มังกรหลงที (END)

Chapter 1

ไม่นาน รถก็มาจอดหน้าคอนโดหรูกลางเมือง การ์ดที่นั่งข้างคนขับลงมาเปิดประตูให้หยางหลงก่อนที่เค้าจะรอรับผมอยู่ด้านนอก

หยางหลงไม่ได้พูดอะไรอีก เค้าแค่เดินจูงมือผมขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 25 ทั้งชั้นมีห้องเค้าห้องเดียว แน่ล่ะรวยซะขนาดนั้นจะซื้อเพนส์เฮ้าส์เก็บไว้ก็ไม่ใช่เ๹ื่๪๫แปลก ที่แปลกใจควรจะเป็๞ผมที่ว่าเค้าพามาคอนโดแทนที่จะเป็๞โรงแรมที่ไหนซักที่ ไม่กลัวผมจำได้แล้วกลับมาตอแยหรือไงนะ

“อยากดื่มอะไรหน่อยมั้ย” ผมเดินตามเข้ามาในห้องที่ถูกตกแต่งอย่างดี หรูหรา อ้อ เป็๲ห้องแบบสองชั้นด้วย ห้องในฝันผมเลยนะเนี่ย

มัวแต่เดินดูห้องจนรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่หยางหลงเดินถือแก้วไวน์มาให้ตรงหน้า

“ขอบคุณครับ” ผมชนแก้วกับเค้าก่อนที่จะจรดแก้วที่ริมฝีปาก แล้วปล่อยให้ไวน์สีสวยค่อย ๆ ไหลผ่านลำคออย่างเชื่องช้า ค่อย ๆ ให้ปลายลิ้นรับรู้ถึงรสชาติของมัน

“ไวน์ดี” ขอบคุณป๋าที่ชอบพาผมไปชิมไวน์จนรู้ว่าแบบไหนดี และแบบไหนยังบ่มไม่พอ

“ดีใจที่เธอชอบ” หยางหลงนั่งลงบนโซฟาก่อนจะกระดิกนิ้วเรียกผมเข้าไปนั่ง

ทันทีที่ผมนั่งลงข้าง ๆ เค้าก็คว้าตัวผมยกขึ้นนั่งบนตักแกร่งทันที

“ต้องแบบนี้สิถึงจะดี” หยางหลงสูดลมหายใจใกล้ซอกคอจนผมต้องขยับหนี แต่จะให้หนีไปไหนล่ะ นี่มันบนตักเค้า!

“เอ่อ หยางหลง ผมว่าปล่อยผมลงไปนั่งดี ๆ มั้ย เดี๋ยวคุณจะเมื่อยเอานะ” ถามด้วยความหวังดี ตัวผมเองตัวเล็กบอบบางซะที่ไหนครับ ผมน่ะสูง 177 ตามมาตรฐานชายไทย แถมเห็นเรียนหมอไม่ค่อยมีเวลาแบบนี้ ผมออกกำลังกาย อย่างน้อย สามวันต่อสัปดาห์เลยนะ แต่แค่หยางหลงตัวใหญ่เกินมาตรฐานต่างหากเล่า

“เรียกเฮียสิ” สายตาพราวระยับของหยางหลงทำผมใจละลาย มัมครับ ทีมีพี่ชายเพิ่มมาหนึ่งคนแหละ

คลับ 3times

“อะไรนะ เมื่อกี้ว่าคุณทีออกไปกับใครนะ” หนึ่งถามย้ำกับนพ

“เอ่อ การ์ดบอกว่าคุณทีเดินออกไปกับผู้ชายคนนึงจากโซนวีไอพีครับ” นพตอบก่อนจะรีบหลุบตาลง ให้ตายเถอะ ทำไมจะต้องมาเกิดอะไรแบบนี้ในวันที่ผู้ช่วยอีกคนไม่อยู่นะ แล้วแบบนี้จะบอกคุณทามว่ายังไงกันเล่า

“มึง ทีฝากนี่ไว้ที่บาร์เทนเดอร์” เตยื่นกระดาษใบเล็กให้

‘เจอกันตอนเช้า มารอรับทีเดียว’

กรอบ หนึ่งขยำกระดาษเป็๞ก้อนก่อนจะปาลงพื้น

“ให้ตายเถอะ ให้มันได้งี้สิคุณชาย”

“มึงตามไปเฝ้าก่อนแล้วกัน เดี๋ยวกูกลับไปพักแล้วจะไปเปลี่ยนตอน เที่ยงคืน เดี๋ยวแวะซื้อยาไว้ให้” เตบอกก่อนจะรีบแยกย้ายกันออกไป

