บ่อน้ำเกือบจะแตกออกเพราะแรงพลังที่ะเิออกมา พลังทำลายล้างมันช่างน่าทึ่งเหลือเกิน!
กล้ามเนื้อของซูเหยียนเปล่งประกายแสงศักดิ์สิทธิ์ ลอยวนเวียนอยู่กลางอากาศ นี่คือพลังการตื่นรู้ที่ะเิออกมาจากภายในร่างกายของเขา มันทรงพลังและน่าทึ่ง
ดวงตาของเขาพลันเบิกกว้าง แสงจ้าบาดตา แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความตกตะลึง พลังการตื่นรู้ได้สิ้นสุดลงแล้วหรือ?
ไม่!
พลังของลำแสงทั้งเก้าที่วนเวียนอยู่รอบตัวเขาหมดลงแล้ว ซูเหยียนกลืนมันลงไปอย่างรุนแรง ลำแสงทั้งเก้ารวมตัวกันอยู่ในแขนขาและร่างกายของเขา ทำให้พลังการตื่นรู้เพิ่มขึ้นอีกครั้ง!
แต่มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะปลดปล่อยพลังการตื่นรู้ออกมาทั้งหมด!
นี่เป็ศักยภาพที่น่าทึ่งขนาดไหน?
เวลาผ่านไปหลายวันแล้ว แต่มันก็ยังไม่เพียงพอสำหรับซูเหยียนที่จะปลดปล่อยศักยภาพออกมาทั้งหมด!
เขาสามารถรู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งมาก พลังอันทรงพลังซ่อนอยู่ภายในร่างกาย เขาได้รับการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของร่างกาย แต่ก็ยังไม่สามารถวัดได้ว่าพลังของเขาแข็งแกร่งแค่ไหน
"พลัง!"
"พลังการตื่นรู้ในตัวฉันยังไม่สามารถะเิออกมาได้ทั้งหมด ฉันยัง้าพลังงาน!"
"พลังนี้น่าจะเป็ต้นกำเนิดของพลังเื!"
"ในอนาคตพลังนี้จะแข็งแกร่งขึ้นตามการแข็งแกร่งของร่างกายของเขา ตำนานโบราณเล่าขานถึงผู้ทรงพลังที่มีพลังเืมหาศาล พลังเืของเขาไหลผ่านท้องทะเลแห่งดวงดาว ร่างกายมนุษย์จะน่ากลัวถึงขั้นนั้นได้อย่างไร?"
ดวงตาของซูเหยียนแดงก่ำ ความหิวโหยกลับมาอีกครั้ง มันหิวโหยยิ่งกว่าตอนที่เขาเพิ่งตื่นรู้!
ตอนนี้เขามาถึงจุดสำคัญที่สุดแล้ว เขาไม่สามารถล้มเหลวได้ มิฉะนั้นทั้งหมดที่เขาทำมาจะสูญเปล่า
เขาไม่ได้คาดคิดว่าสายเืของเขาจะดูดซับพลังของสมบัติูเามากมายขนาดนี้ มิฉะนั้นมันก็เพียงพอแล้วสำหรับเขาที่จะตื่นรู้ได้สมบูรณ์ แต่ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว เขาต้องหาสมบัติูเาอีกลูก
ซูเหยียนรีบออกจากบ่อน้ำและมองไปรอบ ๆ ด้วยดวงตาสีแดงก่ำ เขามองไปที่ต้นไม้บางต้นแล้วอยากจะกินมัน!
"หิวจัง คงต้องหาอะไรกินเข้าไปซะหน่อย หรือว่าจะไปล่าอสูรสักตัว แต่ต้องใช้เืของอสูรกี่ตัวถึงจะเติมพลังให้ร่างกายได้ล่ะ?"
"การตื่นรู้ คือการปลดปล่อยศักยภาพในร่างกายมนุษย์ เติมเต็มพลังให้ร่างกาย จึงจะนับว่าเป็การตื่นรู้สมบูรณ์"
แม้ว่าตอนนี้สถานการณ์ของเขาจะอันตรายมาก แต่ซูเหยียนก็รู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะนั่นหมายความว่าศักยภาพในร่างกายของเขาแข็งแกร่งมาก ในอนาคตเขาอาจเหนือกว่าจู่เยี่ยนได้!
