ตัวละครของโจ้กลับมาที่กลางแม่น้ำอีกครั้ง โดยที่เวลานี้ฮีโร่ของกิ่งใกล้จะเลเวลหกแล้วนอกจากนั้นเธอยังลาสครีปไปแล้วถึงสามสิบเจ็ดตัว ในขณะที่โจ้ยังลาสครีปไม่ได้เลยแม้แต่ตัวเดียว
แต่อย่างไรก็ตามหลังจากทำการบล็อกครีป บรรดาครีปได้กลับมาอยู่ฝั่งของเขาแล้ว
ตัวละครของกิ่งหายออกไปจากหน้าจอ นั่นทำให้โจ้คิดว่าเธอกลัวการต้องมาสู้กับเขาในป้อมโจ้จึงเริ่มตีครีปอย่างสบายใจและวิเคราะห์ว่าเลเวลของเขาคงจะไล่ทันอีกฝ่ายในไม่ช้า
“โจ้ นายต้องรักษาระยะห่างกับพวกครีปไว้ด้วยนะ ไม่อย่างนั้นจะถูกพวกมันรุมตีทำให้เสียเืโดยไม่จำเป็”เต้เอ่ยเตือนโจ้ด้วยความหวังดี
“ถ้าเืลดก็ใช้ยาเพิ่มเืสิ นายคิดว่าฉันซื้อยามาเยอะขนาดนี้เพื่ออะไร?” โจ้ไม่ฟังคำเตือนของเต้
และหลังจากที่เห็นว่าตัวละครเสียเืไปมากกว่า 400 หน่วย โจ้จึงดับเบิลคลิกใช้ยาขวดแรก
‘เมื่อเสียเืมากกว่า 400 หน่วย เราก็แค่ใช้ยาที่เพิ่มเืได้400 หน่วย นั่นเพียงพอที่จะทำให้ตัวละครมีเืเต็มตลอดเวลา ช่างเป็แผนที่สมบูรณ์แบบจริงๆ!’โจ้คิดพลางแสยะยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ
ทว่าสีหน้าอันภาคภูมิใจของเขาสลายไปอย่างรวดเร็วเพราะขณะที่ปริมาณเืกำลังเพิ่มขึ้นอยู่นั้นได้ถูกกลุ่มครีปโจมตีและทำให้เืกลับมาลดลงอีกครั้งโดยไม่มีวี่แววว่าเืจะเด้งขึ้นอีก
“เฮ้ย! อะไรกัน เกมมันบัคหรือเปล่า?” โจ้อุทานด้วยความใ
“เกมมันไม่ได้บัคหรอก แต่ยาที่นายใช้ถูกแคนเซิล” เต้บอกอย่างท้อใจ
“ถูกแคนเซิลจากอะไร?” ก่อนที่โจ้จะพูดจบ เขาก็เห็นว่ามีบางอย่างที่เหมือนกับตะขอพุ่งเข้ามากลางหน้าจอและในชั่วพริบตาต่อมา ตัวละครของเขาก็ถูกตะขอของ Devourer เกี่ยวร่างไป
และแค่่วินาทีสั้นๆ ก่อนที่โจ้จะได้ตอบโต้อะไร ข้อความว่า ‘IceFox ได้รับค่านองเื! (+200 gold!)’ ก็ปรากฏบนหน้าจอ
“ฉัน...ฉันตายได้ยังไง?” ท่าทางของโจ้ดูงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“นายถูก Devourer ฮุคแล้วปล่อยแก๊สพิษใส่น่ะสิ” เต้ตบหน้าผากอีกครั้งพร้อมพูดอย่างหดหู่
“สกิลของ Devourer มีอะไรบ้างเหรอ?”โจ้สังเกตเห็นเวลาคูลดาวน์การเกิดใหม่บนหน้าจอ เขาจึงอยากจะใช้่เวลานี้ศึกษาของข้อมูลฮีโร่ของอีกฝ่าย