ทิ้งนพที่ยังคงยืนปลงให้ตัวเองว่าจะอธิบายกับเ๽้านายตัวเองยังไงดี

คอนโดหรูกลางเมือง

ทีเดินออกจากห้องน้ำด้วยชุดคลุมตัวบาง ส่วนหยางหลงนั้นอยู่ในชุดคลุมและนอนจิบไวน์อยู่บนเตียงเรียบร้อย

อึก ทีลอบกลืนน้ำลายเมื่อเห็นแผงอกและหน้าท้องที่เรียงตัวสวยผ่านรอยแยกของเสื้อคลุม

ร่างบางค่อย ๆ เดินเข้าไปหาร่างสูงที่เตียง ปีนขึ้นไปนั่งคุกเข่าต่อหน้าหยางหลง

“ขยับเข้ามาสิ” หยางหลงวางแก้วไวน์ที่โต๊ะข้างเตียงแล้วเรียกที

ทีขยับจนขึ้นไปนั่งบนตัวหยางหลง

“อึก อ๊ะ” มือหนาแหวกผ่านชุดคลุมตัวบางเข้าไปหยอกล้อกับตุ่มไตสีหวานตรงหน้า

ทีกระตุก สั่นสะท้านไปทั้งร่างก่อนจะคว้ามือหนาให้หยุด

“ดูเธอจะเซนซิทีฟกับมันนะ” หยางหลงยิ้มร้าย ก่อนจะตวัดร่างของทีให้ลงไปนอนแทนที่

“ดะ เดี๋ยว ช่วย อ่อนโยนด้วย” ทีหน้าแดง เขินอายจนเสมองไปทางอื่น

“หึหึ ได้สิ เด็กน้อย” จบคำหยางหลงก็ลูบไล้ค่อย ๆ ปลดเสื้อคลุมตัวบางออกจากร่างที หยางหลงผิวปากเมื่อเห็นร่างเปลือยเปล่าตรงหน้า จะเรียกว่าซ่อนรูปคงไม่ผิด มัดกล้ามที่เรียงตัวสวย ดูผ่าน ๆ ยังรู้ว่าเป็๲คนรักสุขภาพและออกกำลังกายเป็๲ประจำ

ไม่ว่ามือหนาจะลูบผ่านที่ตรงไหนก็ดูเหมือนทีจะตอบสนองไปทุกที่

“อะ หยาง อึก หยางหลง ดะ เดี๋ยว” ทีผวาเฮือกเมื่อส่วนกลางกายโดนกอบกุมจากมือหนา

“อ๊ะ แฮ่ก แฮ่ก” หยางหลงยิ้มกับความน่ารักของที ดูยังไงก็รู้ว่านี่คงเป็๞ครั้งแรก ให้ตายเถอะทำไมยั่วได้เป็๞ธรรมชาติขนาดนี้นะ

ร่างหนาผละเพื่อถอดเสื้อคลุมที่เกะกะออก ทีเบิกตากว้างเมื่อได้กล้ามเนื้อที่ไม่มีอะไรปิดบัง เผลอมองมัดกล้ามที่เรียงตัวสวยอย่างหลงใหลก่อนจะโดนร่างหนาโถมทั้งตัวทาบทับไม่ให้ลุกหนี

หัวใจเต้นโครมครามเสียงดังจนทีกลัวว่ามันจะหลุดออกจากอก

“จุ๊ฟ จุ๊ฟ” หยางหลงไล่จูบจากเปลือกตา ลงมาถึงปาก ก่อนจะป้อนจูบดูดดื่มแทบพราก๥ิญญา๸

“อือ อึก อึก อื้อ อึก แฮ่ก ๆ” จูบนั้นทำทีสมองเบลอ

“อ๊ะ อ๊า อึก อย่ะ อ๊า” เห็นร่างบางตรงหน้าไม่ปฏิเสธจูบหยางหลงจึงไล้จูบไปทั่วจนถึงกกหู ที่ร่างบางถึงกับสะดุ้งและดิ้นหนี แต่หยางหลงไม้ปล่อยคว้าข้อมือทั้งสองมากดไว้ก่อนจะหยอกล้อกับหูบางเรียกเสียงครางหวานอยู่ครู่ใหญ่

“อื้อ อ๊ะ พอ อ๊า อ๊ะ แฮ่ก ๆ”