ทันใดนั้น ซูเหยียนก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังขึ้นเรื่อย ๆ เสียงนั้นแฝงไปด้วยความดุร้าย ดังก้องไปทั่วทั้งผืนฟ้า
"เ้าัวารีนั่นนี่เอง!"
ดวงตาของซูเหยียนเป็ประกาย เขาลูบท้องตัวเอง หากสามารถฆ่าัวารีตัวนี้ได้ ด้วยเนื้อและเืของาาอสูรระดับสูงสุด ย่อมสามารถเติมเต็มพลังให้ร่างกายได้อย่างแน่นอน แต่ัวารีระดับนั้น จะสามารถฆ่าได้ง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ?
ไม่ว่าอย่างไร ซูเหยียนก็รีบวิ่งไปดู
ข้างหน้ามีป่าที่ถูกทำลายจนแหลกสลาย าาอสูรตัวหนึ่งที่มีลำตัวเป็สีแดงเข้มกำลังคำราม มันแข็งแกร่งมาก เป็ผู้ปกครองของเขตรกร้างหมายเลข 024 และเป็าาอสูรที่จะกลายเป็ัวารีอีกด้วย!
"โอ้ เดรัจฉานนี่!"
เ้าอ้วนคนหนึ่งกรีดร้อง เกือบถูกชนจนตัวขาดเป็สองท่อน ชุดเกราะที่เขาสวมอยู่แตกออกเป็ชิ้น ๆ เขาพ่นเืออกมา โดนหางาาอสูรฟาดจนกระเด็นออกไป!
ความโกรธของั มนุษย์ธรรมดาจะรับมือได้หรือ?
"เ้าอ้วน ระวังตัวหน่อย!"
เสียงโกรธดังขึ้น หญิงสาวคนหนึ่งสวมชุดยาวสีม่วง รูปร่างสูงเพรียว หน้าตาสวยสะสวย เธอจ้องมองด้วยแววตาดุดัน มีเืเล็กน้อยบนแก้มของเธอ นั่นเป็เืของาาอสูร เธอถือกระบี่วิเศษเล่มหนึ่ง แสงกระบี่พุ่งออกมา
าาอสูรตัวนั้นเกรงกลัวกระบี่วิเศษเล่มนี้ในมือเธอมาก หลินหว่านหลันก็ร้องครวญคราง เธอไม่ได้คาดคิดว่าจะเจอาาอสูร และาาอสูรตัวนี้กำลังจะกลายเป็าาอสูรระดับสูงสุด มันอาศัยอยู่ในบ่อัวารีตลอดเวลา แทบจะไม่ออกไปไหนเลย พวกเขาโชคดีมากที่เจอาาอสูรตัวนี้ข้างนอก
าาอสูรคำรามลั่นด้วยความเกลียดชังมนุษย์ถึงขีดสุด สมบัติบนูเาของมันถูกมนุษย์ขโมยไป บัดนี้มันจึงพร้อมที่จะฆ่าทุกคนที่ขวางหน้า
ตูม!
ร่างขนาดสิบกว่าเมตรของมันขยับเขยื้อน พลังทำลายล้างมหาศาลของมันพุ่งเข้าใส่หลินหว่านหลันด้วยความเร็วราวสายฟ้า
ต้องบอกว่าหลินหว่านหลันแข็งแกร่งมาก กระบี่ในมือของเธอเปล่งประกายขึ้นมาทันที ปล่อยลำแสงคมกริบออกมาเป็ชุด ลำแสงเหล่านี้สามารถทำลายป่าทั้งผืนได้อย่างง่ายดาย
เคร้ง!
แต่ลำแสงเ่าั้กลับถูกหางาาอสูรฟาดจนแตกกระเด็น หางของมันแข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า หางของมันกระหน่ำฟาดลำแสงจนแตกกระเด็นและฟาดเข้าใส่หลินหว่านหลัน
"เดรัจฉาน ไปตายซะ!"