“สกิลแรกคือการปล่อยตะขอออกไปเกี่ยวอีกฝ่ายเข้าหาตัวเอง สกิลที่สองเป็การปล่อยกลุ่มแก๊สพิษแก่ศัตรูรอบตัวสกิลที่สามเป็ทักษะติดตัว หากสังหารฮีโร่ศัตรูจะเพิ่มความถึกให้แก่ตัวเองคอมโบของฮีโร่ตัวนี้ก็คือการฮุคอีกฝ่ายเข้ามากัดพร้อมกับปล่อยแก๊สพิษ” เต้อธิบาย
โจ้เกาหัวไม่หยุดและพยายามนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เขาจำได้ว่าตัวละครของเขาถูกดึงไปแล้วถูกกลุ่มแก๊สพิษเผาแต่ไม่ได้ถูกตัวละครอีกฝ่ายกัด
“แล้วทำไมตอนนั้นตัวละครของฉันไม่ถูกกัดล่ะ?” โจ้เอ่ยถาม
“ก็เพราะว่าตัวละครของเธอยังไม่เลเวลหกน่ะสิเราสามารถอัพสกิลสี่ได้ตอนเลเวลหก แต่การฆ่านายเมื่อกี้ทำให้ตัวละครของเธอมีสกิลกัดแล้วถ้ารอบหน้าโดนดึงอีก นายหมดสิทธิ์รอดแน่” เต้พูดอย่างจนปัญญาจะช่วย
“แบบนี้นี่เอง เข้าใจแล้วว่าทำไมฉันถึงยังอัพสกิลที่สี่ไม่ได้...” โจ้พยักหน้าเบาๆ
เงินที่มีอยู่น้อยนิดของโจ้ถูกหักหลังจากโดนอีกฝ่ายสังหาร ดังนั้นเขาจึงเดินออกจากบ่อน้ำโดยที่ซื้อได้เพียงขวดมานาหนึ่งขวดตามคำแนะนำของเต้
โจ้พยายามบล็อกครีปอีกครั้ง ด้วยการขยับตัวฮีโร่ไปทางซ้ายและขวาแทนการกดปุ่มs ซึ่งดูชำนาญกว่าเป็การกระทำของมือใหม่
กิ่งเริ่มดันป้อมทันทีหลังจากสังหารตัวละครของโจ้ได้ ทำให้ในเวลานี้ป้อมของโจ้เหลือเืเพียงหนึ่งในสามเท่านั้น
โจ้นึกถึงกฎการดวลอีกครั้ง ตอนนี้เขาตายไปหนึ่งครั้งแล้วป้อมแรกก็กำลังถูกทำลายถ้าหากเขาตายอีกสองครั้งหรือป้อมที่สองถูกทำลาย เขาจะเป็ฝ่ายพ่ายแพ้
“เมื่อกี้นายบอกว่าถูกแคนเซิล มันแปลว่าอะไรเหรอ?” โจ้นึกถึงคำพูดของเต้ก่อนหน้านี้
“หากนายถูกดาเมจขณะเติมเืเอฟเฟกต์การเพิ่มเืจะหายไป” เต้ตอบ
“แบบนี้เองสินะ” ทันทีที่โจ้พูดจบป้อมด้านนอกของเขาก็ถูกกิ่งทำลายลง
หลังจากกิ่งทำลายป้อมสำเร็จเธอเลือกที่จะถอยกลับโดยไม่ได้ดันเลนต่อ
เมื่อโจ้เห็นตัวละครของกิ่งหายออกไปจากจอ เขาจึงพยายามลองลาสครีปอีกครั้งโดยที่ตรงหน้าเขามีครีปหนึ่งตัวที่เืเหลือน้อย เขากะจังหวะและคลิกขวาที่ครีปตัวนั้น
พลังโจมตีลอยเข้าไปกระทบกับครีป ตัวเลขสีทอง ‘45’ ปรากฏที่หน้าจอ
“ในที่สุด ฉันลาสครีปได้แล้ว!” โจ้แสดงอาการดีอกดีใจเพราะนี่ถือเป็ลาสครีปครั้งแรกของเขา จากนั้นก็เห็นว่ากายมองเขาด้วยสายตาที่บ่งบอกว่างี่เง่า เพราะตัวละครของเขากำลังถูกตะขอเกี่ยวร่างไปอีกรอบ...
เสียง “you're mine!” ดังออกจากลำโพงโจ้พยายามควบคุมตัวละครเพื่อตอบโต้ แต่หลังจากนั้นไม่นาน ข้อความก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
‘IceFox ฆ่า Taelnwza007 แล้ว! ได้รับ 240 gold!! เงินค่า assist จะถูกแบ่งให้ทีม’
โจ้หันไปสบตากับเต้
เขาถูกฆ่าไปแล้วสองครั้ง หากเขาตายอีกครั้งก็จะพ่ายแพ้โดยไม่มีข้อแม้ใดๆ
“เต้ ฉันจำได้ว่านายเคยบอกว่าฮีโร่ของฉันสามารถใช้สกิลสามเพื่อหลบหลีกได้ใช่ไหม?” จู่ๆ โจ้ก็เอ่ยถาม
“ใช่ นายสามารถใช้สกิลสามเพื่อหลบสกิลฮุคของ Devourerได้” เต้พยักหน้าตอบกลับ ถึงเขาจะคิดว่าโจ้คงแพ้การดวลครั้งนี้แล้ว แต่เขาก็ยินดีที่จะให้คำแนะนำ
โจ้ไม่ได้พูดอะไรอีก เขาจ้องไปที่คูลดาวน์เกิดใหม่บนหน้าจอและเนื่องจากตัวละครของเขาเลเวลหนึ่งเท่านั้นทำให้เวลารอไม่นานมากนัก
ในขณะที่รออยู่นั้น โจ้สะบัดข้อมือเพื่อเตรียมพร้อมและสูดหายใจเข้าลึกๆเมื่อตัวละครเกิดใหม่แล้วเขาทำการควบคุมให้กลับไปยังสนามรบอีกครั้ง
เมื่อเห็นสีหน้าที่ดูเอาจริงเอาจังของโจ้ เต้จึงเม้มริมฝีปาก เขาหวังลึกๆว่าโจ้จะสามารถแสดงทักษะบางประการออกมาในโอกาสครั้งสุดท้ายนี้
โจ้ควบคุมตัวละครมาถึงกลางแม่น้ำอีกครั้ง ตรงหน้าเขามีครีปสามตัวที่เืเหลือน้อยโจ้คลิกขวาอย่างรวดเร็วสองสามครั้ง หลังจากนั้นครีปทั้งสามตัวก็ล้มลง!
กายพยักหน้าเล็กน้อย การกระทำเมื่อครู่ของโจ้ได้สร้างความประทับใจให้แก่เขาเพราะไม่เพียงแค่ว่องไว แต่รวมถึงการกะจังหวะใช้ดาเมจจังหวะสุดท้ายที่พอดีเอามากๆ
ทว่าตอนนั้นเอง ตะขอได้พุ่งออกมาจากนอกระยะที่มองเห็นบนหน้าจอ!
เต้ะโสุดเสียง “ระวังฮุคของDevourer!”
รอบตัวโจ้ไม่มีครีปจากฝั่งเขาหรือฝั่งตรงข้ามที่ช่วยบังสกิลฮุคของ Devourer ได้เลย
“มันจบแล้ว...” เต้พูดด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง
เขาเอามือปิดตาเพราะทนดูไม่ได้อีกต่อไป เต้คิดว่า Devourer เลเวลเจ็ดสามารถสังหาร Bubbles เลเวลหนึ่งได้ด้วยคอมโบเดียวแน่นอน!
ทว่าเต้กลับไม่ได้ยินเสียงประกาศการสังหารดังออกมาจากคอมพิวเตอร์ของกิ่งเขาจึงเปิดตาออกดูและเห็นว่าตัวละครของโจ้กำลังมุดกระดองอยู่!
สกิลที่สามของ Bubbles‘Take Cover!’
หลังจากที่กิ่งใช้สกิลฮุคออกไป เธอได้เปิดใช้งานสกิลสองและเตรียมพร้อมที่จะใช้อัลติกัดตัวละครของโจ้เพื่อปิดเกมแต่แล้วเธอก็พบว่าใช้สกิลพลาดเป้าหมายไป
กิ่งเกิดความประหลาดใจ เพราะเธอได้คำนวณมุมการใช้สกิลอย่างถูกต้องหมดแล้วทำให้สงสัยว่าเหตุใดเธอถึงใช้สกิลพลาด
“เขาใช้ Take Cover หลบสกิลเธอ” กายพูดทันที
เมื่อตะขอของ Devourer กำลังจะโดนตัวละครของโจ้เขาใช้เมาส์คลิกไปที่สกิลสามของ Bubbles เพื่อหลบหลีก นั่นจึงทำให้การฮุคของกิ่งล้มเหลว!
เต้อ้าปากค้าง การทำแบบนี้ถือว่าไม่ใช่เื่ง่ายเลย เพราะจังหวะที่ใช้สกิลต้องพอดีมากๆหากกดเร็วไปคู่ต่อสู้จะสามารถยกเลิกสกิลได้ แต่หากกดช้าไปก็ไม่สามารถใช้สกิลหลบได้ทัน!
และในหน้าจอของโจ้ไม่มีทางเลยที่จะมองเห็นการฮุคของอีกฝ่าย นั่นหมายความว่าโจ้ใช้เพียงรีเฟล็กซ์ที่ว่องไวของเขาเพื่อหลบสกิล!
“โคตรเท่เลย!” เต้ะโเสียงดัง ส่วนทั้งกายและกิ่งต่างกำลังตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น
883