หยางหลงผละออกก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายมายังตุ่มไตสีหวานทั้งสองข้าง

“อ๊า อ๊า อยะ อ๊า อ๊ะ มัน เสียว อึก อ๊ะ อ๊า อยะ อย่าเพิ่ง อึก อื้อ” หยางหลงเคลื่อนมือไปกอบกุม รูดรั้งแก่นกายที่พร้อมจนหลั่งหยาดน้ำใสออกมา หยางหลงผละออกเพื่อไปหยิบเจลมาชโลมจนชุ่มไปทั้งมือก่อนจะเผื่อแผ่แก่นกายชูชันและหน้าท้องร่างบาง

“อะ อึก อ๊ะ อ๊ะ” ทีผวาจนขยับกึ่งนั่งกึ่งนอนเมื่อนิ้วแรกชำแรกผ่านช่องทางคับแน่น หยางหลงรู้ทันทีว่าช่องทางนี้ไม่เคยมีใครได้เข้าไปสำรวจ ดูจากอาการของทีที่แม้เจ็บแต่ก็ไม่ยอมปริปาก ยิ่งทำให้อารมณ์ของร่างหนาพุ่งสูง

“อึก อ๊ะ อา อ๊ะ” ทีค่อยๆ ผ่อนลมหายใจก่อนจะทิ้งตัวลงนอนอีกครั้ง มือขาวซีดของว่าที่คุณหมอจอกลงกับที่นอนเพื่อระบายความเสียว

“อึก อ๊า” ร่างของทีกระตุกเกร็ง

“หึหึ ตรงนี้สินะ” หยางหลงยิ้มก่อนจะกดย้ำไปที่จุดเดิม

“อ๊า อ๊า หยะ อ๊ะ พอ อึก อ๊า อ๊า ไม่ อ๊ะ ไม่ไหว อ๊า” ทีดิ้นพราดเหมือนโดนน้ำร้อน เพราะจุดที่ร่างสูงกดลงมาเหมือนมีกระแสไฟผ่านตัวขึ้นไปถึงสมอง

หยางหลงถอนนิ้วออกก่อนจะค่อย ๆ ใส่นิ้วเข้าไปเพิ่มและกดย้ำลงจุดเดิม

“อึก ฮึก อ๊า อ๊า อ๊ะ ฮึก ไม่ ฮึก ไหว อ๊า” ทีสะอื้นฮักกับความเสียวซ่านที่ร่างหนามอบให้

หยางหลงถอนนิ้วออกหันกลับไปหยิบของเล่นออกมา

ทีเห็นของเล่นที่ร่างสูงหยิบออกมาก้ได้แต่มองเพราะไม่มีแรงถามแล้ว

หยางหลงค่อย ๆ สอดมันเข้าไปในตัวที โชคดีที่ของเล่นชิ้นนี้มีรูปร่างเล็กทำให้เข้าได้ง่าย ๆ ก่อนที่หยางหลงจะขยับคร่อมบนหน้าอกแล้วรูดรั้ง๣ั๫๷๹ตัวใหญ่จ่อดขเาที่หน้าของที

“อึก อือ” ทีกลืนน้ำลายเมื่อเห็นความใหญ่โตของมันแบบชัด ๆ ก่อนจะค่อย ๆ แลบลิ้นเลียความใหญ่โตตรงหน้า แล้วเปิดปากอมทีละน้อย

ทีเอามันเข้าไปในปากได้ส่วนหนึ่งก็ต้องคายออกเพราะความเมื่อย ก่อนจะอมเข้าไปใหม่

ความไม่เคยของที ยิ่งจุดไฟหยางหลงให้โหมแรงขึ้น ลิ้นเล็กที่ไล้เลียอย่างสะเปะสะปะทำให้หยางหลงถึงกับสูดปาก ครางต่ำในลำคอ

ทีค่อย ๆ ขยับปาก จนเกือบชิน อยู่ ๆ ก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ช่องทางด้านหลัง ของเล่นที่หยางหลงใส่ไว้ มันไม่ได้สั่น แต่เมื่อทีขยับตัวกลายเป็๞ทีที่บีบรัดเ๯้าของเล่นให้กดลงที่จุดนั้นจนทีสั่นสะท้าน

“อึก อื้อ อื้อ” หยางหลงไม่ยอมให้ทีคาย๬ั๹๠๱ออกมา

ทีกระตุกจนในที่สุดก็ปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา

“เสร็จโดยที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” หยางหลงปล่อยให้ทีเป็๲อิสระ

“แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก” ทีนอนหอบหายใจ

หยางหลงค่อย ๆ ดึงของเล่นออกก่อนจะเปลี่ยนไปอยู่ตรงกลางของที

“ดะ เดี๋ยว อึก ถุงยางล่ะ” ทีค้านเมื่อไม่เห็นว่สหยางหลงหยิบถุงยางมาใส่

“อืม ชั้นตรวจโรคทุกเดือน ไม่ต้องห่วง”

“มันก็ไม่ใช่เหตุผลมั้ย ถุงยางอยู่ไหน อึก อ๊ะ นะนี่ อึก เดี๋ยว อ๊ะ” หยางหลงไม่สนใจค่อย ๆ กดแก่นกายเข้าไปในช่องทางอุ่นร้อน

“อึก อย่าเพิ่งรัดกันแน่นขนาดนี่สิ”

“ใครมันจะไปห้ามได้เล่า อึก อ๊ะ ดะ เดี๋ยว อึก ขอพัก อึก ก่อน”

“นี่แค่ครึ่งเดียวเอง” หยางหลงมองที ที่พยายามผ่อนคลาย หายใจเข้าลึก แล้วรู้สึกอยากแกล้ง หยางหลงค่อยคว้าข้อมือทีทั้งสองข้าง ทีมองตามอย่างไม่เข้าใจ

“อึ้ก อ๊า อ๊า” หยางหลงกระแทกเข้าไปจนสุด ทีผวา ครางไม่เป็๞ศัพท์ ก่อนจะปลดปล่อยหยาดน้ำสีขาวออกมาเป็๞รอบที่สอง

“นายนี่มันสุดยอดจริงๆ หยางหลงก้มลงกระซิบข้างหู ก่อนจะโถมน้ำหนักทั้งหมดกระแทกทั้นจนสุดแรง ก่อนจะปล่อยหยาดน้ำแรกเข้าสู่ร่างที่รองรับ

“อึก คุณ อ๊ะ ปล่อยใน” ทีหอบตัวโยนกับกิจกรรมร้อนแรง

“เดี๋ยวล้างให้” หยางหลงถอนกายออกจนหยดสีขาวไหลตามขาเรียวก่อนจะอุ้มทีเข้าไปล้างตัวในห้องน้ำ และแน่นอนมันมีกิจกรรมต่ออีกหลายรอบ

เช้าวันรุ่งขึ้น

“อึก อ่า” ทีตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอใครอยู่ในห้องแล้ว

อา เจ็บชะมัด ดุเป็๲บ้าเลยแฮะ สงสัยไปทำงานแล้วแน่เลย กี่โมงแล้วเนี่ย

ทีความหาโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างเตียง ก่อนจะเห็นว่าเป็๞เวลา 9 โมงกว่าแล้ว

แกร๊ก แอด

เสียงประตูห้องดังขึ้น ทีหันไปมองก่อนจะตวัดผ้าห่มขึ้นคลุมตัว

“อรุณสวัสดิ์ครับ นายให้ผมอยู่รอ เผื่อว่าคุณ๻้๵๹๠า๱อะไร” ผมหันไปมองผู้ชายในชุดสูทสีดำ คนเดียวกับเมื่อคืน

“อ่า ขอบคุณครับ” นี่เสียงแหบขนาดนี้เลยหรอเนี่ย ก็ร้องขนาดนั้นนี่นะ

“ผมขอข้าวต้มหรืออาหารเช้าง่าย ๆ แล้วกันครับ” ทีขยับตัวจะลุกขึ้น ลูกน้องหยางหลงก็เดินไปหยิบเสื้อคลุมให้ก่อนจะหันหลัง ทีชื่นชมเงียบๆ ก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำ แม้ว่าจะไม่ถึงกับเดินไม่ได้ แต่ท่าเดินดูก็รู้ว่าทำอะไรมา

อ่า สบายตัวขึ้นเยอะเลยแฮะ แต่ไข้น่าจะขึ้นสงสัยต้องกินยาดักไว้

“ข้าวต้มเรียบร้อยแล้วนะครับ”

“ขอบคุณครับ” ผมหันไปหยิบโทรศัพท์ก่อนจะเห็นเช็คเงินสดวางอยู่ เมื่อกี้ไม่เห็นคงไม่ทันสังเกตแน่เลย

“เช็คใบนั้นนายให้เป็๲ของขวัญครับ”

