"เดกิ!?" เสียงคุณลุงของเดกิที่กำลังเรียกเขา เมื่อเห็นเดกิที่เพิ่งลงมาจากเรือโดยสารแล้วกำลังมองหาใครสักคนอยู่
"ลุงแม็ก" เดกิ สะพายเป้แล้วเดินเข้าไปหาคุณลุง
"เดินทางเป็ยังไงบ้างล่ะ? มา เข้าไปพักที่บ้านลุงก่อน" ทั้งคู่เริ่มเดินเท้าไปที่บ้านของลุงแม็กที่อยู่ในหมู่บ้าน
"ที่นี่สวยจังเลยครับ" เดกิมองไปรอบๆเกาะ
"ใช่มั้ยล๊า ขึ้นชื่อว่าเกาะบลูมเมิ่นแล้วก็ต้องเป็ดอกไม้สินะ ที่นี่มีธรรมชาติที่งดงามแต่ที่พูดถึงกันมากที่สุดก็คงจะเป็ยอดเขาของเกาะนี้ล่ะนะ" ทั้งสองคนพูดคุยกันระว่างเดินไปบ้านของลุงแม็ก
"ผมก็ได้ยินมาบ้างเหมือนกัน บนเกาะนี้มีดอกไม้วิเศษเหรอครับ?" เดกิถามลุง
"มันเป็เื่เล่าเก่าแก่ของเกาะนี้ที่เล่าต่อกันมาน่ะ พวกเราบนเกาะนี้เรียกมันว่า ดอกไม้แห่งปาฏิหาริย์ ว่ากันว่าเราสามารถอธิษฐานขอพรกับดอกไม้ได้หนึ่งอย่าง"
"เห.. สุดยอดไปเลยนะครับแบบนี้" เดกิพูดด้วยสีหน้าเฉยๆเหมือนไม่ได้ตื่นเต้นกับสิ่งที่ลุงแม็กเล่า
"แต่ไม่ใช่ว่าทุกคนจะขอได้นะ เพราะลุงเองก็เคยขอแล้วยังไม่เห็นได้อะไรเลย"
"แล้วลุงแม็กขอพรอะไรเหรอครับ?"
"แน่นอนอยู่แล้ว ขอให้มีเงินเยอะๆยังไงล่ะเอาแบบให้รวยล้นฟ้าไปเลย" ลุงแม็กส่งเสียงดังพร้อมกับกางแขนออก จนทำให้คนในระแวกนั้นหันมามอง
"ของแบบนั้นจะได้มาง่ายๆได้ยังไงล่ะครับ"
"ขอบคุณนะคะ บ๊ายบายค่ะ" เสียงอ่อนหวานของหญิงสาวดังออกมาจากบ้านหลังหนึ่งใกล้ๆกับจุดที่เดกิและลุงแม็กกำลังพูดคุยกัน
เธอเดินออกมาจากบ้านหลังนั้นแล้วเดินผ่านหน้าเดกิไป เดกิได้แต่มองตามหญิงสาวคนนั้น เธอมีดวงตากลมโตสีน้ำตาลและผมสีดำยาวสลวย
"มีอะไรเหรอ?" ลุงแม็กถามเดกิที่กำลังยืนนิ่งอยู่
"ปะ.. ป่าวครับ" เดกิตอบด้วยความลนลานแล้วเดินต่อไป
ลุงแม็กมองแผ่นหลังของเดกิแล้วยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะเดินตามไป...
เดินต่อมาได้สักพักก็ถึงบ้านของลุงแม็ก เป็บ้านเดี่ยวสองชั้นบรรยากาศดีมาก
"เอาล่ะถึงแล้ว ลุงเตรียมห้องไว้ให้อยู่ชั้นบนนะ เอากระเป๋าไปเก็บได้เลย"
"แล้วลุงแม็กจะไปไหนต่อไหมครับ?"
"วันนี้คงไม่ล่ะ" พูดจบลุงแม็กก็เดินเข้าไปทำเสียงก็อกแก๊กๆในครัว
"งั้นผมขอออกไปข้างนอกหน่อยนะ"
"จำทางกลับมาได้ใช่ไหมล่ะ?"
"ถ้าผมไม่กลับมาก็ช่วยออกไปตามหาหน่อยนะครับ"
"จริงจังนะไอ้หลานชาย"
"ค่าบบบ" หลังจากเดกิเอากระเป๋าไปเก็บไว้บนห้อง ก็รีบออกไปข้างนอกเพื่อชมเมืองทันที
มีนักท่องเที่ยวจำนวนไม่น้อยที่เดินทางเข้ามาชมธรรมชาติอันสวยงามของเกาะบลูมเมิ่น มีร้านค้าและที่สำหรับให้นักท่องเที่ยวได้พักผ่อนหย่อนใจ ไม่ว่าจะเป็คาเฟ่ ร้านหนังสือ โรงแรม ร้านขายของที่ระลึก และจุดชมวิวต่างๆซึ่งแต่ละร้านจะตกแต่งคล้ายกันหมดด้วยดอกไม้หลายพันธุ์ชนิด.
เดกิที่กำลังเพลิดเพลินกับการเดินชมเมืองอยู่นั้นก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเขาเหลือบไปเห็นหญิงสาวคนเดิมที่เดกิเคยมองตามเธออีกครั้ง แต่เดกิก็อดสงสัยไม่ได้เพราะเขาเห็นเธอคนนั้นกำลังเดินตรงไปในทางที่มีป่าทึบและในมือของเธอกำลังถือหนังสือเล่มหนึ่งเอาไว้
2K
