไม่ถึง วันหนึ่งตัวเองจะกลายเป็หนึ่งในหัวข้อซุบซิบในห้องน้ำ
“คงใช่แหละมั้ง บอกอเฉินแสดงออกชัดเจนมากแล้วนี่” หลี่ฮุ่ยตอบ
“ไม่หรอกมั้ง บอกอเฉินเนี่ยนะจะถูกใจกู้อันซิน ฉันได้ยินมาว่าเมื่อก่อนกู้อันซินเคยเข้าคุกนี่!”
กู้อันซินอยู่ในห้องส้วม ได้ยินสองพยางค์นี้ สีหน้าก็ซีดในพริบตา เหงื่อไหลจากหน้าผากหนึ่งหยด
เหมือนว่าจะนึกได้ถึงเื่น่ากลัวบางอย่าง ขาเลยอ่อน ทันใดนั้นก็ทรุดลงบนพื้นห้องส้วมดัง ‘พึ่บ’
คนที่ซุบซิบอยู่ด้านนอกได้ยินเสียงที่ดังมากจากกู้อันซินในห้องส้วม สัญชาตญาณบอกว่าท่าจะไม่ค่อยดี อย่างไรเสียนินทาคนอื่นย่อมร้อนตัว นึกไม่ถึงว่าที่นี่ยังมีคน พวกเขาเริ่มทำตัวไม่ถูก รีบมาเคาะประตูห้องส้วม “ข้างในมีคนไหม เกิดอะไรขึ้น”
ผ่านไปครู่ใหญ่ ในตอนที่คนข้างนอกบอกว่าจะหาคนมาพังประตู กู้อันซินถึงออกมาจากห้องส้วม หน้าซีดเหมือนกระดาษ ไม่มีสีเืฝาดเลยสักนิด
ดวงตาที่ว่างเปล่าของเธอกวาดมองสองคนที่เมื่อครู่นินทาเธอ ไม่พูดอะไร
คนที่ซุบซิบรีบเข้าไปขอโทษกู้อันซิน “ขอโทษ อันซิน ฉันไม่ได้ตั้งใจ เื่พวกนั้นฉันก็แค่ได้ยินมา ต่อไปจะไม่พูดอีกแล้ว เธออย่าโกรธเลยนะ ลืมคำที่ฉันเพิ่งพูดไปดีไหม”
กู้อันซินไม่สนใจ เดินผ่านพวกเขาออกจากห้องน้ำไป
การปีนเขาหลังจากนั้น กู้อันซินเอาแต่ซึม แม้เธอฝึกการต้านทานความกดดันมาแล้วอย่างดี แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าพอได้ยินเื่พวกนั้นแล้วเธอจะยังเล่นต่อได้อย่างสนุก
อดีตที่เลวร้ายเ่าั้ ทุกครั้งที่ถูกเอ่ยถึง ก็ราวกับาแถูกฉีกออก
หลังจากลงเขา กู้อันซินไม่มีอารมณ์จะร่วมกินเลี้ยงมื้อเย็นกับพวกเขาแล้ว จึงบอกว่าจะกลับไปก่อน
เฉินหลงเฟยบอกว่าไม่วางใจ ยืนกรานจะไปส่งเธอ
7K