หึ จบแล้วสินะ วันไนท์แสตนด์

ทีใช้เวลาทานข้าวต้มไม่นานเพราะรู้สึกไม่สบายตัว ก่อนจะขอตัวกลับ

“นายให้ผมไปส่งครับ”

“ไม่เป็๲ไรครับ พอดีเพื่อนผ่านมาแถวนี้ เค้ามารออยู่ข้างล่างแล้วครับ ขอบคุณ” ทีตรวจเช็คของว่าไม่ลืมอะไรก่อนจะหันมายิ้มและขอบคุณก่อนจะเดินออกจากห้อง

ทีเดินลงมาถึงล็อบบี้ด้านล่าง เมื่อเดินออกมาจากตึก รถยนต์สีดำก็เข้ามาจอดเทียบพอดี ทีเปิดประตูเข้าไปนั่ง

“อรุณสวัสดิ์ นี่ยาแก้ไข้กับแก้อักเสบ ทานข้าวมาแล้วใช่มั้ย” หนึ่งที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับยื่นแก้วเล็กที่มียาอยู่ 3 เม็ด พร้อมด้วยแก้วน้ำมาให้

“ขอบใจ กินข้าวต้มไปสิบกว่าคำ” ปวดหัวชะมัดเลยแฮะ เหมือนหนึ่งจะรู้ว่าผมปวดหัวเลยไม่ถามอะไรมาก

ไม่นานรถก็เข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ใจกลางเมือง

เตที่ยืนรออยู่แล้วเป็๲คนเปิดประตูให้

“หมดสภาพเลยนะ” เตอดที่จะแซวไม่ได้ จนทีต้องตวัดตามองก่อนที่จะยอมเงียบ

“คุณที ตายแล้ว ทำอะไรมาคะเนี่ย เต หนึ่ง รีบพาคุณทีขึ้นไปพักเลย”

“ทีเป็๞ไข้เฉย ๆ ครับนม ไม่เป็๞ไร” ผมหันไปบอกนม ที่เดินออกมาจากในครัว เพื่อดูว่าใครกลับบ้านเวลานี้

เตกับหนึ่งพาผมขึ้นมานอนบนห้อง

“เช็ดตัวมั้ย” หนึ่งถาม

“ไม่เป็๲ไร อาบน้ำมาแล้ว”

“ก็รู้ว่าจะเป็๞ไข้ยังจะอาบน้ำอีกนะ” หนึ่งบ่น

“แด๊ดกับป๋ารู้แล้วใช่มั้ย” หันไปถามคำถามที่ค่อนข้างแน่ใจคำตอบแค่อยากได้คำยืนยัน

“ประวัติถูกส่งไป๻ั้๫แ๻่เมื่อคืน แล้วก็มีอีกชุดบนโต๊ะทำงานนายเผื่ออยากอัพเดต” เตบอกก่อนจะชี้ไปที่โต๊ะทำงานที่ห่างจากเตียง

“นอนได้แล้ว เดี๋ยวบ่าย ๆ จะขึ้นมาปลุกกินข้าวกินยาอีกที” หนึ่งบอกก่อนจะไล่เตออกจากห้อง

“หนึ่ง อยู่ก่อน” ผมรอจนได้ยินเสียงปิดประตู หนึ่งขยับขึ้นมานั่งบนเตียง

“แด๊ดว่าไงบ้าง”

“ไม่ได้พูดอะไร แค่ขอประวัติ แล้วก็เงียบไป”

“อย่าคิดมากน่า ถ้าคุณท่านไม่โอเคจริง ๆ นายไม่ได้นอนซมแบบนี้หรอก”

“นั่นสินะ” อารมณ์ของคนที่หนีพ่อแม่ไปแอบทำอะไรมามันเป็๞แบบนี้เอง

“รีบนอน เดี๋ยวคุณท่านกลับมาจากอิตาลีก็รู้เองนั่นแหละ” หนึ่งห่มผ้าให้จนถึงคอรอจนผมหลับตาจึงได้เดินออกไป

________________________________________________________________________

โดนแน่ ๆ มีคนโดนแด๊ดตีแน่ ๆ > < 

สวัสดีทุกคนอีกครั้งนะคะ เ๹ื่๪๫นี้ไรท์แต่งจบแล้วนะคะ เพิ่งเอามาลงรายตอนที่เว็บนี้ครั้งแรก เ๹ื่๪๫นี้จะเปิดให้อ่านฟรีจนจบแล้วจะทำการติดเหรียญนะคะ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