หลินหว่านหลันกัดฟันแน่น แล้วชูฝ่ามือขึ้น ฝ่ามือสีขาวละเอียดของเธอเปล่งแสงพร่างพราว ฝ่ามือของเธอกลายเป็สีขาวมุก กดทับอากาศรอบข้าง แล้วฟาดเข้าใส่หางาาอสูร
"นั่นเป็วิชายุทธ์ สองยอดฝีมือในขอบเขตน้ำพุชีพ รู้สึกว่าพวกเขาแข็งแกร่งกว่าลูกน้องของเถาเทียนหัวมาก!"
ซูเหยียนมาถึงพอดี และตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น ฝ่ามือนี้รุนแรงมาก ฟาดจนเกล็ดหางของาาอสูรแตกออก และเืกระจาย
"โฮก!"
าาอสูรคำรามลั่น แล้วฟาดหางเข้าใส่หลินหว่านหลันอย่างบ้าคลั่ง ฟาดจนฝ่ามือของเธอแตกออก และแขนของเธอเกือบจะหัก
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ ฉันโกรธแล้ว!"
เ้าอ้วนที่ถูกกระเด็นออกไปมีดวงตาแดงก่ำ เส้นผมสีดำของเขาตั้งชันขึ้น ร่างกายของเขาหนักกว่าสองร้อยปอนด์ แข็งแกร่งขึ้นอย่างฉับพลัน และร่างกายของเขาหนาขึ้นอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าูเาน้อย ๆ กำลังก่อตัวขึ้นที่นี่
นี่คือพลังอันน่าทึ่งของเ้าอ้วนที่คลั่งไคล้ ร่างกายของเขาแดงก่ำไปทั้งตัว ราวกับั์ตัวเล็กตัวหนึ่ง ซูเหยียนถึงกับตะลึง วิชายุทธ์อะไรกันนี่? มันสามารถเปลี่ยนร่างได้ขนาดนี้?
เ้าอ้วนเหมือนเทพลงมาประทับร่าง ตะครุบเข้าหาร่างอสูร ราวกับะเิ ชนเข้ากับร่างอสูร
เปรี้ยง!
ร่างอสูรได้รับแรงกระแทกอย่างรุนแรง ร่างเกือบขาดเป็สองท่อน เ้าอ้วนที่กระโจนเข้ามาเหมือนลิงั์ ลมหายใจที่พวยพุ่งออกมาจากหมัดของเขา ราวกับูเาไฟขนาดเล็กกำลังปะทุ
"พลังของเขาแข็งแกร่งมาก แม้แต่อสูรยังถูกข่มขู่ได้?" ซูเหยียนตกตะลึง นี่ก็คือยอดฝีมือที่แข็งแกร่งพอ ๆ กับเถาเทียนหัวอย่างนั้นหรือ? คาดว่าสองคนนี้ต้องมีที่มาที่ไปไม่ธรรมดา
"ดูหมัดอัคคีของพี่อ้วนสิ ไอ้ลูกเต่านี่ไปตายซะ!"
เ้าอ้วนะโลั่น หมัดต่อหมัด กระหน่ำใส่ร่างอสูร หมัดแต่ละหมัดหนักหน่วงและรุนแรง
“โฮก!"
งูน้ำที่กำลังจะกลายเป็ัวารีร้องโหยหวน ร่างบอบช้ำยับเยิน เกล็ดหลายอันหลุดออก เืไหลนองพื้น
ทว่า ลมหายใจของเ้าอ้วนก็อ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว ร่างก็เริ่มหดตัวลง ร่างกายของเขามีเืไหลออกมา วิชานี้ทำลายร่างกายของเขามากเกินไป
ัวารีคำรามอย่างโกรธแค้น ใช้พลังทั้งหมดยกเ้าอ้วนขึ้นกลางอากาศ ร่างที่เปื้อนเืพุ่งเข้าหาหลินหว่านหลัน
"รีบหนี!"
เ้าอ้วนะโอย่างอ่อนแรง ร่างกายสั่นเทาไปทั้งร่าง เขาหมดแรงแล้ว แม้ว่าัจะาเ็สาหัส แต่ด้วยสภาพของพวกเขาตอนนี้ ไม่มีทางฆ่าัวารีได้
หลินหว่านหลันพยายามจะลุกขึ้น…
แต่ร่างกายของเธอไม่มีแรงแล้ว เธอไม่รู้ว่าทำไม แต่เธอรู้สึกได้ถึงความหวาดกลัวในดวงตาของาาอสูรครึ่งงูครึ่งัตัวนี้
เวลานี้เอง เด็กหนุ่มหัวกระเซอะกระเซิงคนหนึ่งก็วิ่งออกมาจากป่า
"พี่ชาย คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน รีบพาหลินหว่านหลันหนีไปจากที่นี่ เราทุกคนเป็นักเรียนของสำนักศึกษาหัวซย่า เราจะตอบแทนคุณในวันข้างหน้า!"
เ้าอ้วนะโด้วยความตื่นตระหนก แม้ว่าอสูรจะาเ็สาหัส แต่ซูเหยียนก็ไม่สามารถรับมือกับมันได้!
ซูเหยียนไม่ได้ยินคำพูดของเขาเลย ดวงตาของเขาแดงก่ำเพราะความหิวโหย เขารู้สึกอยากกินูเาทั้งลูกเข้าไป
สายตาแบบนี้ทำให้าาอสูรตัวนั้นสั่นสะท้าน เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็เหยื่อ
ซูเหยียนปรากฏตัวขึ้น ทำให้าาอสูรตัวนั้นทั้งโกรธทั้งกลัว ไม่เพียงแต่จะขโมยสมบัติของเขาไปเท่านั้น แต่ตอนนี้ยังพยายามแย่งชิงเหยื่อของเขาอีกด้วย
"เ้าเดรัจฉาน เตรียมรับความตายซะ!"
ซูเหยียนพุ่งเข้าใส่ พลังตื่นรู้ภายในร่างกายของเขาฟื้นคืนชีพขึ้นมา ทันใดนั้น าาอสูรตัวนั้นก็รู้สึกเหมือนเห็นเทพัสีทองตัวหนึ่ง กำลังจ้องมองลงมาที่มัน
าาอสูรตัวนั้นหวาดกลัว ซูเหยียนเปรียบเสมือนาาแห่งอสูรนับหมื่น มีพลังอันยิ่งใหญ่ที่มันไม่สามารถต่อต้านได้!
ส่วนเ้าอ้วนและลินหว่านหลินไม่ได้รู้สึกกลัวอะไร แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงก็คือ ชายคนนี้พุ่งเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง ตีมันด้วยกระบองลายัจนเืสาดกระจาย!
นี่มันรุนแรงเกินไปแล้ว!
นี่มันาาอสูรตัวหนึ่งนะ!
สิ่งที่ทำให้พวกเขาใยิ่งกว่านั้นก็คือ าาอสูรตัวนั้นไม่ได้หลบหนี ดูเหมือนว่ามันจะกลัวการกระทำอันน่าทึ่งของซูเหยียน ปล่อยให้กระบองของซูเหยียนตีเข้าที่หัวของมัน
พลังของโลหะผสมชั้นยอดนั้นน่าทึ่งมาก ทำให้าาอสูรตัวนั้นร้องด้วยความเ็ป ความกลัวและความโกรธทำให้มันกรีดร้องอย่างโกรธแค้น
แต่ซูเหยียนเคลื่อนไหวเร็วมาก เขาตีาาอสูรตัวนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่หัวของมัน
ตีสามครั้งติดต่อกัน ทำให้หัวของาาอสูรตัวนั้นฉีกขาด เืกระเซ็นไปทั่วท้องฟ้า อาการาเ็ของมันแย่ลงไปอีก
สุดท้าย าาอสูรตัวนั้นก็โกรธจนควบคุมตัวเองไม่ได้ มันฟาดหางที่มีเืติดอยู่ใส่ซูเหยียน แรงกระแทกทำให้ซูเหยียนกระเด็นไป แต่ซูเหยียนไม่กลัวเลย เพราะาาอสูรตัวนั้นาเ็สาหัส พลังของมันเหลือเพียงสามในสิบของพลังในสมัยที่มันยังสมบูรณ์
ตูม!
พลังภายในร่างกายของซูเหยียนะเิออกมาอย่างรุนแรง พลังนั้นทั้งแข็งแกร่งและน่าทึ่ง ทั่วทั้งร่างกายของเขาเปล่งประกายสีทอง กลายเป็นกั์สีทอง
"ฆ่า!"
ซูเหยียนะโ นกั์สีทองพุ่งเข้าใส่ ลมพายุพัดโหมกระหน่ำ และฟาดหางของาาอสูรตัวนั้นอย่างรุนแรง
เดิมทีร่างกายของมันเกือบจะแตกหักอยู่แล้ว แต่ภายใต้การโจมตีด้วยพลังที่รุนแรงที่สุดของซูเหยียน หางของมันจึงหักออกเป็สองท่อน!
าาอสูรส่งเสียงคำรามด้วยความเ็ป ร่างกายของมันแตกหัก พลังการต่อสู้ลดลงอย่างมาก
ปัง!
ซูเหยียนใช้ไม้กระบองฟาดไปที่ตาของาาอสูรอย่างฉับพลัน กระบวนท่านี้โหดร้ายมากจนทำให้าาอสูรร้องโหยหวนและดวงตาแตกออกเป็เสี่ยง ๆ ร่างกายอันใหญ่โตของมันกลิ้งไปมาบนพื้น ทำให้เกิดรอยแตกบนพื้นดิน
ซูเหยียนลุกขึ้นยืนอย่างสง่าผ่าเผย เต็มไปด้วยพลังดุจเสือร้าย
มันน่ากลัวมากจริง ๆ พลังชีวิตที่ปะทุออกมาจากร่างกายของซูเหยียนกลายเป็เสือร้าย
ท่าเสือของหมัดสิงอี้
มือของเขาคว้าหางครึ่งงูครึ่งัของาาอสูรอย่างรวดเร็ว ซูเหยียนสูดหายใจเข้าลึก ๆ และส่งเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่งว่า "ไปตายซะ!"
ซูเหยียนยกหางของมันขึ้นบนบ่าทันที แล้วใช้เท้าเหยียบพื้นอย่างฉับพลัน แปลงร่างเป็นกเหยี่ยวแล้วะโขึ้นไปในอากาศ
ตูม!
พลังของซูเหยียนนั้นน่ากลัวมาก เขาแบกหางัแล้วะโขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วเหวี่ยงงูั์อย่างแรงใส่พื้นดิน
การโจมตีครั้งนี้รุนแรงมากจนทำให้พื้นดินแตกออกเป็รอยแยกขนาดใหญ่ และดินก็กระเด็นขึ้นมาพร้อมกับเื
"แม่เ้า คนบ้าที่ไหนโผล่ออกมา ป่าเถื่อนจริง ๆ"
เ้าอ้วนนั้นตะลึงงันเมื่อเห็นงูั์ที่กระดิกไปมา ซูเหยียนกำลังเหวี่ยงงูั์เพื่อโจมตีพื้นดิน
งูั์ถูกซูเหยียนฆ่าตายด้วยความหวาดกลัว แต่มือของซูเหยียนเต็มไปด้วยเืและเนื้อ เืไหลนองไหล และเขาหายใจหอบกระเส่า
มันเกือบจะกลายเป็ัวารีอยู่แล้ว มันฆ่าได้ยากขนาดนั้นเลยเหรอ? ถ้างูั์อยู่ในสภาพสมบูรณ์ มันสามารถฆ่าซูเหยียนได้ในทันที
"ฆ่ามันแล้ว!"
ดวงตาของซูเหยียนจ้องไปที่งูั์ที่เกือบจะกลายเป็ั เขาเหมือนกับชายแก่ที่อดอาหารมาหลายปีแล้วได้เห็นผู้หญิงสวย ดวงตาของเขาแดงก่ำและหายใจแรง จากนั้นเขาหันไปมองลินหว่านหลานอีกครั้ง
หญิงสาวสวมชุดสีม่วงผู้นี้ งดงามอ่อนหวาน รูปร่างสูงโปร่งเซ็กซี่ เสื้อผ้าขาดวิ่นเผยให้เห็นผิวขาวเนียน ช่างน่าหลงใหลเสียจริง ดวงตาของซูเหยียนแดงก่ำขึ้นอีก!
- โปรดติดตามตอนต่อไป -
6K
![ผีเสื้อขยับปีก[20+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1785235954_68735036.webp)
![ภรรยาดีสามีขยัน เบื่อแล้วตบตีกัน มิสู้ขยันสร้างเนื้อสร้างตัว [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1775667963_95042681.webp)
